De plusvariant van mijzelf: omgaan met verwarring

We zijn nu eenmaal verschillende mensen, met verschillende persoonlijkheden, visies, passies en karaktereigenschappen. In iedere relatie pas je jezelf wat aan richting de ander en als het goed is doet de ander hetzelfde. Aanpassen is essentieel voor het overleven van een relatie. Wanneer deze (kleine) aanpassingen je de mogelijkheid geven om een betere versie van jezelf te worden, hebben jullie hier beiden baat bij.

Zo ging het ook in onze drierelatie. Niet alleen groeiden wij naar een plusvariant van de tweerelatie, ook werd ik een plusvariant van mijzelf. Om me met deze plusvariant te verbinden, moest ik mezelf én opnieuw uitvinden én mijn relatie tot de buitenwereld opnieuw bepalen. Het betekende dat ik moest leren omgaan met de verwarring en de aanpassingen die hierbij kwamen kijken. Ik moest keuzes maken.

Voor dovemansoren

Een deel zijn van een drierelatie leverde verwarring op aan mijn binnenkant. De verwarring zat er niet in dat ik van meerdere mensen hield en daarvoor uit durfde te komen.

De verwarring zat in de vrijheid, tussen ons, om alles uit te spreken, dat we het eens waren over de essentiële zaken in ons gedeelde leven en we de intentie hadden om samen oud te worden. Ik vind deze vrijheid, om alles uit te kunnen spreken, al een zoektocht wanneer het om een tweerelatie gaat. In een drierelatie kun je die vrijheid begrenzen door je eigen mening te hebben, te weten wie je bent in wat je wilt, voelt, ziet en denkt; er was geen check bij de ander want er waren twéé anderen, twee heel verschillende anderen. Dit betekende dat ik regelmatig bij mijzelf te rade moest gaan waar mijn intenties vandaan kwamen. Die check zat en zit nog steeds heel fysiek in mijn lijf. Ik had al een hoge mate van gevoeligheid; deze ontwikkelde zich verder in onze drierelatie. Ik zag meer details, er waren meer invalshoeken en er werd een diversiteit aan emoties aangesproken. Het voelde of ik met 4 petten op zat: de pet die met ons drieën te maken had, de pet van mijn relatie met Mark, de pet van mijn relatie met Jorg en de pet van mijn relatie met mijzelf. Mijn geur werd scherper, mijn gehoor verbeterde, mijn ogen waren alerter en mijn hoofd draaide overuren; ik leerde sneller ordenen, schakelen tussen de petten en mijn koers bepalen.

‘Ik zou er echt niet tegen kunnen als er een andere man aan MIJN vrouw zat!’

 

De communicatie met én richting de buitenwereld leverde ook verwarring op. De verwarring zat ‘m niet in de vragen die ons gesteld werden. Deze verwarring zat ‘m in het feit dat er niet geluisterd werd naar onze antwoorden.

Wanneer ik mijn verhaal met de buitenwereld deelde, gaf iedereen er haar of zijn eigen invulling aan. Mijn antwoord bood anderen een basis om er met hun eigen ideeën invulling aan te geven. Ik deed mijn best om mijzelf te laten zien. Ik gaf mensen een inkijk in mij als persoon, wat er bij mij gebeurde, wat het me opleverde en hoe ik hiermee omging. Ik wilde mensen meenemen in ons verhaal, ik wilde zo graag laten zien hoe je jezelf kunt overstijgen en welke mogelijkheden dit met zich meebrengt.

Als mens was ik meer empathisch geworden, had ik meer begrip voor de beweegredenen van mensen en zag ik sneller de verbanden tussen oorzaak en gevolg. Dat was niet wat mensen wilden horen. Gaandeweg realiseerde ik me dat niet iedereen de behoefte voelt om zichzelf te overstijgen, of een betere versie van zichzelf wil zijn.

 

Je eigen verhaal door de bril van de ontvanger

Jij vertelt jouw verhaal vanuit jouw visie, jouw passie, jouw ervaring en jouw mening. De persoon die dit verhaal ontvangt, bekijkt dit vervolgens door zijn of haar bril: gekleurd met eigen visies, passies, ervaringen en meningen. Zo kan het gebeuren dat jij verhaal A vertelt, maar de ontvanger verhaal B mee naar huis neemt. Zo vertelden wij bijvoorbeeld over onze drierelatie en riep een vriend van ons luidkeels op een verjaardagsfeestje dat hij er echt niet tegen zou kunnen als er een andere man aan zijn vrouw zat. Hoewel wij spraken van een verhaal over liefde, toewijding en gedeelde verantwoording, ontvingen vrienden het soms compleet anders.

