IJzige winterbeelden

Ik hou écht

 

écht niet

 

van kou

 

het duurde dan ook even

 

voor ik de

 

moed had gevat

 

om

 

om langs de dijk

 

in de snijdende noordoosten wind

 

deze prachtige plaatjes te maken.
Van deze plaatjes word ik blij
lekker warm in mijn huis
met een kop thee.
Wat is de winter mooi hè?

Nu voor het eggie, de laatste keer naar Las Vegas en Death Valley

Vorig jaar zei ik het al
dit wordt de laatste keer
Las Vegas.

En nu
nu was het
écht
de laatste keer.

 

Nog een eindeloze rit
over binnenwegen

 

met een tussenstop
in Lida
dat moest even 🙂

 

verder via de highway

 

met een broodje onderweg

 

voor een laatste nacht

 

en ontbijt
in Las Vegas.

K. zal nog wel vaker moeten
voor zijn werk
maar
dan ga ik niet meer mee.

Een beetje weemoed heb ik wel
dat zal ik ook blijven houden
naar Las Vegas
en zeker naar Death Valley.

Maar kom op zeg
dat is gepiep.
Ik ben drie keer geweest.
Wat een luxe
en ik heb eindeloos
GENOTEN.

Dag
Las Vegas
dag
dag
Death Valley
dag.

Death Valley
je blijft mijn favoriet
onvoorwaardelijk
voor altijd.

De diversiteit in soberheid van Death Valley

We hebben ons best gedaan

 

om Death Valley te doorkruisen.

 

Gaat je niet lukken natuurlijk

 

maar op eindeloze wegen

 

met hier

 

en daar

 

een ontmoeting
droom je makkelijk weg.

 

Via de zonsopgang

 

bij de zoutvlakten

 

op 86 meter

 

onder de zeespiegel

 

naar

 

de bergen

 

op 1968 meter.

 

Door spooksteden

 

vol vergane glorie

 

bergen oud roest

 

en hedendaagse kunst

 

via

 

het frisse groen

 

bij de waterval

 

is het goed lunchen bij Gina.

Ik hou van Death Valley
ergens raakt het iets
binnen in mij
in zijn diversiteit
de eenvoud
het ruwe.

Ik denk zelf…
nee
dat is een beetje vreemd
maar toch…
dat ik in een vorig leven
hier was

man man
wat moet dat een ellende
zijn geweest.

 

 

 

 

 

Van blingbling naar soberheid

Met dit monster rijden

 

we Las Vegas uit

 

en met de laatste

 

zon

 

de soberheid

 

de eenvoud

 

en de rust

 

van

 

Death Valley in

 

waar de diversiteit eindeloos is.

 

 

 

 

 

 

Wat je ziet wanneer je met je neus in de wolken loopt? (3)

Nog één keer

 

op mijn weg

 

naar buiten

 

buiten

 

voor mijn watertje

 

langs

 

alle gekheid
van Las Vegas

 

loop ik met mijn neus in de wolken.

 

Morgen
kan het niet meer
want dan
dan
zie ik alleen maar zand.

 

Overigens
kan ik hier
in het Venetian
mijn hart ophalen.
Ik hou van ritme
regelmaat
en herhaling.

 

Ik word zó gelukkig van
alle
repeterende
hamonineuze
patronen.
Dolgelukkig.