Wanneer ‘mijn verlangen’ niet persoonlijk is, is die van jou dat ook niet

Ondertussen begin ik
als niet boeddhist
Dependent Origination
een heel klein beetje
te begrijpen.

Voornamelijk
door mijn gesprekken
met K.

Voor mij
ligt de kern bij
‘mijn verlangen’
om iets te doen vanuit
het leuk
of niet leuk vinden.

De zon die
ergens via mijn
– ogen = zien
– oren = horen
– neus = ruiken
– tastzin = voelen
– tong = proeven
– mentaal = gedachten
binnenkomt.

Op het moment
dat drie dingen
samenkomen:
– de zon
– mijn goed werkend oog
– het bewustzijn van mijn oog
ontstaat er contact.

Het contact geeft
een gevoel van
– prettig
– niet prettig
– of neutraal

Tot zover is het
onpersoonlijk.

Dan
gaan mijn gedachten
het persoonlijk maken in:
– vind ík dit leuk?
of
– vind ík dit niet leuk?
Er ontstaat een
‘verlangen’ 
mijn verlangen.

Bij leuk:
– koester ik me in de zon.
Bij niet leuk:
– ga ik naar binnen om de zon te vermijden

Zo begint iets
zo eindigt iets.
Het is vergankelijk. 

Het is niet de situatie
het is mijn gedachte
en de emotie
van het moment
over dat moment
waar ik naar grijp
om iets voort te zetten
of
om het te stoppen
waar ik het nog kan.

Soms zie je
het hele proces
in een notendop
ontstaan

zoals bij de tweeling

en de regenplas.

Uiteindelijk
wanneer ik niks doe
met
het moment van contact
heb
ik een keuze 
of ik verder ga 
of dat ik uit het moment stap.

In mijn coaching wil ik je helpen
om het moment
van contact te herkennen
waar het voor jou persoonlijk wordt
hoe je op dat punt uit de situatie kunt stappen.

Alles bij ons, is één grote familie

Dit weekend
geen pinguïn
geen papegaai.

Gewoon 
de beren.

Scheelt weer
in de communicatie.

Het was dan ook
een K.hangdaagje.

Voor de frisse neus

gingen we
met zijn allen

naar Tamara

die het wel best vond

met iedereen
in de buurt.

Afscheid is natuurlijk
een dingetje
en wanneer woorden
niet van toepassing zijn
is lichaamstaal
ook wel duidelijk.

Tamara
is het er niét
mee eens 
dat we gaan.

De tweeling en de pinguïn, néé papegaai

Dag papegaai zei de pinguïn.
Dag papegaai zei de papegaai.
Nee, zei de pinguïn, jij moet dag pinguïn zeggen.
Nee, zei de papegaai, jij moet dag pinguïn zeggen.
Nee, zei de pinguïn, ik ben een pinguïn.
Nee, zei de papegaai, ik ben een pinguïn.
Jij bent een papegaai, zei de pinguïn.
Jij bent een papegaai, zei de papegaai.
Stomme papegaai, zei de pinguïn.
Stomme pinguïn, zei de papegaai.

Erik van Os
Plint
Eindhoven

Lieve papegaai!

Een ‘gewoon’ dagje met de tweeling

Het is K.dag
en
vandaag moet
de auto gewassen 
worden

wat nog altijd
een stevige klus is
waarbij een handje
extra
welkom is.

Goed stevig
je voeten 
neerzetten

want het blijft
toch altijd
een beetje boven
je macht
wanneer je wat lengte
tekort komt.

Er moest

nog wat

ruitenwisser
vloeistof

voor de winter
bijgevuld worden.

De aanwijzingen
van K.

zijn duidelijk
en worden
keurig opgevolgd.

De interesse

is groot

en alles wordt
goed bekeken.

Uiteraard 
laten we
de rommel achter
op de goede plek.

Soms liggen
er verleidingen
op de loer
en 
alleen al de gedachte

dit moet
ja echt
dit MOET

levert net zoveel
plezier op
als het doen.