Stagiaires en Nieuwe Autoriteit (1)

Voor K. en mij werd het duidelijk dat er, bij het maken van afspraken, geen ruimte voor afleiding moest zijn.

Van de week
was ik in Amsterdam
voor
de eindevaluatie-gesprekken
van ‘mijn’ 10 stagiaires
1e jaars Toegepaste Psychologie.

Haha
ja
er staat ‘mijn’
want zo voelt het toch een beetje.

Ik moet ze los gaan laten
ze gaan verder
hun eigen weg volgen.
Ik mocht
even
een stukje met ze op lopen
zoals zij
even
een stukje op liepen
met hun maatje
van Humanitas Match.

Wat hebben ze dat
alle 10
prachtig gedaan.
Wat ben ik trots op ze.

Iedere week
bedachten
ze weer wat nieuws
om met hun maatje te ondernemen.

Trouw
loyaal
en zich bewust
van de rol die ze op zich genomen hadden.

Nu gaan ze afscheid nemen
van hun maatje
van Match
en laten een levendige herinnering achter
bij de kinderen
bij Match
bij mij.

Voor mij was
dit jaar
speciaal.

Ik heb
samen met hen
Nieuwe AutoriteitVerbindend Gezag en Waakzame Zorg
kunnen doen.

Alle aspecten van Geweldloos Verzet kwamen dit jaar langs
zoals stagiaire K. en ik
ondervonden hebben.

Afspraak op het busstation
Alles, van waakzame zorg en nieuwe autoriteit kwam dit jaar samen in het voorval dat stagiaire K. afgesproken had om, na schooltijd, haar maatje op het busstation te ontmoeten om van daaruit verder te gaan naar de stad en samen te winkelen. Een duidelijke afspraak over wáár op het busstation was niet gemaakt met als gevolg dat beiden elkaar misliepen. K. bleef wachten, zoeken en ondertussen haar maatje bellend op haar mobiel.

Alarmbellen die gaan rinkelen.
Na een half uurtje werd K. ongerust en belde ze de moeder van haar maatje, maar ook daar was haar maatje niet. Moeder belde naar school waar bleek dat het maatje al vertrokken was.
Dit was het punt waarop de alarmbellen van K. zo hard rinkelden dat ze contact opnam met mij als haar coördinator.

De verantwoordelijkheid nemen
Dat was het moment waarop de situatie de verantwoordelijkheid van Match werd. 
Voor mij werd het belangrijk om meer te weten te komen over de achtergrond van de afspraak, hoe de afspraak tot stand was gekomen, was dit een afwijking op de vorige afspraken en was er sinds de laatste contacten sowieso sprake van een verandering? Waren er misschien signalen die eerder geen betekenis hadden maar misschien nu, in en ander daglicht, toch de aandacht vroegen?

Zonder mij direct te bemoeien met het contact en de acties van K. met haar maatje hadden we een eerste verkenning over wat er mogelijk aan de hand was. Welke acties K. nu nog kon nemen en waar wij, als Match, over moesten gaan tot directe acties.

Gelukkig bleek bij het eerstvolgende telefonisch contact van K. met de moeder van haar maatje, haar maatje gewoon naar huis te zijn gegaan en werd het duidelijk dat de batterij van haar mobiel leeg was.

De bescherming die nodig is
In onze nabespreking bleek dat dit de eerste keer was dat de afspraak, op verzoek van het maatje, op het busstation was. Het maatje was vaker wat later voor de afspraken en haar maatje was altijd snel afgeleid door de dingen die om haar heen gebeurde.
Voor K. en mij werd het duidelijk dat er, bij het maken van afspraken, geen ruimte voor afleiding moest zijn. In het vervolg haalde K. haar maatje thuis op.

Nieuwe Autoriteit is gebaseerd op 3 pijlers:

  • Aanwezigheid,
  • Nabijheid en
  • Verzet tegen negatief gedrag.

Nieuwe Autoriteit vraagt om Waakzame Zorg, een flexibel proces die 3 fases kent:

  • Open dialoog

In deze fase heb je oog voor wat er in het leven van de ander gebeurt en bouw je tegelijkertijd een zekere mate van allertheid in. Je toont interesse in het leven van de ander en voelt je erbij betrokken – zonder de ander doelbewust te observeren of te ondervragen –  en blijft daarbij toch waakzaam.

