Het Coversbos, hier om de hoek, door de seizoenen (6)

Natuurlijk 
lijkt het

alsof ik 

alleen maar naar Koen speur.

Niets is minder waar.

Het eerste wat ik doe
is naar de lucht kijken.

Ik ben namelijk
een mooi weer
fietser

die altijd op zoek is

naar mooie plaatjes

beestenspul

op 
ons rondje

door

het Corversbos.

Je vader(s) en moeder(s) willen altijd dat het goed met je gaat

waar je ook bent
waar je ook woont
bij welke familie je ook hoort.

Zo heb je soorten moeders
maar ook soorten vaders.

Zaadjesvaders
Zorgvaders
Hartvaders
Peetvaders.

En al die vaders
willen dat het goed met je gaat.

Soms heb je 1 vader 
voor alles
maar
dat is lang lang niet altijd zo.

Soms wonen vaders 
op verschillende plekken
spreken 
of zien ze elkaar niet
maar toch
zijn ze het er samen 
over eens:
‘ze willen altijd dat het goed gaat met hun kind(eren)!’

Eén zo ’n dag
in het jaar
is een speciale dag
voor alle vaders.

Dan weten alle kinderen
dat vaders en kinderen
altijd bij elkaar horen.

Koen is de hartvader van de tweeling
ieder jaar is het Koendag
en vertelt Koen dat ALLE vaders
het beste willen voor hun kinderen.

Ook

dat er nooit genoeg vaders kunnen zijn
in het leven van kinderen
die het belangrijk vinden
dat het goed met ze gaat.

Van je hobby je beroep maken: Professional Organizer (opruimcoach)

Het is altijd al mijn ‘dingetje’ geweest:
bakjes
doosjes
laatjes
mapjes
kistjes
en
mandjes.

Een kast
met laatjes.

opruimen

ordenen

sorteren

opbergen

of te organiseren.

Nu
heb ik mijn beroep er van gemaakt!

Ik mag mijzelf Professional Organizer noemen!

Ik help je
wanneer je door een ingrijpende persoonlijke verandering,
zoals een verhuizing, kleiner wonen, geboorte, nieuwe relatie, scheiding, ontslag, promotie, pensioen, wisseling van baan, ziekte of dood van een dierbare gaat.

Je je onzeker of verloren voelt en je niet meer weet hoe je verder moet met je spullen tijdens deze transitie.

Ik help je bij dit persoonlijke aanpassingsproces, dat hoort bij elke – positieve of negatieve – verandering.

Samen kijken we welke spullen overbodig zijn geworden,
niet meer nodig zijn
of wat je los kunt laten.

Ik bied handvatten, praktische oplossingen en help je zoeken naar welke spullen representatief zijn voor jou in een volgende fase van je leven!

Kijk op mijn site: Levensruimte.tips

K. is een held voor de tweeling, ze kijken écht naar hem op

Dat is natuurlijk
niet zo heel erg moeilijk

want K. is niet alleen
heel slim

heel sportief

een geduldige leraar

die de tweeling

alle ruimte geeft.

Hij leert ze

wat stilte
rust

respect
vertrouwen
innerlijke kracht is

en dan
doet hij óók nog eens
hele stoere dingen met ze.

Tja
maar dat opkijken
is natuurlijk wel onvermijdelijk
als je nog maar 1.10 meter bent
en K. 1.96 meter is.

 

Mijn moeder B. is in diepe rouw, hoe gaat zij verder zonder mijn vader J.

(De liefdevolle reacties op het overlijden van mijn vader J.)

Na het overlijden van mijn vader J.  
staat de wereld van mijn moeder B.
volledig op zijn kop.

(De rollator en de knop zijn niet gewenst maar noodzakelijk.)

70 Jaar hebben mijn vader J.
en mijn moeder B. een leven gedeeld.
Bijna een leven lang hebben zij elkaar
in evenwicht gehouden.

Mijn vader J. ondersteunde mijn moeder B.
onder haar arm
waardoor ze rechtop kon staan
lopen
haar evenwicht kon bewaren.

Na al die jaren is mijn vader J. vergroeid
naar de kant van mijn moeder B.

Vanwege haar handicap
was mijn vader J. mantelzorger
ergens in de laatste jaren
werd mijn moeder B. mantelzorgsters.

