Een rondje zonder het hondje.

 

Zo vreemd?
Zo vreemd!
De deur is halverwege de dag nog dicht.

 

Moet in mijn uppie de deur uit.

 

Mag ineens op plekken komen waar het eerder niet mocht.

 

Het meerkoetje blijft gewoon rustig zitten.

 

En ik loop op de stoep…
nou ja
het moet niet gekker worden.

 

Mijn rondjes zijn zonder het hondje.
Ik zal wel moeten.
En het went.
Een beetje.

 

Behalve voor het bewegen.
Daar moet ik een oplossing voor bedenken.
In je uppie wandelen voelt echt heel raar.
Deze bal is wel een mooie oplossing.

 

Owww ja.

 

Ik heb een UP!
Cadeau van K.

 

Een soort stok achter de deur.

 

Om in aktie te komen.
En te blijven.

 

Het meet ook mijn hartslag.
Hier ben ik diep in slaap,
0m 3.39 uur.

En alles wordt natuurlijk bewaard in de Cloud.
K. heeft het er maar weer druk mee.

 

 

 

 

 

Vandaag eten we lasagne, maar wie missen we?

Iedere maand,
eigenlijk iedere eerste zaterdag van de maand,
eten we met elkaar lasagne.

 

Gewoon een leuke gewoonte.

 

Vandaag is de lasagne toch even anders.

 

Chesto is er niet meer bij.

 

Hij was te ziek.

 

De dierenarts is vrijdagochend geweest.
De tumor in zijn milt was twee keer zo groot geworden.
Ze heeft de tijd genomen om hem in te laten slapen.
K. heeft hem heel het proces kunnen helpen.
Het werd een soort glijden naar de andere kant.
K. en ik geloven dat er meer is dan alleen dit leven.

 

Het hondje heeft het netjes gedaan.
En wij ook.

We zijn verdrietig maar oké.
Zijn plekje in onze ziel blijft altijd bezet.

Chesto is ziek

Zo lief!
P. denkt aan Chesto.
Dat is nodig.

We leven, op dit moment, in een beetje vreemde dimensie.

 

Het ziet er uit als mijn rit, van de week, door de polder.
Daar rechts voor me is een grote schaduw.
En in de binnenspiegel kijk ik achter me.

 

In mijn binnen spiegel zie ik Chesto als pup.
Die met dat blauwe lintje

 

We hebben hem gehaald bij de fam. Reker.
Het is een echte van Brabantstad.

Een Hollandse Herder Ruwhaar.
Volgens zeggen staat de soort op de lijst van zeldzame huisdieren.

 

Een heuse winnaar ook nog!
‘Kampioen en Jeugdwinnner-Winner 2006.

 

Je kunt stellen dat ie een stevig karakter heeft.
We moesten op cursus bij Klaas
die met een relatiegerichte methode werkt.

Dat heeft gewerkt.

 

Zo één keer in de 9 maanden gingen zijn wilde haren eraf.
Maar ja zoals het meestal gaat,
je verliest wel je haar maar niet je streken.

 

 

Hij begint op leeftijd te komen.
En nu is hij ook ziek.
Het komt niet meer goed.

 

Een kwestie van tijd!
Maanden?
Weken?

We leven bij de dag.
Hij krijgt pijnstillers, morfine en wietolie.
Een beetje stoned wordt ie er wel van.
Zolang hij maar geen pijn heeft.

En wij, K en ik, geloven in wonderen.
Je weet maar nooit.
Maar we zijn ook realist.
Vooral realist.

 

 

 

 

 

 

Een rondje met het hondje. Of wat vriendschap kan betekenen.

Featured image

Tja………soms is het starten van een dag vol vriendschap een beetje chaotisch. Als konijn weet je niet altijd je rol.

Featured image

Dat maakt het wat lastig om je plek in te nemen.
Ook al ben je vriendjes.

Featured image

Beste vriendjes!

Featured image

Je doet je beste om je in te leven in de ander.

Featured image

Maar je krijgt niet altijd terug wat je geeft.
Soms bungel je erbij.

Featured image

Wanneer je de smart kunt delen, heb je samen droge pootjes.

Featured image

Gedeelde smaak.

Featured image

Hoeft niet altijd jouw smaak te zijn.

In het kader van ‘wat is ECHT’ worden denk ik niet dat Chesto de aangewezen hond is.

Eggie zet zijn zoektocht voort.