Waar blijft toch die winter?

Kijk nou,
kijk nou
ook deze heeft er last van.

 

Hij kan maar niet
in slaap
in winterslaap
komen.

 

Hij lijkt
een beetje dronken.

Al waggelend
loopt hij over het terras.

Eerst maar de site van de
egelbescherming gegoogled.
Zou het allemaal wel oké zijn?

Een egel die overdag rondloopt hoeft niet per se ziek te zijn, maar het geeft wel aan dat er iets niet goed is. Deze dieren worden altijd opgenomen om te kijken waarom ze overdag zichtbaar zijn. Meestal blijkt er meer aan de hand te zijn dan op het eerste oog zichtbaar is

 

 

Op mijn vraag
of ik een foto mocht nemen
bleef hij
of misschien zij
staan

 

om vervolgens
in slaap
te vallen.

 

Toch maar even
met de dierenambulance gebeld.

Volgens de heel aardige mevrouw
mag ik er vanuit gaan
dat het goed is.

Gewoon een egel
aan de banjer
in de war
door het mooie weer.

Hij had zich
in mijn nabijheid
opgerold.

Een zieke egel
doet dat niet.

 

Breng hem maar
naar een beschut plekje
dan vind hij zijn weg wel
gaf de mevrouw aan.

 

Gaat het niet goed
mag u altijd bellen
dan komen
we hem halen.
Ik ben hier
de hele avond
en de hele nacht.

U mag hem wat kattenvoer geven
of een banaantje
beslist geen melk.

 

Laat het hem
eerst maar zelf
proberen

 

Een uurtje later
is hij verdwenen
blijkbaar redt hij het.

Een dag en een nacht in Breda 2

Soms
soms
maak ik een wandeltje
langs mijn verleden.

Dit keer
een gekozen wandeltje
in Breda.

Langs mijn oude huis

en langs mijn oude werk

als spelleidster

op de kinderafdeling

van het Diaconessenhuis.

De lange gang
uit mijn herinnering
is nog hetzelfde

met
nog steeds
aan het einde

in de hoek

de speelkamer.

Herkenbaar
maar ook weer niet.

Alles is
ingebouwd
verhokt
en donker.

In mijn tijd

was alles open

en licht.

Uiteraard
had dat verleden
zo zijn
eigen dingetje
wat niet zo handig was.

Oké
oké
het is máár
een wandeltje
geen wens
geen verlangen
geen behoefte
het is slechts
de galm van het verleden.

Overigens
blijkbaar
dacht ik er 40 jaar geleden
net zo over:
– kinderen niet vol in beeld-!

Een dag en een nacht in Breda 1

Wanneer we op bezoek gaan
bij onze petekinderen
familie
en vrienden
die -ver- wonen
combineren we dat

 

en zoeken we
een centrale plaats
waar vandaan
we ze bezoeken.

 

Dit keer
een Airbnb
in de binnenstad
van Breda.

 

In de categorie
mooi oud
is niet lelijk

 

heb ik
heel lang geleden

 

ook hier gewoond

 

en gewerkt.

 

We zijn
naar plekken geweest
met – een galm uit het verleden-.

 

Uiteraard
vinden we
overal
altijd
koffie
en een groen sapje

 

en een stevig ontbijt.

 

 

 

 

 

Een dag en een nacht in Portugal 2

Familieomstandigheden
brachten ons naar Portugal.

 

Het liep effe
iets anders dan bedacht.

 

Naast de lijnen
de kleuren
en de vormen
van het hotel
in mijn vorige plog

 

was er ook
de geur

 

de ruwheid

 

en de zee

 

van Portugal.

We hebben
het noodzakelijke
het zware
en het beladene
met
het aangename
kunnen combineren.

Het is dan net
als het leven zelf
hard werken
dragen wat onvermijdelijk is
en
volhouden.

Rare weetjes geven soms rare gedachten

dit buideltje heb ik in Schotland gekocht. Het zijn de kleuren, het is de vorm en het materiaal waar ik van hou

Vorige week
was het de week
van de rare weetjes.

 

de grote kist is de naaidoos van mijn oma en het kleine kistje heb ik gekocht in 1979 als start van mijn werkend leven

Over orkaan Florence
die ik dit weekend
op de voet heb gevolgd
omdat zoon G.
daar in de buurt zit.

 

dit boek heb ik gekocht in 1974 en het is de oorsprong van mijn denken van nu, daarnaast ligt mijn leven in 2 fotoboeken

Al met al viel dat
voor hem
heel erg mee.

 

met Maria Magdalena heb ik altijd een verwantschap gevoeld in haar naam, wie zij was en met de erkenning die zij nu krijgt

Rare weetjes
zorgen soms
voor rare 
gedachten
die zomaar op ploppen.

Stel 
dat ik mijn huis uit moet
vanwege opkomend slecht weer
wat zou ik dan meenemen?

 

ook hier weer de vorm, de kleur en het materiaal waar ik verliefd op ben, samen met

Nou heb ik al eens
eerder 
een tijd
tussen twee huishoudens geleefd
met alle mijn ‘eigen’ spullen
in de kofferbak van de auto.

 

het riddertje verwijst het naar mijn naam, de oorsprong van mijn familie

Het zijn spullen
die de tijdslijn
van mijn leven markeren.

 

en met mijn cape is het plaatje compleet

Markeerpunten
om terug te gaan
in de tijd.

 

ach ja Chesto's kip

Niet
om er te blijven hangen
maar gewoon
even aan te tikken 
én
weer verder
te gaan.

 

en mijn wereld is pas compleet met Eggie

Ik kan
wanneer ik wil
zijpaadjes bewandelen
zonder verdwaald te raken
want ik kan weer terug
naar het markeerpunt.

 

sommige dingen zijn zó lelijk dat ze mooi zijn zeker als het een cadeau is van je kinderen

Stel dat ik in 
een Tiny House
ga wonen

dan heb ik genoeg
aan deze spulletjes
om me te blijven herinneren wie ik ben.

 

en het aller aller allerbelangrijkste dat met mij mee MOET zijn mijn device-jes, altijd, overal

Welke spullen
neem jij mee
om je te blijven herinneren
wie je bent?

De week van de vreemde weetjes

Van de week
had ik de auto
geparkeerd
in die garage van
het is maar blik.

Ze waren de plek
aan het repareren.

 

Ik had mijn k
nog niet gekeerd
gelukkig om naar huis te gaan

 

of de parkeergarage
werd per direct
gesloten

 

vanwege scheuren in pilaren.
Toch niet door
onze autobrand
van 3 maanden terug?

Vette pech
voor diegene
die er nog stond
met zijn auto
toen de garage
gesloten werd
per direct.

Het duurde
dagen
voordat je je auto
eruit
mocht halen.

 

Nog zo ’n dingetje
oudste zoon G
zit in Amerika

 

precies in de lijn
van storm Florence
verder het binnenland in
dus dat zal wel meevallen.

K. zit in Houston
daar zijn ze blij
die hebben Harvey
nog een beetje in de benen.

Zoon G. zit op 7000 km van hier
K. zit op 5000 km van hier
zoon G en K. zitten op 1500 km van elkaar

Overigens
zit zoon L, zit (met vriendin I. ) op 12.000 km van hier
K. en zoon L. zitten op 10.000 km van elkaar.

 

en
bij K. en zoon L.
wijst de klok dezelfde tijd aan
alleen met 12 uur tijdsverschil.

Soms geeft een week
rare weetjes
waar je niks mee kunt.