We hebben een fruitig buurtje

We hebben een ‘fruitig’buurtje.
Over de schutting hangen de bramen rijp te worden.

 

We kunnen gelukkig nog even vooruit.
Deze zijn nog niet rijp
maar met een beetje zon moet het lukken.

 

De buren daar weer naast

 

hebben peren
die ze uitdelen.

 

Op het hofje zelf hebben we pruimenbomen.

 

Alles gaat bij ons
in het ochtend sap.

 

We hebben één probleempje?

 

De appelboom
op het hofje
heeft maar 1 appel
die we met 8 huishoudens moeten delen.
Tja…….
wie heeft er een verdeelsleutel?

RelatieDriehoeken

Kijk!
Ik was nog een driehoek vergeten?
Een hele bekende,
de Piramide van Maslow.
Dank KMou!

 

Ooit was er een tijd dat ik overal een driehoek (triskele) zag,

 

dat ik in driehoeken dacht.

 

Het is een lange tijd ‘stil’ geweest.
De laatste tijd zie ik ze weer,
denk ik er weer aan,
praat ik er over.

 

Eigenlijk zit iedereen,
voor kortere of langere tijd,
wel eens in een driehoek.
Dat hoeft niet altijd met een persoon te zijn.

Zo heeft mijn dierbare vriendin N.
grote zorgen.
Niet om een ‘derde’ persoon
maar om een ziekte.

Want ziekte,
verslaving,
of scheiding
kan, als een derde, in een relatie aanwezig zijn.

 

Uiteindelijk,
heb ik het natuurlijk over mijn ‘driehoeksrelaties’.
Over een derde persoon die deel uitmaakt van mijn relatie.

 

Iedereen bedenkt altijd van alles bij een ‘driehoeksrelatie.’
Dat het gaat om:

  • seks
  • macht
  • liefde

Of dat er emoties spelen vanuit:

  • jaloezie
  • rivaliteit
  • uitsluiting

Uiteindelijk gaat het, denk ik, om een fundamenteel besef van verbondenheid.
Drie mensen die weten dat ze verbonden zijn
en daar de verantwoordelijkheid in willen nemen
voor zichzelf en voor elkaar.
In het besef dat ze buiten de gangbare paden treden en
in de overtuiging dat ze dat met zijn drieën vorm kunnen en willen geven.

Om te kunnen leven in een driehoeksrelatie zijn heldere afspraken belangrijk.
Die afspraken vormen de leidraad voor onoverzichtelijke situaties die als vanzelf ontstaan wanneer drie mensen een leven gaan delen:

  • dat wat tussen de koppeltjes is blijft tussen de koppeltjes
  • ieder heeft zijn eigen gekke dingetje dat een plaats heeft in het geheel en waar je zelf verantwoordelijk voor blijft
  • als iets van invloed is op het systeem breng je het in.

 

Belangrijke kwaliteiten om als individu te ontwikkelen, in een driehoeksrelatie, zijn transparantie, zelfreflectie en een oog voor details.

In het zoeken, afstemmen en bespreken met elkaar zul je die eigenschappen nodig hebben om van elkaar te leren kennen:

  • wat fundamenteel is voor de driehoeksrelatie
  • hoe een samenwerking met drie personen er feitelijk uitziet
  • waar een goede relatie met jezelf begint en eindigd
  • wanneer en hoe je elkaar om medewerking vraagt
  • hoe je elkaar de relatie met die ander gunt
  • hoe je oefent om buitenspel te staan
  • dat je alleen bespreekt wat iemand inbrengt
  • dat alle gesprekken uitgaan van het totaal en
  • dat vragen die spelen concreet, herkenbaar en realistisch gemaakt worden

Uiteindelijk wordt een driehoeksrelatie net zo invulbaar, voorspelbaar en herkenbaar als een tweerelatie.
Gewoon een beetje saai eigenlijk 🙂

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn relatie met driehoeken.

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen:
‘ik vind driehoeken geweldig!’
Vooral die gelijkzijdige waarvan alle zijden en hoeken gelijk zijn.
Gelijkwaardig zijn.
Van gelijke waarde zijn.

 

Met op de balansweegschaal,
aan de ene kant een kilo lood
en aan de andere kant een kilo veren,
krijgt gelijkwaardigheid een prachtig beeld.

De schalen zijn in evenwicht.
Het lood en de veren zijn verschillend van samenstelling, divers in hun toepasbaarheid en hebben een ander effect op hun omgeving.

 

Voor de trainingen van vrijwilligers bij Humanitas
heb ik een favoriete driehoek.
Hij maakt deel uit van het beeld Swing 4.

 

van Arie Berkulin.
Het beeld laat o.a. twee driehoeken zien.
Afhankelijk van de plek waar je bent.
Het staat in Eindhoven
en is de moeite van het bekijken waard.

