Zij houden wél van ons huis!

Ze zijn er weer

 

onze favoriete schilders.

 

Bij de bouw
van ons duurzaam Pentakelhuis.
met al zijn vreemde
hoekjes en gaatjes
was het zo
dat je van het huis hield
of er een hekel aan had.

 

De keukenboer
de rietdekker
de timmermannen
en de mannen van het leemstuc
hielden van het huis
en deden hun werk
met hart en ziel.

Afijn je begrijpt het al
de schilder
vond het huis
afschuwelijk
en hield zijn ziel ver weg
van zijn werk.

Dat was nou eenmaal zo
met ons
vijfhoekhuis.

 

En nu
nu zijn -onze- schilders er weer.

 

Wat al die tijd
lelijk was

 

maken zij weer
PRACHTIG.

Want zij
zij houden
van ons huis

 

en wij houden van hen!

 

Alles gaat aan de kant
moet leeg
of even op een andere plek.

 

Het verschil

 

is groot

 

en het wordt
PRACHTIG!

Dat heb je wanneer
je iets met
hart en ziel doet.

Wat zwierf er in 2018 door onze tuin

In mei was er de mus
die tegen het raam
aan was gevlogen
en even de tijd nodig had.

 

Net als in augustus
het nachtegaaltje.
Het nam even de tijd
om op te stappen.

 

Edgar egel wandelde
in oktober
over het terras.
Hij was een beetje
de weg kwijt
door het uitblijven van de kou.

 

In november
was er de duif
die door een havik
tegen het raam aan
werd gedrukt.

De duif
heeft het overleefd
en de havik
vloog verder.

 

In december zat
de sperwer
op de balk
in afwachting..?

 

In december
zag ik in een ooghoek
iets roods
langs het raam
voorbij schuiven.

Iets roods?

Ja hoor
het buurtvosje
op weg naar de kippetjes
van de buurvrouw.

Helaas
die waren al opgehokt.

 

Voor de rest
hadden we nog wat kleingrut
zoals deze ekster
een vlaamse gaai.

Voor de allerkleinsten
hebben we
een veilige bescherming

 

het roodborstje

 

pimpelmees
koolmees
mus
vink
en sporadisch het winterkoninkje.

 

Oww ja
sorry
ik vergat er nog 1.
In July was er
de (r)(m)otmug
maar ja
die vergeet ik liever.

Het is niet alles … wat er blinkt

Onze wastafelwaskom
(wastafel waskom)
staat in de badkamer
op een messingblad.

Super hygiënisch
heel erg cradle tot cradle.

Het glimt
het blinkt
zeker wanneer
het gepoetst is
en niet gebruikt wordt.

 

Maar ja
in onze badkamer
staat er de handenzeep
ligt er
de tandpasta
en de tandenborstel
op.

Dan wordt het toch al gauw
één en al vlek
en plek
maar
nog steeds
super schoon.

 

Zo af en toe
moet je dan poetsen.

 

Gewoon een smerig werkje
maar het resultaat
is fabelachtig.

 

Weer als nieuw!

 

Nooit voor lang
jammergenoeg

 

voor het korte moment
is het genieten
dat het weer blinkt
en het glimt
als een spiegel.

Tot de volgende poetsbeurt.

 

 

 

 

 

 

Hoe de Motmug me hielp bij mijn fundament

Soms is fundamenteel wél belangrijk!

Goedemorgen!
Het is 08.00 uur

 

de poort staat open

 

we zijn er klaar voor

 

er is groot materiaal
in aantocht

 

want het graafwerk
kan beginnen

 

eerst het grint
uit de grintkoffer

 

het zand

 

en de klei

 

wordt
uitgegraven

 

alles op keurige

 

hoopjes
en stapeltjes.

 

Ja hoor
het is foute boel
er sijpelt water
onder de fundering uit.

 

Door de Motmug
was het duidelijk
dat er iets fout was.

Motmuggen gedijen
in vervuild,
troebel water
of in vochtig organisch materiaal.