  • Gerichte vragen

Wanneer de omstandigheden je aandacht gaan trekken en je waakzaamheid wordt verhoogd komt het aan op gerichte vragen. Daarbij stel je bewust vragen aan de ander en verlang je van de ander om verslag uit te brengen van wat er is voorgevallen.

  • Eenzijdige ingrijpen

Bij het intensiefste niveau van waakzame zorg is er sprake van eenzijdige ingrijpen van jouw kant, als je tot de conclusie komt dat er echt iets problematisch aan de hand is, neem je geen genoegen met woorden, maar grijp je actief in om de ander te beschermen en uit de problematische situatie te komen.

De nieuwe autoriteitsfiguur:
– is transparant
– heeft alleen zeggenschap over zichzelf en de eigen acties
– verplicht zichzelf tot zelfonderzoek
– is bereid om fouten toe te geven en hierop actie te ondernemen
– heeft gezag ongeacht de mate waarin de ander gehoorzaamd
– heeft geen controle, geen zeggenschap en kan niemand dwingen
– accepteert de verantwoordelijkheid en wanneer noodzakelijk
– grijpt eenzijdig in.

Humanitas in de bibliotheek

Iedere week

 

zitten we
met een kopje koffie
een kopje thee

 

voor de tafel

 

in de nieuwe bibliotheek
in Almere Stad

 

en vertellen we
wat we doen.

Dat iedereen is welkom bij Humanitas
jong of oud
groot of klein
ongeacht je kleur
je achtergrond
of leefstijl.

Humanitas is er wanneer je zorgen hebt
een steuntje in de rug kunt gebruiken
of
wanneer je op zoekt bent
naar zinvol vrijwilligerswerk

 

Kijk J. en J.
zijn ook in de bieb
ze gaan schaken.

Wil je meer weten?

Kijk dan even op onze site.
Humanitas Almere

 

 

Over afscheid en de maatjes van Match

Het aller aller allerbelangrijkste
bij Match
is het afscheid.
Een geregisseerd afscheid
zoals we dat zo netjes noemen.

Het is soms wel een dingetje hoor.

De stagiaires zijn net zo lekker op dreef
samen met hun maatje.
Hebben net de eerste fase van
contact maken
je verbinden
en aan elkaar hechten
achter de rug.

Zitten net zo lekker in die
stabiele middenfase
die een contact
zo aangenaam en prettig maakt
omdat er duidelijkheid is over
de afspraken
de vorm van het contact
de grenzen en
ze nu precies van elkaar weten
wat ze leuk
én wat niet leuk vinden.

Dan
tijdens de tussentijdse gesprekken

begin ik toch
over het afscheid
dat onvermijdelijk is
nog wel een paar maanden
op zich laat wachten

maar toch
het komt eraan.

Het stopt dan voor Match
er worden geen halve afspraken gemaakt
geen toezeggingen gedaan
er wordt niets
van het onvermijdelijke
afgezwakt.

Bij Match
hoort het afscheid erbij.

Tijdens de deskundigheidsbevordering
hebben we het er al over
over dat afscheid nemen
en hoe belangrijk dat is
dat je het zo goed mogelijk doet
dat je er de ruimte en de tijd voor neemt
dat je het in fases of etappes doet:
– je geeft aan het afscheid komt
– je overlegt wat afscheid betekent voor jou en je maatje
– je gaat er samen vorm aangeven.

Je mag
samen met je maatje
de volgorde kiezen van die fases
want ieder afscheid is uniek
en persoonlijk
en daarom kun je samen
de vorm bepalen
afhankelijk van:
– leeftijd
– eerdere verlieservaringen
– persoonlijkheid en
– interesses

In ieder geval is het belangrijk dat:
– je het kind/de jongere  vertelt wat je in hem of haar waardeert,
– wat je zo leuk vindt aan hem/haar
– wat je vindt dat het goed kan en
– wat je zult missen als het contact stopt.

Je kunt dat samen doen door:
– het spelen van een rollenspel maar ook bv met poppenkastpoppen.
– een tekening te maken over de afgelopen periode en over het afscheid
– foto’s te maken over wat je gedaan hebt en dat te verwerken in een boekje
– een ‘kleine’ herinnering mee te geven van iets wat je ‘samen gevonden’ of ‘samen
gemaakt’ hebt of iets wat ‘emotionele’ waarde heeft.
– een medaille te maken van bijvoorbeeld karton, waar je de de naam van de jongere, je      eigen naam en op de achterkant goede dingen over de jongere schrijft.
– een afscheidskoffertje van bv een schoenendoos dat je bewerkt.
– nog 1 keertje die leuke en gezellige activiteit  te doen waar jullie samen zoveel lol mee
hebben gehad.
– een activiteit te doen waar jullie nooit aan toe zijn gekomen.

