Begint de lange, lange, lange reis naar bewustzijn met de 10 regels van assertiviteit?

Featured image

Of.
Is het het moment waarop je je wilde haren verliest?

 

Featured image

Of.
Wanneer je stopt met flirten en genieten van de vrolijke kant van het leven?

 

Featured image

Of.
Wanneer je stopt met de koetjes en kalfjes en alleen nog maar het serieuze praatwerk gaat doen?

 

Featured image

Of.
Wanneer je genoeg kennis hebt verzameld en je eigenlijk een soort uitgeleerd bent?

 

Featured image

Of.
Wanneer je het heel helder hebt wat je waard bent.
Niet voor 14% bijtelling gaan maar voor 100%?

Featured image

Of.
Wanneer je volgetankt en boordevol energie bent?

 

Featured image

Of.
Wanneer je een groot denker bent of iemand van belang?

 

Featured image

Of.
Wanneer je een andere identiteit hebt aangenomen?

 

Featured image

Of.
Wanneer je denkt dat je je on-ondekte talenten nog moet gaan verkennen?

 

Featured image

STOP!!!!!!

De reis begint bij jouzelf.

NU

Vrij vertaald met:

10 Regels die je op gang kunnen helpen om assertief te worden en/of te blijven.

1. Je hebt het recht zelf te oordelen over je gedrag en je gevoelens. Voor de consequenties daarvan ben alleen jij verantwoordelijk.

2. Je hebt het recht geen excuses of verklaringen voor je gedrag te geven.

3. Je hebt zelf te bepalen of je een oplossing moet zoeken voor een andermans problemen.

4. Je hebt het recht fouten te maken en daar zelf verantwoordelijk voor te zijn.

5. Je hebt het recht om van mening te veranderen.

6. Je hebt het recht te zeggen ‘Ik weet het niet’.

7. Het is niet nodig dat anderen je aardig vinden om effectief met ze om te kunnen gaan.

8. Je hebt het recht onlogisch te zijn bij het nemen van beslissingen.

9.Je hebt het recht om te zeggen ‘Ik begrijp het niet’.

10. Je hebt het recht te zeggen ‘Het kan me niet schelen.’

‘Succesvol functioneren als receptioniste’,

 Info Educare,

Amsterdam, 1995

 

Hoe een sprong van de Space Needle het begin kan zijn van een bewustzijnsreis.

Featured image

Sommige ervaringen zijn als een helder flitsend licht.

 

Featured image

Bijna een soort religieus besef.

 

Featured image

Je vraagt je af waar je vandaan  komt?

 

Featured image

En waar je naar onderweg bent?

 

Featured image

Het plaatst je wereld, ongewild, in een nieuw perspectief.

 

Featured image

Het gaat, plotsklaps, over gezondheid en je manier van leven.

 

Featured image

En welke spelregels er zijn waar je je aan hebt te houden.

 

Featured image

Een gevoel van ontworteld zijn.

 

Featured image

En dan weet je: ‘mijn grote bewustzijnsreis is begonnen’.

 

Featured image

Je weg kan lang zijn, vele omwegen kennen, onhandig en pijnlijk gaan, maar je weet dat je altijd onderweg bent naar ‘ECHT’.

Vrij vertaald naar:

En zeker bedoeld voor mijn jongste zoon L. Want worteltjes die gevormd worden zijn niet eens zichtbaar maar wel ‘noodzakelijk’. L. je doet het goed!

Bloeien

Wie een bewuste persoonlijkheid zoekt/is, zal toch de wetten van de ontwikkelingsfasen moeten volgen.

Men moet niet willen ‘bloeien’ voordat men voldoende blad gevormd heeft en ‘blad’ vormen is een weinig spectaculaire bezigheid!

‘De levensloop van de mens’

Bernard Lievegoed

uitg. Lemniscaat, 1997 (17)

Ik kom van de hemel met zijn sterren, ik kom van de stralende zon.

Featured image

Daar, daar kom ik vandaan.
Dat plekje daar rechts tussen mijn oor en mijn pootje.

 

Featured image

Ik ging als in een glij.

 

Featured image

Met veel toeters en bellen.

 

Featured image

Van een plaats waar ze geloofden in sprookjes.

