Een update van Bhante Ānanda ’s kuti (3) en de rol van K. als Kappiya

Alle foto’s zijn van de site van Bhante Ānanda

De kuti is klaar!

Eigenhandig
heeft Bhante Ānanda
de kuti afgebouwd.

Het is een lief
vriendelijk ‘ogend’
huisje geworden.

Van over heel de wereld

krijgt Bhante Ānanda

voedsel aangeboden
via het restaurant
Tamil Kitchen in Nelson.

Ook de “Bent Plough Farm”
op de  boerenmarkt in Delson
doneert voedsel aan de Sangha 
dat liefdevol klaargemaakt wordt.

De belangrijkste rol van K.
als kappiya
is Bhante Ānanda te ondersteunen
als manager en penningmeester 
bij de zaken
die verboden zijn door de Vinaya
(een gedetailleerde beschrijving
van de 227 voorschriften
voor bhikkhus)

K. heeft 
samen met  5
gemotiveerde medebestuurders
de Suttavada Foundation
opgericht.

De foundation:
– ondersteunt monniken, kloosters en meditatie centra
– publiceert boeken, artikelen, vertalingen en plaatst dhamma talks op YouTube
– stimuleert meditatie hersengolfonderzoek
– organiseert retraites in Nederland, Canada en Cambodja
– ontvangt giften en zorgt dat ze hun bestemming krijgen.

Van de donaties
die de stichting ontvangt

worden praktische zaken
voor Bhante Ānanda aangeschaft
en bekostigd.

Zodat hij als monnik
dhamma talks kan doen
retraites begeleiden 
de sutta’s vertalen
bezoek kan ontvangen
vragen te beantwoorden.

Sādhu Sādhu Sādhu!

Sādhu betekent letterlijk "een wijs persoon", en wordt vaak 
vertaald als "goed gedaan", "dank u", "goed gezegd" of
"wijze woorden".
Dit wordt vaak gezegd van mensen die de dhamma en de sangha
van monniken en nonnen steunen op hun pad naar het goede en
naar wijsheid.
Degenen die geven zijn wijs, omdat ze de resultaten van
hun goede dingen kennen en direct ervaren.

Mijn moeder B. is in diepe rouw, hoe gaat zij verder zonder mijn vader J.

(De liefdevolle reacties op het overlijden van mijn vader J.)

Na het overlijden van mijn vader J.  
staat de wereld van mijn moeder B.
volledig op zijn kop.

(De rollator en de knop zijn niet gewenst maar noodzakelijk.)

70 Jaar hebben mijn vader J.
en mijn moeder B. een leven gedeeld.
Bijna een leven lang hebben zij elkaar
in evenwicht gehouden.

Mijn vader J. ondersteunde mijn moeder B.
onder haar arm
waardoor ze rechtop kon staan
lopen
haar evenwicht kon bewaren.

Na al die jaren is mijn vader J. vergroeid
naar de kant van mijn moeder B.

Vanwege haar handicap
was mijn vader J. mantelzorger
ergens in de laatste jaren
werd mijn moeder B. mantelzorgsters.

Mijn moeder B.
heeft tropenjaren geleefd.

(Ordening en opruimen zijn nu een onderdeel geworden van het dagelijks leven.)

De diepe rouw
het verlies
het besef dat een leven eindig is
de berusting dat het goed is zó 
strijden in haar hoofd en
in haar lichaam. 

De rouw heeft het leven
van mijn moeder B.
overgenomen.

(Opschrijven en de dingen blijven doen die je altijd deed zorgen voor ritme en regelmaat.)

Mijn moeder B. en mijn vader J.
waren zó lang samen 
waren zó verbonden 
dat er niet alleen iets fysieks
iets emotioneels 
maar ook iets chemisch verandert
in het lichaam van mijn moeder B.

De stresshormonen
hebben grote gevolgen
voor haar 90 jaar.

(Óók nu geeft de vijgenboom weer haar vruchten.)

Mijn moeder B. heeft nu
de vrije beschikking 
over al haar herinneringen
van de afgelopen 90 jaar
hun 70 jaar samen.

