Over grenzen en de maatjes van Match

Kijk hier loop ik warm voor.
Hier trek ik mijn stoute schoenen voor aan.

Deze tien eerste jaars studenten Toegepaste Psychologie
die tijdens hun stage
op pad gaan als maatje van een kind of jongeren bij Match.

De afgelopen weken hebben ze allemaal
kennis kunnen maken met de kinderen.
Na de klik
is er nu de zoektocht
hoe ze het met elkaar
vooral
leuk kunnen hebben.

Kijk dit zijn mijn voeten
zie
ik loop bijna naast mijn schoenen
van trots.
Trots op deze maatjes.

 

Alle maatjes van Match
krijgen een voorbereidende training.
De maatjes worden persoonlijk begeleid
en er zijn gezamenlijke bijeenkomsten.

Dit zijn de voeten van V.
Zij is het maatje van A.

 

Tijdens die gezamenlijk bijeenkomsten,
praten we over onderwerpen
waar de maatjes tegenaan lopen.

Dit zijn de voeten J.
Hij is maatje van J.

 

Vandaag was het de bijeenkomst die ging over
‘grenzen’.
Een belangrijk thema bij Match.
We hebben namelijk verschillende grenzen.
De grenzen van jezelf,
die van de ander,
van Match
en Humanitas,
Met allemaal heb je rekening te houden.

Dit zijn de voeten van F.
Zij is het maatje van J.

 

Het belangrijkste bij grenzen is
dat ze onvermijdelijk zijn.
Je loopt gegarandeerd tegen je eigen grenzen aan
of tegen die van de ander,
misschien die van Match of Humanitas.
Soms tegen maatschappelijke grenzen.

Dit zijn de voeten van Z.
Zij is het maatje van J.

 

Grenzen zijn er ook
om je te beschermen.
Ze bieden duidelijkheid,
je kunt je
er achter verschuilen
je erop afstemmen
elkaar er op aanspreken.
Zonder grenzen
zou het een zooitje worden.

Dit zijn de voeten van C.
Hij is het maatje van T.

 

Wanneer iemand vrijwilliger of stagiaire
wil worden bij Match
zoek ik altijd
even
de grens op.
Ik stel iedereen de vraag:
‘vind je kinderen seksueel aantrekkelijk?’

Hij is gegarandeerd
grensoverschrijdend.
Ik leg wel uit
waarom ik deze vraag stel.
Voor Match mag het
hij hoort bij het omgaan met jonge kinderen.
Als ik dezelfde vraag zou stellen
als Maria
zou het een onfatsoenlijke vraag zijn.
Zo zit dat met grenzen.
Ze vragen soms wat uitleg.

En voor mij ook heel handig
kan ik er later,
tijdens de bijeenkomst over grenzen,
nog eens op terugkomen.

Dit zijn de voeten van C.
Zij is het maatje van de tweeling N. en I.

 

Wanneer iemand over je grens gaat
kan praten soms helpen.
De ander kan dan begrijpen
wat jou raakt
wat het met je doet
waarom het onaangenaam is.

Wanneer praten niet lukt
zijn er nog andere mogelijkheden
om je grenzen aan te geven:

  • je kunt fysiek een andere houding aannemen
    of een stap achteruit doen
  • een stilte laten vallen en wachten
  • het de ander ongemakkelijk maken
    door juist een stap naar de ander toe te doen
  • een goede voorbereiding door van te voren te bedenken
    wat je wel en wat je niet wilt
  • met een monotone stem
    standaardzinnetjes herhalen
  • stap ‘opzij blok’ te doen
  • een wit hondje in te brengen
  • spreken vanuit een maatschappelijke stem

Dit zijn de voeten van L.
Zij is het maatje van L.

 

We hebben een regel bij Match
over hoe we omgaan met
vragen die de maatjes krijgen.
Vragen die soms wel
heel nieuwsgierig zijn.

