Van je hobby je beroep maken: Professional Organizer (opruimcoach)

Het is altijd al mijn ‘dingetje’ geweest:
bakjes
doosjes
laatjes
mapjes
kistjes
en
mandjes.

Een kast
met laatjes.

opruimen

ordenen

sorteren

opbergen

of te organiseren.

Nu
heb ik mijn beroep er van gemaakt!

Ik mag mijzelf Professional Organizer noemen!

Ik help je
wanneer je door een ingrijpende persoonlijke verandering,
zoals een verhuizing, kleiner wonen, geboorte, nieuwe relatie, scheiding, ontslag, promotie, pensioen, wisseling van baan, ziekte of dood van een dierbare gaat.

Je je onzeker of verloren voelt en je niet meer weet hoe je verder moet met je spullen tijdens deze transitie.

Ik help je bij dit persoonlijke aanpassingsproces, dat hoort bij elke – positieve of negatieve – verandering.

Samen kijken we welke spullen overbodig zijn geworden,
niet meer nodig zijn
of wat je los kunt laten.

Ik bied handvatten, praktische oplossingen en help je zoeken naar welke spullen representatief zijn voor jou in een volgende fase van je leven!

Kijk op mijn site: Levensruimte.tips

Mijn moeder B. is in diepe rouw, hoe gaat zij verder zonder mijn vader J.

(De liefdevolle reacties op het overlijden van mijn vader J.)

Na het overlijden van mijn vader J.  
staat de wereld van mijn moeder B.
volledig op zijn kop.

(De rollator en de knop zijn niet gewenst maar noodzakelijk.)

70 Jaar hebben mijn vader J.
en mijn moeder B. een leven gedeeld.
Bijna een leven lang hebben zij elkaar
in evenwicht gehouden.

Mijn vader J. ondersteunde mijn moeder B.
onder haar arm
waardoor ze rechtop kon staan
lopen
haar evenwicht kon bewaren.

Na al die jaren is mijn vader J. vergroeid
naar de kant van mijn moeder B.

Vanwege haar handicap
was mijn vader J. mantelzorger
ergens in de laatste jaren
werd mijn moeder B. mantelzorgsters.

Mijn moeder B.
heeft tropenjaren geleefd.

(Ordening en opruimen zijn nu een onderdeel geworden van het dagelijks leven.)

De diepe rouw
het verlies
het besef dat een leven eindig is
de berusting dat het goed is zó 
strijden in haar hoofd en
in haar lichaam. 

De rouw heeft het leven
van mijn moeder B.
overgenomen.

(Opschrijven en de dingen blijven doen die je altijd deed zorgen voor ritme en regelmaat.)

Mijn moeder B. en mijn vader J.
waren zó lang samen 
waren zó verbonden 
dat er niet alleen iets fysieks
iets emotioneels 
maar ook iets chemisch verandert
in het lichaam van mijn moeder B.

De stresshormonen
hebben grote gevolgen
voor haar 90 jaar.

(Óók nu geeft de vijgenboom weer haar vruchten.)

Mijn moeder B. heeft nu
de vrije beschikking 
over al haar herinneringen
van de afgelopen 90 jaar
hun 70 jaar samen.

Ze kan bij iedere herinnering
willekeurig instappen
aansluiten
of overstappen 
waar ze herkenning ziet
in andere herinneringen.

Ik ken al de verhalen
al die aansluitingen
al die overstappen
ze zijn onderdeel van mijn leven
met mijn moeder B.

Het zijn de ijkpunten in mijn leven
ze hebben altijd houvast 
herkenning 
en geruststelling gebracht.

Uit hersenonderzoek weten we dat trauma’s kunnen leiden tot 
veranderingen in de hersenen. Als we schokkende gebeurtenissen
meemaken of ons bedreigd voelen, zenden we instinctief signalen
uit naar anderen om ons te hulp schieten. Maar als niemand te hulp
schiet of gevaar blijft dreigen, treden oudere hersengebieden
in werking: de emotionele hersenen, die uit de zoogdierhersenen en
de reptielenhersenen bestaan.
Dan blokkeert het talige deel van het brein en schakelen we over
op primitievere manieren van overleven: vechten, vluchten of verstijven.
Stresshormonen zijn de motor van die reacties. Bij getraumatiseerde
kinderen en volwassenen is de stressreactie chronisch geworden.
Daardoor raakt het alarmsysteem in de hersenen verkeerd afgesteld.