Nadat de meneer
van de ongediertebestrijding
zijn olielaagje
in de kruipruimte had
verstoven
was het ergste leed
tijdelijk
geleden.
We hebben verder onderzoek
laten doen
en er bleek
een lek
onder de vloer
van de keuken.

 

Er moet buitenom
gegraven worden
onder de fundering door.

 

Alles wordt in stelling gebracht

 

een rubberpak aan
de bril op

 

lamp mee

 

naar beneden

 

voor een eertse inspectie

 

naar de oorzaak
van het lek.

 

De boosdoener
is een fikse breuk
in het T-stuk
onder de gootsteen
van de afvoer
naar het riool.

Oorzaak?
Waarschijnlijk is er bij de bouw
iemand op gaan staan
of heeft er bij de aanleg
te veel druk op de
buizen gestaan.
Wie zal het zeggen?

 

De mannen
herstellen de schade
spuiten het beneden schoon
om voedingsbron
van de Motmuggen
te verwijderen.

 

Het gat kan weer dicht

 

ook het middenschot
wordt schoongespoten
en leeggezogen
zodat
echt alle voeding
voor de Motmuggen
verwijderd wordt.

 

Het is een vies werkje
in een hele kleine
nauwe ruimte.

De mannen hebben
zorgvuldig alle ellende
aan
onder
en
van
ons fundament verwijderd.

 

Wat is het fijn
dat deze mannen
gewoon hun werk
goed gedaan hebben.
Ik ben ze eeuwig dankbaar.

 

En de Motmug natuurlijk
want
uiteindelijk
waren we zonder
de Motmug
er niet achtergekomen.

 

Hoe bijzonder is het
dat iets
zo lang al aanwezig kan zijn
zonder dat je het merkt
en het eigenlijk
de tijd
de omstandigheden
afwacht om te  voorschijn te komen.

Zou dat met meer dingen
in het leven zijn?

Een kwestie van
tijd
aanleg
en juiste omstandigheden?

Wat levert het je dan op?

Wat heeft het mij opgeleverd?

één rotmug, sorry Motmug maakt nog geen…..

maar is wel het begin
het begin van de ellende
het begin van de Motmuggen.

 

Ze lijken
zó schattig
gewoon
een klein
vliegje.

 

nou
niks is
minder waar

 

want één
motmug
is nog geen ellende

maar
100
begint er op te lijken
en bij 200
begint het drama.

 

Heel de zondag
zijn we bezig geweest
om de invasie
van de motmug
weg te werken.

Zonder succes.

 

Het begint
in de kruipruimte
en als de omstandigheden goed zijn
begint het pas.

Motmug
na
Motmug
verschijnt.

Het jongt bij de vleet
en er is geen kruid tegen gewassen

 

alleen de meneer
van de ongediertebestrijding
is de oplossing.

 

Zondagavond
19.00 uur
stond hij voor de deur

 

om
de kruipruimte
te vernevelen.

 

Een soort olie
die een filmlaagje legt
over de Motmuggen
en de Motmuggen larven
waardoor ze stikken.
Het is een relatief
milieuvriendelijke manier.

K. heeft hier
als Boeddhist
best moeite mee.

Want K.
redt iedere
vlieg
spin
of mug.

 

Helaas
een Motmuggenplaag
moet je bestrijden
dat is
geen punt van discussie.

Nu gaan we
nog op zoek
naar de oorzaak
waarom de Motmug
besloten heeft
om het
in onze kruiprukmte
naar zijn zin te hebben.

 

Soms stoot je je hoofd en heb je alleen tijd nodig

 

Zoals dit musje

 

dat tegen ons raam vloog.

 

Het heeft een tijdje versuft

 

en gedesoriënteerd

 

op de mand
gezeten

 

rustig acclimatiserend
onder ons veilige toezicht

 

wachtende

 

tot het zover was

 

om weg te vliegen

 

ons met een vieze handdoek
en een glimlach
achterlatend

Overigens
ik heb toestemming gevraagd
of ik dichtbij mocht komen
om foto’s te maken.