De regel is:
‘dat je alleen persoonlijke informatie
deelt die nut heeft voor je maatjescontact’.

Sommige informatie of te veel informatie
kan de kinderen belasten
en dan kom je over de grens van de kinderen.

Dit zijn de voeten van J.
Zij is het maatje van A.

 

Hoe herken je je eigen grenzen
en die van de ander?
Wat gebeurt er in je lijf
en in je hoofd
wanneer jij over jouw grens gaat?
Wanneer een ander over jouw grens gaat?
Wat zie je bij een ander
wanneer je over zijn/haar grens gaat?

  • je krijgt het warmer
  • een rood hoofd
  • je begint te stotteren
  • een misselijk gevoel
  • giechelen
  • rare tintelingen over je lijf
  • allerlei gesprekken in je hoofd
  • verwijten naar jezelf
  • stoom uit je oren
  • of je valt stil.

Het lijken op de symptomen
van de vecht of vluchtreactie.

Dit zijn de voeten van M.
Zij is het maatje van S.

 

Over je eigen grenzen gaan
of
over de grens van een ander gaan
doet gewoon veel.
Belangrijk is
dat je het herkent
bij jezelf
bij de ander.

De vraag is dan:
‘hoe ga je er mee om?’

Respectvol
naar jezelf
naar de ander.
Dat vraagt wat denkwerk,
geduld en
empathie.
En dat is het onderwerp voor een volgende bijeenkomst.

Dit zijn de voeten van M.
Zij is het maatje van V.

 

 

 

 

Ja, ik luister naar de toekomst

Heb je de nieuwe reclame van Sire al gezien?
Ik wel.
Ik vind hem speciaal
en ja
ik
luister naar de toekomst!

Van de week hebben mijn collega M.
en ik eindeloos kunnen genieten
van de training
van nieuwe vrijwillgers
en stagiaires.

Het was een volle bak.
De stagiaires zijn allemaal
van de Generatie Z.
Ze worden een maatje
voor een kind of jongere.
Ze worden stevig getraind.

Ik ga onze stagiaires vertellen
dat ze niet leren van hun fouten.
Je maakt gewoon fouten.
We leren
van wat er goed gaat.

Thuis hebben K. en ik
een discussie
al een paar dagen.

Mijn overtuiging is
dat ik niet leer van mijn fouten.
Gewoon NIET!

K. en ik zijn het hélemaal eens
samen
maar we spreken
net even vanuit een andere hoek.
Hij werkt bij een hightech en innovatief bedrijf
dat disruptie en innovatie
hoog in het vaandel heeft staan.

De hoogste baas van het bedrijf
vind dat een dag
dat er géén fout is gemaakt
een dag
dat er niet gewerkt is.

Helemaal mee eens
maar fouten maken is iets
anders dan leren.

Marc Lammers weet haarfijn te vertellen
wat er gebeurt wanneer je werkt
aan je fouten.

Om fouten te kunnen herkennen
heb je natuurlijk wel een fundament nodig.
En soort checklijstje.

 

Tijdens de training
vertel ik altijd over mijn huis.
Dat we wonen op een plek
waar land opgespoten is.

 

Waar eerst water was
en nu land.

 

Op dat zand
komt de fundering.

 

En dat wanneer
het huis er staat
het gaat om het wonen in het huis.

 

Wanneer je dan in dat huis woont
is dat fundament
helemaal niet belangrijk meer.
Soms vergeet je dat fundament
gewoon.
Je geniet van het huis,
hoe je er woont
welke spullen je hebt aangeschaft.
Wat je uitzicht is
en wat de seizoenen doen met je huis.

Zo is het ook met de training van Match.
We vertellen wat
de kracht is van het maatjes zijn.
Wat het aller aller belangrijkste is:

  • de wederzijdse toezegging om maatje van elkaar te zijn
  • het proces dat je samen aangaat in het kennismaken met elkaar, de stabiele middenfase en de afronding
  • het maken van afspraken met elkaar en daar een regelmaat van maken.

