Hoe de Motmug me hielp bij mijn fundament

Soms is fundamenteel wél belangrijk!

Goedemorgen!
Het is 08.00 uur

 

de poort staat open

 

we zijn er klaar voor

 

er is groot materiaal
in aantocht

 

want het graafwerk
kan beginnen

 

eerst het grint
uit de grintkoffer

 

het zand

 

en de klei

 

wordt
uitgegraven

 

alles op keurige

 

hoopjes
en stapeltjes.

 

Ja hoor
het is foute boel
er sijpelt water
onder de fundering uit.

 

Door de Motmug
was het duidelijk
dat er iets fout was.

Motmuggen gedijen
in vervuild,
troebel water
of in vochtig organisch materiaal.

Nadat de meneer
van de ongediertebestrijding
zijn olielaagje
in de kruipruimte had
verstoven
was het ergste leed
tijdelijk
geleden.
We hebben verder onderzoek
laten doen
en er bleek
een lek
onder de vloer
van de keuken.

 

Er moet buitenom
gegraven worden
onder de fundering door.

 

Alles wordt in stelling gebracht

 

een rubberpak aan
de bril op

 

lamp mee

 

naar beneden

 

voor een eertse inspectie

 

naar de oorzaak
van het lek.

 

De boosdoener
is een fikse breuk
in het T-stuk
onder de gootsteen
van de afvoer
naar het riool.

Oorzaak?
Waarschijnlijk is er bij de bouw
iemand op gaan staan
of heeft er bij de aanleg
te veel druk op de
buizen gestaan.
Wie zal het zeggen?

 

De mannen
herstellen de schade
spuiten het beneden schoon
om voedingsbron
van de Motmuggen
te verwijderen.

 

Het gat kan weer dicht

 

ook het middenschot
wordt schoongespoten
en leeggezogen
zodat
echt alle voeding
voor de Motmuggen
verwijderd wordt.

 

Het is een vies werkje
in een hele kleine
nauwe ruimte.

De mannen hebben
zorgvuldig alle ellende
aan
onder
en
van
ons fundament verwijderd.

 

Wat is het fijn
dat deze mannen
gewoon hun werk
goed gedaan hebben.
Ik ben ze eeuwig dankbaar.

 

En de Motmug natuurlijk
want
uiteindelijk
waren we zonder
de Motmug
er niet achtergekomen.

 

Hoe bijzonder is het
dat iets
zo lang al aanwezig kan zijn
zonder dat je het merkt
en het eigenlijk
de tijd
de omstandigheden
afwacht om te  voorschijn te komen.

Zou dat met meer dingen
in het leven zijn?

Een kwestie van
tijd
aanleg
en juiste omstandigheden?

Wat levert het je dan op?

Wat heeft het mij opgeleverd?

Stagiaires en afscheid

Ik heb hem 8 maanden lang overal mee naar toe gedragen
(F. met haar maatje J.)



Ik zie ze nog binnen wandelen
bij Humanitas Match Almere
vorig jaar oktober
vol goede moed
en enthousiasme
als 1e jaar student Toegepaste Psychologie.

Net begonnen met de studie
druk met een bijbaan
een druk sociaal leven
op naar de toekomst.

Die toekomst
nog een beetje vaag
nog een beetje onduidelijk
in ieder geval
iets met mensen
iets met kinderen?

En dan
stage lopen bij Humanitas
gekoppeld worden aan een kind
of jongere.
Allemaal hebben ze hun eigen route gelopen
ieder had zo zijn eigen dingetje
te doen.
Allemaal hebben ze het prachtig gedaan
ieder op zijn eigen manier
met een eigen invulling
prachtig binnen de kaders
van Humanitas
van Match.

En toen kwam
toch uiteindelijk
dat afscheid
iets wat ze al een jaar lang wisten
want
bij Humanitas Match
zeggen we altijd:

‘je komt om te gaan’
het is tijdelijk
maar het heeft een eeuwigheidswaarde.

Dat afscheid
is het belangrijkste
van het hele stage jaar.

Tegen de stagiaires
en de kinderen zeggen we
dat het moedig is om afscheid te nemen
zeker wanneer je het
goed
en gezellig hebt gehad.
Dat het een oefening is
voor het leven.

Dat je afscheid nemen
mag oefenen bij Match
want wanneer je leert
dat iets
kan stoppen
ook al heb je het goed
dan wordt afscheid nemen
niet minder lastig
maar wel wat meer hanteerbaar.

Stagiaires en kinderen
rouwen niet de rest
van hun leven
om hun maatje van Match.

Sommig ander verlies
gaat een leven lang mee
maar niet
een maatje van Match
wel heb je een goede herinnering
voor de rest van je leven.

Alle stagiaires
en hun maatje
zijn de band aangegaan
hebben het goed gehad
en leuke dingen gedaan
en nu
ronden ze het netjes af.

F. met haar maatje J.
gaven het samen vorm:

‘Vandaag zijn J. en ik naar de stad geweest om daar even te praten en te tekenen. Hij vertelde mij daar dat hij me erg gaat missen en dat hij hoopt dat we elkaar nog een keer zouden tegenkomen. Ik wist niet zo goed hoe ik hier op moest reageren. Uiteindelijk probeerde ik alleen de positieve kant van het einde te laten zien, door alle leuke herinneringen op te noemen. Hij zei dat hij heel blij was dat hij mijn maatje mocht zijn en daarna hebben we samen getekend’.

één rotmug, sorry Motmug maakt nog geen…..

maar is wel het begin
het begin van de ellende
het begin van de Motmuggen.

 

Ze lijken
zó schattig
gewoon
een klein
vliegje.

 

nou
niks is
minder waar

 

want één
motmug
is nog geen ellende

maar
100
begint er op te lijken
en bij 200
begint het drama.

 

Heel de zondag
zijn we bezig geweest
om de invasie
van de motmug
weg te werken.

Zonder succes.

 

Het begint
in de kruipruimte
en als de omstandigheden goed zijn
begint het pas.

Motmug
na
Motmug
verschijnt.

Het jongt bij de vleet
en er is geen kruid tegen gewassen

 

alleen de meneer
van de ongediertebestrijding
is de oplossing.

 

Zondagavond
19.00 uur
stond hij voor de deur

 

om
de kruipruimte
te vernevelen.

 

Een soort olie
die een filmlaagje legt
over de Motmuggen
en de Motmuggen larven
waardoor ze stikken.
Het is een relatief
milieuvriendelijke manier.

K. heeft hier
als Boeddhist
best moeite mee.

Want K.
redt iedere
vlieg
spin
of mug.

 

Helaas
een Motmuggenplaag
moet je bestrijden
dat is
geen punt van discussie.

Nu gaan we
nog op zoek
naar de oorzaak
waarom de Motmug
besloten heeft
om het
in onze kruiprukmte
naar zijn zin te hebben.