Ik hou mijn straatje heel graag schoon.

Kijk, ik ben er een groot voorstander van
dat alles dat groeit en bloeit gewoon zijn eigen gang moet kunnen gaan.
Mits er geen al te grote belemmeringen zijn, natuurlijk.

Dan vindt alles zijn eigen weg wel.
Dat is met kinderen,
vaak met volwassenen,
en zo is het ook met onkruid.

 

Onkruid werpt niet gauw een schaduw over mijn tuin.
Ik hou het een beetje binnen de perken.
Hier en daar een plukje eruit en mijn tuin ziet er ‘ECHT’ uit.

Zo geef ik mijn tuin ook nooit water.
Want zoals het in zijn algemeenheid met het leven is:
‘je moet het doen met wat er is’.

Over de gehele linie doet alles het wel goed in mijn tuin.

 

Behalve die keer dat het net even te lang droog was voor de hortensia.
Dat was even pijnlijk.

 

Gelukkig helpt het wanneer je je beeld bijstelt.
Je poetst er het drama niet mee weg.
Het blijft een de kunst om te kijken naar mogelijkheden.

 

Goed, weer even terug.
We hadden het over het onkruid in mijn tuin.
Toch kan onkruid ook ‘te’ vreemde vormen aannemen.

 

Dat een ‘plukje eruit’ (de meer menselijke variant) niet meer helpt.
Dan komt er een moment dat je actie moet ondernemen.

Ik ben niet van het agressieve spul.
Eigenlijk ben ik meer van het ‘geweldloos verzet’.
Gewoon iets uit mijn keukenkastje.

 

Het werkt als een trein.

Dat gezegd hebbende:
– geef ruimte
– hou de menselijke maat
– kader en begrens
– wees resoluut
– zorg dat je het contact behoudt.

Hè?
Hadden we het nu over:
– onkruid
– opvoeding
– relaties
– het leven

Sorry, ik ben het even kwijt.

 

 

 

 

 

 

 

Een paar van mijn huishoudelijk favorieten.

 

Mijn ‘kookbloem’.

 

Voorkomt overkoken van melk of pasta.
Het ‘bloemvormig’ inzetstuk gaat gewoon flubberen en fladderen.
Niks meer geprut over en om je pan.

 

Mijn plinten kwastje.
Zo een schatje.

 

Je moet wat met 14 van deze deuren die plinten
en vooral veel hoekjes hebben.

 

Tatatattaram……mijn diervriendelijke insectenvanger.

 

Er zijn al heel wat spinnen, motjes, vlinders, bijen en wespen mee naar buiten gebracht.

 

Oh ja, deze hebben we net in huis.
Sinds we aan het slowjuicen zijn moet er flink veel gesneden worden.

 

Deze dient gewoon het gemak.

 

Deze, deze heeft gewoon een leuke naam.
Uiteraard is ie ook heel nuttig en handig.
Het ‘bijenbekje’.

 

 

Voor in de spouwmuur.
Ooit hadden we een bijennest er in zitten.
Slecht voor je spouw en je isolatie.
Even buiten het gezoem en alle risico ’s van bijensteken om.
Helaas kon die zwerm alleen maar op een radicale manier verwijderd worden.
Dus om te voorkomen: ‘het bijenbekje’.

 

Dit is verreweg mijn favoriet!
Het hoesje kan in de was.

 

En doordat ie plat, smal en lang is kan het écht overal onder.
Zó praktisch!

 

 

Deze is gewoon grappig.
Weet je hoe deze heet?

 

Laarzenknecht!
Fantastisch toch.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

BuurtBBQ 2016

Zo 1x per jaar doen wij met het buurtje een BBQ.
En meestal is dat na de pruimentijd.
Iedereen is welkom op ons Pentakelhofje.

 

Eigenlijk is alles nog hetzelfde als vorig jaar.
De BBQ gaat aan.

 

Iedereen maakt iets klaar.

 

Ik ben van de chutney ‘s.
Tomatenchutney,
Koriander tamarinde chutney.
Wat spelt dipkoekjes en oh ja een slowjuice-sapje
(met pruimen van het hofje natuurlijk)

 

 

De pannenkoekjes van buurvrouw E zijn nieuw.
Maar die willen we, vanaf nu, voor geen goud meer missen!

 

Voor iedereen is er ook een klein slokje van Saint Pierre.
Voor de gezelligheid hebben we dat niet nodig want we zijn gewoon een gezellig buurtje.
Dit jaar werd er niet meer vergadert.
Wel is er genoeg bij te kletsen.

Tot volgend jaar maar weer!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zó grappig wat je allemaal met je foto ’s kan doen

Het origineel.

 

Een beetje opgeleukt.

 

De zwart-witte variant.

 

Hier begint ie zijn geloofwaardigheid een beetje te verliezen,
maar toch?

 

Oeiiii dit is wel heel veel laagjes over elkaar.
Leuk geprobeerd.

 

En deze, deze is gewoon schattig.
Allemaal geleerd van Nico, je weet wel die van dat uitje van die donateur
En al die appjes hebben zulke leuke namen:
– Moku Hanga
– Filterstorm
– Image Blender
– Strut Type
– PicsArt
– Snapseed
Vraag me nu niet elke welke is?
Gewoon zelf proberen!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hé meneer de donateur, het was zo ver!

Bij BOR was er eens een hele blije vader
die een hele aardige donateur werd.
Hij schonk ons geld.
We gingen daar, met alle vrijwilligers, een heel leuk uitje van doen.

 

Op een zonnige zondag gingen we met zijn allen naar
de Kemphaan in Almere.

 

Voor een workshop fotograferen met je smartphone van Nico.

 

Het werd een gezellige, inspirerende en verbindende dag.

 

Waar ik ook nog volop over heb getwitterd.

 

Na afloop hadden we een smaakvolle lunch.

 

We hebben veel lol gehad.

 

En vooral veel geleerd.
DANK donateur.
Dank Nico.
Dank Buitengewoon Lekker
en uiteraard, niet te vergeten,
DANK aan alle vrijwilligers van BOR.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ineens wordt het leven weer een stukje makkelijker.

Althans dat deel van mijn leven waarin ik schoonmaak.

Kijk.
We zijn weer 9 maanden verder.
Chesto zit (over)vol in de haren.
Hij is plukrijp.

 

Zolang hij zó in zijn haren zit, gaat het goed.
Beetje haar, beetje zand in huis.
Maar ja dat haar van hem groeit gewoon door.

 

Uiteindelijk ligt er deze berg.

 

Die laatste weken, voor zijn pluk, zijn een drama in huis.
Overal vliegen de haren je om de oren.

 

Het pluizenfilter zit vol.

 

De stofzuigerbak.

 

Top.
Hij is geplukt.
Ietsjes timide.
Maar nooit voor lang.

 

Alle kleden gaan wekelijks in de was.
Nu een keertje extra.
Inclusief Ka Kip.
Zo.
Het huishouden is de komende maanden weer een stukje makkelijker.