Alle ouders zijn ‘trots en blij met de geboorte’ van hun kind, maar ze zijn niet altijd blij met elkaar.

Alle vaders en moeders houden van hun kind wanneer het geboren wordt.

 

Alle stekeligheden van het leven worden even vergeten.

 

Ze zijn gewoon blij met hun kind.

 

Maar het kan gewoon gebeuren dat die rode schoen en die roze sok ineens weer belangrijk worden. Want nou ja vaders en moeders zijn ook gewoon mensen.

 

En wanneer dat té veel en té vaak gebeurt, lijkt het wel of ze in hun eigen glazen huisje gaan zitten. Ze vergeten dat ze een kind hebben waar ze van houden.

 

Als kind sta er je er dan ineens helemaal buiten. Zoiets als een klein lichtpuntje, maar wel op afstand.

 

Je kunt roepen wat je wilt maar je zit als het ware vastgeplakt aan de buitenkant van hun glazen huis. Ze zien je wel maar ze horen je niet.

 

En soms moet er gewoon iemand roepen: ‘STOP, kom uit je glazen huis. Kijk naar je kind. Jullie hoeven elkaar niet meer aardig te vinden of in één huis te wonen. In het bijzijn van je kind doe je de ‘koetjes en de kalfjes’en zorg je dat je het goed hebt.’

 

Bij Humanitas BOR roepen wij dat heel hard, maar eigenlijk vinden wij dat iedereen dat moet roepen.

Vrij vertaald naar:

Ideaalbeelden

Mensen hebben een beeld van hun ideale partner. Dit ideaalbeeld is hen opgedrongen door de maatschappij, door ouders, door de film, door verkeerde vrienden. Als er iemand voorbijloopt die toevallig op hun ideaalbeeld lijkt, dan projecteren mensen dat beeld zo groot over deze persoon heen, dat zij de echte persoon niet meer kunnen zien. Zij zien alleen hun eigen ideaalbeeld, dat kan lopen en praten en vrijen, en worden daar verliefd op. Vervolgens gaan zij een relatie aan met hun ideaalbeeld en daar kunnen ideaalbeelden slecht tegen. Ideaalbeelden vervagen onder de invloed van tijd. Het vergrootglas van een gemeenschappelijk gevoerd huishouden doet de rest: de echte partner komt tevoorschijn.

Sommige mensen hebben geluk, die kunnen het goed vinden met deze persoon. Andere mensen zijn minder fortuinlijk: hun partner blijkt een onmens, een gek, een oninteressante figuur. De reactie van de meeste ongelukkigen op deze situatie is even begrijpelijk als tragisch: zij gaan proberen hun partner te veranderen. Dit is tot mislukken gedoemd. Het is moeilijk, zo niet onmogelijk, om mensen te veranderen. Het is nog drie keer onmogelijker om mensen te veranderen in een ideaalbeeld. Het einde van dit liedje is meestal, dat mensen ongelukkig worden. Vroeger werden ze samen ongelukkig, nu gaan ze uit elkaar en worden ongelukkig.

Ongeveer dit verhaal vertel ik met enige regelmaat aan mensen die met relatieproblemen bij me komen. Als ik het heb verteld, valt er een stilte. Ik wacht dan totdat iemand vraagt: ‘Dus we moeten uit elkaar?’ En dan zeg ik: ‘Nee, maar er is een grens aan wat jullie met mij kunnen bereiken. Ik kan jullie niet veranderen en jullie kunnen elkaar niet veranderen. Het enige dat jullie kunnen leren is ruzie maken, want de manier waarop jullie dat nu doen is hopeloos ineffectief. Meestal zeg ik dat Schopenhauer en Freud mijn verhaal hebben bedacht. Tegenwoordig vinden genetici steeds meer bewijzen voor de stelling dat persoonlijkheidskenmerken zijn ingebakken, dus daar kan ik fijn mee schermen. En sinds vorige week kan ik ook dokter Dick Barelds aanvoeren. Barelds promoveerde in Groningen op onderzoek naar de invloed van karakter op intieme relaties. Zijn conclusie: mensen die een relatie aangaan, hebben geen idee wie ze voor zich hebben. Pogingen om de partner te veranderen zijn zinloos. Als de liefde voorbij is heeft repareren geen zin. Als de liefde er wel is, moeten mensen leren aangeven wat ze willen en vechten voor hun belangen. Dat is iets heel anders dan toegeven voor de lieve vrede.

Gaat dus heen, mensen, hou van elkaar en maak ‘effectief’ ruzie.

Het Volkskrant Magazine

15 februari 2003

PSYCHO

Jean-Pierre van de Ven

 

Auteur: Maria de Ridder

https://mariaderidder.wordpress.com/2015/11/27/het-ontstaan-van-ons-gezinssysteem-en-de-levenslessen-die-ik-daar-uit-haalde/

2 thoughts on “Alle ouders zijn ‘trots en blij met de geboorte’ van hun kind, maar ze zijn niet altijd blij met elkaar.”

  1. Goed gezegd Maria. Effectief ruzie maken. Haha ik ga m onthouden. Zal het aan Luke laten lezen. Xxxsjaan

    Verzonden vanaf mijn Samsung-apparaat

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s