 

Featured image

Gewoon via de locker van Amazon.

 

Featured image

Geloven jullie nog in sprookjes?

 

Featured image

Ik wel, want ze kwamen me gewoon halen.

 

Featured image

Met de boot.

 

Featured image

Tjonge wat ben ik blij dat ik weer bij jullie mag zijn!

Vrij vertaald naar:

De Halsketting van Maria Poppins

Maria Poppins bukte zich over de nieuwe wieg tussen de bedjes van Marc en Barbara, en legde er het bundeltje dekens voorzichtig in.

‘Eindelijk ben je er! Alle snavels en staartveren Ik dacht dat je nooit zou komen? Wat is het voor één?’, riep een krassende stem vanaf het raam.

‘Een meisje, Annemarie.’ zei Maria Poppins kortaf. ‘En ik wou graag, dat je wat rustiger was. Je krijst en krast als een troep eksters!’

Maar de spreeuw luisterde niet. Hij buitelde over de vensterbank, en iedere keer als zijn kop boven was, sloeg hij zijn vleugels opgewonden tegen elkaar. ‘Wat een feest! O. ik kan wel zingen!’

‘Annemarie!’ barstte hij los, ‘dat is een aardige naam!’

‘Wil je stil zijn!’ vroeg Maria Poppins, die met haar schort naar hem sloeg.

‘Nee!’ riep hij, haar handig ontwijkend. ‘Dit is geen uur om stil te zijn. Ik ga het nieuws rondvertellen’. Hij vloog het raam uit.

Een harde stem klonk schril bij het venster.

De spreeuw zat weer op de vensterbank. En achter hem aan kwam een heel jonge vogel, die onzeker op zijn pootjes waggelde toen hij neerstreek.

Hij vloog neer op de rand van de wieg en hielp het jong naast hem zijn evenwicht te vinden. De jonge vogel staarde met ronde, onderzoekende ogen om zich heen.

De spreeuw hipte naar het kussen, ‘Annemarie, liefje,’ begon hij met een hese, vleiende stem, ‘ik houd erg veel van een lekker, bros, knapperig stukje biskwie.’

Zijn ogen schitterden begerig. ‘Je hebt zeker niets bij de hand he?’

Het krullenkopje op het kussen bewoog.

‘Nee! Nou je bent misschien nog wat jong voor biskwie. Je zusje Barbara… een lief meisje was het, heel gul en aardig dacht altijd aan mij. Als jij nu in het vervolg een paar kruimpjes voor je oude vriend wil bewaren…’

‘Natuurlijk,’ zei Annemarie uit de plooien van de deken. ‘Braaf meisje!’ kraste de spreeuw goedkeurend.

Hij hield zijn kopje scheef en staarde haar aan met zijn rond, helder oog.

‘Ik hoop,’ zei hij beleefd, ‘dat je niet te moe bent na je reis.’

‘Waar is ze vandaan gekomen………………… uit een ei?’ tsjilpte het jong opeens.

‘Huh, huh!’ spotte Maria Poppins. ‘Denk je, dat ze een mus is?’ De spreeuw keek haar beledigd en uit de hoogte aan.

‘Nou, wat is ze dan? En waar komt ze vandaan?’ riep het jong schril, en hij klapperde met zijn korte vleugels en keek omlaag in de wieg.

‘Vertel jij het hem, Annemarie!’ kraste de spreeuw. Annemarie bewoog haar handen onder de deken.

‘Ik ben aarde en lucht en vuur en water,’ zei ze zacht.

‘Ik kom uit het duister, waar alle dingen hun begin hebben.’ ‘0, zo duister!’ zei de spreeuw zacht, en hij boog zijn kop. ‘Het was ook duister in het ei,’ tsjilpte het jong.

‘Ik kom uit de zee met zijn getijden.’ Ging Annemarie verder.

‘Ik kom uit de hemel met zijn sterren, ik kom van de stralende zon.’

‘0, zo stralend!’ zei de spreeuwen knikte. ‘En ik kom van de bossen op de aarde.’

Als in een droom bewoog Maria Poppins de wieg heen en weer, heen en weer.

‘Ja?’ fluisterde het jong.

