Een dag en een nacht in Breda 1

Wanneer we op bezoek gaan
bij onze petekinderen
familie
en vrienden
die -ver- wonen
combineren we dat

 

en zoeken we
een centrale plaats
waar vandaan
we ze bezoeken.

 

Dit keer
een Airbnb
in de binnenstad
van Breda.

 

In de categorie
mooi oud
is niet lelijk

 

heb ik
heel lang geleden

 

ook hier gewoond

 

en gewerkt.

 

We zijn
naar plekken geweest
met – een galm uit het verleden-.

 

Uiteraard
vinden we
overal
altijd
koffie
en een groen sapje

 

en een stevig ontbijt.

 

 

 

 

 

Als je -ECHT OUD- bent, ben je niet oud meer, behalve voor mensen die het niet begrijpen.

Wat is ‘ECHT OUD’?
Wat is OUD?” vroeg het konijntje op een dag, toen ze naast elkaar lagen, vlak bij de haard in de kinderkamer. “Betekent het dat je van binnen iets hebt dat zoemt en van buiten een palletje?”
“Oud is niet hoe je gemaakt bent,” zei het leren paard. “Het is iets dat met je gebeurt. Als je een leven lang leeft, je je aangepast hebt aan een wereld vol veranderingen en je eigenlijk alles al meegemaakt hebt, dan wordt je ECHT OUD!”
“Doet dat pijn?” vroeg het konijntje.
“Soms wel,” zei het leren paard, want hij sprak altijd de waarheid. “Als je ECHT OUD bent, dan geef je er niets om dat het pijn heeft gedaan.”
“Gebeurt het allemaal ineens, net als opgewonden worden?” vroeg het konijntje, “of stukje voor stukje?”
“Het gebeurt niet allemaal ineens”, zei het leren paard.  “Je wordt het gewoon. Het duurt een hele tijd. Daarom gebeurt het niet vaak met dingen die gemakkelijk breken, of scherpe randen hebben, of heel voorzichtig behandeld moeten worden. In het algemeen ben je tegen de tijd dat je ECHT OUD wordt, meestal kaal geknuffeld, zijn je ogen er uit gevallen, bengelen je poten erbij en zie je er haveloos uit. Maar dat geeft helemaal niets, want als je eenmaal ECHT OUD bent, ben je niet lelijk meer, behalve voor mensen die het niet begrijpen.
Vrij vertaald naar:
‘Wat is ECHT?’
Het fluwelen konijn
Marjory Williams 1920

Mijn ouders zijn oud
-ECHT OUD-

Mijn vader J.
wordt eerdaags
89 jaar

mijn moeder B.
eerdaags 88 jaar.

Dit plogje gaat over
mijn vader en moeder
niet over oud zijn
of oud worden
maar
over mijn ouders die samen -ECHT OUD- zijn.

Niet over hun gebreken.
Niet over de verliezen die bij het ouder worden horen.
Niet over hoe lelijk oud worden is.

Want die gebreken
die verliezen
en het lelijke
is zichtbaar
in alles.

In hun handen

die niet meer

het fijne werk

kunnen doen
of af kunnen maken.

Ouder worden gaat over
de regie blijven voeren
aanvaarden wat onveranderbaar is
keuzes maken
zorgen dat je het samen goed hebt
en bij de tijd blijven

door gezond te leven

goed te eten

volgen wat er in de wereld gebeurt

jezelf blijven uitdagen

je blijven verdiepen

mee te gaan

met de tijd

en altijd
ALTIJD nieuwsgierig te zijn.

Later?
Later
als ik groot ben
wil ik
net als mijn vader en moeder
oud
-ECHT OUD- worden!

Soms is het tijd om te gaan

Zo af en toe
hebben we
voor heel even

 

iemand te gast.

 

Dit jongkie

 

is met zijn koppie
tegen het glas
aangevlogen

 

en had alleen
even tijd nodig
om bij te komen.

 

Veiligheid

Bescherming

 

Rust

 

tot het weer tijd is
om verder te gaan.

