Wat ik heb met #trappen en #trappenhuizen? (2)

Breda

 

Bussum

 

Tenerife

 

Schiphol

 

Zeewolde

 

Mijn eigen trap
met uitkijk
tot aan de nok.

Overal waar ik kom
BLIJF ik ze fotograferen.

 

Eh…..
nog erger
ik vraag soms
zelfs
of mensen mij
foto ’s willen sturen
van trappen
of trappenhuizen.

Met dank aan collega M ;-).

 

Een dag en een nacht in Portugal (2)

Familieomstandigheden
brachten ons naar Portugal.

 

Het liep effe
iets anders dan bedacht.

 

Naast de lijnen
de kleuren
en de vormen
van het hotel
in mijn vorige plog

 

was er ook
de geur

 

de ruwheid

 

en de zee

 

van Portugal.

We hebben
het noodzakelijke
het zware
en het beladene
met
het aangename
kunnen combineren.

Het is dan net
als het leven zelf
hard werken
dragen wat onvermijdelijk is
en
volhouden.

Verrassing?!

We tikken nog net even
Ben Nevis
de hoogste berg van Schotland
aan
voor we vertrekken.

 

K. heeft een verrassing
voor mijn verjaardag.

 

We gaan van de westkust
naar de ooskust
waar mijn verrassing
in
Laurencekirk ligt.

 

Dwars door het binnenland

 

komen we aan bij
Thornton Castle

 

waar we
een nacht slapen
in onze eigen toren

 

en met een eigen plek
op de oprit.

 

Voor één nacht zijn
we kasteelvrouwe
en kasteelheer.

 

Na een laatste rondje

 

over ons kanteel

 

met een prachtig zicht
over onze landerijen

 

gaan we naar onze bibliotheek

 

waar de whiskey klaar staat.

 

Het is 34 treden
naar onze slaapkamer
en 22 treden
verder naar boven
naar onze badkamer.

 

Voor het ontbijt
is het weer
56 treden
naar beneden.

We lopen wat af
in ons kasteel
voor één
nacht.

Nu voor het eggie, de laatste keer naar Las Vegas en Death Valley

Vorig jaar zei ik het al
dit wordt de laatste keer
Las Vegas.

En nu
nu was het
écht
de laatste keer.

 

Nog een eindeloze rit
over binnenwegen

 

met een tussenstop
in Lida
dat moest even 🙂

 

verder via de highway

 

met een broodje onderweg

 

voor een laatste nacht

 

en ontbijt
in Las Vegas.

K. zal nog wel vaker moeten
voor zijn werk
maar
dan ga ik niet meer mee.

Een beetje weemoed heb ik wel
dat zal ik ook blijven houden
naar Las Vegas
en zeker naar Death Valley.

Maar kom op zeg
dat is gepiep.
Ik ben drie keer geweest.
Wat een luxe
en ik heb eindeloos
GENOTEN.

Dag
Las Vegas
dag
dag
Death Valley
dag.

Death Valley
je blijft mijn favoriet
onvoorwaardelijk
voor altijd.

De diversiteit in soberheid van Death Valley

We hebben ons best gedaan

 

om Death Valley te doorkruisen.

 

Gaat je niet lukken natuurlijk

 

maar op eindeloze wegen

 

met hier

 

en daar

 

een ontmoeting
droom je makkelijk weg.

 

Via de zonsopgang

 

bij de zoutvlakten

 

op 86 meter

 

onder de zeespiegel

 

naar

 

de bergen

 

op 1968 meter.

 

Door spooksteden

 

vol vergane glorie

 

bergen oud roest

 

en hedendaagse kunst

 

via

 

het frisse groen

 

bij de waterval

 

is het goed lunchen bij Gina.

Ik hou van Death Valley
ergens raakt het iets
binnen in mij
in zijn diversiteit
de eenvoud
het ruwe.

Ik denk zelf…
nee
dat is een beetje vreemd
maar toch…
dat ik in een vorig leven
hier was

man man
wat moet dat een ellende
zijn geweest.

 

 

 

 

 

Van blingbling naar soberheid

Met dit monster rijden

 

we Las Vegas uit

 

en met de laatste

 

zon

 

de soberheid

 

de eenvoud

 

en de rust

 

van

 

Death Valley in

 

waar de diversiteit eindeloos is.