Bessel van der Kolk
Augeo Magazine
Ditty Eimers
5 september 2020

(Óók nu komen de vogels weer hun nootjes halen.)
Vanuit de Spiral Dynamics verkeren mensen die te maken hebben 
met extreme stress of in een shock verkeren, zich in de beige zone 
van het waardesysteem en is voeding en liefdevolle verzorging 
het allerbelangrijkste.
In deze laag heb je toegang tot subtiele zintuiglijke waarnemingen, 
een uniek gevoel voor tijd en ruimte en een sterke verbondenheid 
met de natuur.

Leida Schuringa, 
Op weg naar erkenning, 
Stichting Divers, 
Den Bosch, 2000 
(Óók nu geeft de jaarkalender van Kandinsky kleur aan de dag.)

Nu zoeft mijn moeder B.
in hoog tempo
door al haar herinneringen.

Ik volg haar
zo veel mogelijk
zo ver mogelijk.

(Óók dit jaar bloeien de ‘paarse potjes’ van ouwe oma.)

Mijn moeder B. is een knokker
al haar hele leven lang.

Samen doen we 
er alles aan
om handen
en voeten
aan haar rouw te geven.

Mijn moeder heeft de regie
geeft de route aan
ik volg…………….

We stoppen waar
we afdwalen
waar de intensiteit belastend wordt.

We ruimen op 
waar herinneringen
haar blokkeren
want
‘een opgeruimd huis
is een opgeruimd hoofd’!

We kiezen voor kleur

waar vervangen
moet worden.

Dierbare herinneringen
krijgen hun eigen plek
waar ze gekoesterd worden.

Zo ontstaat er een tijdlijn
waarlangs mijn moeder B.
de weg naar het heden
kan vinden.

Mijn broer, zus en ik
nemen over
waar de zorgen haar belasten
regelen waar haar regie
het af laat weten.

Mijn moeder B. zoekt naar 
een nieuw
fragiel evenwicht.

Wat er zichtbaar is voorbij het lelijke van echt ‘ECHT’ oud zijn

Mijn vader J.
ligt in het ziekenhuis.

Hij heeft vorige week
zijn heup gebroken
en dat is
voor een bijna 91 jarige man
met veel fysieke belemmeringen
een ware uitdaging.

Samen met mijn moeder B.
hadden ze een fragiel
maar stabiel
en evenwichtig leven
gebaseerd op 65 huwelijk
liefde
trouw
en loyaliteit.

Door de val
de gebroken heup
en de operatie
is dat evenwicht verstoord.

Wanneer je niet meer
de beschikking hebt over
je fysieke krachten
de regie over je eigen lijf
en niet meer de snelheid 
in je reacties
zorgen de consequenties
van ouderdom
dat lelijke
en belemmerende
voor een vertraging
voor een afstand
naar de wereld
waar hij nu
noodgedwongen
deel van uitmaakt.

Het ziekenhuis.

Mijn vader 
wil weten wat er gebeurt
vraagt de reden van iets
en wil een stuk regie
maar in de wereld van het ziekenhuis
is 
te veel vragen
naar het ‘waarom’
niet handig
is er een limiet aan tijd
aan mogelijkheden.

Mijn vader heeft
die consequenties
te aanvaarden.

Het is een lelijk
schokkend
en confronterend proces.

Dan
is het ontroerend
om te zien
hoe mijn ouders
twee ÉCHT oude mensen
die zo hard werken
voor hun gezondheid
hun snelheid in verstand
en hun bestaan in de wereld
elkaar nog steeds weten te raken
met kleine gebaren
en woorden.

B. die tegen J. zegt: ‘Ik hou van je’.
J. die zegt: ‘Gelukkig maar, ik ook van jou’.

Het is prachtig
en zichtbaar
hoe 65 jaar liefde
vertrouwdheid
en wederzijds respect
dwars door de lelijkheid
van ouderdom
van aftakeling heen breekt
en
met een gestolen kus
hun liefde zichtbaar maakt
in een wonderschoon ‘samen’.