 

 

Deze nam er
de tijd voor
had even
geen haast

 

vond het wel
gezellig
bij K.
kroop zelfs nog even
tegen hem aan

 

wilde
er zelfs nog wel even
een gesprekje
over.

 

Totdat K. zei
dat hij
toch echt
moest gaan.

 

 

Stagiaires en Nieuwe Autoriteit 1

Voor K. en mij werd het duidelijk dat er, bij het maken van afspraken, geen ruimte voor afleiding moest zijn.

Van de week
was ik in Amsterdam
voor
de eindevaluatie-gesprekken
van ‘mijn’ 10 stagiaires
1e jaars Toegepaste Psychologie.

Haha
ja
er staat ‘mijn’
want zo voelt het toch een beetje.

Ik moet ze los gaan laten
ze gaan verder
hun eigen weg volgen.
Ik mocht
even
een stukje met ze op lopen
zoals zij
even
een stukje op liepen
met hun maatje
van Humanitas Match.

Wat hebben ze dat
alle 10
prachtig gedaan.
Wat ben ik trots op ze.

Iedere week
bedachten
ze weer wat nieuws
om met hun maatje te ondernemen.

Trouw
loyaal
en zich bewust
van de rol die ze op zich genomen hadden.

Nu gaan ze afscheid nemen
van hun maatje
van Match
en laten een levendige herinnering achter
bij de kinderen
bij Match
bij mij.

Voor mij was
dit jaar
speciaal.

Ik heb
samen met hen
Nieuwe AutoriteitVerbindend Gezag en Waakzame Zorg
kunnen doen.

Alle aspecten van Geweldloos Verzet kwamen dit jaar langs
zoals stagiaire K. en ik
ondervonden hebben.

Afspraak op het busstation
Alles, van waakzame zorg en nieuwe autoriteit kwam dit jaar samen in het voorval dat stagiaire K. afgesproken had om, na schooltijd, haar maatje op het busstation te ontmoeten om van daaruit verder te gaan naar de stad en samen te winkelen. Een duidelijke afspraak over wáár op het busstation was niet gemaakt met als gevolg dat beiden elkaar misliepen. K. bleef wachten, zoeken en ondertussen haar maatje bellend op haar mobiel.

Alarmbellen die gaan rinkelen.
Na een half uurtje werd K. ongerust en belde ze de moeder van haar maatje, maar ook daar was haar maatje niet. Moeder belde naar school waar bleek dat het maatje al vertrokken was.
Dit was het punt waarop de alarmbellen van K. zo hard rinkelden dat ze contact opnam met mij als haar coördinator.

De verantwoordelijkheid nemen
Dat was het moment waarop de situatie de verantwoordelijkheid van Match werd. 
Voor mij werd het belangrijk om meer te weten te komen over de achtergrond van de afspraak, hoe de afspraak tot stand was gekomen, was dit een afwijking op de vorige afspraken en was er sinds de laatste contacten sowieso sprake van een verandering? Waren er misschien signalen die eerder geen betekenis hadden maar misschien nu, in en ander daglicht, toch de aandacht vroegen?

Zonder mij direct te bemoeien met het contact en de acties van K. met haar maatje hadden we een eerste verkenning over wat er mogelijk aan de hand was. Welke acties K. nu nog kon nemen en waar wij, als Match, over moesten gaan tot directe acties.

Gelukkig bleek bij het eerstvolgende telefonisch contact van K. met de moeder van haar maatje, haar maatje gewoon naar huis te zijn gegaan en werd het duidelijk dat de batterij van haar mobiel leeg was.

De bescherming die nodig is
In onze nabespreking bleek dat dit de eerste keer was dat de afspraak, op verzoek van het maatje, op het busstation was. Het maatje was vaker wat later voor de afspraken en haar maatje was altijd snel afgeleid door de dingen die om haar heen gebeurde.
Voor K. en mij werd het duidelijk dat er, bij het maken van afspraken, geen ruimte voor afleiding moest zijn. In het vervolg haalde K. haar maatje thuis op.

