Wat Heksen en KerstStallen met elkaar gemeen hebben?

Weinig dacht ik?!
Van beiden is een tentoonstelling in het Museum Catharijneconvent in Utrecht.

E ging voor de Heksen van Bruegel.

 

Ik ging voor de KerstStallen.

 

Mmmmmmmm waar gaat het eigenlijk over bij Kerst?

 

Over de Kerstman.

 

Met zijn onafscheidelijke Rendieren.

 

Gaat het om de Kerstboom met zijn lichtjes?

 

De KerstSter ( in dit geval nog een neppert ook)?

 

Het verhaal van de Os en de Ezel?

 

En de geboorte van het kindje Jezus.

 

Wellicht het idee om een ‘anonieme’ KerstEngel te zijn?

De overeenkomst is dat beiden, zowel Heksen als Jezus, collectieve Zondebokken werden.

Zondebokken zijn van iedere tijd.

Op mijn werk  zie ik het  wanneer Verschillen gezocht, gevonden en gebruikt worden om te Escaleren.

Het is en blijft ‘geven en nemen’ in persoonlijke relaties maar ook in een breder perspectief.

Vrij vertaald naar:

Geven en Nemen

Een centrale rol voor het slagen van een relatie speelt het evenwicht tussen geven en nemen. In een relatie is het evenwicht tussen geven en nemen een eerste vereiste voor het slagen van een verhouding.

Deze regel luidt als volgt: als een man onaardig is tegen zijn vrouw, moet zij ook onaardig zijn tegen hem, maar net iets minder onaardig. As hij aardig is tegen haar, moet zij ook aardig zijn, maar net iets meer. Het evenwicht tussen geven en nemen komt op deze wijze op een hoger niveau. Natuurlijk geldt dit ook omgekeerd, als de vrouw onaardig/aardig is tegen de man.

De eerste zin dat zij ook onaardig moet zijn als hij onaardig is, klinkt ons vreemd in de oren. Als christenen of als product van een eeuwen oude christelijke cultuur hebben wij geleerd dat de ander nadat hij ons geslagen heeft ook de andere wang toe te keren. Deze oerchristelijke regel heeft tot gevolg dat het evenwicht tussen geven en nemen verstoord raakt. Wat gebeurt er in een relatie waar de één te veel geeft (te aardig is) en de ander slechts neemt?

Bea is een 35-jarige vrouw en leeft met Joost samen. Joost leeft van een uitkering, omdat hij na een verkeersongeluk en verschillende operaties niet meer kan werken. Hij ligt thuis op de bank, leest de krant en kijkt televisie, terwijl Bea werkt, aansluitend de boodschappen doet en voor hem kookt. Als zij te laat thuis komt, is hij teleurgesteld, als zij teveel geld uitgeeft, wordt hij kwaad en als hij niet zijn lievelingseten voorgeschoteld krijgt, reageert hij chagrijnig. De volgende keer haast zij zich naar de winkel, rekent precies uit hoeveel de boodschappen kosten en vervult zijn wens in de keuken. Het evenwicht tussen geven en nemen klopt hier niet.

Hoe groter de kloof tussen geven en nemen, hoe groter de kans is, dat zij uit elkaar zullen gaan. Het klinkt misschien onlogisch, maar het zal Joost zijn die de relatie zal beëindigen. Diegene die slechts nemen kan, om wat voor reden ook, houdt het verschil niet meer vol en gaat. De goedzak wordt voor zijn moeite uiteindelijk gestraft.

Bea heeft twee mogelijkheden om het evenwicht te herstellen. Enerzijds door minder goed te geven en anderzijds onaardiger te zijn. In plaats van zijn lievelingseten te koken, maakt ze nu iets klaar dat ze zelf lekker vindt (minder aardigs geven) en in plaats van zijn verwijten aan te horen, verwijt zij hem nu van zijn handicap te willen profiteren (ook onaardig zijn). Dit zijn natuurlijk slechts eenvoudige voorbeelden. Het aantal mogelijkheden biedt genoeg ruimte voor creativiteit. Hoe kleiner de kloof tussen geven en nemen wordt, hoe dichter het paar weer bij elkaar komt.

Sommige mensen hebben een groot hart en geven veel. Hun ervaring is dat ze teleurgesteld worden, stank voor dank krijgen. De ander kan niet zoveel geven en moet een schuld afbetalen die voor hem te groot is. Niet iedereen heeft een gevoelige antenne voor dit evenwicht. Voor het lukken van een relatie is het echter van uitermate groot belang op dit gebied een gevoelige sensor te ontwikkelen. Het zal menigeen verbazen dat na herstel van het evenwicht de partner plotseling anders reageert en over de brug komt.

Nathalie vertelde dat ze haar getrouwde broer – hij woont in Australië – voor zijn verjaardag altijd een cadeautje stuurde. Ook zijn vrouw en zijn dochter stuurde zij jaar in jaar uit een aardigheidje. Hij op zijn beurt vergat haar verjaardag, belde niet op, stuurde geen kaartje, laat staan een cadeau. Nadat zij in contact was gekomen met bovenstaande regel negeerde ze zijn verjaardag. Drie maanden later, een week na haar eigen verjaardag, vertelde ze enthousiast dat ze een pakketje uit Australië had ontvangen. Haar broer had haar een presentje gestuurd. Het evenwicht tussen geven en nemen was hersteld.

 Familieopstellingen Bert Hellingers systemische familietherapie

Nick Blaser

uitg. Bres, 2002

 

 

Auteur: Maria de Ridder

https://mariaderidder.wordpress.com/2015/11/27/het-ontstaan-van-ons-gezinssysteem-en-de-levenslessen-die-ik-daar-uit-haalde/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s