Zou dat kleine tóch veel waard zijn?

Ken je dat gevoel?
Dat je in je uppie
op de details
aan het modderen bent
en je jezelf af blijft vragen
‘hoe bereik ik het grote geheel’
‘welke impact maak ik”?

Ik wel!

 

Ik ben
van de details

 

Zo heb ik een voor
70% gerecycled plastic 
afwasborstel
waar je de kop
van kunt verwisselen.

 

Rietjes van riet
helemaal afbreekbaar.
Soms breken ze al af
bij het gebruik
maar dan weet je zeker
dat het goed gaat komen
met dat afbreken.

 

In mijn netje
van biologisch kantoen
bewaar ik
papieren zakken
die ik herbruik
tot ze instorten.

Ik heb mijzelf
de opdracht gegeven
om losse groenten
en fruit te kopen.

Bij de MMMboerderij
lukt me dat al aardig.

Bij AH
heb ik het lef nog niet gehad.

 

De meest recente aanwinst
zijn twee bidons
van 87% suikerriet.

 

Helemaal blij ben ik met dit
deodorant blok.
Het werkt super
zelfs met het hele warme
heb ik geen last van geurtjes.

 

Deze wattenstaafjes
zijn een inkoppertje.

 

Dan blijft

 

er nog genoeg plastic over

 

waar ik niet omheen kan

 

(nou ja misschien soms)
voor mijn dagelijks gebruik.

Heel graag
wil ik een bijdrage leveren
om de plasticsoep
te verminderen
maar
op de één of andere manier
blijf ik hangen
bij de kleine
simpele dingen.

Op sommige vlakken
blijf ik gemakzuchtig.
Zo gebruik ik na iedere douchebeurt
een schone handdoek
ben ik verslaafd aan schoonmaken
met warm water en vééllll sop.
Heb ik geen zin
om kliekjes te eten.
Zie ik geen enkel
duurzaam eco kledingstsuk
waar ik nou écht
blij van word.

 

Tóch
wil ik blijven geloven
dat ook
mijne kleine weerd
het grote eert.

Zelfs ex- Beatle Paul McCartney doet dat :-).

Hoe een fiets je aan je identiteit laat twijfelen

Sinds een tijdje
doe ik mee
met de postcodeloterij.
Met 1 lot.

 

Ik sponsor
eigenlijk
de sponsor
van Humanitas.
Met 1 lot.

 

Zo viel ik
met 1 lot
toch in de prijzen.

Afijn
nooit bedacht
dat ik daardoor
in een regelrechte
identiteitscrisis
zou komen.

7 Identieke
postcodeloterijfietsen
op een rij.

Welke éne is nou
van mij?

Gelukkig
had ik er
per ongeluk
een kras op gemaakt.

Nou ja
per ongeluk?

Tja
zo gaat het ook
in het gewone leven.

Ik ben te herkennen
aan de krassen op mijn ziel
ehhh…
fiets.

En zeg nou zelf
wat is
er mooier
dan een fikse kras
of deuk
waar je
aan te herkennen bent.

Worden ik
en mijn fiets
gewoon ‘echt’ van.

 

 

 

Het is maar blik…maar toch?

 

De meneer van deze
witte bestelbus
kwam met rokende motor
de parkeergarage in
parkeerde zijn auto
en ging boodschappen doen.

Toen hij terug kwam
stond zijn auto in brand.

 

Juist

 

en het laat zich raden

 

die van ons

 

die van ons

 

die stond er dus naast.

 

Puinhoop dus.

 

Brand
doet een gek dingetje
met je auto hoor.

Een intensieve Ayurveda kuur

We zijn een weekje
onder de pannen geweest.

Even weg
van de wereld.
Even niks.
Nou ja
bijna niks?

We waren eigenlijk
hele dagen druk
slecht wifi
en geen koffie.

We volgen een intensieve Ayurveda kuur.

 

Bij aankomst krijgen we
een ‘ayurvedische’ lunch
werden in een badjas gehesen
kregen een papieren stringetje aan
en gingen op pad
naar de dokter
voor ons behandelplan.

 

Niks een wellness resort
gewoon patient
en keihard werken.

 

Na het consult
en het voorgestelde behandelplan
volgt de eerste behandeling.

