Het verhaal van ons (boeddhistisch) Suttavada-huis en waarom het er niet komt

We zijn

eigenlijk

al best ver
met onze plannen.

We hebben een kavel

aan het water

op een goede plek
met een prima
zon-schaduwligging.

Een prachtig ontwerp
van onze vertrouwde architect
die ook ons Pentakelhuis heeft gebouwd
het Definitief Ontwerp ligt klaar.

Iedereen is welkom
in ons ‘Suttavada-huis’.

Ook dit huis
heeft een verhaal.

Het huis 
is verbonden
met de Suttava Foundation.

Een stichting voor ondersteuning
van projecten gebaseerd
op de leer van de Boeddha.

De stichting organiseert retraites
steunt monniken en nonnen
steun kloosters en retraite-centra
publiceert
is gericht op samenwerking.

Het Suttavada-huis
heeft een multi-functionele ruimte
voor training
coaching
dhamma-talks
stilte retraites
alle soorten van lessen
als ontmoetingsruimte
huiskamer.

Er is een kleine
aparte woon-eenheid
voor monniken
tijdelijke bezoekers
familie
B&B.

Het klopt
het past
het is een compleet plaatje.

We hebben het stopgezet.
Er gebeurt
te veel
in ons persoonlijk leven
waardoor we niet
de tijd
de aandacht
en de energie hebben 
die het vraagt.

Wie weet
ooit?!

Dag huis
Dag mooi fijn huis
Dag Suttavada-huis.

Hoe raken onze zielen óóit los van ons huis?

Tien jaar

zijn we 

met hart

en ziel

verbonden

en verknocht

aan ALLES

Klik op de plaatje voor het filmpje

om

en in

ons huis.

Onze ziel
zit er vanaf het begin
volledig in
in de vorm
in de materialen
in de kleuren
in de geuren
en alles waar de vijfhoek
voor ons voor staat.

Hoe moet ik
hoe moeten wij
dit huis
ÓÓIT
loslaten?

Nou gewoon

het huis laat óns los!

Vanmorgen vroeg
bij het opstaan
lag één van de badkamerspiegel
op de grond
in 1000 stukjes.

Niet wij
laten het huis los.

Het huis
laat ons los.

Vele eeuwen werd de spiegel 
gebruikt voor bijgeloof.
Wanneer iemand was overleden
en deze lag opgebaard
moesten alle spiegels worden afgedekt.
Men geloofde namelijk
dat wanneer de overleden ziel
zichzelf in de spiegel zou zien
deze wel eens zou kunnen denken
'Mwah, not that bad, laat ik maar blijven'.
Er was nog een manier
om er voor te zorgen
dat de ziel niet bleef
en dat was het kapot maken van de spiegel.
De ziel kon dan loskomen.

Het huis heeft de spiegel
voor ons kapot gemaakt
en laat onze zielen gaan.

De verhuizing komt dichterbij

Het is definitief

en de eerste

voorbereidingen
worden getroffen.

Sorteren
Opruimen
Ordenen.

Een herkansing
om de laatjes
na 10 jaar
in de goede volgorde

als een soort puzzeltje

in het kastje
weer terug te doen.

Vergeefse moeite
slechts 5 puzzelstukjes
passen.

De meeste zitten 
weer 
in de oude
niet kloppende volgorde
terug in de kast.

Dat is maar voor
de volgende verhuizing.

Er moet nog wel
iets
aangeschaft worden.

Het centrale stofzuigersysteem
kunnen we niet meenemen.

Mijn extravagante boompioen in #coronatijd

(26 maart 2020)
Ieder jaar
(7 april 2020)
loopt de spanning op.
(14 april 2020)
Het begint met
een knop
(20 april 2020)
die traag
en gestaag
groeit
(21 april 2020 (8.00 uur))
en na het eerste puntje
(21 april 2020 (17.00 uur))
roze
komt er
(22 april 2020 (8.00 uur))
een versnelling
(22 april 2020 (12.00 uur))
tot de bloem
(22 april 2020 (17.00 uur))
als het ware
openbarst
(22 april 2020 (18.00 uur))
en niet meer
te stuiten is.
Dit jaar zijn het
11 bloemen
die extravagant bloeien
en nieuwsgierige
bezoeker aantrekken.

Tien foto’s van mijn achtertuin. Tien vragen van Bhante Ānanda op aalmoes-ronde. Tien dagen #corona. Samengevat in drie regels

Tien foto’s 
van de bomen 
in mijn achtertuin.

Tien dagen 
thuis aan tafel
door het corona-virus

Tien dagen 
mijn reflectie op de

Tien vragen van 
Bhante Ānanda
tijdens zijn aalmoes-tocht.

Samengevat in
de DRIE vragen aan mijzelf.