Ze kan bij iedere herinnering
willekeurig instappen
aansluiten
of overstappen 
waar ze herkenning ziet
in andere herinneringen.

Ik ken al de verhalen
al die aansluitingen
al die overstappen
ze zijn onderdeel van mijn leven
met mijn moeder B.

Het zijn de ijkpunten in mijn leven
ze hebben altijd houvast 
herkenning 
en geruststelling gebracht.

Uit hersenonderzoek weten we dat trauma’s kunnen leiden tot 
veranderingen in de hersenen. Als we schokkende gebeurtenissen
meemaken of ons bedreigd voelen, zenden we instinctief signalen
uit naar anderen om ons te hulp schieten. Maar als niemand te hulp
schiet of gevaar blijft dreigen, treden oudere hersengebieden
in werking: de emotionele hersenen, die uit de zoogdierhersenen en
de reptielenhersenen bestaan.
Dan blokkeert het talige deel van het brein en schakelen we over
op primitievere manieren van overleven: vechten, vluchten of verstijven.
Stresshormonen zijn de motor van die reacties. Bij getraumatiseerde
kinderen en volwassenen is de stressreactie chronisch geworden.
Daardoor raakt het alarmsysteem in de hersenen verkeerd afgesteld.

Bessel van der Kolk
Augeo Magazine
Ditty Eimers
5 september 2020

(Óók nu komen de vogels weer hun nootjes halen.)
Vanuit de Spiral Dynamics verkeren mensen die te maken hebben 
met extreme stress of in een shock verkeren, zich in de beige zone 
van het waardesysteem en is voeding en liefdevolle verzorging 
het allerbelangrijkste.
In deze laag heb je toegang tot subtiele zintuiglijke waarnemingen, 
een uniek gevoel voor tijd en ruimte en een sterke verbondenheid 
met de natuur.

Leida Schuringa, 
Op weg naar erkenning, 
Stichting Divers, 
Den Bosch, 2000 
(Óók nu geeft de jaarkalender van Kandinsky kleur aan de dag.)

Nu zoeft mijn moeder B.
in hoog tempo
door al haar herinneringen.

Ik volg haar
zo veel mogelijk
zo ver mogelijk.

(Óók dit jaar bloeien de ‘paarse potjes’ van ouwe oma.)

Mijn moeder B. is een knokker
al haar hele leven lang.

Samen doen we 
er alles aan
om handen
en voeten
aan haar rouw te geven.

Mijn moeder heeft de regie
geeft de route aan
ik volg…………….

We stoppen waar
we afdwalen
waar de intensiteit belastend wordt.

We ruimen op 
waar herinneringen
haar blokkeren
want
‘een opgeruimd huis
is een opgeruimd hoofd’!

We kiezen voor kleur

waar vervangen
moet worden.

Dierbare herinneringen
krijgen hun eigen plek
waar ze gekoesterd worden.

Zo ontstaat er een tijdlijn
waarlangs mijn moeder B.
de weg naar het heden
kan vinden.

Mijn broer, zus en ik
nemen over
waar de zorgen haar belasten
regelen waar haar regie
het af laat weten.

Mijn moeder B. zoekt naar 
een nieuw
fragiel evenwicht.

Het verhaal van ons (boeddhistisch) Suttavada-huis en waarom het er niet komt

We zijn

eigenlijk

al best ver
met onze plannen.

We hebben een kavel

aan het water

op een goede plek
met een prima
zon-schaduwligging.

Een prachtig ontwerp
van onze vertrouwde architect
die ook ons Pentakelhuis heeft gebouwd
het Definitief Ontwerp ligt klaar.

Iedereen is welkom
in ons ‘Suttavada-huis’.

Ook dit huis
heeft een verhaal.

Het huis 
is verbonden
met de Suttava Foundation.

Een stichting voor ondersteuning
van projecten gebaseerd
op de leer van de Boeddha.

De stichting organiseert retraites
steunt monniken en nonnen
steun kloosters en retraite-centra
publiceert
is gericht op samenwerking.

Het Suttavada-huis
heeft een multi-functionele ruimte
voor training
coaching
dhamma-talks
stilte retraites
alle soorten van lessen
als ontmoetingsruimte
huiskamer.

