Leven in een driehoeksrelatie.

Na twee plogjes over
mijn relatie met driehoeken‘ en
RelatieDriehoeken‘ is dit
het derde deel
van een drieluik
en dit gaat over ……..
mijn driehoeksrelatie.
Ach ja…..een beetje voorspelbaar is het wel 🙂

In mijn eerdere plogjes heb ik de
kaders, grenzen en mogelijkheden aangegeven
van het leven in en met ‘driehoeken’.

Dit plogje gaat over mijn kennis en ervaring met driehoeksrelaties:
‘een tweerelatie waar een derde zijn intrede doet,
drie mensen die de verantwoording nemen
en samen de keuze maken
voor de vorm en de invulling van een gezamenlijke relatie’.

 

Laat ik eerst even een stapje terug doen.
Al eeuwen is de meest bekende, langdurige relatie, het huwelijk.
Wat ooit begon als een verplichting vanuit economische belangen en het samenleven met één persoon, is tegenwoordig een eeuwige, monogame verbintenis vol liefde en romantiek.
We hebben daarin afspraken gemaakt dat je:

  • elkaar vertrouwt
  • betrouwbaar bent
  • goed met elkaar kunt praten
  • naar elkaar kunt luisteren
  • de tijd hebt voor elkaar
  • elkaar stimuleert
  • compromissen kunt sluiten en
  • aantrekkelijk blijft voor elkaar.

Een relatie met hoge verwachtingen en eisen aan elkaar waarin we de lat hoog leggen.
En dat voor een periode van wellicht 60 of 70 jaar.

Het kan vanzelfsprekend zijn.
Mijn ouders, met ruim 60 jaar huwelijk, zijn voor mij het mooiste voorbeeld. De liefde, de trouw en hun betrokkenheid naar elkaar is nog steeds zichtbaar aanwezig.

In de loop van de jaren is er meer diversiteit in relatievormen ontstaan.
Ik kan me zo voorstellen dat er, in de toekomst, meer vormen bij komen.

 

Maar ongeacht de vorm van je relatie,
voor de invulling neem je altijd jezelf mee.

In je familiegeschiedenis,

 

soms herkenbaar in je achternaam,

 

je doop of roepnaam,

 

met een verwantschap of een betekenis zoals voor:

Uiteraard ben je een product van je tijd.
Kenmerkend verschil bij ons is dat
mijn muzieksmaak duidelijk 16 jaar eerder ligt
dan de muzieksmaak van K.
We behoren, beiden, tot een andere generatie.

 

Ook heeft ieder mens ‘zijn eigen gekke dingetje’,
waar hij/zij zelf verantwoordelijk voor is en
dat wordt bepaald door je:

  • biologische regelmaat
  • mate van beweeglijkheid
  • emotionaliteit
  • aanpassingsvermogen
  • afleidbaarheid en prikkelgevoeligheid
  • doorzettingsvermogen
  • humeur (of grondstemming)

 

In sommige aspecten kan je een compleet raadsel zijn voor elkaar,
door de rollen die bepaald worden door de maatschappelijke norm als in:

  • man
  • vrouw
  • seksualiteit
  • ouderschap.

 

K. en ik hebben een eigen persoonlijke kleur en voorkeur

 

met uitersten in wie we zijn,
zoals:

Gaandeweg hebben we ons de kunst eigen gemaakt om de overeenkomsten te vinden in de verschillen.

 

Wanneer dan die derde zijn intrede doet
begint de zoektocht,
voor ieder als persoon en als drie koppels,
naar het evenwicht en de verbinding in een driehoeksrelatie.

 

Soms start de driehoeksrelatie vanuit twee personen.
Een driehoek op zijn platte vlak.
De derde bouwt een relatie op met twee personen, tegelijkertijd, na elkaar of in afwisseling, altijd uitgaande van het totaal en in overleg met elkaar.

Wanneer de basis van de tweerelatie hecht en stevig is, is er de stabiliteit van een dragend vlak.

Is er meer rust,
tijd en
stevigheid om uit te groeien tot een leefbare driehoek.

 

Wanneer één persoon centraal staat die,
met beide partijen een ‘eigen’ vorm van relatie heeft,
staat de driehoek op de punt.

Dan zal eerst de relatie, tussen de bovenste twee van de driehoek, een vorm moeten krijgen.
In een eerste verkenning, gericht op een evenwicht naar die gezamenlijke persoon.
Dat is noodzakelijk om de driehoek in balans te houden en de derde, op de punt, niet te laten breken.

Ieder koppel richt zich erop om de relatie ‘eigen’ en ‘uniek’ te maken en te houden.
De invulling is tussen de personen als koppel, rekening houdend met het totaal,
maar gericht op de eigen leefbaarheid en realiteit als koppel:
‘dat wat tussen het koppeltje is blijft tussen het koppeltje’.

 

Voor mij is ‘houden van’ een smeermiddel,
niet een eerste vereiste voor het aangaan of het in stand houden van een relatie.

Voor mij gaat het erom wie ik ben in mijn relatie tot die ander(en).

Bij K. vind ik mijzelf wel een grappig mensje,
zeker wanneer ik met hem op reis ben en mijn hardloopschoenen aan heb.
Of zoals hierboven toen we, op het maatje van K., deze bak aangeschaft hadden.

Ik wil graag, in iedere vorm van relatie, een grappig mensje zijn en blijven.

 

Soms is het even zoeken,
zeker in deze wens van K.

Hoe ga ik mijzelf hierin een leuk mensje vinden?
Ik hoop, met een beetje oefening, dat het me lukt.

Overigens,
ik hou heel veel van K. hoor!

 

 

 

 

Auteur: Maria de Ridder

https://mariaderidder.wordpress.com/2015/11/27/het-ontstaan-van-ons-gezinssysteem-en-de-levenslessen-die-ik-daar-uit-haalde/

9 gedachten over “Leven in een driehoeksrelatie.”

  1. Je lijkt mij ook een grappig mensje. Ik was braaf alle links aan het volgen maar raakte een klein beetje de draad kwijt. Dus ik kom later terug om het nog een keer te lezen.
    Maar wel een heerlijk stuk vind ik dit! Lieve groet,

    Like

    1. Dank je Marije. Sorry voor de vele linkjes, niet grappig :-). Ik word altijd enthousiast wanneer ik merk dat alles op elkaar aansluit of in elkaars verlengde ligt. Fijn dat je terugkomt om verder te lezen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s