Ik ben trots op mijn ouders.
SUPER trots.
J. en B.: ‘Ik hou van jullie!’

Hoe raken onze zielen óóit los van ons huis?

Tien jaar

zijn we 

met hart

en ziel

verbonden

en verknocht

aan ALLES

Klik op de plaatje voor het filmpje

om

en in

ons huis.

Onze ziel
zit er vanaf het begin
volledig in
in de vorm
in de materialen
in de kleuren
in de geuren
en alles waar de vijfhoek
voor ons voor staat.

Hoe moet ik
hoe moeten wij
dit huis
ÓÓIT
loslaten?

Nou gewoon

het huis laat óns los!

Vanmorgen vroeg
bij het opstaan
lag één van de badkamerspiegel
op de grond
in 1000 stukjes.

Niet wij
laten het huis los.

Het huis
laat ons los.

Vele eeuwen werd de spiegel 
gebruikt voor bijgeloof.
Wanneer iemand was overleden
en deze lag opgebaard
moesten alle spiegels worden afgedekt.
Men geloofde namelijk
dat wanneer de overleden ziel
zichzelf in de spiegel zou zien
deze wel eens zou kunnen denken
'Mwah, not that bad, laat ik maar blijven'.
Er was nog een manier
om er voor te zorgen
dat de ziel niet bleef
en dat was het kapot maken van de spiegel.
De ziel kon dan loskomen.

Het huis heeft de spiegel
voor ons kapot gemaakt
en laat onze zielen gaan.

Mijn extravagante boompioen in #coronatijd

(26 maart 2020)
Ieder jaar
(7 april 2020)
loopt de spanning op.
(14 april 2020)
Het begint met
een knop
(20 april 2020)
die traag
en gestaag
groeit
(21 april 2020 (8.00 uur))
en na het eerste puntje
(21 april 2020 (17.00 uur))
roze
komt er
(22 april 2020 (8.00 uur))
een versnelling
(22 april 2020 (12.00 uur))
tot de bloem
(22 april 2020 (17.00 uur))
als het ware
openbarst
(22 april 2020 (18.00 uur))
en niet meer
te stuiten is.
Dit jaar zijn het
11 bloemen
die extravagant bloeien
en nieuwsgierige
bezoeker aantrekken.

Hoe geloofwaardig is straffen en belonen?

Zolang als ik me kan 
herinneren
heb ik iets met 
straffen en belonen
eigenlijk
iets TEGEN 
straffen en belonen.

Met eenzelfde felheid
en heftigheid
heb ik iets tegen
‘leren van je fouten’.

Voor mijn idee leer ik
NIKS door straffen
of belonen.
Leren van mijn fouten
zit er bij mij  sowieso
niet in.

Ik leer
wanneer ik weet hoe
‘oorzaak en gevolg’
werkt.

Wanneer ik 
mijn verantwoording neem
de gevolgen 
de consequenties
van mijn daden 
acties
of gedrag
ervaar
zie
besef
is dat een eerlijke 
realistische
leerzame situatie voor mij.

Wanneer aan de gevolgen
geen straf of beloning
wordt verbonden
wanneer ik mijzelf
om een gevolg 
niet straf
of beloon

is er ruimte
om naar de situatie te kijken
overwegingen te maken
te kiezen
verantwoordelijkheid te nemen
zodat mijn inzicht
en wijsheid groeit.

Bij mijn kinderen merkte ik
net als bij de tweeling
hoe snel ze inzien
dat ‘oorzaak en gevolg’ 
rechtvaardig is.

Soms is er geen natuurlijk gevolg
moeten we wachten
tot een nieuwe mogelijkheid
zich voordoet.

Soms kan ik het probleem
oplossen
door het met de kinderen
te bespreken
te zien wat ze zelf in te brengen hebben.

Ik leer mijn kind  
wat een gevolg 
kan zijn van zijn gedrag.

Wanneer ik
als ouder of
opvoedingverantwoordelijke
met mijn kind
in een machtsstrijd gewikkeld ben
ben ik geneigd logische gevolgen
als straf te gebruiken
waardoor het effect verloren gaat.

Ik hou mijzelf constant voor ogen:
‘Ik heb niet het recht iemand te straffen
ik heb de plicht te vertellen
wat reële consequenties zijn.