Er is een kleine
aparte woon-eenheid
voor monniken
tijdelijke bezoekers
familie
B&B.

Het klopt
het past
het is een compleet plaatje.

We hebben het stopgezet.
Er gebeurt
te veel
in ons persoonlijk leven
waardoor we niet
de tijd
de aandacht
en de energie hebben 
die het vraagt.

Wie weet
ooit?!

Dag huis
Dag mooi fijn huis
Dag Suttavada-huis.

Wat is het temperament van mijn kind en hoe geef ik er richting aan?

Temperament
is een raar dingetje!

Iedereen heeft het
vroeg of laat
plopt het
altijd wel een keertje op.

Een volwassen temperament
is iets anders
dan een kinder temperament.

Een kinder temperament
reageert nog op

de temperatuur

de tijd van het jaar

de tijd van de dag

dat wat langskomt.

Kortom
het is er.

Als kind

geef je eraan toe

laat je het 
gebeuren.

Als volwassene
stuur ik
richt ik
kader ik
mijn temperament.

Als volwassene
leer ik mijn kinderen
hoe zij hun temperament
kunnen richten
sturen en
kaderen.

Dat is zo leuk met kinderen
je wordt er zelf
een leukere volwassene van
mits je natuurlijk
om kunt gaan 
met je eigen temperament.

Verdieping

Zo af en toe
zou ik dat temperament
van mijn kind
achter het behang willen plakken
of wegzetten op een plek
waar ik het eventjes niet zie.

Mijn oefening
als volwassenen
is mijn kind zijn temperament
te gunnen!

Mijn kind wil 
gerespecteerd worden in zijn
temperament
ongeacht zijn leeftijd
ongeacht zijn uitingsvorm.

Dat respect heeft mijn kind nodig
om te voelen
dat het er mag zijn
dat het oké is
dat ook zijn temperament er mag zijn.

Ik leer ik mijn kind
dat temperament iets is
dat komt
en weer gaat.

Ik leer mijn kind
hoe het zijn temperament 
kan ontladen
los kan laten.

Ik leer mijn kind 
dat ontspanning lucht geeft
en genezend werkt.

Zo zit er in tranen
van woede of verdriet
een bepaalde chemische stof
die als het in het lichaam
achterblijft zorgt
dat spanning  gevoeld blijft.

Wanneer ik 
het temperament van mijn kind
afwijs
op wil laten houden
negeer
dan
stapelt die chemische stof
zich op
en vindt het 
zonder controle een uitweg.

Ik geef mijn kind toestemming
om zijn temperament te voelen
het te mogen leven
het te uiten
passend bij leeftijd 
passend
bij normen en waarden
passend bij het moment 
passend bij de aanleiding
passend bij wat ikzelf
en mijn kind kan dragen.

Dan leert het
dat je temperament
een signaal is
van iets 
dat er iets aan de hand is.

Mijn kind confronteert
mij als ouder
voortdurend
met mijn eigen temperament
en hoe ik daarmee omga.

Het is mijn grootste opgave
tijd te nemen
om mijn eigen temperament
te mogen voelen
te onderzoeken
en te leren kennen.

Zo gun ik mijzelf
en mijn kind een kans
om je ‘temperament’ 
richting
en stuur te geven.

Mijn inspiraties zijn: 
Hanneke van Hasselt
Janusz Korczak
Rudolf Dreikurs
Het Theravada Boeddhisme.

Een kuti update en informatie over de liefdevolle-vriendelijkheid-meditatie en Dhamma-lezingen van Bhante Ānanda

Alle foto’s zijn van de site van Bhante Ānanda en de foto’s van Bhante Ānanda zelf zijn gemaakt door Trista

Sinds de pandemie is er veel veranderd.

Bhante Ānanda woont nu in een kuṭi in Blewett, Nelson, BC.
Om veiligheidsredenen kan hij niet op aalmoes-ronde gaan
naar de stad of naar andere openbare gelegenheden.

Met uitzondering van de Cottonwood Falls boerenmarkt
waar hij i
edere zaterdagochtend
om 11.00 uur
zijn aalmoesronde loopt.