‘Eerst ging ik langzaam,’ zei Annemarie, ‘en ik sliep en droomde. Ik herinnerde me alles wat ik geweest was, en ik dacht aan alles, wat ik worden zal. En toen ik mijn droom gedroomd had, werd ik wakker en kwam vlug.’

Ze zweeg even, haar blauwe ogen vol herinneringen.

‘En toen?’ drong het jong aan.

‘Ik hoorde de sterren zingen toen ik kwam langs de wilde beesten van het woud en ik ging door het diepe, donkere water. Het was een lange reis.’ Annemarie zweeg.

‘Ja een lange reis!’ zei de spreeuw zacht, en hij hief zijn kop op. ‘En, ach, zo gauw vergeten!’

Annemarie bewoog onder de deken.

‘Nee!’ zei zij vol vertrouwen. ‘Ik zal het nooit vergeten.’

‘Larie! Bij alle staarten en klauwen! Natuurlijk vergeet je het! Tegen het einde van de week herinner je je er geen woord meer van wat je bent, of waar je vandaan kwam.’

In haar flanellen trappelzak schopte Annemarie wild. ‘Jawel. Jawel. Hoe zou ik het kunnen vergeten?’

‘Omdat ze het allemaal vergeten!’ hoonde de spreeuw.

Hij tipte zijn jong van de rand van de wieg en vloog naar de vensterbank.

‘Kom mee jongen’, en vloog met hem het raam. uit.

Annemarie was een week oud voordat de spreeuw terug kwam. Maria Poppins schommelde bij het flauwe schijnsel van het nachtlichtje zachtjes de wieg heen en weer, toen hij eraan kwam. Hij boog zijn kop naar de wieg. ‘En hoe staan de zaken? Slaapt Annemarie?’

Er was even een beweging in de wieg. Annemarie opende haar ogen.

‘Hallo!’ zei ze . ‘Ik wachtte op je.’

‘Ha!’ zei de spreeuw, die op haar afschoot.

‘Er is iets wat ik wilde onthouden,’ zei Annemarie met rimpels in haar voorhoofdje, ‘en ik dacht, dat ik er door jou op zou komen. ‘

Hij schrok op. Zijn donkere oog schitterde. ‘Hoe zijn de woorden?’ zei hij zacht. ‘Zo?’

En hij begon hees fluisterend: ‘Ik ben aarde en lucht en vuur en water…’

‘Nee! Nee!’ zei Annemarie ongeduldig. ‘Natuurlijk niet.’

‘0,’ zei de spreeuw ongerust. ‘Ging het over je reis? Je kwam uit de zee met zijn getijden, je kwam uit de hemel met. . ..’

‘Och doe niet zo dom!’ zei Annemarie. ‘De enige reis die ik ooit heb gemaakt was vanmorgen heen en terug naar het park. Nee, nee… het was iets belangrijks. Iets wat met een B. .. begon.’ Opeens kirde ze. ‘Ik weet het weer!’ riep ze.

‘Het is biskwie. Een half biskwietje op de schoorsteenmantel. Michiel heeft het na de thee laten liggen!’ ‘Is dat alles?’ vroeg de spreeuw verdrietig.

‘Ja natuurlijk, zei Annemarie geprikkeld. Is het niet genoeg? Ik dacht dat je blij zou zijn met een lekker stuk biskwie?’ ‘Dat ben ik ook, 0 dat ben ik ook!’ zei de spreeuw vlug. ‘Maar’

Annemarie draaide haar hoofd om op het kussen en sloot haar ogen.

‘Praat nu niet meer, wil je!’ Zei ze. ‘Ik wil slapen.’

‘Ze is het vergeten’ zei hij met een hapering in zijn gekras.

‘Ze is het helemaal vergeten. Ik wist het wel. Maar, och liefje, wat jammer! ,

‘De halsketting van Maria Poppins’              

L. Travers

uitg. Ploegsma, Amsterdam 1976

Een laatste dag in Seattle en is het ook Eggie’s laatste?

Featured image

Nog even naar the Gum Wall……….
getver, de getver, de getver maar wel heel leuk.

 

Featured image

A friend never takes a friend to Starbucks……..aaaaaaiiii?!

 

Featured image

Dit is het echte werk.

 

Featured image

Familie van K?
🙂

 

Featured image

Zo even een baddertje.