 

De volgende ochtend
en
alle dagen erna
starten we de dag
met een wandeling

 

in de prachtige omgeving

 

genieten we van de rust

 

het bos

 

de schone lucht

 

de beweging

 

en eindigen we
met een meditatie.

 

Wanneer we terug komen
staat het ontbijt
voor ons klaar

 

en eten we in alle stilte.

 

Iedere ochtend
én
avond staat er een bakje
met Kräuter-Medizine klaar.

Na het ontbijt
duiken we weer onze badjas in
voor de behandelingen.

 

Tussen de middag

 

genieten we
in een gezamenlijke stilte

 

van onze maaltijd.

De middag vervolgt zich weer
met behandelingen
met
om 16.00 een kopje thee
en een klein koekje.

 

De avondmaaltijd is
eenvoudig

 

en lekker.
De Sri Lankaanse (Ayurvedische) maaltijden zijn zorgvuldig
en smaakvol klaargemaakt door de kokkin.

Bij iedere maaltijd drinken we
twee koppen kruidenthee
staat er een thermoskan
met heet water klaar
om mee te nemen
en op te drinken
vóór de volgende maaltijd.

Door de behandelingen komen er
veel afvalstoffen vrij
Dus flink drinken om door te spoelen.

Bij elkaar
kom ik aan 4 liter
als het me lukt?

De avonden is er een film over Ayurveda
voorlichting over het centrum
of kunnen we vragen stellen aan de dokter
over de behandelingen.

We krijgen 3 tot 5 behandelingen per dag
waarvan de eerste 3 dagelijks:
–  Shirasha Abhyanga = hoofdmassage
–  Paada Abhyanga = voetmassage
–  Abhyanga = ontspanningsmassage
–  Vaktra Abhyanga = gezichtsmassage
–  Shirodhara = hoofdgieting
–  Olievoetbad
–  Pichu = oliedoeken op rug
–  Kuti Sweda = dampbad
–  Pindasweda = stempelmassage met medicinale rijst en kruiden

De oliegieting heeft diepe indruk op me gemaakt.
Met een doek om ons hoofd
mogen we 5 uur
niet naar buiten
niet praten
geen mobiel of schermpje kijken
en eten we afgezonderd van de anderen.

Waarom deze week?

Soms moet je jezelf
opnieuw uitvinden
niet om te veranderen
maar gewoon
om jezelf
je leven
en de dingen die je doet
tegen het licht
te houden
en te kijken
waar
en wat
je bij kunt stellen

 

 

 

Niks mis met een beetje saai en voorspelbaar

K. is veel onderweg
dan eet ik alleen.
Meestal ben ik dan van het sobere.
Ik maak een héle grote pan
rode koolstamppot
of
pompoensoep.
Ik doe daar rustig heel de week mee
echt
waar
:-).
Nee
ik laat er geen plaatje van zien.
Gewoon saai rood
of
saai oranje.
Ach ja
niks mis
met ‘lekker’ saai
en voorspelbaar.

En dan
roept K.
klaar met saai en voorspelbaar
we gaan naar Moer.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik kan het aan
al die kleuren
al die geuren
al die smaken
al die prikkels
want volgende week
eet ik gewoon weer
saai en voorspelbaar.

We hebben Bartje geadopteerd 2

We gaan weer op pad.
Net als vorig jaar.

 

Effe krabben
dan kunnen we vertrekken.

 

Oh nee
deze hebben we nodig.

 

We zijn zó benieuwd.

 

Zou hij ons herkennen?

 

We hadden al een berichtje gekregen
dat hij heeft het
het afgelopen jaar
goed heeft gedaan.
We mogen
hem weer halen.

 

Ja hoor
hij herkent ons nog.
Hij blij.
Wij blij.
We moesten hem voor 12.00 uur halen
anders kwam hij bij de ‘vrije’ bomen te staan.
Dat wil je je boom niet aandoen.

 

Bartje
is óns Bartje
en een echte Bart geworden.

 

Hij hoort bij ons
zeker
zo rond de kerstdagen.

 

Hij is flink uit de kluit gegroeid en
charmant als altijd.

 

Hup de bak in.

 

dek erop.

 

Echt de leeftijd natuurlijk.
Dit moest!

 

Hoe zijn wij dan?
Dikke jas.
Dikke handschoenen.
Verwarming op 25.
Stoelverwarming op hoog.

 

Ach ja

 

de naalden kruipen waar het niet gaan kan.