Op zondagochtend om 10.30 uur
is iedereen welkom bij de Kuṭi 
voor een Pūjā (maaltijd-offer)
en Dhamma-lezing.  

Op de andere dagen
kan je voedsel aanbieden bij de kuti.

Vergeet niet de gong te luiden
wanneer je voedsel brengt!

Wanneer je Bhante Ānanda vanuit Nederland
voedsel wilt aanbieden kan dat
via het restaurant Tamil Kitchen in Delson.

De kosten voor een maal zijn
50 Canadese dollars (32 euro).
Wanneer je met Ciraj  overlegt
zal hij een maaltijd bereiden
en het de volgende ochtend
bij Bhante Ānanda bezorgen
(het brengen zit ook in de kosten
inbegrepen).
Je kunt bellen met +1 778 463 1008
of via de site.

Er is een tijdsverschil met Canada
van 9 uur

Laat het vooral ook
aan Bhante Ānanda zelf weten
zodat hij je kan bedanken voor je gift:
kootenaydhamma@gmail.com

De Nederlandse Suttavada Foundation
steunt
en support Bhante Ānanda
bij het voltooien
en het wonen in de kuti.

De kuti
krijgt steeds
meer vorm

er is elektriciteit 

een compost toilet

een centrale plek
voor de Dhamma-lezingen

een meditatie plek
voor Bhante Ānanda
in de kuti

verwarming
voor de koude Canadese winters
en een slaapplaats.

De kuti is ingericht.

Onverwachts bezoek
is altijd welkom.

Nu is de buitenkant

van de kuti 

aan de beurt

om 

afgewerkt
te worden.

Bhante Ānanda is 

niet alleen
een wijze monnik

een vriendelijke
behulpzame monnik

een erudiete monnik

maar ook
een heel handige monnik
die de kuti zelf afbouwt
met giften
van de gemeenschap.

Elke dinsdag om 18.00 uur
(Nederlandse tijd 09.00 uur)
is er een begeleide
liefdevolle-vriendelijkheid-meditatie
& Dhamma-lezing via Zoom.

Hieronder is de link
en hoe het werkt.

Ontdek liefdevolle vriendelijkheid en andere aspecten van 
het boeddhisme. Kom in contact met mensen die uw interesse
delen met een ondersteunende en opbeurende gemeenschap. Doe mee met de live liefdevolle meditatie van 30 minuten
en een Dhamma-lezing van 30 minuten vanaf je eigen computer
door Zoom. Klik gewoon op de onderstaande Zoom-link en
uw computer opent de Zoom-app. Dit brengt je naar waar
Bhante Ānanda deze les elke dinsdag om 18:00 uur zal geven. Dit is een gratis les. Iedereen is welkom💗 Het evenement wordt georganiseerd door Bhante Ānanda. Deelnemen aan de Zoom-vergadering: Meeting Link - https://us02web.zoom.us/j/86303287577 Bijeenkomst ID: 863 0328 7577 OPTIE 1: Deelnemen aan een Zoom-vergadering op het bureaublad
via de uitnodigingslink voor vergaderingen 1. Klik op de uitnodigings-URL voor de vergadering die
de host heeft gedeeld via de uitnodigingslink voor de vergadering,
die u kunt vinden onder "online evenement" hierboven. 2. Open de Zoom-app. 3. Keur het verzoek om toestemming goed om de audio en camera
van uw computer te gebruiken. OPTIE 2: Deelnemen aan een Zoom-vergadering op mobiel
(iPhone, Android) 1. Download de Zoom-app voor iOS of voor Android op Google Play
en stel deze in met uw contactgegevens Open de mobiele app. 2. Tik op 'Deelnemen aan een vergadering'. 3. Voer de vergadering in Meeting ID: 863 0328 7577 en uw naam
en stel audio- / videomachtigingen in. Of 1. Tik op de uitnodigings-URL van de vergadering die de host
heeft gedeeld via e-mail of tekst, waardoor de Zoom-app
wordt geopend. De app kan toestemming vragen om de camera
van je telefoon te gebruiken. Voor degenen die het niet lukt, op dat tijstip,
worden de toespraken van Bhante Ānanda op youtube geplaatst.
Dit is de directe link:
https://www.youtube.com/channel/UCNEqXivOi99yg3jtU-uZ8Xg Of klik op het youtube-pictogram in het gedeelte 'praten'
van de webpagina: https://www.bodhibhavana.org.