Ik heb niet het recht om mijn kind
mijn wil op te leggen
maar ik ben ook niet verplicht
toe te geven
of mee te bewegen met 
de nukken en onrechtvaardigheden
van mijn kind.

Zo had één van de zoons
geen zin om mee te eten
met de rest van het gezin
aan tafel
hij regelde zijn eten zelf wel.

Het cirkeltje was compleet
niet willen eten aan tafel
de ongezelligheid van zijn gedrag
honger op vreemde tijdstippen
de behoefte om te snoepen
er was geen gesprek over te voeren.

Tot we overgingen op
oorzaak en gevolg.

Zoonlief hoefde niet
met ons aan tafel te eten
wanneer hij dat niet wilde.

Maar aangezien we met elkaar
aan tafel aten 
wij de gezelligheid een 
belangrijk onderdeel vonden
van de maaltijd
kon hij er niet bij te zitten
wanneer hij niet met ons
wilde eten.

Vanaf dat punt was hij niet
betrokken bij onze maaltijden
at niet mee aan tafel.

Een halve week scharrelde zoonlief
zijn eigen kostje bij elkaar
op het tijdstip dat hij dat wilde.

Op een middag kondigde hij aan
dat hij gewoon weer aan tafel
mee wilde eten.

Voor de avondmaaltijd 
hadden we niet op hem gerekend
maar hij was van harte welkom
de volgende ochtend 
aan het ontbijt.

Zonder mokken of morren
scharrelde hij nog één keer
zijn maaltje bij elkaar
en schoof de volgende ochtend
met de rest aan tafel.

Hij vertelde dat het
omslachtig was
om zelf eten je eten bij elkaar
te moeten scharrelen
het erg ongezellig is om
alleen te eten.

Hoe boeddhistische zou je mijn opvoeding kunnen noemen?

De rolverdeling
hier in huis is
dat K. boeddhist is
de Suta’s leest
Pāli leert
Dhamma-talks doet
mediteert
en een stichting opzet.

Ik ben van de 
praktische invulling
over het boeddhisme
het maken van plogjes
met uitleg
de vertaling
naar alledaagse dag.

Onderwerpen
die me al jaren
dicht aan het hart liggen
zijn kinderen
en opvoeding.

Bij mijn recente
zoektocht
naar boeddhistisch opvoeden
kom ik bij

het boeddhaforum.nl
waar de nadruk ligt
op de ontspannen leefstijl
van de ouder.

Ouders van nu
geeft 10 tips
om als ouder
zelf rust te hebben.

Op boeddhakids 
ligt de nadruk
om als ouder
een voorbeeld te zijn
samen te mediteren
je kinderen leren
‘medegevoel’ te hebben.

Alhoewel de opvoeding
van de drie zoons
alweer een tijdje geleden is
put ik nog regelmatig 
uit die ervaringen
voor de tweeling.

De vijf voorschriften
van het boeddhisme

1. vermijd te doden en handel met respect naar alle vormen van leven
2. vermijd te stelen, te nemen van wat niet van jou is of hebzuchtig te zijn
3. vermijd ongeoorloofd seksueel gedrag
4. vermijd te liegen, te roddelen, harde en grove woorden en onzinnig gepraat
5. vermijd bedwelmende middelen en onopmerkzaam gedrag

laat zich
wat mij betreft
prima vertalen
naar mijn leef-
en opvoedstijl.

Regel 3 en 5 zijn
voor mij
onderwerpen
die van en voor
de volwassenen zijn
waarbij je het
je kinderen
voorleeft
en stapsgewijs
bespreekbaar maakt.

Regel 1
was en is
in ons vegetarisch
duurzaam leven
een regelmatig onderwerp 
van gesprek.

Waarbij ik graag
de toespraak
van Chief Seattle 
‘hoe kun je de lucht bezitten’
als ijkpunt heb.

Wat er gebeurt met de aarde
gebeurt met de kinderen
van de aarde.
Als een man op
de grond spuwt
spuwt hij op zichzelf.
Alles hangt met alles samen.

Regel 2 
is verankerd in mijn 
christelijke opvoeding
en het Nederlandse
rechtssysteem.

Regel 4
gaf de meeste uitdaging.

