De bling bling in Las Vegas

Nadat ik K. uitgezwaaid heb voor zijn werk
kijk ik
nog even
of mijn haar goed zit

 

voor ik op pad ga

 

om een fles water te halen.

 

Ik heb nog even te gaan

 

voor dat ik ben

 

waar ik wezen moet.

 

Met de lift

 

naar beneden.

 

Eerst

 

de casino ’s door

 

en met de roltrap

 

naar de uitgang.

 

Dan ben ik buiten

 

maar niet echt
buiten
buiten

 

dat is eerst nog met de roltrap

 

dan ben ik
buiten
buiten.

 

Op de weg terug

 

neem ik een andere ingang

 

ik ga nog wel eerst even langs het toilet
want voorlopig ben ik nog niet boven.

 

Ik vervolg mijn weg
langs de Grand Canal Shoppes

 

met de gondeliers

 

op het Marco Polo plein

 

en met een laatste blik naar boven

 

stap ik in de lift
naar de 31e verdieping.

Tijd voor een kopje thee.

Ik heb toch gauw 2,5 km gelopen.

Overigens
is het Marco Polo plein gewoon binnen
en heeft het een geschilderde lucht.

De wildernis van Las Vegas

We zijn tegenwoordig kind aan huis in Vegas.
K. zit er twee keer per jaar
En ik ga er ook zo af en toe mee.

We hebben zelfs al een soort gewoonte.
We huren een auto.

Gaan naar onze favoriete koffietent

 

eten een klein hapje

 

en gaan op pad.
Dit keer naar het zuiden.

Daar op de horizon ligt de Las Vegas Strip
en met een beetje fantasie
zie je ons hotel.

 

We zijn in Sloan Canyon

 

voor de petrogliefen.

 

Voor de natuur

 

ook natuurlijk

 

maar daar

 

kijk je gewoon naar.

 

Voor de petrogliefen

 

is het een beetje klauter en klimwerk
om er te komen.

 

De eerste hadden we bijna over het hoofd gezien.

 

De anderen zijn goed zichtbaar.

 

Prachtig.

 

De terugweg

 

is vlakker.

 

Op de terugweg rijden we langs

 

voor een sapje bij Violette.

Wat je ziet wanneer je met je neus in de wolken loopt?

Zo af en toe doe ik dat.

 

Met mijn neus in de wolken lopen.

 

Met gevaar voor eigen leven.
Soms ­čÖé

Niet vanuit arrogantie.
Dat niet.
Hooguit vanuit nieuwsgierigheid.

 

En met een man
die in de wolken werkt
of met de wolken werkt.
Een echte ‘Cloud’ man.
Onvermijdelijk.

 

En?
Ik zie nog eens wat.
Zelfs in mijn eigen huis.
In dit geval mijn favoriet.
De nok.

 

Ook ben ik dol op trappenhuizen.

 

En kruinen
van bomen.
Natuurlijk.

Gewoon even
voor een tijdje
leven
met mijn neus in de wolken.

Op een bepaald punt
stop je daar
vanzelf mee.
Altijd!