Het nieuwe kleine boeddhistische monnikshuis (kuti) van Bhante Ānanda

(alle foto’s zijn genomen door Bhante Ānanda of iemand uit de gemeenschap, ze zijn geplaatst met toestemming)

Covid-19 had ook invloed
op het dagelijks leven
van Bhante Ānanda.

Zo kon hij
door de lockdown
niet meer wonen
in zijn kuti
hoog in de Canadese bergen

en zijn dagelijkse almoes-tocht
naar de gemeenschap
van Nelson maken.

Nu organiseert de 
sangha (gemeenschap)
iedere zondag een 
‘community food dana offering’.
waar iedereen 
Bhante Ānanda aalmoezen aan kan bieden
zelf mee kan eten 
anderen kan ontmoeten
vragen aan Bhante Ānanda kan stellen
of een meditatieoefening met hem doen.

Dana is een gift vanuit je hart,
die je waardering weerspiegelt en symboliseert.
Daarnaast heeft dana een praktisch doel:
het voortbestaan van de gemeenschap
door bij te dragen aan het levensonderhoud van de leraar.

Vrijdag 19 juni 

was er de Kuti Pūjā
de inwijding van
het nieuwe kleine boeddhistische monnikshuis
waar Bhante Ānanda
gaat wonen.

Dit is wat Bhante Ānanda vertelt over de inwijding:
‘Voor deze Kuti Pūjā
zegen ik de Saṅgha
voor dit prachtige geschenk.
Ik zal beschermende
gezangen (Parittas) reciteren
in zowel Pāḷi als Engels.

De kracht van het gezang is vooral 
het effect op de geest
wanneer de lezer en de luisteraar
ze hoort en begrijpt.

Na saṅgha dāna
het maaltijdoffer
ga ik
onder de grote ceder
de paritta’s reciteren.
Dit duurt een paar uur.

Ik zal de Ratana Sutta
de Khandha paritta
Mora Paritta
Mettā Sutta
Ātānayita Sutta
… en meer reciteren.

Mensen kunnen vertrekken
wanneer ze maar willen. 🙂

Je kunt ook
licht-
bloemen-
en wierook geven
om de saṅgha
de deva’s 
en de omgeving
te beschermen.

Het huisje is nog niet af
er moet nog veel gebeuren
aan afwerking
inrichting
water
elektra
composttoilet
de omgeving.

Iedereen kan zijn bijdrage leveren.

Het kuti-project
staat onder toezicht
van de Suttavada Foundation
(gevestigd in Nederland
en de site is bijna klaar)
als een gemeenschappelijk
collectief project
waar iedereen
aan kan bijdragen.

Vanuit Nederland
kan iedereen die geld
of een praktische gift
wil doen
contact opnemen met K.
via de Suttavada Stichting:
koen@suttavada.foundation.

De eerste praktische gift
is er al
want ook een monnik
moet gewoon
zijn huishouden doen.

Voor meer foto’s van de Kuti van Bhante Ānanda: klik hier.

De video’s van Bhante Ānanda zijn te zien wanneer je op deze link klikt.

Natuurlijke en Logische Gevolgen #oorzaakengevolg deel 1: Uit de strijd stappen

Na afloop van de persconferentie op 21 april 2020 stelde een journalist aan premier Rutte een heel boeiende vraag; ‘Al weken zegt u dat Nederland zich voorbeeldig gedraagt. En wat krijgen we ervoor terug?! Nog eens drie weken verlenging…Hoe rijmt u dat met elkaar?’

Tja dacht ik, dit gaat over beloning, een beloning voor het goede gedrag?