Zolang ik me kan herinneren
heb ik een aversie
tegen straffen en belonen
ben ik een groot voorstander
van ‘oorzaak en gevolg’
en ‘geweldloos verzet’
wat
naar nu blijkt
perfect aansluit bij
het boeddhisme.

Jaren geleden
kreeg ik het boek 
‘kinderen dagen ons uit’
van Rudolf Dreikurs en Vicky Soltz
in handen
over een democratisch
opvoedingsmodel
gebaseerd op gelijkwaardigheid
en wederzijds respect
tussen ouders en kinderen.

Gelijkwaardigheid betekent niet 
dat we allemaal gelijk aan elkaar zijn
betekent geen uniformiteit!
Gelijkwaardigheid betekent
dat de mensen ondanks al
hun persoonlijke verschillen
en kundigheden dezelfde
aanspraken kunnen maken
op waardigheid en respect.

Met name bij
hoofdstuk 5
‘de bedrieglijkheid van straffen en belonen’ 
en hoofdstuk 6
‘oorzaak en natuurlijke logische gevolgen’
een manier
om uit de machtsstrijd
te blijven met  mijn kinderen
vielen er alleen 
maar kwartjes.

Beide hoofdstukken
vormden voor mij
de basis om
liegen
roddelen
harde en grove woorden
en onzinnig gepraat
uit te bannen.

Natuurlijke gevolgen 
komen tot stand onder druk
van de werkelijkheid
zonder dat ouders
op een bepaalde manier
ingrijpen
ze zijn altijd doeltreffend.
Naast natuurlijke gevolgen
kunnen er ook
afgesproken gevolgen zijn
die gebaseerd zijn op 
feiten en realiteit.
Kinderen zien heel snel in 
dat logische gevolgen rechtvaardig zijn
en gewoonlijk accepteren ze
deze gang van zaken zonder protest. 

Zo ook de drie zoons
en de tweeling.

Ons huis is (onder voorbehoud) verkocht

Ons huis hebben we
te koop gezet
het ging zó snel
dat ik niet eens
de tijd had

Deze en onderstaande foto’s staan via de makelaar op Funda

om te vertellen

over het leemstuc
op de muren

het zoldertje
waar de vijfhoek
zo mooi
tot zijn recht komt.

De badkamer
met de golfwand
het fonteintje
op de druppel 
van messing

Om te vertellen
dat de verf binnen
duurzaam is

Het centraal stofzuigsysteem
echt heel fijn werkt.

Dat we
vlakbij het gronddepot 
wonen.

De woonkeuken
onze favoriet is.

dit is een Youtube filmpje

Het een uniek plekje
Zeewolde is.

Dat ze voor het programma
BinnensteBuiten
langs zijn geweest.

Nu zit ik in de 
ontkenning.

Het ging te snel.

De lofzang
hoeft niet meer
er is al iemand
verliefd geworden 
op ons huis.

Wat ‘verlangen naar’ met mij doet en hoe ik mijn ‘normaalstandje’ ontregel

Sinds de inwijding van K.
als boeddhistisch monnik
krijg ik veel mee
van het Theravada Boeddhisme.

Zo zie ik Bhante
op YouTube
wanneer K. naar
een Dhamma-talk kijkt.

Zo luister ik naar het Pali
wanneer K.
zijn lessen oefent.

Zo hoor ik over 
Boeddha wanneer
K. een sutta  leest.

Zo voel ik het
aan de rust
in huis
wanneer K.
dagelijks mediteert.

Voor mij
is de zoektocht naar
‘herkenbare’ woorden
zodat ik
wat ik meekrijg
kan vertalen
naar ons dagelijks leven.

Bhante spreekt me aan 
in zijn uitleg
in zijn menselijkheid
in zijn wijsheid.

Hij onderwijst over 
– De vijf Precepts
De 6 R’s
Kamma
Lijden en Verlangen
De wet van Oorzaak en Gevolg  

en

Dependent Origination
  

Wat zoveel betekent als:
– wanneer dit er is
   is dat er ook
– van het ontstaan van dit
   komt het ontstaan van dat
– wanneer dit er niet is
   is dat er ook niet
– van het eindigen van dit
   komt de beëindiging van dat.

En hier
herken ik mijn
‘normaalstandje’.