‘Mensen maken zich vaak druk om de buitenkant. Een buitenkant gekleurd door de eigen normen en waarden, ervaringen, meningen en karaktereigenschappen’

Vergaarbak van begrip

Iedere munt heeft twee kanten en zo ook de reactie van de ontvangers van ons verhaal. Waar we door sommigen gezien werden als iets wat zij nooit zouden begrijpen, werden we door anderen juist ineens gezien als een vergaarbak van begrip. Want als wij ons in een drierelatie bevonden, zouden we alles dat afweek of anders was moeten kunnen begrijpen, toch? Zo werden we in no-time overweldigd door allerlei verhalen. Een vrouw die haar verhaal kwam doen nadat ze ontdekt had dat ze biseksueel was, of de vrouw die advies kwam halen over wat te doen met haar vreemdgaande man. Want ja, wij zouden dat toch zeker moeten begrijpen.

Beoordeel een boek niet naar de kaft

Met regelmaat maakt een mens zich druk om de buitenkant, gekleurd door eigen normen en waarden, ervaringen, meningen en karaktereigenschappen. De buitenwereld is druk met het opmaken van een eigen mening, waardoor vergeten wordt te kijken naar de dingen die er echt toe doen: liefde, begrip en verbintenis. In deze periode van verwarring, een periode waarin mijn hoofd overuren maakte, leerde ik naar verbanden te kijken. Sinds mijn training als HSP-begeleider (hooggevoeligheid) ben ik vaardig in het onderscheiden van emoties, kan ik voelen waar en welke emotie zich in mijn lijf bevindt, hoe ik weg kan blijven bij emoties die niet van mij zijn en maak ik een keuze voor de vorm waarin ik mijn emotie uit. Beoordeel een boek niet naar de kaft. Wanneer je de moeite neemt om het verhaal te lezen en de emotie te beleven, overstijg je de oordelen en werk je aan een betere versie van jezelf.

 

Zij houden wél van ons huis!

Ze zijn er weer

 

onze favoriete schilders.

 

Bij de bouw
van ons duurzaam Pentakelhuis.
met al zijn vreemde
hoekjes en gaatjes
was het zo
dat je van het huis hield
of er een hekel aan had.

 

De keukenboer
de rietdekker
de timmermannen
en de mannen van het leemstuc
hielden van het huis
en deden hun werk
met hart en ziel.

Afijn je begrijpt het al
de schilder
vond het huis
afschuwelijk
en hield zijn ziel ver weg
van zijn werk.

Dat was nou eenmaal zo
met ons
vijfhoekhuis.

 

En nu
nu zijn -onze- schilders er weer.

 

Wat al die tijd
lelijk was

 

maken zij weer
PRACHTIG.

Want zij
zij houden
van ons huis

 

en wij houden van hen!

 

Alles gaat aan de kant
moet leeg
of even op een andere plek.

 

Het verschil

 

is groot

 

en het wordt
PRACHTIG!

Dat heb je wanneer
je iets met
hart en ziel doet.

Zou dat kleine tóch veel waard zijn?

Ken je dat gevoel?
Dat je in je uppie
op de details
aan het modderen bent
en je jezelf af blijft vragen
‘hoe bereik ik het grote geheel’
‘welke impact maak ik”?

Ik wel!

 

Ik ben
van de details

 

Zo heb ik een voor
70% gerecycled plastic 
afwasborstel
waar je de kop
van kunt verwisselen.

 

Rietjes van riet
helemaal afbreekbaar.
Soms breken ze al af
bij het gebruik
maar dan weet je zeker
dat het goed gaat komen
met dat afbreken.

 

In mijn netje
van biologisch kantoen
bewaar ik
papieren zakken
die ik herbruik
tot ze instorten.

Ik heb mijzelf
de opdracht gegeven
om losse groenten
en fruit te kopen.

Bij de MMMboerderij
lukt me dat al aardig.

Bij AH
heb ik het lef nog niet gehad.

 

De meest recente aanwinst
zijn twee bidons
van 87% suikerriet.

 

Helemaal blij ben ik met dit
deodorant blok.
Het werkt super
zelfs met het hele warme
heb ik geen last van geurtjes.

 

Deze wattenstaafjes
zijn een inkoppertje.

 

Dan blijft

 

er nog genoeg plastic over

 

waar ik niet omheen kan

 

(nou ja misschien soms)
voor mijn dagelijks gebruik.

Heel graag
wil ik een bijdrage leveren
om de plasticsoep
te verminderen
maar
op de één of andere manier
blijf ik hangen
bij de kleine
simpele dingen.

Op sommige vlakken
blijf ik gemakzuchtig.
Zo gebruik ik na iedere douchebeurt
een schone handdoek
ben ik verslaafd aan schoonmaken
met warm water en vééllll sop.
Heb ik geen zin
om kliekjes te eten.
Zie ik geen enkel
duurzaam eco kledingstsuk
waar ik nou écht
blij van word.

 

Tóch
wil ik blijven geloven
dat ook
mijne kleine weerd
het grote eert.

Zelfs ex- Beatle Paul McCartney doet dat :-).

Waarom je van een tweeling dubbel leert (1)

Je zal toch nog maar zó klein zijn

 

en zo ver omhoog moeten kijken

 

terwijl alles wat lager is
je veel nieuwsgieriger maakt.

 

Je hebt niet zo heel veel nodig

 

om het naar je zin te hebben.

