Hoe mist een geschenk kan zijn!

 

Weer of geen weer.
Iedere ochtend maak ik een wandeltje met het hondje.
Noodzakelijk natuurlijk.
Hij moet uit.

 

Vandaag heeft het een extra dimensie.
Het is mistig.
Ik zie nog net een hand voor ogen.
Maar meer ook niet.

 

Het heeft wel iets,
wandelen met die mist.
Het geeft mooie plaatjes.

 

En helpt mij met mijn focus.

 

Over focus gesproken?
Van de week las ik het artikel ‘alleen sukkels hebben het druk’,
van bedrijfspsycholoog Tony Crabbe.
Hij heeft het over een staat van ‘altijd aan staan’
en je overspoeld voelen door mogelijkheden en informatie.

‘Gaat nooit meer over’, zegt hij.
Hij noemt het een kenmerk van deze tijd.
Haha, voor mij niet.
Voor mij is dat zolang ik me kan herinneren.

 

Gaandeweg heb ik geleerd om mijzelf kaders te geven.
Gewoon om te overleven.
Een beetje lol te hebben.
Om niet ergens ondergedompeld, overspoeld of in te verdwijnen.

Crabbe heeft het in zijn artikel over ‘focus’ en
‘betrokkenheid vanuit intrinsieke waarden’.
En in die beiden ben ik heel goed geworden.
Het heeft wel wat jaartjes geduurd.

Laat het nou voor mij juist een leuke tijd zijn.
Eindelijk zijn mijn trucjes op zijn plaats.

 

Mijn mooiste trucje van het afgelopen jaar is natuurlijk
Eggie!
Mijn focus.
Mijn kader.
Mijn ijkpunt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Auteur: Maria de Ridder

https://mariaderidder.wordpress.com/2015/11/27/het-ontstaan-van-ons-gezinssysteem-en-de-levenslessen-die-ik-daar-uit-haalde/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s