En dan,
dan gaan ze op pad
en mogen ze het vergeten
dat van dat fundament.

Ze gaan gewoon leuke dingen doen
met hun maatje.

Heel dat fundament
zit wel in hun achterhoofd
en heeft ze natuurlijk wel
opmerkzaam gemaakt.

Daar maken ze dan een verslagje van
een ‘opmerkzaamheidsverslag’:

  • wat viel je vandaag op in je contact met je maatje
  • in hoeverre was er vandaag iets anders dan je vorige contact
  • wat neem je voor jezelf mee de volgende keer.

Zo weten wij wat ze met hun maatje
én dat fundament doen.

 

Fundamenteel is niet hetzelfde als belangrijk 2

Mag ik jullie even voorstellen
aan onze nieuwste groep met vrijwilligers en stagiaires.
Ze worden maatje voor een kind bij het programma Match
van Humanitas Almere.
Ze zijn van alle leeftijden,
zo ergens tussen de 20 en de 70 jaar.

Vier keer per jaar trainen we
nieuwe vrijwilligers en stagiaires.
4 Dagdelen.

Bij Humanitas zijn we trots
dat alle vrijwilligers
getraind
aan hun vrijwilligerswerk beginnen.

Mijn excuses dat de foto
een beetje vaag is.
Ik heb hem vaag gemaakt.
want
bij Match
willen we niet dat de kinderen in beeld komen.
Zijn we nogal alert op.

Geen kinderen.
Dan ook geen vrijwilligers/stagiaires.
Vandaar.

Tijdens de training vertel ik altijd
dat we vrijwilligers en stagiaires geen nieuwe dingen gaan leren.
Iedereen neemt zijn eigen bagage, kennis en kunde mee
ongeacht zijn leeftijd, opleiding en achtergrond.

Dat is voor mij een fundamenteel gegeven.
Tja fundamenteel,
Daar heb is het laatste woord nog niet over gezegd.

Ik heb ik er het toch nog even over gehad met K..
Die wist het mooi samen te vatten in 3 regels:

  • Wanneer je fundamenteel weghaalt kan er geen belangrijk bestaan.
  • Het belangrijke maakt gebruik van het fundamentele.
  • Groei betekent dat het belangrijke van vandaag het fundamentele van morgen wordt.

Wanneer je dit over de volgende stelling heen legt wordt het misschien iets helderder:

  • Zuurstof is fundamenteel maar niet belangrijk
    je beseft het pas op het moment dat je,
    om welke reden dan ook,
    het niet of niet voldoende ter beschikking hebt.
  • Moeder aarde is fundamenteel maar niet belangrijk,
    we zijn niet dagelijks bezig hoe we er afhankelijk van zijn
    tenzij we geconfronteerd worden met storm, regen en aardbevingen.
  • Respect is fundamenteel maar niet belangrijk,
    respect kleurt alles wat je doet ten aanzien van het leven
    pas wanneer je achteloos, zonder waarde of gedachteloos behandeld wordt
    realiseer je je wat respect is.

Bij Match hebben we fundamentele quotes
die we vrijwilligers en stagiaires meegeven:

  • Ieder mens heeft recht op zijn eigen problemen en inzichten.
  • Ieder mens wil leren en groeien ongeacht zijn belemmeringen.
  • Iedere ouder doet zijn best om een goede ouder te zijn.

Als vrijwilliger/stagiaire moet je niet de problemen van de ander op te willen lossen,
de ander er op wijzen wat zijn fouten zijn
of vertellen waar hij in gebreke blijft.

Als vrijwilliger/stagiaire bij Humanitas ben je aanwezig
verbind je je voor een kort moment aan de ander
vanuit gelijkwaardigheid en respect.
In het besef dat ieder mens de regie over zijn eigen mag hebben
en je niet alles voor een ander op kunt lossen.
Gewoon aanwezig durven zijn
is al hard werken genoeg.

