Mensen veranderen niet…

Van de week een kopje thee gedronken bij M.
Ze gaat verhuizen, helemaal naar de Achterhoek.

 

M en ik hebben een dierbaar gedeeld verleden.
Toen onze kinderen nog klein waren.
M is voor mij, onuitwisbaar, verbonden met de seizoenentafel.

 

De honderden knuffels die we gemaakt hebben

 

én het continuümconcept van Jean Liedloff.
Het boek ‘Op zoek naar het verloren geluk’ heeft mijn visie op opvoeding, mijn werkend  leven en de sociale samenhang van mijn ouderschap volledig bepaald.

 

Voor M ben ik verbonden met een verhaal van die bruine en die zwarte schoen.

Toen jongste zoon L nog een manneke was van 5 jaar moest hij stevige schoenen dragen. Vanwege de steunzolen en de doorzakkende voeten, zoals zo veel jonge kinderen. Schoenen kopen was dan ook altijd een zeer serieuze zaak. Ze moesten passen, niet zwikken en de steunzolen moesten erin passen. Het was ons ook deze keer weer gelukt. Prachtige bruine schoenen. Iedereen blij en op naar de kassa.

 

Op het moment dat ik af wilde rekenen stond daar, ineens, dat kleine manneke die mij vertelde dat de veters toch niet zo mooi waren. En eigenlijk was die zool óók niet zo mooi. Eigenlijk, eigenlijk zaten ze gewoon ook niet zo heel erg lekker.

Ik rolde van de ene verbazing in de andere verbazing., waar kwam dit ineens vandaan. Wat had ik gemist.

 

Nou moet ik er even bij zeggen dat, zo klein als ie was, L een uitgesproken smaak en idee had over wat hij mooi vond. Zwart en grijs waren favoriet.

Nadat ik bekomen was van mijn verbazing over al die missers van die bruine schoenen ging ik met hem mee de de winkel in. En ja hoor daar stonden zwarte schoenen die véél mooier waren.

Vanaf dat moment hebben we de afspraak: ‘je hoeft je eerdere  keuzes niet lelijk te maken wanneer je iets anders wilt’.

Om de zwarte schoen te willen hoef je de bruine niet lelijk te maken. Je mag gewoon zeggen: ‘ik wil graag die zwarte’.

 

L is nu een meneer die strak in het pak loopt.
En weet je welke kleur zijn schoenen hebben.
Juist.
Bruin.

Denk nou maar niet dat L echt veranderd is. De reden waarom hij nu iets wil of doet heeft gewoon een nieuwe vorm aangenomen, verbonden met de keuzes van nu.

Oh ja en de reden waarom M dit vertelde is dat zij haar huidige huis gewoon mooi blijft vinden. Ze hoeft het niet lelijk te maken om te kunnen verhuizen. Het is gewoon tijd voor iets anders.

Veel plezier M daar in de Achterhoek.

 

 

 

 

 

 

 

Auteur: Maria de Ridder

https://mariaderidder.wordpress.com/2015/11/27/het-ontstaan-van-ons-gezinssysteem-en-de-levenslessen-die-ik-daar-uit-haalde/

2 gedachten over “Mensen veranderen niet…”

  1. Hoi lieve Eggie,

    Wat leuk dat je bij ons was.
    Weet je, Eggie, we gaan verhuizen naar het Oude Land omdat we denken dat het daar meer ‘eggie’ is. En als dat niet zo is, dan is het misschien omdat er een tijd is voor zwarte schoenen en een tijd voor bruine schoenen. En al veranderen mensen niet echt, ze groeien wel en dan is er gewoon een andere maat nodig.
    We zullen het zien en beleven en we zullen het pas weten als we in die andere schoenen gelopen hebben, toch?!
    Dag lieve Eggie, dag lieve M.
    Liefs,
    M.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s