De echte Schotse Hooglanden

Nog een beetje fluffie

 

zijn we onderweg

 

naar de echte Schotse Hooglanden

 

We slapen
hier
in Fort William

 

Uiteraard
als eerte
vegan

 

en ‘goede’ koffie.

 

Koffie
en vegan?

Afijn
cappuccino
met oatmilk
Het is even de vraag…..?

 

Onderweg naar de haven

 

zien we deze jongen

 

geduldig wachten

 

met een scherp oog
de boel in de gaten houdend

 

tot hem wat toegeworpen wordt.

 

Wij gaan varen

 

met de boot

 

naar de zeehonden

 

en misschien
heel misschien
dolfijnen.

Géén dolfijn
te zien
dus.

Verder naar het noorden

Nog even lunchen
met een collega van K.
in Greenock

 

en vervolgens
met de ferry
oversteken
naar Dunoon

 

verder naar
onze volgende
bestemming.

 

Een prachtige plek
om te zijn
waar we
op een klein wandeltje na
twee volle dagen

 

genoten hebben van
dit uitzicht
in alle soorten
en maten
geveld
door
de buikgriep.

Maar ach
mocht je toch ergens
ziek willen worden
dan kan je dat
het beste doen
met dit uitzicht.

We zitten anns a ‘bhonn ìseal van het hotel

We zitten ‘anns a ‘bhonn ìseal’ van het hotel
in de kelder dus
Grappig
en voor dit moment
zéér gewenst
want ook hier in Edinburgh
is het 28 graden

 

Naast ‘goede’ koffie
zoeken we ook de groene sapjes

 

en de vegan restaurantjes op

 

Dit is
de veganistische variant
van haggis
een typisch Schots gerecht.

 

Het is tijd
om
een deel van
Edinburgh te verkennen.

 

Ik ben gefascineerd

 

door

 

de oude gebouwen.

 

We kiezen
er één uit

 

om naar binnen
te gaan

 

het is een beetje
krap

 

en smal

 

we kunnen
verder naar boven

 

voor ons
is dit uitzicht
prachtig.

Tha sinn air a ‘bhàta a dh’Alba ​

Is het Schots Keltisch voor: ‘We zijn op de boot naar Schotland’.

 

Precies 3 jaar geleden
ben ik begonnen met mijn plogjes
de eerste foto op mijn plog
was Eggie
die mee ging naar Engeland.

 

Vandaag

 

gaan we naar Schotland

 

met de boot

 

En Eggie
mag mee.

 

Wanneer we van de boot af gaan

 

is onze eerste stop

 

altijd

 

Goede koffie.
Zonder goede koffie
geen leven
Zonder goede koffie
geen vakantie.

 

Het is niet alles … wat er blinkt

Onze wastafelwaskom
(wastafel waskom)
staat in de badkamer
op een messingblad.

Super hygiënisch
heel erg cradle tot cradle.

Het glimt
het blinkt
zeker wanneer
het gepoetst is
en niet gebruikt wordt.

 

Maar ja
in onze badkamer
staat er de handenzeep
ligt er
de tandpasta
en de tandenborstel
op.

Dan wordt het toch al gauw
één en al vlek
en plek
maar
nog steeds
super schoon.

 

Zo af en toe
moet je dan poetsen.

 

Gewoon een smerig werkje
maar het resultaat
is fabelachtig.

 

Weer als nieuw!

 

Nooit voor lang
jammergenoeg

 

voor het korte moment
is het genieten
dat het weer blinkt
en het glimt
als een spiegel.

Tot de volgende poetsbeurt.

 

 

 

 

 

 

Hoe de Motmug me hielp bij mijn fundament

Soms is fundamenteel wél belangrijk!

Goedemorgen!
Het is 08.00 uur

 

de poort staat open

 

we zijn er klaar voor

 

er is groot materiaal
in aantocht

 

want het graafwerk
kan beginnen

 

eerst het grint
uit de grintkoffer

 

het zand

 

en de klei

 

wordt
uitgegraven

 

alles op keurige

 

hoopjes
en stapeltjes.

 

Ja hoor
het is foute boel
er sijpelt water
onder de fundering uit.

 

Door de Motmug
was het duidelijk
dat er iets fout was.

Motmuggen gedijen
in vervuild,
troebel water
of in vochtig organisch materiaal.

Nadat de meneer
van de ongediertebestrijding
zijn olielaagje
in de kruipruimte had
verstoven
was het ergste leed
tijdelijk
geleden.
We hebben verder onderzoek
laten doen
en er bleek
een lek
onder de vloer
van de keuken.

 

Er moet buitenom
gegraven worden
onder de fundering door.

 

Alles wordt in stelling gebracht

 

een rubberpak aan
de bril op

 

lamp mee

 

naar beneden

 

voor een eertse inspectie

 

naar de oorzaak
van het lek.

 

De boosdoener
is een fikse breuk
in het T-stuk
onder de gootsteen
van de afvoer
naar het riool.

Oorzaak?
Waarschijnlijk is er bij de bouw
iemand op gaan staan
of heeft er bij de aanleg
te veel druk op de
buizen gestaan.
Wie zal het zeggen?

 

De mannen
herstellen de schade
spuiten het beneden schoon
om voedingsbron
van de Motmuggen
te verwijderen.

 

Het gat kan weer dicht

 

ook het middenschot
wordt schoongespoten
en leeggezogen
zodat
echt alle voeding
voor de Motmuggen
verwijderd wordt.

 

Het is een vies werkje
in een hele kleine
nauwe ruimte.

De mannen hebben
zorgvuldig alle ellende
aan
onder
en
van
ons fundament verwijderd.

 

Wat is het fijn
dat deze mannen
gewoon hun werk
goed gedaan hebben.
Ik ben ze eeuwig dankbaar.

 

En de Motmug natuurlijk
want
uiteindelijk
waren we zonder
de Motmug
er niet achtergekomen.

 

Hoe bijzonder is het
dat iets
zo lang al aanwezig kan zijn
zonder dat je het merkt
en het eigenlijk
de tijd
de omstandigheden
afwacht om te  voorschijn te komen.

Zou dat met meer dingen
in het leven zijn?

Een kwestie van
tijd
aanleg
en juiste omstandigheden?

Wat levert het je dan op?

Wat heeft het mij opgeleverd?