Herman de Mönnink heeft
een mooi beeld van
de verlieskast
over hoe rouw en verlies
in een leven plaats vinden.

Tegen de maatjes
en de kinderen/jongeren
zeggen we altijd
dat geen enkel maatje
of kind
de rest van zijn leven rouwt
over het afscheid
van Match

wel dat het als
een mooie herinnering
een leven lang meegaat.

Dat is wat we bij Match
een positieve verlieservaring
noemen.

Ieder kind verdient
in zijn kast
een laatje
met positieve herinneringen
aan de tijd
met zijn maatje van Match

Over grenzen en de maatjes van Match

Mijn voeten

Kijk hier loop ik warm voor.
Hier trek ik mijn stoute schoenen voor aan.

Ik loop bijna
naast mijn schoenen
van trots.

Tien eerste jaars studenten
Toegepaste Psychologie
die tijdens hun stage
op pad gaan als maatje
van een kind of jongeren bij Match.

Ze hebben
kennis gemaakt.

Na de eerste klik
is er nu de zoektocht
hoe ze het met elkaar
leuk kunnen hebben.

Dit zijn de voeten van V.
Zij is het maatje van A.

Alle maatjes van Match
krijgen een voorbereidende training.

De maatjes worden persoonlijk begeleid
en er zijn gezamenlijke bijeenkomsten.

Dit zijn de voeten J.
Hij is maatje van J.

Tijdens die gezamenlijk bijeenkomsten
praten we over onderwerpen
waar de maatjes tegenaan lopen.

Dit zijn de voeten van F.
Zij is het maatje van J.

Zoals de bijeenkomst
die gaat over
-grenzen-.

Een belangrijk thema bij Match.
We hebben namelijk verschillende grenzen.
De grenzen van jezelf
die van de ander
die van Match
die Humanitas
én de maatschappelijke grenzen.

Met allemaal heb je rekening te houden.

Dit zijn de voeten van Z.
Zij is het maatje van J.

Het belangrijkste bij grenzen is
dat ze onvermijdelijk zijn.

In ieder contact of
relatie
loop je er gegarandeerd
tegenaan.

Het meeste lost zich
vanzelf op
of vindt zijn weg
wel in de relatie.

Dit zijn de voeten van C.
Hij is het maatje van T.

Grenzen zijn er
om je te beschermen.

Ze bieden duidelijkheid
je kunt je
er achter verschuilen
je erop afstemmen
elkaar er op aanspreken.

Zonder grenzen
zou het een zooitje worden.

Dit zijn de voeten van C.
Zij is het maatje van de tweeling N. en I.

Wanneer iemand vrijwilliger of stagiaire
wil worden bij Match
zoek ik altijd
even
de grens op.

Als check
hoe iemand reageert
op grenzen
maar in dit geval
ook
omdat het een belangrijke vraag is
in het werken met kinderen
en jongeren.

Aan iedereen stel ik de vraag:
‘vind je kinderen seksueel aantrekkelijk?’

Hij voelt
gegarandeerd
voor iedereen
(ook voor mijzelf)
als grensoverschrijdend.

Ik leg uit
waarom ik deze vraag stel.
We gaan erover
in gesprek.

Niet het antwoord
is daarin het belangrijkste
maar het gesprek erover.

Voor Match mag ik die vraag stellen
Wanneer ik hem zou stellen
als Maria
zou het een onfatsoenlijke vraag zijn.

Zo zit dat met grenzen.
Ze vragen soms wat uitleg.

Dit zijn de voeten van L.
Zij is het maatje van L.

Wanneer iemand over je grens gaat
kan praten soms helpen.

De ander kan dan begrijpen
wat jou raakt
wat het met je doet
waarom het onaangenaam is.