Mijn moeder B.
heeft tropenjaren geleefd.

(Ordening en opruimen zijn nu een onderdeel geworden van het dagelijks leven.)

De diepe rouw
het verlies
het besef dat een leven eindig is
de berusting dat het goed is zó 
strijden in haar hoofd en
in haar lichaam. 

De rouw heeft het leven
van mijn moeder B.
overgenomen.

(Opschrijven en de dingen blijven doen die je altijd deed zorgen voor ritme en regelmaat.)

Mijn moeder B. en mijn vader J.
waren zó lang samen 
waren zó verbonden 
dat er niet alleen iets fysieks
iets emotioneels 
maar ook iets chemisch verandert
in het lichaam van mijn moeder B.

De stresshormonen
hebben grote gevolgen
voor haar 90 jaar.

(Óók nu geeft de vijgenboom weer haar vruchten.)

Mijn moeder B. heeft nu
de vrije beschikking 
over al haar herinneringen
van de afgelopen 90 jaar
hun 70 jaar samen.

Ze kan bij iedere herinnering
willekeurig instappen
aansluiten
of overstappen 
waar ze herkenning ziet
in andere herinneringen.

Ik ken al de verhalen
al die aansluitingen
al die overstappen
ze zijn onderdeel van mijn leven
met mijn moeder B.

Het zijn de ijkpunten in mijn leven
ze hebben altijd houvast 
herkenning 
en geruststelling gebracht.

Uit hersenonderzoek weten we dat trauma’s kunnen leiden tot 
veranderingen in de hersenen. Als we schokkende gebeurtenissen
meemaken of ons bedreigd voelen, zenden we instinctief signalen
uit naar anderen om ons te hulp schieten. Maar als niemand te hulp
schiet of gevaar blijft dreigen, treden oudere hersengebieden
in werking: de emotionele hersenen, die uit de zoogdierhersenen en
de reptielenhersenen bestaan.
Dan blokkeert het talige deel van het brein en schakelen we over
op primitievere manieren van overleven: vechten, vluchten of verstijven.
Stresshormonen zijn de motor van die reacties. Bij getraumatiseerde
kinderen en volwassenen is de stressreactie chronisch geworden.
Daardoor raakt het alarmsysteem in de hersenen verkeerd afgesteld.

Bessel van der Kolk
Augeo Magazine
Ditty Eimers
5 september 2020

(Óók nu komen de vogels weer hun nootjes halen.)
Vanuit de Spiral Dynamics verkeren mensen die te maken hebben 
met extreme stress of in een shock verkeren, zich in de beige zone 
van het waardesysteem en is voeding en liefdevolle verzorging 
het allerbelangrijkste.
In deze laag heb je toegang tot subtiele zintuiglijke waarnemingen, 
een uniek gevoel voor tijd en ruimte en een sterke verbondenheid 
met de natuur.

Leida Schuringa, 
Op weg naar erkenning, 
Stichting Divers, 
Den Bosch, 2000 
(Óók nu geeft de jaarkalender van Kandinsky kleur aan de dag.)

Nu zoeft mijn moeder B.
in hoog tempo
door al haar herinneringen.

Ik volg haar
zo veel mogelijk
zo ver mogelijk.

(Óók dit jaar bloeien de ‘paarse potjes’ van ouwe oma.)

Mijn moeder B. is een knokker
al haar hele leven lang.

Samen doen we 
er alles aan
om handen
en voeten
aan haar rouw te geven.

Mijn moeder heeft de regie
geeft de route aan
ik volg…………….

We stoppen waar
we afdwalen
waar de intensiteit belastend wordt.

We ruimen op 
waar herinneringen
haar blokkeren
want
‘een opgeruimd huis
is een opgeruimd hoofd’!

We kiezen voor kleur

waar vervangen
moet worden.

Dierbare herinneringen
krijgen hun eigen plek
waar ze gekoesterd worden.

Zo ontstaat er een tijdlijn
waarlangs mijn moeder B.
de weg naar het heden
kan vinden.

Mijn broer, zus en ik
nemen over
waar de zorgen haar belasten
regelen waar haar regie
het af laat weten.

Mijn moeder B. zoekt naar 
een nieuw
fragiel evenwicht.

Open Monumentendag 2020: Raadhuis van Hilversum

Zaterdag 12 september 2020
was het Open Monumentendag.