Wat gebeurt er wanneer ik mijn taart in de oven zet en hem vergeet? Het natuurlijke gevolg is dat mijn taart verbrandt.
Al van jongs af aan heb ik een weerstand tegen straffen en belonen. Straffen, en dat geldt ook voor belonen, is gebaseerd op macht en heeft alleen effect op korte termijn. Bij straf ligt de nadruk op mijn gedrag en niet op de consequenties ervan. Het legt de verantwoordelijkheid en de controle buiten mijzelf. Het enige waar ik misschien heel goed in ga worden, is het vermijden van situaties waarin ik gestraft kan worden of misschien heb ik juist die straf er wel voor over. Wanneer ik mijn straf heb gekregen voelt het als een soort betaling en kan ik het de volgende keer weer doen. Mijn ware zoektocht naar de kern van het niet geloven in straffen en belonen, maar naar denken en handelen in ‘oorzaak en gevolg’ begon toen mijn kinderen klein waren.

Wat kan ik doen als ik vind dat mijn kind niet gestraft hoeft te worden als het zich misdraagt en ook niet beloond als het goed gedrag laat zien?

Een van de zoons vergat iedere keer weer zijn sap en fruit mee naar school te nemen. Op het moment dat ik dat ontdekte, sprong ik op de fiets, bracht ik het onmiddellijk naar school en liet ik hem weten dat ik het gebracht had. Ik vertelde hem dat het niet handig was, dat ik ervoor op pad moest en dat het de les verstoorde. Ik hoopte hem op deze manier duidelijk te kunnen maken dat het me slecht uitkwam, omslachtig was en veel tijd kostte om hem iedere keer zijn sap en fruit na te brengen.

Meestal raakte zoonlief dan uit zijn humeur, reageerde een soort van nukkig en prompt vergat hij de volgende keer zijn sap en fruit weer. We zaten in een soort cirkeltje, een cirkeltje waar ik mijzelf vrijwillig in had gemanoeuvreerd door mijn ideeën over een goede moeder willen zijn. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen dat hij de enige in de klas was zonder fruit en sap. Ik had tijd en moeite gedaan om het klaar te maken en het idee dat de juf, en de andere ouders, er iets van zouden vinden hielden mij vast in het cirkeltje. Ik gaf mijn zoon de schuld, want als hij gewoon zijn sap en fruit meenam dan had ik al die gedachten en gevoelens niet. Probleem opgelost.

Wat is het natuurlijke gevolg als je je sap en fruit vergeet? Dat je in de klas niets te drinken of te eten hebt terwijl de andere kinderen hun sap drinken en hun fruit eten! Je hoort er niet bij en je krijgt honger. Om uit het cirkeltje stappen besloot ik niet langer verantwoordelijk te willen zijn voor het meenemen van zijn sap en fruit naar school. Wanneer hij het de volgende keer zou vergeten zou hij in de klas zitten zonder sap en fruit. Het zou geen nut hebben om daarover tegen mij te mopperen of boos op mij te worden. Het is tenslotte niet mijn probleem.

Zoonlief was het ondertussen natuurlijk zo gewend dat ik hem zijn sap en fruit achterna bracht dat de kans groot was dat hij gefrustreerd zou raken. Ik had hem eraan laten wennen dat hij zijn sap en fruit nagebracht kreeg. Dus werd het tijd om zoonlief op de hoogte brengen dat híj een probleem had en niet ík . Ik vertelde hem wat mijn plan was, hoe ik het ten uitvoer ging brengen en wat mijn antwoord zou zijn wanneer hij tegen de consequenties aanliep: ‘Wat vervelend dat je je sap en fruit vergeten bent.’ (Waar nodig zou ik school ook inschakelen, zodat niet iemand anders hem sap of fruit zou geven.) Vanaf dit punt mocht zoonlief zelf leren, ervaren en kiezen wat hij belangrijk vindt.

Wat doe ik wanneer ik geloof dat straffen en belonen eigenlijk alleen op korte termijn werkt en ik er zelf een lelijk mens van dreig te worden?