Wanneer praten niet lukt
zijn er nog andere mogelijkheden
om je grenzen aan te geven:

  • je kunt fysiek een andere houding aannemen
    of een stap achteruit doen
  • een stilte laten vallen en wachten
  • het de ander ongemakkelijk maken
    door juist een stap naar de ander toe te doen
  • een goede voorbereiding door van te voren te bedenken
    wat je wel en wat je niet wilt
  • met een monotone stem
    standaardzinnetjes herhalen
  • stap ‘opzij blok’ te doen
  • een wit hondje in te brengen
  • spreken vanuit een maatschappelijke stem
Dit zijn de voeten van J.
Zij is het maatje van A.

We hebben een regel bij Match
over hoe we omgaan met
persoonlijke vragen die de vrijwilligers
en stagiaires soms krijgen.

De regel is:
‘dat je alleen persoonlijke informatie
deelt die nut heeft voor je maatjescontact’.

Sommige informatie of te veel informatie
kan de kinderen belasten
en dan kom je over de grens van de kinderen.

Dit zijn de voeten van M.
Zij is het maatje van S.

Hoe herken je je eigen grenzen
en die van de ander?
Wat gebeurt er in je lijf
en in je hoofd
wanneer jij over jouw grens gaat?
Wanneer een ander over jouw grens gaat?
Wat zie je bij een ander
wanneer je over zijn/haar grens gaat?
Je krijgt:

  • het warmer
  • een rood hoofd
  • je begint te stotteren
  • een misselijk gevoel
  • giechelen
  • rare tintelingen over je lijf
  • allerlei gesprekken in je hoofd
  • verwijten naar jezelf
  • stoom uit je oren
  • of je valt stil.

Het lijken op de symptomen
van de vecht of vluchtreactie.

Dit zijn de voeten van M.
Zij is het maatje van V.

Over je eigen grenzen gaan
of
over de grens van een ander gaan
doet gewoon veel.

Belangrijk is
dat je het herkent
bij jezelf
bij de ander.

De vraag is dan:
‘hoe ga je er mee om?’

Respectvol
naar jezelf
naar de ander.
Dat vraagt wat denkwerk,
geduld en
empathie.
En dat is het onderwerp voor
een gezamenlijke bijeenkomst.

Ja, ik luister naar de toekomst

Heb je de nieuwe reclame van Sire al gezien?
Ik wel.
Ik vind hem speciaal
en ja
ik
luister naar de toekomst!

Van de week hebben mijn collega M.
en ik eindeloos kunnen genieten
van de training
van nieuwe vrijwillgers
en stagiaires.

Het was een volle bak.
De stagiaires zijn allemaal
van de Generatie Z.
Ze worden een maatje
voor een kind of jongere.
Ze worden stevig getraind.

Ik ga onze stagiaires vertellen
dat ze niet leren van hun fouten.
Je maakt gewoon fouten.
We leren
van wat er goed gaat.

Thuis hebben K. en ik
een discussie
al een paar dagen.

Mijn overtuiging is
dat ik niet leer van mijn fouten.
Gewoon NIET!

K. en ik zijn het hélemaal eens
samen
maar we spreken
net even vanuit een andere hoek.
Hij werkt bij een hightech en innovatief bedrijf
dat disruptie en innovatie
hoog in het vaandel heeft staan.

De hoogste baas van het bedrijf
vind dat een dag
dat er géén fout is gemaakt
een dag
dat er niet gewerkt is.

Helemaal mee eens
maar fouten maken is iets
anders dan leren.

Marc Lammers weet haarfijn te vertellen
wat er gebeurt wanneer je werkt
aan je fouten.

Om fouten te kunnen herkennen
heb je natuurlijk wel een fundament nodig.
En soort checklijstje.

 

Tijdens de training
vertel ik altijd over mijn huis.
Dat we wonen op een plek
waar land opgespoten is.

 

Waar eerst water was
en nu land.

 

Op dat zand
komt de fundering.

 

En dat wanneer
het huis er staat
het gaat om het wonen in het huis.

 

Wanneer je dan in dat huis woont
is dat fundament
helemaal niet belangrijk meer.
Soms vergeet je dat fundament
gewoon.
Je geniet van het huis,
hoe je er woont
welke spullen je hebt aangeschaft.
Wat je uitzicht is
en wat de seizoenen doen met je huis.

Zo is het ook met de training van Match.
We vertellen wat
de kracht is van het maatjes zijn.
Wat het aller aller belangrijkste is:

  • de wederzijdse toezegging om maatje van elkaar te zijn
  • het proces dat je samen aangaat in het kennismaken met elkaar, de stabiele middenfase en de afronding
  • het maken van afspraken met elkaar en daar een regelmaat van maken.

