Een transitie moment

Door de grote droogte
van zomer 2018
maakt onze tuin
een transitiemomentje door.

Sommige planten
zijn verdwenen.

Hadden worteltjes
die niet diep genoeg
geworteld waren.

 

Mijn boompioen
heeft het overleefd

 

en doet het beter dan ooit
met zijn 6 + 3 knoppen.

 

Het riet
aan de rand van het terras
heeft het ook
overleefd.

Helaas.

 

De wind zorgde
voor nieuwe passanten
(ik neem aan dat deze
niet gesprongen is)

 

veel

 

is in

 

grote getale

 

aangevoerd.

 

Niet alles tot
mijn grote vreugde

 

wat ik
met wortel
en al
eruit haal.

 

Maar dan nog
is het hardnekkig

Mijn tuin
moet de uitdaging aangaan
om zichzelf opnieuw
uit te vinden.

Ik help een beetje
maar niet al te veel.

Ik geloof in transitie
uitdaging
en aanpassing.

Niet alleen mensen
maar ook tuinen
veranderen niet
en passen zich aan.

 

 

 

 

Een sprong naar het heden

Ondertussen zijn we een flink aantal jaren verder en is onze drierelatie een dierbare herinnering. Ik put nog steeds uit de ervaringen die ik tijdens deze relatie op heb mogen doen, ervaringen die me gemaakt hebben tot wie ik nu ben. Ik ben blij met de persoon die ik geworden ben.

Gestructureerd gezinsleven

Kort nadat onze drierelatie de draai had gemaakt en wij vormgaven aan ons gedeeld verleden, het ouderschap centraal bleven stellen en ieder voor zich om leerde gaan met het verlies, kwam Larry in ons leven. In eerste instantie als een toevallige passant die het goed met ieder van ons kon vinden. Hij schopte af en toe tegen de deur en zorgde voor flink wat chaos in ons goed geregisseerde en gestructureerde gezinsleven. Ons, in zijn ogen voorspelbare en stabiele systeem, sprak hem aan. Larry was één en al chaos, energie en jeugdigheid. Iemand die in een andere levensfase verkeerde en met heel andere zaken bezig was dan dat wij waren als gezinssysteem. Wonderwel klikte het met ons allemaal. Larry bracht beweging in ons gestructureerde systeem, zonder verstoring. Op onze beurt brachten wij structuur in zijn leven.

 

‘Ik wilde mijn lijf niet oud zien worden naast hem’

 

Nieuwe liefdes

Door de beweging die ingezet was met het beëindigen van onze drierelatie en de komst van Larry, kwamen er nieuwe liefdes in onze levens. Bijzonder genoeg gebeurde dit zonder dat het meeroudersysteem onderbroken werd. Met iedere liefde die erbij kwam werd ons systeem groter, en iedere volwassene had zorg voor het gehele systeem. Marc werd verliefd op Beth en ging samenwonen. Jorg leerde Rinka kennen en trouwde. En Larry en ik, ook wij werden een stel, maar dat ging niet zonder slag of stoot. Larry is 16 jaar jonger dan dat ik ben, en dat leeftijdsverschil had een grote impact.

16 Jaar leeftijdsverschil

Larry en ik deelden dezelfde waarden en normen en stonden op eenzelfde manier in het leven. Larry sloot in alles naadloos aan op mij en de basis van ons systeem. Maar ja, die 16 jaar verschil én het feit dat we beiden in een andere levensfase zaten, maakten het niet direct makkelijk. In wezen leek Larry net student af en was ik een ‘oudere’ vrouw met 3 puberzoons en een heel systeem achter zich. We hadden heel wat te overbruggen en dat verliep niet altijd even charmant.

 

‘Bij iedere verandering blijf ik mezelf opnieuw uitvinden en aanpassen’

 

Het zit hem vaak in de kleine dingen die het verschil in leeftijd en levensfase benadrukken. Zo vroeg Larry, in de beginfase van onze relatie, wat mijn favoriete vakantie was. Voor Larry was het voldoende om zijn rugzak in te pakken op de ochtend van vertrek naar Schiphol te gaan en daar te beslissen waar hij heen zou gaan. Ik keek hem met glazige ogen aan. Als moeder van 3 opgroeiende zoons was ik al blij wanneer mijn kinderen het naar hun zin hadden. Over avontuur en spontaniteit dacht ik niet eens na.

Een goed koppel

Toch kon Larry als persoon die 16 jaar met gemak overbruggen, net zoals hij in staat was om het hele systeem erbij te nemen zonder daar ooit enig ongemak bij te voelen. In mijn relatie met Larry lag het ongemak bij mij, waar ik in onze drierelatie in conflict was met de buitenwereld, was ik in mijn relatie met Larry in conflict met mezelf: ik wilde mijn lijf niet naast hem oud zien worden.