 Mijn grootste oefening is om mijn mond te houden, niet toe te geven aan mijn onwillekeurige beweging om hem zijn sap en fruit na te brengen. Ik zou mijzelf bevestigen dat ik júist een goede moeder zou zijn door hem zelf zijn verantwoording te laten nemen. De eerstvolgende keer zou ik het puntje van mijn tong afbijten en vooral niet zeggen dat het misschien een goede les voor hem is, want dat zou de consequentie onmiddellijk veranderen in een straf. Het gaat erom dat ik de woorden kies die het mijn kind duidelijk maken dat er een keuze is, een mogelijkheid om zijn problemen zelf op te pakken en dat hij niet iets moet omdat wij dat willen.

Het idee dat mijn kind honger zou lijden wanneer hij zijn sapje en fruit niet bij zich had, het idee dat ik geen goede moeder zou zijn wanneer ik er niet voor zou zorgen dat hij het kreeg, het idee dat hij het enige kind in de klas zou zijn zonder sap of fruit, zorgde ervoor dat ik mijn fietst pakte en de weg naar school voor de tweede keer aflegde. Stap voor stap moest ik dit voor mijzelf ontleden en beseffen dat het hooguit een onplezierig hongerig gevoel geeft waar hij de rest van de ochtend mee rond zou lopen, maar dat zijn lichaam daarvan geen schade zou ondervinden. Dat ongemak zou goed van pas komen om zoonlief ertoe te brengen er voortaan aan te denken zijn sap en fruit mee te nemen. Ik moest beseffen dat mijn ‘goede’ moederschap niet zou afhangen van het missen van zijn sap of fruit. Ik heb niet het recht de verantwoordelijkheid van mijn zoon op me te nemen en evenmin heb ik het recht de gevolgen van zijn daden voor mijn rekening te nemen. Die moeten hij zelf dragen.

Wat is gelijkwaardigheid? #oorzaakengevolg

Gelijkwaardigheid betekent niet dat we allemaal gelijk zijn aan elkaar,
betekent geen uniformiteit!
Gelijkwaardigheid betekent dat de mensen ondanks al hun persoonlijke
verschillen en kundigheden dezelfde aanspraken kunnen maken op
waardigheid en respect.

Kinderen dagen ons uit
Rudolf Dreikurs en Vicki Soltz
Het kind is in elke fase een volwaardig wezen en niet slechts 
een onaf mens, die nog niet alles kan.
Kinderen hebben het recht te zijn zoals ze zijn, het recht op de dag
van vandaag en het recht op hun eigen dood.

Het recht van het kind op respect
Janusz Korczak
Als ouders niet hardop hun eigen gevoelens en gedachten
delen met hun kinderen, terwijl ze die wel hebben
in de omgang, dan stappen ze uit de gelijkwaardigheid in de relatie.

vrije vertaling uit
Gewoon leven met ongewone handicaps
Hans Bom en Cor de Bode

Ik heb een eigenzinnig stukje 
dat komt ergens heel diep
vanuit mijzelf.

Wanneer ‘iets’
uit dat eigenzinnige stukje
omhoog borrelt
is het niet te stuiten
gaat meestal gepaard met
veel heftigheid en gedrevenheid.

Dat eigenzinnige stukje
heeft eigenlijk geen omschrijving
het omvat alles.

Het wordt geactiveerd door
een geur
een kleur
iets dat ik lees
een gevoel
iets dat ik hoor
proef
of door iets dat ik bedenk.

In de loop der jaren
ben ik handig geworden
om dat stukje ‘iets’
dat naar boven borrelt
woorden te geven.

Ik laat het als het ware
langs mijn hoofd
mijn denken gaan
zoek naar verbanden
geef het woorden.

Wanneer ik
voor wat daar diep binnen
in me borrelt 
een omschrijving geef
klinkt het als

– Gelijkwaardigheid
– Respect
– Eigenwaarde.

Vanuit gelijkwaardigheid
benader ik de wereld
mijn leven
met anderen
de kinderen waar ik een
opvoedingsverantwoordelijkheid voor heb.

Vanuit dat ‘iets’
aan mijn binnenkant
respecteer ik
de eigenheid
van de ander
de gelijkwaardigheid 
naar elkaar.

En wanneer iets
mijn gevoel van rechtvaardigheid raakt?