En dan,
dan gaan ze op pad
en mogen ze het vergeten
dat van dat fundament.

Ze gaan gewoon leuke dingen doen
met hun maatje.

Heel dat fundament
zit wel in hun achterhoofd
en heeft ze natuurlijk wel
opmerkzaam gemaakt.

Daar maken ze dan een verslagje van
een ‘opmerkzaamheidsverslag’:

  • wat viel je vandaag op in je contact met je maatje
  • in hoeverre was er vandaag iets anders dan je vorige contact
  • wat neem je voor jezelf mee de volgende keer.

Zo weten wij wat ze met hun maatje
én dat fundament doen.

 

Fundamenteel is niet hetzelfde als belangrijk (2)

Mag ik jullie even voorstellen
aan onze nieuwste groep met vrijwilligers en stagiaires.
Ze worden maatje voor een kind bij het programma Match
van Humanitas Almere.
Ze zijn van alle leeftijden,
zo ergens tussen de 20 en de 70 jaar.

Vier keer per jaar trainen we
nieuwe vrijwilligers en stagiaires.
4 Dagdelen.

Bij Humanitas zijn we trots
dat alle vrijwilligers
getraind
aan hun vrijwilligerswerk beginnen.

Mijn excuses dat de foto
een beetje vaag is.
Ik heb hem vaag gemaakt.
want
bij Match
willen we niet dat de kinderen in beeld komen.
Zijn we nogal alert op.

Geen kinderen.
Dan ook geen vrijwilligers/stagiaires.
Vandaar.

Tijdens de training vertel ik altijd
dat we vrijwilligers en stagiaires geen nieuwe dingen gaan leren.
Iedereen neemt zijn eigen bagage, kennis en kunde mee
ongeacht zijn leeftijd, opleiding en achtergrond.

Dat is voor mij een fundamenteel gegeven.
Tja fundamenteel,
Daar heb is het laatste woord nog niet over gezegd.

Ik heb ik er het toch nog even over gehad met K..
Die wist het mooi samen te vatten in 3 regels:

  • Wanneer je fundamenteel weghaalt kan er geen belangrijk bestaan.
  • Het belangrijke maakt gebruik van het fundamentele.
  • Groei betekent dat het belangrijke van vandaag het fundamentele van morgen wordt.

Wanneer je dit over de volgende stelling heen legt wordt het misschien iets helderder:

  • Zuurstof is fundamenteel maar niet belangrijk
    je beseft het pas op het moment dat je,
    om welke reden dan ook,
    het niet of niet voldoende ter beschikking hebt.
  • Moeder aarde is fundamenteel maar niet belangrijk,
    we zijn niet dagelijks bezig hoe we er afhankelijk van zijn
    tenzij we geconfronteerd worden met storm, regen en aardbevingen.
  • Respect is fundamenteel maar niet belangrijk,
    respect kleurt alles wat je doet ten aanzien van het leven
    pas wanneer je achteloos, zonder waarde of gedachteloos behandeld wordt
    realiseer je je wat respect is.

Bij Match hebben we fundamentele quotes
die we vrijwilligers en stagiaires meegeven:

  • Ieder mens heeft recht op zijn eigen problemen en inzichten.
  • Ieder mens wil leren en groeien ongeacht zijn belemmeringen.
  • Iedere ouder doet zijn best om een goede ouder te zijn.

Als vrijwilliger/stagiaire moet je niet de problemen van de ander op te willen lossen,
de ander er op wijzen wat zijn fouten zijn
of vertellen waar hij in gebreke blijft.

Als vrijwilliger/stagiaire bij Humanitas ben je aanwezig
verbind je je voor een kort moment aan de ander
vanuit gelijkwaardigheid en respect.
In het besef dat ieder mens de regie over zijn eigen mag hebben
en je niet alles voor een ander op kunt lossen.
Gewoon aanwezig durven zijn
is al hard werken genoeg.

 

Deze zonnebloem laat mooi zien wat het principe is van
‘fundamenteel is niet hetzelfde als belangrijk’.

Hier móet namelijk iets fundamenteels aanwezig zijn
anders zou deze zonnebloem eenvoudig weg niet tot groei of bloei komen.

Wij zien alléén het belangrijke:
‘de bloei van deze prachtige zonnebloem’.