Bert Voorhoeve gebruikt het beeld,
als oefening,
over hoe je kunt veranderen van standpunt en kijkrichting.

 

Na 7 jaar BOR en 180 BOR-trajecten
ben ik weer coördinator bij Match.

Match is in de afgelopen jaren gegroeid.
Ik maak nu deel uit van de driehoek:
‘vrijwilligers,
projectmedewerkers
en projectcoördinatoren’.

 

Tijdens de training deed projectmedewerker A.
de oefening over het communicatie model
en tekende daarvoor deze driehoek.

 

Ook de IJsberg van McClelland
past altijd prachtig in iedere training van vrijwilligers.
Deze heeft K.,
voor mij,
in een PowerPoint gemaakt.

 

Tijdens de training van Match is er veel aandacht voor
‘contact’ maken en je ‘verbinden’.
Deze oefening is een leuke starter.

 

Alle jaren bij BOR stond de ouder-kind driehoek centraal.

 

Helaas had deze soms de vorm van de dramadriehoek
met het kind als onvermijdelijk slachtoffer.
Recentelijk zag ik veel informatie over deze vorm van driehoek op het blog van Marije

 

En dit is,
mijn persoonlijke favoriet,
de triskel.
Voor mij staat hij synoniem voor mijn eigen drierelatie,

 

de basis van ons gezinssysteem.

 

 

Onlangs bracht M., uit het verleden van K.,
een mooie aanvulling
met de inbreng van de driehoek in de astrologie

 

Ik ben niet zo van de astrologie,
net zomin als ik van het boeddhisme van K. ben.

Maar de Yod, uit de astrologie, spreekt me heel erg aan.
Het doet me een beetje denken aan die ene boom

 

en aan het fundament van ons Pentakelhuis.

Naast alle verwantschap weet ik, uit kennis en ervaring, dat er wetmatigheden zijn voor het leven met de drie ‘ik’jes, de drie paren en de driehoek in een driehoeksrelatie.

Het belangrijkste is dat:

  • ieder van de drie ikjes zich zelfstandig kan handhaven in de buitenwereld
  • de drie poten, op alle aspecten, gelijkwaardig naar elkaar zijn
  • de driehoek uitgaat van een gezamenlijk belang

Daarnaast zijn de volgende stappen belangrijk om een driehoek draaglijk te maken:

  • stap 1 is dat ieder lid van de driehoek heel duidelijk inziet dat, waar drie mensen bij elkaar zijn, niet elk van hen dezelfde aandacht kan krijgen.
  • stap 2 is om, wanneer je ‘buitenspel’ staat, je je eigen dilemma draagt in het vertrouwen dat de anderen niet meer tijd nemen dan dat er nodig is.
  • stap 3 is, door je eigen daden te laten zien, dat er geen reden tot boosheid, gekwetstheid of schaamte is als je buitenspel staat.

Wil je je in een driehoeksrelatie op je gemak voelen dan is het wezenlijk om:

  • een goed gevoel over jezelf te hebben en in staat te zijn, op eigen benen te staan, zonder tegen een ander aan te leunen.
  • voor een tijdje buiten spel te kunnen staan zonder dat je het gevoel krijgt niet te deugen of buitengesloten te zijn.
  • in staat zijn te wachten zonder het gevoel te hebben dat er misbruik gemaakt wordt van je geduld.
  • open en eerlijk te kunnen praten om anderen te laten weten wat je gevoelens en gedachten zijn in plaats van te piekeren en/of te mokken.

Mijn ervaring met mijn driehoeksrelatie is dat ik:

  • gewoon en beetje meer van mijzelf ben geworden: ‘bewuster, zelfverzekerder en authentieker.’
  • mijn kwaliteiten geduld, vertrouwen en reflectie heb leren versterken op het moment dat ik, voor kortere of langere tijd, toeschouwer was.
  • de opdracht had om ten volle deel te blijven nemen aan de relatie en ik bleef werken aan het behoudt van mijn zelfstandigheid.

Er valt natuurlijk nog van alles te zeggen over driehoeksrelatie maar dat komt vast in een volgend plogje.

 

 

Ons verborgen stofnestje.

Het centrale stofzuigersysteem in ons
Pentakelhuis doet een beetje moeilijk.

 

Het zuigt het stof niet zo goed meer op.

 

We hadden al van alles geprobeerd.
Nieuwe zak.
Een trekveer er door.
Nop, nada, niks.
Maar na een tip van buurvrouw F.

 

(waarvoor DANK!)
Weet ik wat het is.
Het zit daar helemaal boven in.

 

Uiteraard eerst even de stroom eraf.

 

Ik heb wel het trappetje nodig om er bij te kunnen.

 

En dan ..
graaien maar.

 

Dit komt er allemaal uit.
Een halve emmer vol.
Onvoorstelbaar.

 

Zo hoort het eruit te zien.

