Wat de overeenkomst is tussen pioenen en de vlucht en vechtrespons.

Soms,
Soms gaat je lijf, pijnlijk, met je aan de haal.

In januari ben ik voor de deur onderuit gegaan
na een nachtje ijzel.
Aaii,
pijn in mijn nek,
pijn in mijn schouders.
De fysiotherapeute heeft goed werk kunnen doen.

Twee weken geleden trok het allemaal toch weer aan.
Hoofdpijn.
Pijn onderaan mijn schedel.
De fysiotherapeute heeft, op mijn verzoek, al haar kennis en kunde ingezet.
Hier en daar een kraakje, massage en ingetapet.
Ze had een stevige klus aan die nek van mij,
de onderrand van mijn schedel
en mijn schouders.

Het punt is,
wanneer bij mij het ‘vast’ zit,
voel ik niets.
Ook deze keer dacht ik:

‘oké

dit gaat goed,

alles los zonder een centje pijn,

op naar huis prachtig in de roze tape.’

Het weekend was een beetje chaotisch
en de aandacht voor mijn lijf minder.
Geen pijn?
Mooi getapet en
mijn nek en schouders voelden los.

Pas drie dagen later bedacht ik:
‘oh ja, mijn lijf?’
Toen was ik al in een glij:

  • kon niet op mijn hoofd kunnen liggen
  • pijn in mijn nek
  • hoofdpijn
  • slecht slapen
  • onrustig lijf
  • hartkloppingen
  • geen eetlust
  • huilen
  • paniekaanvallen
  • kortademig
  • niet kunnen concentreren.

Ondertussen een oog voor details.
De pioenrozen in de tuin,
hommels, miertjes, spinnetjes en slakjes.
De geuren onderweg, in en om huis.

WAUW,
dit is een vecht en vluchtreactie?!
Alle klassieke symptomen van stress.

Oké?

Oké!

STOP.
Dit is de verkeerde volgorde om.
Er zijn genoeg dingen waar ik mij zorgen om maak.
Genoeg wat mijn aandacht vraagt.
Stuk voor stuk, voor wat mij betreft, niet doorslaggevend voor mijn klachten.
Ook de combinatie van niet.

Het voelt alsof het aan mij de keuze is welke stressfactor(en)
of liever gezegd
vermoedelijke stressfactoren,
ik passend zou kunnen maken bij mijn lijf?

Als in een  helikopterview kijk ik naar het plaatje van mijn lichamelijke klachten,
mijn zorgen
mijn supergevoeligheid
en mijn helderheid in beelden.
Het vertelt mij dat er iets gaat gebeuren waar ik mijn hart voor vast hou.
Voorlopig laat ik open op welk vlak dat is
zonder mijn daadwerkelijke fysieke klachten te negeren.

Mijn grootste zorg zit nog even in de pijn tussen mijn schouderbladen en het beklemmende gevoel.

Ik wandel,
dwaal in de tuin
en ga genieten van de komende dagen vakantie
die we thuis vieren.

Het slakje
en de mier.

 

19 mei 2017

 

20 mei 2017

 

21 mei 2017

 

22 mei 2017
Eindelijk, eindelijk er begint iets.

 

23 mei 2017
Het spinnetje.

 

24 mei 2017

 

Wat heeft onderhoud, inhoud en behoud te maken met koffie en relaties.

Het koffiezetapparaat is toe aan onderhoud.

 

Zo af en toe moet dat gebeuren.
Beetje controleren
Beetje smeren.
Beetje vervangen.

 

Wanneer je dan met je neus op het onderhoud wordt gedrukt.

 

Lijkt er ineens van alles ‘nieuws’ mogelijk.

 

Want wie weet moet ‘alles’ wel vervangen worden?

 

Je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om het bestaande op te leuken.
Met een extraatje.

 

Wat uitdaging aan te gaan.

 

Kijk hier is dat ‘extra’?
Een molen erbij.
Voor een extra boontje op de molen.

 

Hij moet natuurlijk wel afgesteld worden.

 

Oeff,
deze is fout.
Te vlokkig?

 

En kijk dit is de tamper.

 

Belangrijk om de koffie goed aan te drukken.

 

Super, prachtig mooi toch.

 

Kijk,
Twee boontjes.
Links een allemansvriendje.
Rechts een iets meer pittiger.

Eigenlijk telt dit ook voor relaties:
je pleegt onderhoud,
het gaat om inhoud en
en dit leidt tot behoud.