K. zegt altijd :
‘Stop er een kwartje in
dan komt er voor twee euro vijftig uit.’

Vooral bij dat gelijkwaardig
heb ik een beeld
van een kilo lood
en een kilo veren
op een weegschaal.

Beiden hebben
hetzelfde gewicht
maar een compleet andere
vorm
materie
samenstelling.

Wat wanneer je blaast?
Het in de lucht gooit?
Of het een schop geeft?

Hoe geloofwaardig is straffen en belonen? #oorzaakengevolg

Zolang als ik me kan 
herinneren
heb ik iets met 
straffen en belonen
eigenlijk
iets TEGEN 
straffen en belonen.

Met eenzelfde felheid
en heftigheid
heb ik iets tegen
‘leren van je fouten’.

Voor mijn idee leer ik
NIKS door straffen
of belonen.
Leren van mijn fouten
zit er bij mij  sowieso
niet in.

Ik leer
wanneer ik weet hoe
‘oorzaak en gevolg’
werkt.

Wanneer ik 
mijn verantwoording neem
de gevolgen 
de consequenties
van mijn daden 
acties
of gedrag
ervaar
zie
besef
is dat een eerlijke 
realistische
leerzame situatie voor mij.

Wanneer aan de gevolgen
geen straf of beloning
wordt verbonden
wanneer ik mijzelf
om een gevolg 
niet straf
of beloon

is er ruimte
om naar de situatie te kijken
overwegingen te maken
te kiezen
verantwoordelijkheid te nemen
zodat mijn inzicht
en wijsheid groeit.

Bij mijn kinderen merkte ik
net als bij de tweeling
hoe snel ze inzien
dat ‘oorzaak en gevolg’ 
rechtvaardig is.

Soms is er geen natuurlijk gevolg
moeten we wachten
tot een nieuwe mogelijkheid
zich voordoet.

Soms kan ik het probleem
oplossen
door het met de kinderen
te bespreken
te zien wat ze zelf in te brengen hebben.

Ik leer mijn kind  
wat een gevolg 
kan zijn van zijn gedrag.

Wanneer ik
als ouder of
opvoedingverantwoordelijke
met mijn kind
in een machtsstrijd gewikkeld ben
ben ik geneigd logische gevolgen
als straf te gebruiken
waardoor het effect verloren gaat.

Ik hou mijzelf constant voor ogen:
‘Ik heb niet het recht iemand te straffen
ik heb de plicht te vertellen
wat reële consequenties zijn.

Ik heb niet het recht om mijn kind
mijn wil op te leggen
maar ik ben ook niet verplicht
toe te geven
of mee te bewegen met 
de nukken en onrechtvaardigheden
van mijn kind.

Zo had één van de zoons
geen zin om mee te eten
met de rest van het gezin
aan tafel
hij regelde zijn eten zelf wel.

Het cirkeltje was compleet
niet willen eten aan tafel
de ongezelligheid van zijn gedrag
honger op vreemde tijdstippen
de behoefte om te snoepen
er was geen gesprek over te voeren.

Tot we overgingen op
oorzaak en gevolg.

Zoonlief hoefde niet
met ons aan tafel te eten
wanneer hij dat niet wilde.

Maar aangezien we met elkaar
aan tafel aten 
wij de gezelligheid een 
belangrijk onderdeel vonden
van de maaltijd
kon hij er niet bij te zitten
wanneer hij niet met ons
wilde eten.

Vanaf dat punt was hij niet
betrokken bij onze maaltijden
at niet mee aan tafel.

Een halve week scharrelde zoonlief
zijn eigen kostje bij elkaar
op het tijdstip dat hij dat wilde.

Op een middag kondigde hij aan
dat hij gewoon weer aan tafel
mee wilde eten.

Voor de avondmaaltijd 
hadden we niet op hem gerekend
maar hij was van harte welkom
de volgende ochtend 
aan het ontbijt.

Zonder mokken of morren
scharrelde hij nog één keer
zijn maaltje bij elkaar
en schoof de volgende ochtend
met de rest aan tafel.

Hij vertelde dat het
omslachtig was
om zelf eten je eten bij elkaar
te moeten scharrelen
het erg ongezellig is om
alleen te eten.