 

Als volwassenen
van 1.96
ga je dan door de knieën
om  de wereld
even vanuit het perspectief
van een kind
te bekijken.
Even op gelijke hoogte
een samen vinden.

Gelukkig heeft K. een hele goede conditie
hij doet veel squats

De tweeling heeft
ons al veel geleerd over
‘toegewijd’ ouderschap:
– een goede conditie hebben en
investeren in de relatie

En dit is uiteraard nog maar het begin
het sluit zo mooi aan bij de training die ik doe
en de plannen die ik heb
met mijn eigen bedrijfje voor
training en coaching.

En
oh ja
het is zo gaaf
om die lange K.
door zijn knieën te zien gaan.

Ik zie K. dan ook
vanuit een ander perspectief.
En dan is ie zó leuk.

 

 

 

 

 

 

Eindelijk gevonden waar ik blij van word.

Al een tijdje ben ik druk met duurzaam, dierproefvrij, minimalistisch en Faitrade.
Er valt nog van alles op en aan te merken aan mijn koop, gebruik en verbruiksgedrag.
Ik ben verre van consequent,
helaas.
Tot mijn kleine bijdrage,
in het totaal,
is dat ik verzorgingsproducten bestel via BigGreenSmile
Tot voor kort vooral de producten voor K.

 

Bij BigGreensmile herbruiken ze alle dozen.
Mijn bestelling kan ik dan ook in een gerecycleerde doos verwachten

 

en ze gebruiken 100% biologische opvulprodukten.

 

Het opvulpapier dat ze gebruiken is gerecycled
en wordt op een handmatige manier omgevormd tot geschikt opvulmateriaal.

 

De groene chips zien er niet ecologische uit,

 

maar dat zijn ze wel,

 

je kunt ze probleemloos oplossen in water.

 

Via de site van Naoki, 
die ik al een tijdje volg vanwege haar dierproefvrije lijst,
kwam ik het merk PHB Ethical Beauty tegen.
Sinds een paar maanden gebruik ik het,
naar volle tevredenheid.

 

Het is nu met 25% korting.
Vandaar dat ik nog wat besteld heb.
Ik heb zo weinig nodig,
per keer,
dat ik het de prijs het alleszins waard vind.
Het smeert lekker,
het ruikt lekker
en het werkt super voor mijn ‘droge’ huid.

Afijn ik wordt niet betaald voor deze reclame 🙂
maar ik jubel vooral omdat er zoveel meer is
waar ik nog blij van word.

Op de site van  PHB Ethical Beauty zelf staan nog meer vermeldingen.

  • Geen alcohol
  • Geen dierlijke ingrediënten
  • Geen dierproeven
  • Geen parabenen
  • Geen SLS / SLES / ALS
  • Geen palmolie
  • Geen synthetische geuren / parfum
  • Geen kleurstoffen
  • Geen petrochemische bestandsdelen
  • Geen Formaldehyde
  • Geen DEA / TEA / Phthalates
  • Geen ureum

Ze ondersteunen Fairtrade samenwerkingen en wederopbouw projecten die ondersteuning bieden aan stabiliteit voor boeren, kwekers en hun lokale gemeenschappen.

En boven al,
ik kan het verpakkingsmateriaal naar de winkels retourneren zodat zij het materiaal kunnen recyclen.

Dit is toch wel een beetje positieve reclame van mij waard.

Vegan in Vegas.

We hadden dit rode exemplaar toch nog.
Wel zo handig om er mee op pad te gaan.

 

Even van de Strip af.
Naar de rand van de stad.
De strip blijf je natuurlijk nog van verre zien.
Daar aan de horizon zie je zelfs het grote rad.

 

Yehhhh, eten bij Violettes.
Helemaal veganistisch.

 

CrueltyFree en organic.
Hier wordt een mens blij van.

 

Op tafel,
naast ons bord.
Hoe zorgzaam.

 

Aha, grote renkoekoek.
Mijn gevoel van humor behouden en niet alles te serieus nemen.
Moet lukken :-).

 

Mijn wrap.

 

Heerlijk nog een deel mee in een doggybag.
De komende avonden eet ik alleen
en dit is een prima maaltje.
Kop thee erbij en mijn avond kan niet stuk.

 

K. heeft de komende week zijn event.
Eerst examen doen en dan werken.

 

Uiteraard starten we de dag
samen
met een kop koffie.

 

 

 

Oww, ja Bartje!

Goed,
we gingen dus Bartje wegbrengen.

 

Hij had een paar daagjes buiten mogen wennen.
Want van de warme voetjes
gelijk over naar de koude voetjes
is best wel een overgang.

 

Op naar Groenekan.

 

Bartje heeft er zin in!
Eindelijk weer tussen familie.

 

In de rij van de 6000 serie.
Kijk 6045 is er ook al.

 

‘Ons’ Bartje is 6044.

Het goede nieuws is?
Bartje wordt volgend jaar Bart.
Hij gaat van klasse wit naar klasse rood.

Ach ja,
opgroeien gaat ook zo snel.
Voor je het weet kijk je gewoon tegen hem op.

Dag Bartje,
tot volgend jaar.