 

Deze zonnebloem laat mooi zien wat het principe is van
‘fundamenteel is niet hetzelfde als belangrijk’.

Hier móet namelijk iets fundamenteels aanwezig zijn
anders zou deze zonnebloem eenvoudig weg niet tot groei of bloei komen.

Wij zien alléén het belangrijke:
‘de bloei van deze prachtige zonnebloem’.

Wat zou hier het fundamentele zijn?

Fundamenteel is niet hetzelfde als belangrijk

Na een aantal jaren Home-Start, Match en  BOR ben ik weer,
sinds een paar maanden,
terug bij Match.

Het maatjesproject voor jongeren van 4 tot 24 jaar van Humanitas in Almere.
Het is vertrouwd om weer coördinator te zijn bij Match. 

 

Ik word altijd blij van vrijwilligers
en van kinderen.

Ik werk 17 jaar voor de Vereniging Humanitas.
De waarden van Humanitas zijn een fundamenteel gegeven.
Niet alleen voor mijn werk
maar ook voor mijn persoonlijk leven.

 

Voor mij zit de kracht,
in het werken met ouders, kinderen en vrijwilligers,

 

in de aandacht

 

die naar het kleine en het positieve gaat.
Naar dát wat er goed gaat.

Ook wanneer het even tegen zit,
wanneer er drama is dat een leven lang meegaat
of een lijden dat ik niet begrijp.

Bij veel van de kinderen
en ouders bij Match
gaat het soms gewoon niet goed.
Er is onmacht, onkunde of onmogelijkheid.

Wanneer dan de aandacht naar
dat kleine, dat hoopvolle en het positieve gaat
veranderd er iets.
Het betekent niet
dat alles beter zal gaan worden of het ineens leuker wordt.
Het betekent wel
dat er hoop, verwachting en er de mogelijkheid tot verandering is.

Humanitas zorgt voor het fundament.
Vrijwilligers zijn belangrijk.

 

‘fundamenteel betekent niet hetzelfde als belangrijk’.

Het heeft even geduurd
voor ik het concept van fundamenteel en belangrijk in de gaten had.
Ik heb er van K. over geleerd.
We hebben het er vaak over.

 

Fundamenteel kan soms heel alleen of eenzaam voelen.
Wanneer het als resultaat terugkomt in je handelen is het belangrijk.

 

Het werd mij pas helder en duidelijk bij de bouw van ons huis.

Het zit zo:
De fundering van ons huis is fundamenteel
maar niet meer belangrijk nu we er wonen.

Zonder fundering heeft ons huis geen basis, geen stevigheid en geen draagvlak.
Sinds we in ons huis wonen denk ik niet meer aan de fundering.
Nooit meer eigenlijk.
Alleen vandaag denk ik er weer eventjes aan.

Ik ben nu voornamelijk bezig met het wonen, het onderhouden en genieten van ons huis.
Dat is gewoon belangrijk.

Iedereen van ons hofje heeft dezelfde fundering.
Vanuit dezelfde noodzakelijkheid van basis, stevigheid en draagvlak.
De huizen die we, op die fundering, gebouwd hebben zijn allemaal verschillend.
Ze verschillen in bouw, in inrichting en hoe ze worden onderhouden.
Ieder naar zijn eigen smaak, idee en mogelijkheid.
En iedereen,
iedereen vind zijn eigen huis uniek.
Iedereen vind zijn eigen huis belangrijk.
En dat is natuurlijk ook zo.

Zo beschouw ik de opvoeding van onze drie zoons ook als fundamenteel
maar niet meer belangrijk nu ze hun eigen leven leiden.
Alle drie maken ze hun eigen keuzes, hebben hun eigen ideeën en geven ze een eigen invulling aan hun leven.
Ook verschillen ze erg van elkaar.
Op sommige vlakken begrijp ik die invulling van hun leven niet.
Zie ik ook geen herkenning.