Nieuwe Autoriteit is gebaseerd op 3 pijlers:

  • Aanwezigheid,
  • Nabijheid en
  • Verzet tegen negatief gedrag.

Nieuwe Autoriteit vraagt om Waakzame Zorg, een flexibel proces die 3 fases kent:

  • Open dialoog

In deze fase heb je oog voor wat er in het leven van de ander gebeurt en bouw je tegelijkertijd een zekere mate van allertheid in. Je toont interesse in het leven van de ander en voelt je erbij betrokken – zonder de ander doelbewust te observeren of te ondervragen –  en blijft daarbij toch waakzaam.

  • Gerichte vragen

Wanneer de omstandigheden je aandacht gaan trekken en je waakzaamheid wordt verhoogd komt het aan op gerichte vragen. Daarbij stel je bewust vragen aan de ander en verlang je van de ander om verslag uit te brengen van wat er is voorgevallen.

  • Eenzijdige ingrijpen

Bij het intensiefste niveau van waakzame zorg is er sprake van eenzijdige ingrijpen van jouw kant, als je tot de conclusie komt dat er echt iets problematisch aan de hand is, neem je geen genoegen met woorden, maar grijp je actief in om de ander te beschermen en uit de problematische situatie te komen.

De nieuwe autoriteitsfiguur:
– is transparant
– heeft alleen zeggenschap over zichzelf en de eigen acties
– verplicht zichzelf tot zelfonderzoek
– is bereid om fouten toe te geven en hierop actie te ondernemen
– heeft gezag ongeacht de mate waarin de ander gehoorzaamd
– heeft geen controle, geen zeggenschap en kan niemand dwingen
– accepteert de verantwoordelijkheid en wanneer noodzakelijk
– grijpt eenzijdig in.

Zou dat kleine tóch veel waard zijn?

Ken je dat gevoel?
Dat je in je uppie
op de details
aan het modderen bent
en je jezelf af blijft vragen
‘hoe bereik ik het grote geheel’
‘welke impact maak ik”?

Ik wel!

 

Ik ben
van de details

 

Zo heb ik een voor
70% gerecycled plastic 
afwasborstel
waar je de kop
van kunt verwisselen.

 

Rietjes van riet
helemaal afbreekbaar.
Soms breken ze al af
bij het gebruik
maar dan weet je zeker
dat het goed gaat komen
met dat afbreken.

 

In mijn netje
van biologisch kantoen
bewaar ik
papieren zakken
die ik herbruik
tot ze instorten.

Ik heb mijzelf
de opdracht gegeven
om losse groenten
en fruit te kopen.

Bij de MMMboerderij
lukt me dat al aardig.

Bij AH
heb ik het lef nog niet gehad.

 

De meest recente aanwinst
zijn twee bidons
van 87% suikerriet.

 

Helemaal blij ben ik met dit
deodorant blok.
Het werkt super
zelfs met het hele warme
heb ik geen last van geurtjes.

 

Deze wattenstaafjes
zijn een inkoppertje.

 

Dan blijft

 

er nog genoeg plastic over

 

waar ik niet omheen kan

 

(nou ja misschien soms)
voor mijn dagelijks gebruik.

Heel graag
wil ik een bijdrage leveren
om de plasticsoep
te verminderen
maar
op de één of andere manier
blijf ik hangen
bij de kleine
simpele dingen.

Op sommige vlakken
blijf ik gemakzuchtig.
Zo gebruik ik na iedere douchebeurt
een schone handdoek
ben ik verslaafd aan schoonmaken
met warm water en vééllll sop.
Heb ik geen zin
om kliekjes te eten.
Zie ik geen enkel
duurzaam eco kledingstsuk
waar ik nou écht
blij van word.

 

Tóch
wil ik blijven geloven
dat ook
mijne kleine weerd
het grote eert.

Zelfs ex- Beatle Paul McCartney doet dat :-).