In mijn plogjes over:

ging het niet alleen over een ‘oude’ drierelatie
maar ook de mogelijkheid van een ‘nieuwe’ drierelatie.
Helaas ging M. voor vervanging.
Weg onderhoud, weg inhoud en geen behoud.
Sorry M. het spijt mij.
Op dit moment is er nog geen vervanging nodig.

Wat een groen sapje te maken heeft met aannames?

Dit is écht een heel smaakvol
en gezond sapje.

Geloof me!

Oké, oké,
het kleurtje geeft te denken……..?

Met dit kleurtje kan een sapje nóóit lekker zijn.
Mijn aanname.
Althans,
ik doe soms aannames.
Vaak.
Regelmatig.
Altijd eigenlijk.

 

Zoals deze reclame van Renault?
Onvermijdelijk toch?
Het zou heel gek zijn wanneer ik hierbij géén aanname doe.

Met aannames maak ik mijn wereld wat hanteerbaarder.
Een beetje overzichtelijker.
Waar zou ik zijn zonder aannames?
Nergens.

 

Eén van de redenen waarom ik een aanname doe
is om mijzelf gerust te stellen.

Mijn volgende vraag is?
Wat doe ik met mijn aanname?
In dit geval met dit sapje?
Ik ga verder kijken.

Laten we dat ook maar eens doen bij dit sapje
We duiken iets dieper in ons sapje.

Aha,
Dit sapje is samengesteld.
Grappig en kleurrijk
maar nog steeds onaantrekkelijk.

Dan maar een ‘dive deep’ (Amazon leadership principal) doen
en de aansluiting ( Humanitas) vinden.

 

Dat rode laagje is biet.
Kontje eraf en in 4 stukken.

 

Dat groene is van de spinazie.
Een flinke handvol.
Dit is de hand van K.

 

Dat lichtgroene, daar onderaan, is avocado.
Hij gaat het sapje in zonder pit en zonder schil.

 

Er gaat een flink stuk gember in.
Je ziet dat, in de kleur, niet meer terug.
In de smaak wel.
Wij houden van een flink stuk gember.

 

Bovenop zie je de kurkuma liggen.
Daarvan gaat er een halve teaspoon in.

 

Er zitten appels in.
niet de mooiste,
dat hoeft ook niet
als ze maar biologisch zijn.

Pitjes eruit (vanwege het blauwzuur)
en steeltje eraf.

 

En de wortels.
net zo ’n verhaal.
Niet moeders mooiste.
Maar ik ga met alles voor zoveel mogelijk biologisch.

Ik ben overtuigd.
Alles is super gezond in ons groentesapje.
Alleen dat kleurtje?

Dan blijft er nog maar één mogelijkheid over.
PROEVEN.

En ik kan zeggen dat het smaakt.
Kom je het ook proberen?

 

Ons ochtendsapje ziet er iets gezelliger uit.
Dat komt door de peer

 

en de sinasappel.

 

In ons ochtendsapje zit geen avocado, spinazie en biet.
Oh ja,
alles gaat in de SlowJuicer.
En die pulp?
Sorry daar doen we niets mee.

 

 

K. gaat op doorreis.

Dag IJsland.
daaaaaaaaggg.
We hebben het naar ons zin gehad.
Dag Blue Lagoon.
daaaaaaaaggg.

 

Hallo Nederland, hallo.
Het is goed om weer huis te zijn.

 

Nog even een tussenstop op Schiphol.

 

voor 1 nachtje.

 

We zijn van de koffie en de groene sapjes.
Voor 1 keertje,
gaan we ons te buiten.

Heerlijk.

 

Nog een keertje de koffer inpakken
En een kleding ‘change’ gedaan.
K. krijgt schoon mee.
En ik de was.

 

K. vliegt door naar Los Angeles.

 

Hij heeft pech.
Ze hebben ook een vliegtuig ‘change’ gedaan.
Nu zit ie wel heel erg krap.

Goede vlucht K.,
goede vlucht.

 

 

Een rondje hipster.

In onze zoektocht

 

naar goede koffie

 

gaan we altijd

 

heel ver

 

maar dan heb je ook wat ook

 

Super koffie.
De boontjes zijn diezelfde ochtend nog gebrand.
En je mag kiezen welk boontje je op de molen wil.

Helemaal onze taal.
En smaak.

 

Ook voor een sapje

 

maken we een ommetje.

 

En voor een goed stuk brood
nemen we heel veel voor lief.