Wat zou hier het fundamentele zijn?

Fundamenteel is niet hetzelfde als belangrijk

Na een aantal jaren Home-Start, Match en  BOR ben ik weer,
sinds een paar maanden,
terug bij Match.

Het maatjesproject voor jongeren van 4 tot 24 jaar van Humanitas in Almere.
Het is vertrouwd om weer coördinator te zijn bij Match. 

 

Ik word altijd blij van vrijwilligers
en van kinderen.

Ik werk 17 jaar voor de Vereniging Humanitas.
De waarden van Humanitas zijn een fundamenteel gegeven.
Niet alleen voor mijn werk
maar ook voor mijn persoonlijk leven.

 

Voor mij zit de kracht,
in het werken met ouders, kinderen en vrijwilligers,

 

in de aandacht

 

die naar het kleine en het positieve gaat.
Naar dát wat er goed gaat.

Ook wanneer het even tegen zit,
wanneer er drama is dat een leven lang meegaat
of een lijden dat ik niet begrijp.

Bij veel van de kinderen
en ouders bij Match
gaat het soms gewoon niet goed.
Er is onmacht, onkunde of onmogelijkheid.

Wanneer dan de aandacht naar
dat kleine, dat hoopvolle en het positieve gaat
veranderd er iets.
Het betekent niet
dat alles beter zal gaan worden of het ineens leuker wordt.
Het betekent wel
dat er hoop, verwachting en er de mogelijkheid tot verandering is.

Humanitas zorgt voor het fundament.
Vrijwilligers zijn belangrijk.

 

‘fundamenteel betekent niet hetzelfde als belangrijk’.

Het heeft even geduurd
voor ik het concept van fundamenteel en belangrijk in de gaten had.
Ik heb er van K. over geleerd.
We hebben het er vaak over.

 

Fundamenteel kan soms heel alleen of eenzaam voelen.
Wanneer het als resultaat terugkomt in je handelen is het belangrijk.

 

Het werd mij pas helder en duidelijk bij de bouw van ons huis.

Het zit zo:
De fundering van ons huis is fundamenteel
maar niet meer belangrijk nu we er wonen.

Zonder fundering heeft ons huis geen basis, geen stevigheid en geen draagvlak.
Sinds we in ons huis wonen denk ik niet meer aan de fundering.
Nooit meer eigenlijk.
Alleen vandaag denk ik er weer eventjes aan.

Ik ben nu voornamelijk bezig met het wonen, het onderhouden en genieten van ons huis.
Dat is gewoon belangrijk.

Iedereen van ons hofje heeft dezelfde fundering.
Vanuit dezelfde noodzakelijkheid van basis, stevigheid en draagvlak.
De huizen die we, op die fundering, gebouwd hebben zijn allemaal verschillend.
Ze verschillen in bouw, in inrichting en hoe ze worden onderhouden.
Ieder naar zijn eigen smaak, idee en mogelijkheid.
En iedereen,
iedereen vind zijn eigen huis uniek.
Iedereen vind zijn eigen huis belangrijk.
En dat is natuurlijk ook zo.

Zo beschouw ik de opvoeding van onze drie zoons ook als fundamenteel
maar niet meer belangrijk nu ze hun eigen leven leiden.
Alle drie maken ze hun eigen keuzes, hebben hun eigen ideeën en geven ze een eigen invulling aan hun leven.
Ook verschillen ze erg van elkaar.
Op sommige vlakken begrijp ik die invulling van hun leven niet.
Zie ik ook geen herkenning.

Bij alle drie herken ik wel hun fundament.
Het fundament dat ik ze mee heb gegeven.

Fundamentele zaken zijn, voor mij, het makkelijkst weer te geven in quotes:
– ieder mens heeft recht op zijn eigen problemen en inzichten
– ieder mens wil leren en groeien ongeacht zijn belemmeringen
– je hoeft mensen niet te vertellen wat ze zelf weten

Ten aanzien van mijn zoons helpt het mij om me niet te bemoeien met hun leven.
Hen niet ‘mijn’ belangrijk op te dringen.
Bij Match helpt het mij om weg te blijven bij datgene wat ik niet kan veranderen.
Durf ik aanwezig te zijn en begripvol voor wat niet goed gaat.

Fundamenteel is vaak niet zichtbaar.
Dat is soms wel eens jammer.

Waarin ben jij fundamenteel?