Eerlijk is eerlijk, de eerste tijd was het een zooitje daar bij mij aan de binnenkant. Ik vocht tegen het onvermijdelijke want wat er ook gebeurde, Larry en ik bleven bij elkaar. In de loop van de tijd hebben we de verschillen tot overeenkomsten gemaakt. Larry spreekt mijn enorm beweeglijke binnenkant aan, die zich goed kan aanpassen aan het leven dat ik leef. Bij iedere verandering lukt het mij om dicht bij mijzelf te blijven en mezelf opnieuw uit te vinden. Ja, Larry en ik zijn een goed koppel.

 

Bouw van ons duurzaam Pentakelhuis

In onze relatie leek alles zich op een natuurlijke manier te vormen en na verloop van tijd begonnen Larry en ik met de bouw van ons duurzaam ‘Pentakelhuis’. We hadden ons aangesloten bij een CPO (Collectief Particulier Opdrachtgeverschap) om een ecologisch huis te bouwen. Het huis werd gebouwd in een vijfhoek en we wilden deze vijfhoek dan ook overal in terug laten komen. We hielden de regie in eigen hand en hadden specifieke wensen die we graag in wilden passen, zoals: het gebruik van fsc hout, een focus op duurzaamheid, lokaliteit, cradle to cradle, een rieten kap en leemstuc op de wanden. De filosofische kant van ‘het pentakel’ was ons uitgangspunt, een uitgangspunt dat voor behoorlijke uitdagingen zorgde. We hebben het samen voor elkaar gekregen, en we leven nu alweer een aantal jaren naar volle tevredenheid in ons Pentakelhuis dat we ‘Penta Riet’ hebben genoemd, een verwijzing naar de vorm en het rieten dak.

 

De kinderwens

Toen Larry en ik elkaar leerden kennen was mijn lichaam, door mijn leeftijd en ons complete gezin, de tijd van kinderen krijgen voorbij. We waren druk met een groot gezinssysteem, werk, bouwen, verhuizen en de constante beweging en dynamiek van veranderingen waar we ons aan aanpasten. Al die jaren dat ik Larry kende, had hij een kinderwens. Een kinderwens die niet in ons leven leek in te passen.

 

‘We namen de beslissing om de kinderwens van Larry in vervulling te laten gaan’

 

Maar op het moment dat de grootste hectiek van veranderingen, verhuizingen en uitvliegende zoons een beetje tot rust was gekomen, namen we de beslissing om de kinderwens van Larry toch in vervulling te laten gaan. In het traject naar vervulling van zijn wens, kregen we op een gegeven moment contact met Sandra en Lies. Net als Larry had ook Sandra een kinderwens. Samen hebben we aan onze grote tafel gezeten om elkaar te leren kennen en te ontdekken hoe Larry en Sandra ouders wilden zijn van een kind samen. Larry wilde een actieve vaderrol in het leven van zijn kind. Voor Sandra en Lies was dat ook een belangrijk gegeven. Ik stond achter de wens en de invulling die Larry wilde geven aan zijn kinderwens en ouderschap. Alle voorwaarden waren aanwezig. Het is Larry en Sandra niet gelukt om samen een kindje te krijgen, wel heeft Larry een actieve rol gekregen in het leven van de tweeling waar Sandra en Lies de liefde, de dagelijkse zorg en de verantwoordelijkheid voor hebben gekregen.

Werk en coaching

Mijn werk maakt een belangrijk deel uit van mijn leven. Het is meer dan alleen mijn werk; het is de manier waarop ik leef. Zowel in mijn werk als in mijn persoonlijk leven staan de Humanitaswaarden van gelijkwaardigheid, eigen regie, verantwoordelijkheid en vraaggerichtheid centraal. In de loop der jaren heb ik honderden gezinnen en mensen van alle leeftijden mogen coachen en begeleiden. Mijn opleiding, specialistische cursussen en werk- en levenservaring vormen de basis van mijn coaching. Coaching, waarbij ik samen met jou de uitdaging aanga om jezelf opnieuw uit te vinden. Coaching, waarin ik je ondersteun in het nemen van verantwoordelijkheid en je motiveer om de regie in eigen hand te nemen. Coaching, waarbij we uitgaan van gelijkwaardigheid en jouw behoeften.

 

 

 

Week 15

Week 15
was een bijzondere week.

 


Het was de week
van het opruimen
en
plaats maken

 

voor mijn coachruimte.

 

Het was de week
van de stapels sokken van K.

Zolang als ik K. ken
hebben we bergen sokken
die gewassen
geordend
en opgeruimd
moeten worden.

 

In vroeger tijd
waren het 100 paar sokken
nu slechts 45.

 

De week dat
moeder zwaan
op haar nest ging zitten.

Dit keer op
een goede plek.
Redelijk beschut

 

en beschermd
tegen storm
en mensen.

 

De week van de eerste tulpen
alhoewel het nog niet
echt
tulpenroutetijd
is

 

vonden we toch
een veldje

 

waar al wat in bloei stond.