Bij alle drie herken ik wel hun fundament.
Het fundament dat ik ze mee heb gegeven.

Fundamentele zaken zijn, voor mij, het makkelijkst weer te geven in quotes:
– ieder mens heeft recht op zijn eigen problemen en inzichten
– ieder mens wil leren en groeien ongeacht zijn belemmeringen
– je hoeft mensen niet te vertellen wat ze zelf weten

Ten aanzien van mijn zoons helpt het mij om me niet te bemoeien met hun leven.
Hen niet ‘mijn’ belangrijk op te dringen.
Bij Match helpt het mij om weg te blijven bij datgene wat ik niet kan veranderen.
Durf ik aanwezig te zijn en begripvol voor wat niet goed gaat.

Fundamenteel is vaak niet zichtbaar.
Dat is soms wel eens jammer.

Waarin ben jij fundamenteel?

 

 

 

 

 

Hé meneer de donateur, het was zo ver!

Bij BOR was er eens een hele blije vader
die een hele aardige donateur werd.
Hij schonk ons geld.
We gingen daar, met alle vrijwilligers, een heel leuk uitje van doen.

 

Op een zonnige zondag gingen we met zijn allen naar
de Kemphaan in Almere.

 

Voor een workshop fotograferen met je smartphone van Nico.

 

Het werd een gezellige, inspirerende en verbindende dag.

 

Waar ik ook nog volop over heb getwitterd.

 

Na afloop hadden we een smaakvolle lunch.

 

We hebben veel lol gehad.

 

En vooral veel geleerd.
DANK donateur.
Dank Nico.
Dank Buitengewoon Lekker
en uiteraard, niet te vergeten,
DANK aan alle vrijwilligers van BOR.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Van die anonieme donateur en wat we met het geld doen.

Beste meneer de anonieme donateur.
Ik hoop dat u niet alleen een anonieme donateur bent maar ook dat u alles over BOR volgt.
We willen u graag laten weten dat we heel blij zijn met uw gift en we vertellen u graag wat we gaan doen.

We zijn op verkenning geweest.

En uiteindelijk op een hele mooie plek terecht gekomen.
Bij Stadslandgoed de Kemphaan in Almere.
Een prachtige plek.

 

We gaan er heel lekker eten bij Bosrestaurant Buitengewoon Lekker.

 

Kijk K en ik hebben alvast een voorproefje gedaan.

 

Maar eerst hebben we Nico Brons uitgenodigd
en die gaat ons alles vertellen, leren en laten oefenen tijdens

 

een workshop smartphonefotografie.

 

We moeten nog even wachten tot het zover is maar we kunnen alvast voorpret hebben.
En een beetje dromen.

Deze buizerd is opgezet
maar zou het niet mooi zijn om daar…..
daar op het stadslandgoed……..
nee, gewoon maar even blijven dromen.

 

 

 

 

 

 

 

Hoe je van reizen in de war kunt raken.

Kijk ik heb mijn hardloopschoenen aan.
Het is vroeg.

 

Owww daar is K ook.
En koffie.

K. gaat werken.
Dan ben ik op reis, toch?

 

Eens kijken waar ik ben?

 

Dit komt me bekend voor.

 

En dit ook.

 

Ja hoor.
Ik ben in Amsterdam.
Niks reizen.
Ik heb een afspraak met een collega van BOR.
We gaan kennismaken.

 

Oh, dan ken ik de weg.
Hier ben ik al eens eerder geweest.

 

Hier heb ik WiFi.
Mijn Ipadje kent het wachtwoord nog.

 

En toiletten.
Niet onbelangrijk.

 

Nu op zoek naar mijn nieuwe collega.
We kennen elkaar nog niet.
Alleen van een plaatje.

 

Ja hoor, daar is ze.
Geen probleem met de herkenning.
Hé A, fijn dat je mijn collega bent!
Prettig met je kennis te maken.