Vertrek.

 

Zo dat was het dan weer.
De laatste koffie bij ‘caffè senso unico’,
de beste koffie van heel Seattle.
De eigenaar kent ons: ‘one shot and one double shot’.
Ja, dat zijn wij!
Uiteraard is K van de ‘double’.
Double mijn lengte, double mijn stappen….

 

Het is zo handig dat de straatnamen hier op de grond staan.

 

Voor kleine vrouwtjes die dichter bij de grond leven.
(overigens moet ik op de hoek van Seneca Street en 6th Avenue zijn).

 

Soms vergeet ik gewoon om op te letten waar ik ben.
Ik loop en kijk om mij heen.

 

En zie zo veel waar ik me over verbaas.

 

Neem nou het aantal banen die naast elkaar liggen.
Ik heb ze geteld.
Op het breedste punt tel ik er 18.

 

Overdag hang ik het bordje ‘niet storen’ aan de deurknop.
Het gaat niet zozeer om het ‘niet storen’ maar de kamer hoeft niet iedere dag schoongemaakt te worden.
Dagelijkse schone handdoeken zijn ook niet echt nodig.

Aan het eind van de dag staat er dan keurig een tas
met schone handdoeken, nieuwe zeepjes en chocolaatjes.

 

Om ons door de nacht te helpen.
Zo schattig.

Oh ja er is een tweede kaartje.
Daar staat op dat we de ‘niet storen’ kaart maar 3 dagen mogen laten hangen.
Daarna maken ze gewoon schoon tussen 13.00 uur en 15.00 uur.
Ik denk dat we anders vervuilen?

 

 

 

Auteur: Maria de Ridder

https://mariaderidder.wordpress.com/2015/11/27/het-ontstaan-van-ons-gezinssysteem-en-de-levenslessen-die-ik-daar-uit-haalde/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s