 

De week
van de zon
genietende reiger.

De week dat K.
terug kwam van
zijn 10 daagse
stilte retraite
bij Banthe
in Engeland.

Banthe is een Boeddhistisch monnik
die retraites geeft gebaseerd
op de oorspronkelijke leer (Theravada)
van Boeddha.
Essentieel zijn meditatie
en
 leven volgens de vijf precepts
waarbij je je houdt aan het af zien van:
1. het doden van levende wezens
2. het nemen van dat wat niet gegeven is
3. van seksueel wangedrag
4. van incorrect spreken
5. het gebruik van verdovende middelen als alcohol en drugs

Iets wat we goed in ons leven samen
in kunnen passen.

Mijn mooiste foto op canvas

Ik mag
mijn mooiste
foto op canvas
laten drukken.

 

Daarvoor
moet ik
een link plaatsten

 

en maak ik reclame.
Mijn eerste keer
overigens.

 

In dit geval
was het
een makkelijke keuze.

 

Ik heb zo veel mooie foto ‘s
van het afgelopen jaar
die een plekje in huis verdienen.

 

 

Want één
van deze foto’s
gaat het worden.

 

Het materiaal
duurzaam
en milieuvriendelijk
van een canvas doek
past prima
in ons huis.

 

De volgende vragen zijn:
– waar komt het te hangen?
– wat past het beste bij de sfeer?
– welke kleur komt het beste tot zijn recht?

 

Ik wil hem ophangen
in mijn coachruimte.

 

Waar zou jij
naar willen kijken

 

tijdens
een coachingstraject?

Zij houden wél van ons huis!

Ze zijn er weer

 

onze favoriete schilders.

 

Bij de bouw
van ons duurzaam Pentakelhuis.
met al zijn vreemde
hoekjes en gaatjes
was het zo
dat je van het huis hield
of er een hekel aan had.

 

De keukenboer
de rietdekker
de timmermannen
en de mannen van het leemstuc
hielden van het huis
en deden hun werk
met hart en ziel.

Afijn je begrijpt het al
de schilder
vond het huis
afschuwelijk
en hield zijn ziel ver weg
van zijn werk.

Dat was nou eenmaal zo
met ons
vijfhoekhuis.

 

En nu
nu zijn -onze- schilders er weer.

 

Wat al die tijd
lelijk was

 

maken zij weer
PRACHTIG.

Want zij
zij houden
van ons huis

 

en wij houden van hen!

 

Alles gaat aan de kant
moet leeg
of even op een andere plek.

 

Het verschil

 

is groot

 

en het wordt
PRACHTIG!

Dat heb je wanneer
je iets met
hart en ziel doet.

Wat zwierf er in 2018 door onze tuin

In mei was er de mus
die tegen het raam
aan was gevlogen
en even de tijd nodig had.

 

Net als in augustus
het nachtegaaltje.
Het nam even de tijd
om op te stappen.

 

Edgar egel wandelde
in oktober
over het terras.
Hij was een beetje
de weg kwijt
door het uitblijven van de kou.

 

In november
was er de duif
die door een havik
tegen het raam aan
werd gedrukt.

De duif
heeft het overleefd
en de havik
vloog verder.

 

In december zat
de sperwer
op de balk
in afwachting..?

 

In december
zag ik in een ooghoek
iets roods
langs het raam
voorbij schuiven.

Iets roods?

Ja hoor
het buurtvosje
op weg naar de kippetjes
van de buurvrouw.

Helaas
die waren al opgehokt.

 

Voor de rest
hadden we nog wat kleingrut
zoals deze ekster
een vlaamse gaai.

Voor de allerkleinsten
hebben we
een veilige bescherming

 

het roodborstje

 

pimpelmees
koolmees
mus
vink
en sporadisch het winterkoninkje.

 

Oww ja
sorry
ik vergat er nog 1.
In July was er
de (r)(m)otmug
maar ja
die vergeet ik liever.

Het is niet alles … wat er blinkt

Onze wastafelwaskom
(wastafel waskom)
staat in de badkamer
op een messingblad.

Super hygiënisch
heel erg cradle tot cradle.

Het glimt
het blinkt
zeker wanneer
het gepoetst is
en niet gebruikt wordt.

 

Maar ja
in onze badkamer
staat er de handenzeep
ligt er
de tandpasta
en de tandenborstel
op.

Dan wordt het toch al gauw
één en al vlek
en plek
maar
nog steeds
super schoon.

 

Zo af en toe
moet je dan poetsen.

 

Gewoon een smerig werkje
maar het resultaat
is fabelachtig.

 

Weer als nieuw!

 

Nooit voor lang
jammergenoeg

 

voor het korte moment
is het genieten
dat het weer blinkt
en het glimt
als een spiegel.

Tot de volgende poetsbeurt.