 

Featured image

Walvisje spelen.

 

Featured image

Yehhhhhh op en neer, op en neer.
Ik mag 4 keer.

 

Featured image

En nu op zoek naar K.
Die is voor vandaag klaar met werken.
Tja…..waar vindt ik die.
Juist achter zijn mobiel en koffie.

 

Featured image

Op naar the Space Needle.
Space Needle here I come.

 

Featured image

Wauw dat was flitsend.
Mijn maag zit in mijn keel.

 

Featured image

Mooi uitzicht.

 

Featured image

Weet je wel hoe groot die moeren zijn?

 

Featured image

Klaar voor de jump………….

 

Featured image

Go……….ooooo……..oooooo.

 

Featured image

Zou ie het overleefd hebben?

Eggie zou Eggie niet zijn als ie ook niet een beetje ECHT serieus zou zijn.

Featured image

Hoog boven alles in een luxe hotel op de 16e verdieping.

 

Featured image

Mijn enige zorg is wifi, een plogje schrijven en dat zo leuk mogelijk doen.

 

Featured image

Het grootste probleem voor dit moment is de airco.

 

Featured image

Dat ding blaast en gromt de hele dag.

 

Featured image

Het volgende probleem is mijn prachtige peer die niet rijp wil worden. Hallo komt er nog wat van.

 

Featured image

Ik verbaas me over de handdoeken, je hebt hele hele hele grote.

 

Featured image

Of hele hele hele kleintjes.

 

Featured image

Ik moet beneden wachten want de kamer wordt schoongemaakt.
Tjonge jonge jonge. Je hoort het al.
Allemaal luxe-problemen.

 

Featured image

Want kijk ik zo van de 16e verdieping naar buiten.
Juist dat plekje daaronder mijn oor.

 

Featured image

Dan hebben daar gisteren heel de middag en ook vannacht mensen gelegen.

 

Featured image

Het is een bizarre plek om dakloos zijn te zijn.
Ik heb niet het lef om mensen te fotograferen.

 

Featured image

Misschien heel stiekem, vanaf een afstandje.

 

Featured image

Want de man die daar links in beeld staat.
Staat al minstens 4 uur met een bordje: ‘heb je een kop thee voor me?’

 

Featured image

Ineens heb ik geen honger meer en alleen maar zin in water, brood en een sinaasappel voor de vitamientjes.

Er zijn van die dagen dat je blijkbaar mee moet voor een ander zijn lol :-(.

Featured image

Hoe ben ik dan?
Helaas ben ik te laat om het uit te besteden.

 

Featured image

Op naar het Seattle Aquarium.

 

Featured image

Dit is duidelijk een ander zijn lol hè.
Mooie vormen, mooie kleuren blablablablabla.

 

Featured image

Aha hier begint duidelijk mijn lol.
Of jullie me even willen vinden?

 

Featured image

Dit begint leuk te worden.

 

Featured image

Aaaaiiiii, hoe lelijk kun je wezen?

 

Featured image

Is dit mijn nieuwe pruik?
Of groeit dit de verkeerde kant op?

 

Featured image

Liefde achter glas is ook niet alles.

 

Featured image

Dit is een andere vorm van behelpen.

 

Featured image

Mijn laatste heldhaftige optreden.

 

Featured image

Gaap, als je me later even op wilt halen?

Wat maakt Seattle tot Seattle?

Featured image

GoooooD morning Seattle.
Tijd voor een meditatief momentje.
Zo hoog boven alles realiseer je je weer waar alles mee verbonden is.

 

Featured image

Juist……..met de naamgever van de stad, Chief Seattle.
Zijn graf is aan de noordkant.

 

Featured image

Ik weet niet of het opperhoofd zich dezer dagen nog omdraait in zijn graf?

 

Featured image

Want er gebeurt hier, in Seattle, veel in en met de lucht: lees ‘Cloud’.

 

Featured image

Toch is er hier voldoende mogelijkheid om af te dalen.

 

Featured image

Van de Cloud zo de plomp in.
Zo steil gaat het.

 

Featured image

Alleen de weg terug.

 

Featured image

Dat blijft een klim.

Hebben we dan iets geleerd van de wijsheid die we meekregen van opperhoofd Seattle?