1. Heb ik de manieren en het gedrag die van mij verwacht worden als monnik?
2. Besef ik genoeg dat mijn leven afhankelijk is van anderen; ben ik gemakkelijk te ondersteunen?
3. Op welke manier kan ik mijn lichaam en taal nog meer in overeenstemming te laten zijn als monnik?
4. Ben ik kritisch genoeg over hoe ik met de voorschriften omga en neem ik daar voldoende actie op?
5. Luister ik naar mijn wijze mede-monniken en neem ik hun kritiek, op mijn naleven van de voorschriften, aan?
6. Ik ben gescheiden van iedereen waar ik van hou en alles wat mij dierbaar is.
7. Ik ben de eigenaar en de erfgenaam van mijn kamma (acties).
8. Mijn dagen en nachten gaan voorbij, hoe breng ik mijn tijd door?
9. Geniet ik van eenzaamheid
10. Heb ik mijn monnikenbestaan zo vervuld dat ik er later door mijn mede-monniken naar gevraagd kan worden?
De bomen vanaf de huiskamer op de 1e verdieping

Drie vragen
die ik mijzelf stel
dagelijks
bij nieuwe
en uiteraard
uitzonderlijke #corona situaties:

  1. Doe ik, wat ik doe, met volle aandacht?
    Met volle aandacht betekent
    voor mij
    dat ik al mijn zintuigen
    denken, zien, ruiken, voelen, proeven, horen en mijn instincten inzet
    om te kijken naar de situatie
    wat er gebeurt 
    hoe ik mij kan verdiepen 
    naar waarde inschatten.
    met al mijn capaciteiten
    ontwikkeling
    en ervaring van dit moment.
  2. Gebruik ik iets waarvoor het bedoeld is?
    Een mes
    is een mes en die gebruik ik niet
    als schroevendraaier.
    Mocht ik geen schroevendraaier hebben
    dan kan ik nog steeds dat mes gebruiken
    maar besef ik de gevaren van een mes.
    Zo is het met ALLES
    ook met mijn emoties.
    Boosheid heeft voor mij
    een voortstuwende kracht
    bedoeld om me op scherp te zetten
    te alarmeren
    actie te ondernemen.
    Boosheid gebruik ik om 
    uit een situatie te komen.
    niet om te vernietigen.
  3. Kijk ik naar mijn eigen aandeel in alle situaties?
    Ik merk 
    dat het zó gemakkelijk is
    om de verantwoording bij een ander
    naast me te leggen
    of gewoon uit gemakzucht
    niet te nemen.

Neem nou dat mes
er was géén schroevendraaier
en het moest gemaakt worden
dan kun je het mij 
toch niet kwalijk nemen
dat het mis ging?

Een regelmatige bezoeker van de bomen

Als bodem bij deze vragen
heb ik de gedachte:

Hoe kijk ik
over 10 jaar
terug op deze situatie?

Wat is mijn antwoord
wanneer ik gevraagd wordt
wat mijn keuzes waren
weet ik nog waarom
ik deed wat deed?

Ik kan antwoord geven!

Ik hoop dan altijd maar
dat die ander de tijd heeft
om te luisteren
naar mijn antwoord?

Het zal nóóit
een kort antwoord zijn :-).

Ons huis is (onder voorbehoud) verkocht

Ons huis hebben we
te koop gezet
het ging zó snel
dat ik niet eens
de tijd had

Deze en onderstaande foto’s staan via de makelaar op Funda

om te vertellen

over het leemstuc
op de muren

het zoldertje
waar de vijfhoek
zo mooi
tot zijn recht komt.

De badkamer
met de golfwand
het fonteintje
op de druppel 
van messing

Om te vertellen
dat de verf binnen
duurzaam is

Het centraal stofzuigsysteem
echt heel fijn werkt.

Dat we
vlakbij het gronddepot 
wonen.

De woonkeuken
onze favoriet is.

dit is een Youtube filmpje

Het een uniek plekje
Zeewolde is.

Dat ze voor het programma
BinnensteBuiten
langs zijn geweest.

Nu zit ik in de 
ontkenning.

Het ging te snel.

De lofzang
hoeft niet meer
er is al iemand
verliefd geworden 
op ons huis.

Hoe vijfhoeken mijn leven overgenomen hebben

Het begon
10 jaar geleden

met de bouw
van ons huis.

De tekening van Leonardo da Vinci
van de Mens van Vitruvius
(het beeld van de verhoudingen
van het ideale menselijk lichaam)
met de verhoudingen van 
de gulden snede

vormt de basis
het fundament
van ons huis

en de andere huizen
van ons Pentakelhofje.

Overal rond

en in ons huis
komen de lijnen 
van de vijfhoek terug.

We hebben ons huis
dan ook ‘Penta Riet’
genoemd.

Een verwijzing naar de
rietenkap
en de vijfhoek
wat zoveel  betekent
‘dat alles in beweging is’.

En toen
toen
ging het los
met die vijfhoeken.

Met de regels van  het huis
toen er uitbreiding kwam
van het systeem.

Ons debuut op televisie.

Tijdens de training van 
de vrijwilligers van Match

samengevat in de
winstcirkel van Match.

Het komt terug
In het logo van
mijn eigen bedrijf

waarin coaching
van duurzame relaties
centraal staat.

Zeg nou zelf
hier wordt je
toch  een beetje
Pentakelig van?