Mijn opvoeding
de tijd waarin ik leef
de cultuur waar ik deel van ben
en mijn persoonlijkheidskenmerken
zorgen voor mijn
‘normaalstandje’.

Het standje waarmee ik
gedachteloos reageer
in actie kom
op prikkels
uit mijn omgeving.

Mijn ‘normaalstandje’
wordt gevoed
door de verwachtingen  
die ik heb van en over mijzelf
die anderen over mij hebben
of mijn dagelijks leven
dat om aanpassingen vraagt.

Mijn ‘normaalstandje’ zorgt  
dat ik 
in een cirkeltje ronddraai
en herhaaldelijk
hetzelfde gedrag heb.

Waar ergens
kan ik grip krijgen
op mijn ‘normaalstandje’
en uit die cirkel stappen ?

Dependent Origination
helpt mij
met het inzicht 
hoe
waar
wanneer
en welke 
keuze ik maak
zodat ik
uit mijn cirkel kan stappen .

Ik heb geleerd dat
bewustzijn
de eerste stap is.

Ik ben me bewust dat:
– alles vergankelijk is
– het om mijn verlangen gaat 
– dat niks persoonlijk is

Het is als de zon
die opkomt
stap voor stap
aan de hemel klimt
bij iedere stap de wereld
kleurt
vormt
licht
en warmte geeft
afhankelijk van
de tijd van het jaar
de plaats waar ik ben
en hoe ik de zon zoek.

Ik realiseer me
dat de zon
weer ondergaat
mij tijdelijk licht
kleur 
en warmte geeft
zonder dat ik er
onderdeel van ben.

Net als de zon
zijn mijn emoties
inzichten
en verlangens
slechts tijdelijk
en niet van mij.

Waarom in Death Valley leven, lijden en boeddhisme samenkomen.

Van de bergen op 2000 meter met 0 graden en sneeuw
naar - 200 met 15 graden en zandduinen.
Van een vruchtbare oase naar de zoutvlakte 
over begaanbaar en onbegaanbare wegen langs
kleuren, vormen en materie.
De Valley in een notendop.

Ik voel een enorme
verbondenheid
vertrouwdheid
met Death Valley

De Valley raakt me
in mijn ziel.

De Valley  
staat synoniem
voor het leven
MIJN leven.

Ik krijg
als mens
vroeg of laat
te maken
met zorgen
met pijn
met verdriet
met ziekte
met dood
met verliezen.

Die horen bij het leven
bij ieders leven
bij mijn leven.

Ze hebben te maken
met de gevoeligheid
vergankelijkheid
van mijn menselijk lichaam.

Ontstaan door
de plek waar ik geboren ben
de generatie waarin ik opgegroeid ben
het leven dat ik leid
de omgeving waar ik woon.

Ook krijg ik te maken
met alle soorten
van ongemak
problemen
frustraties.

Dát is LEVEN
dat is mijn leven.

Niet het leven
zelf
is  mijn lijden!

Het zijn mijn gedachten
mijn gedrag
mijn intenties
mijn zorgen 
over mijn leven.

Mijn lijden wordt veroorzaakt
door het leven 
door het lijden
PERSOONLIJK te nemen.

Het  boeddhisme leert mij
dat er niks zinlozer is
dan mijn leven
dan mijn lijden
te willen verklaren
proberen te negeren
op te lossen
weg te nemen.

Er is geen diepere zin
in mijn lijden
maar wèl
een diepere oorzaak
in mijn verlangen
om het te verklaren
te willen begrijpen
te doorgronden.

Ik kan proberen
die oorzaak
mijn afweer
mijn angst
mijn boosheid
mijn verdriet
voor pijn
voor ziekte
voor dood
te achterhalen
weg te nemen.

Niets van dat alles
verandert iets
aan mijn leven
mijn lijden.

Ik kan
WEL
mijn gedachten
mijn intenties
mijn gedrag
richten op
compassie
wijsheid
en een positieve houding.

Ik kan mijn lijden stoppen
door mijn verlangens
niet te voeden.
Mijn lijden
niet van mij
als persoon te maken.

Het is alsof ik de Valley
zou willen
omvatten
doorgronden
begrijpen.
Het gaat me niet lukken.