Eggie heeft een nieuw speeltje.

 

Kijk, Eggie heeft een nieuw speeltje.

 

Een selfie stick maar dan zonder selfie. Die heb ik er vanaf geknipt. Het gaat om de stick.

 

Het geeft wat meer mogelijkheden.

 

We hebben hem gelijk meegenomen.

 

Op ons rondje cultuur.

 

Het bezoek aan de Kerktoren.

 

In Leeuwarden.

 

Zo ’n bezoek biedt veel meer mogelijkheden

 

Met zo’n stick stijg je toch algauw tot grote hoogte.

Uiteindelijk voelt Eggie zich ook uitgedaagd om iets meer leven in de brouwerij te brengen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het wonderbaarlijk dagelijks leven van Eggie.

Overal, écht overal, schijn ik voor ingeschakeld te kunnen worden.
Zeg nou zelf, soms pakt dat heel erg leuk uit maar soms is het gewoon bijzaak of kom je nadat Chesto de Hollandse Herder Ruwhaar zijn gekke dingetje heeft gedaan.

 

Oh ja dan is er zoiets als met groennatuurbomen en dieren?
Wellicht ook iets met gezond en daar hang je dan weer.
Tussen de glazen.
Gelukkig niet erin.

 

Echt overal gaat ‘Eggie’ en de laptop mee. EngelandSeatlleBroek in Waterland en Las Vegas.

 

Komt er een pakket.

 

Gaat het open.

 

Moet dat weergeven hoe klein, knullig ringetje in zo ’n groot pakket zit.

 

Oh ja, dan hebben we ook nog BORBORBORBORBOR en BOR…….zó saai.

 

Dat ochtendritueel was al geheel niet boeiend.
Laat staan dit avondritueel.
Allemaal nep natuurlijk.
In dat Pentakelhuis met die rietenkap komt natuurlijk gewoon geen echt vuur.

 

Dan is deze pas echt leuk.
Gewoon een daagje met zus naar den Bosch.
Wat tweedehands passen en je mag raden wie dit is?
Buiten dit alles staan de relatie met K, het familiesysteem en bewustzijn een vorm van centraal.

Meestal verschijnt hieronder dan een ‘vrij vertaald naar’ tekst.

Vanaf nu blijft Eggie toch de bindende factor maar zullen teksten vertalingen zijn met mijn ‘eigen‘ woorden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gewoon weer eens even de koetjes en de kalfjes.

Na een eindeloos besef.

 

Is het fijn om uit die peilloze diepte te kruipen.

 

En het weer eens gewoon over de koetjes en de kalfjes te hebben.

 

De gewone dagelijkse dingen van het leven.

 

Zoals mijn nieuwe rode schoentjes.

 

Weer Chesto’s gekke dingetje mogen zijn.

 

Want dat hoort er natuurlijk ook weer bij.

 

Niet al te hoog grijpen.

 

Wat oppervlakkig geknuffel.

 

En wat modderig gemijmer.

 

Een treinreis waarin ik mezelf niet serieus neem …… of toch wel?

Featured image

Een afspraakje met zuslief in het zuiden van het land.

Featured image

Ik had mijzelf de opdracht gegeven om ‘een gift’ weer terug te brengen.

Featured image

Een eigen plek.

Featured image

Maar zó saaaaaaaiiiiiii.

Featured image

En zó laaaaannnggggggg.

Featured image

Al die bochten.

Featured image

Yekkkkie bah…

Featured image

Een goed gesprek.

Featured image

Kan je wel vergeten.

Featured image

mmmmmmmmmm AARDIG.

Featured image

En weer terug.

Featured image

Klieren mag.