 

Alles zit onder het stof.
Gelukkig is dat geen probleem.
Ik kan weer stofzuigen.
Het systeem doet het weer als een tierelier.

 

 

Het leemstuc krijgt een opfrisbeurt

Hé vreemde schoenen in huis?

 

Er gaat gewerkt worden?

 

Wat is dat voor troepje?

 

Dat zier er écht heel vreemd uit.

 

Getver,
het moet niet gekker worden.

 

Oké,
dit geeft meer herkenning.
Hier gaat iets gebeuren.

 

Kijk,
het is Christo die aan het werk is.

 

Het leemstuc wordt bijgewerkt.

 

Er zijn wat lelijke hoekjes die een stukje leem kunnen gebruiken.

 

Zo zag het er allemaal in het begin uit.

 

Met hier en daar een prachtig accent.

Maar bovenal geeft leem een aangenaam leefklimaat:
– het werkt vochtregulerend
– het werkt warmteregulerend
– is antistatisch en schimmelwerend
– het ‘ademt’
– het is brandwerend
– het werkt geluiddempend

 

Wanneer de zon in huis staat waan ik mij,
met een beetje fantasie,
in Antilope Canyon.
Ik hou van de prachtige tinten die het leemstuc geeft.
En vooral van het gevoel dat het huis ‘ademt’.

 

 

Ik hou mijn straatje heel graag schoon.

Kijk, ik ben er een groot voorstander van
dat alles dat groeit en bloeit gewoon zijn eigen gang moet kunnen gaan.
Mits er geen al te grote belemmeringen zijn, natuurlijk.

Dan vindt alles zijn eigen weg wel.
Dat is met kinderen,
vaak met volwassenen,
en zo is het ook met onkruid.

 

Onkruid werpt niet gauw een schaduw over mijn tuin.
Ik hou het een beetje binnen de perken.
Hier en daar een plukje eruit en mijn tuin ziet er ‘ECHT’ uit.

Zo geef ik mijn tuin ook nooit water.
Want zoals het in zijn algemeenheid met het leven is:
‘je moet het doen met wat er is’.

Over de gehele linie doet alles het wel goed in mijn tuin.

 

Behalve die keer dat het net even te lang droog was voor de hortensia.
Dat was even pijnlijk.

 

Gelukkig helpt het wanneer je je beeld bijstelt.
Je poetst er het drama niet mee weg.
Het blijft een de kunst om te kijken naar mogelijkheden.

 

Goed, weer even terug.
We hadden het over het onkruid in mijn tuin.
Toch kan onkruid ook ‘te’ vreemde vormen aannemen.

 

Dat een ‘plukje eruit’ (de meer menselijke variant) niet meer helpt.
Dan komt er een moment dat je actie moet ondernemen.

Ik ben niet van het agressieve spul.
Eigenlijk ben ik meer van het ‘geweldloos verzet’.
Gewoon iets uit mijn keukenkastje.

 

Het werkt als een trein.

Dat gezegd hebbende:
– geef ruimte
– hou de menselijke maat
– kader en begrens
– wees resoluut
– zorg dat je het contact behoudt.

Hè?
Hadden we het nu over:
– onkruid
– opvoeding
– relaties
– het leven

Sorry, ik ben het even kwijt.

 

 

 

 

 

 

 

Een paar van mijn huishoudelijk favorieten.

 

Mijn ‘kookbloem’.

 

Voorkomt overkoken van melk of pasta.
Het ‘bloemvormig’ inzetstuk gaat gewoon flubberen en fladderen.
Niks meer geprut over en om je pan.

 

Mijn plinten kwastje.
Zo een schatje.

 

Je moet wat met 14 van deze deuren die plinten
en vooral veel hoekjes hebben.

 

Tatatattaram……mijn diervriendelijke insectenvanger.

 

Er zijn al heel wat spinnen, motjes, vlinders, bijen en wespen mee naar buiten gebracht.

 

Oh ja, deze hebben we net in huis.
Sinds we aan het slowjuicen zijn moet er flink veel gesneden worden.

 

Deze dient gewoon het gemak.

 

Deze, deze heeft gewoon een leuke naam.
Uiteraard is ie ook heel nuttig en handig.
Het ‘bijenbekje’.

 

 

Voor in de spouwmuur.
Ooit hadden we een bijennest er in zitten.
Slecht voor je spouw en je isolatie.
Even buiten het gezoem en alle risico ’s van bijensteken om.
Helaas kon die zwerm alleen maar op een radicale manier verwijderd worden.
Dus om te voorkomen: ‘het bijenbekje’.

 

Dit is verreweg mijn favoriet!
Het hoesje kan in de was.

 

En doordat ie plat, smal en lang is kan het écht overal onder.
Zó praktisch!

 

 

Deze is gewoon grappig.
Weet je hoe deze heet?

 

Laarzenknecht!
Fantastisch toch.