Een perfect moment
om naar het Raadhuis
in Hilversum
te gaan.

Het belangrijkste werk
van Willem Marinus Dudok.

Ik hou van repeterende patronen
ordening
structuren.

In het Raadhuis
van meneer Dudok
kan ik mijn hart
ophalen.

Meneer Dudok heeft alles
ALLES
ontworpen.

Hij heeft er een totaalkunstwerk
van gemaakt
in strakke vormen 
mooie materialen
warme kleurstellingen
goud
blauw
en rood.

Het rood
is van de geraniums
in de plantenbakken
rondom het Raadhuis.

Hij was een perfectionist!

Zo werd de 80 km voegwerk
door één man gerealiseerd
om er voor te zorgen
dat de horizontale lijn
overal gelijk zou worden.

Of meneer Dudok
rekening gehouden heeft
met lange mannen
weet ik niet?

De klim

naar boven

in de klokkentoren

was wel een dingetje.

Volgens mij 
had meneer Dudok
geen rekening gehouden
met hoogtevrees
en de anderhalve meter 
van corona.

Het uitzicht was spectaculair
en maakte de klim
naar boven
en naar beneden
meer dan goed.

De route terug

was via de Raadzaal

door de gang
naar de trouwzaal

met een spectaculair
zicht 
op de binnentuin.

Wat is het temperament van mijn kind en hoe geef ik er richting aan?

Temperament
is een raar dingetje!

Iedereen heeft het
vroeg of laat
plopt het
altijd wel een keertje op.

Een volwassen temperament
is iets anders
dan een kinder temperament.

Een kinder temperament
reageert nog op

de temperatuur

de tijd van het jaar

de tijd van de dag

dat wat langskomt.

Kortom
het is er.

Als kind

geef je eraan toe

laat je het 
gebeuren.

Als volwassene
stuur ik
richt ik
kader ik
mijn temperament.

Als volwassene
leer ik mijn kinderen
hoe zij hun temperament
kunnen richten
sturen en
kaderen.

Dat is zo leuk met kinderen
je wordt er zelf
een leukere volwassene van
mits je natuurlijk
om kunt gaan 
met je eigen temperament.

Verdieping

Zo af en toe
zou ik dat temperament
van mijn kind
achter het behang willen plakken
of wegzetten op een plek
waar ik het eventjes niet zie.

Mijn oefening
als volwassenen
is mijn kind zijn temperament
te gunnen!

Mijn kind wil 
gerespecteerd worden in zijn
temperament
ongeacht zijn leeftijd
ongeacht zijn uitingsvorm.

Dat respect heeft mijn kind nodig
om te voelen
dat het er mag zijn
dat het oké is
dat ook zijn temperament er mag zijn.

Ik leer ik mijn kind
dat temperament iets is
dat komt
en weer gaat.

Ik leer mijn kind
hoe het zijn temperament 
kan ontladen
los kan laten.

Ik leer mijn kind 
dat ontspanning lucht geeft
en genezend werkt.

Zo zit er in tranen
van woede of verdriet
een bepaalde chemische stof
die als het in het lichaam
achterblijft zorgt
dat spanning  gevoeld blijft.

Wanneer ik 
het temperament van mijn kind
afwijs
op wil laten houden
negeer
dan
stapelt die chemische stof
zich op
en vindt het 
zonder controle een uitweg.

Ik geef mijn kind toestemming
om zijn temperament te voelen
het te mogen leven
het te uiten
passend bij leeftijd 
passend
bij normen en waarden
passend bij het moment 
passend bij de aanleiding
passend bij wat ikzelf
en mijn kind kan dragen.

Dan leert het
dat je temperament
een signaal is
van iets 
dat er iets aan de hand is.

Mijn kind confronteert
mij als ouder
voortdurend
met mijn eigen temperament
en hoe ik daarmee omga.

Het is mijn grootste opgave
tijd te nemen
om mijn eigen temperament
te mogen voelen
te onderzoeken
en te leren kennen.

Zo gun ik mijzelf
en mijn kind een kans
om je ‘temperament’ 
richting
en stuur te geven.

Mijn inspiraties zijn: 
Hanneke van Hasselt
Janusz Korczak
Rudolf Dreikurs
Het Theravada Boeddhisme.