Tha sinn air a ‘bhàta a dh’Alba ​

Is het Schots Keltisch voor: ‘We zijn op de boot naar Schotland’.

 

Precies 3 jaar geleden
ben ik begonnen met mijn plogjes
de eerste foto op mijn plog
was Eggie
die mee ging naar Engeland.

 

Vandaag

 

gaan we naar Schotland

 

met de boot

 

En Eggie
mag mee.

 

Wanneer we van de boot af gaan

 

is onze eerste stop

 

altijd

 

Goede koffie.
Zonder goede koffie
geen leven
Zonder goede koffie
geen vakantie.

 

Het is niet alles … wat er blinkt

Onze wastafelwaskom
(wastafel waskom)
staat in de badkamer
op een messingblad.

Super hygiënisch
heel erg cradle tot cradle.

Het glimt
het blinkt
zeker wanneer
het gepoetst is
en niet gebruikt wordt.

 

Maar ja
in onze badkamer
staat er de handenzeep
ligt er
de tandpasta
en de tandenborstel
op.

Dan wordt het toch al gauw
één en al vlek
en plek
maar
nog steeds
super schoon.

 

Zo af en toe
moet je dan poetsen.

 

Gewoon een smerig werkje
maar het resultaat
is fabelachtig.

 

Weer als nieuw!

 

Nooit voor lang
jammergenoeg

 

voor het korte moment
is het genieten
dat het weer blinkt
en het glimt
als een spiegel.

Tot de volgende poetsbeurt.

 

 

 

 

 

 

Hoe de Motmug me hielp bij mijn fundament

Soms is fundamenteel wél belangrijk!

Goedemorgen!
Het is 08.00 uur

 

de poort staat open

 

we zijn er klaar voor

 

er is groot materiaal
in aantocht

 

want het graafwerk
kan beginnen

 

eerst het grint
uit de grintkoffer

 

het zand

 

en de klei

 

wordt
uitgegraven

 

alles op keurige

 

hoopjes
en stapeltjes.

 

Ja hoor
het is foute boel
er sijpelt water
onder de fundering uit.

 

Door de Motmug
was het duidelijk
dat er iets fout was.

Motmuggen gedijen
in vervuild,
troebel water
of in vochtig organisch materiaal.

Nadat de meneer
van de ongediertebestrijding
zijn olielaagje
in de kruipruimte had
verstoven
was het ergste leed
tijdelijk
geleden.
We hebben verder onderzoek
laten doen
en er bleek
een lek
onder de vloer
van de keuken.

 

Er moet buitenom
gegraven worden
onder de fundering door.

 

Alles wordt in stelling gebracht

 

een rubberpak aan
de bril op

 

lamp mee

 

naar beneden

 

voor een eertse inspectie

 

naar de oorzaak
van het lek.

 

De boosdoener
is een fikse breuk
in het T-stuk
onder de gootsteen
van de afvoer
naar het riool.

Oorzaak?
Waarschijnlijk is er bij de bouw
iemand op gaan staan
of heeft er bij de aanleg
te veel druk op de
buizen gestaan.
Wie zal het zeggen?

 

De mannen
herstellen de schade
spuiten het beneden schoon
om voedingsbron
van de Motmuggen
te verwijderen.

 

Het gat kan weer dicht

 

ook het middenschot
wordt schoongespoten
en leeggezogen
zodat
echt alle voeding
voor de Motmuggen
verwijderd wordt.

 

Het is een vies werkje
in een hele kleine
nauwe ruimte.

De mannen hebben
zorgvuldig alle ellende
aan
onder
en
van
ons fundament verwijderd.

 

Wat is het fijn
dat deze mannen
gewoon hun werk
goed gedaan hebben.
Ik ben ze eeuwig dankbaar.

 

En de Motmug natuurlijk
want
uiteindelijk
waren we zonder
de Motmug
er niet achtergekomen.

 

Hoe bijzonder is het
dat iets
zo lang al aanwezig kan zijn
zonder dat je het merkt
en het eigenlijk
de tijd
de omstandigheden
afwacht om te  voorschijn te komen.

Zou dat met meer dingen
in het leven zijn?

Een kwestie van
tijd
aanleg
en juiste omstandigheden?

Wat levert het je dan op?

Wat heeft het mij opgeleverd?

Stagiaires en afscheid

Ik heb hem 8 maanden lang overal mee naar toe gedragen
(F. met haar maatje J.)



Ik zie ze nog binnen wandelen
bij Humanitas Match Almere
vorig jaar oktober
vol goede moed
en enthousiasme
als 1e jaar student Toegepaste Psychologie.

Net begonnen met de studie
druk met een bijbaan
een druk sociaal leven
op naar de toekomst.

Die toekomst
nog een beetje vaag
nog een beetje onduidelijk
in ieder geval
iets met mensen
iets met kinderen?

En dan
stage lopen bij Humanitas
gekoppeld worden aan een kind
of jongere.
Allemaal hebben ze hun eigen route gelopen
ieder had zo zijn eigen dingetje
te doen.
Allemaal hebben ze het prachtig gedaan
ieder op zijn eigen manier
met een eigen invulling
prachtig binnen de kaders
van Humanitas
van Match.

En toen kwam
toch uiteindelijk
dat afscheid
iets wat ze al een jaar lang wisten
want
bij Humanitas Match
zeggen we altijd:

‘je komt om te gaan’
het is tijdelijk
maar het heeft een eeuwigheidswaarde.

Dat afscheid
is het belangrijkste
van het hele stage jaar.

Tegen de stagiaires
en de kinderen zeggen we
dat het moedig is om afscheid te nemen
zeker wanneer je het
goed
en gezellig hebt gehad.
Dat het een oefening is
voor het leven.

Dat je afscheid nemen
mag oefenen bij Match
want wanneer je leert
dat iets
kan stoppen
ook al heb je het goed
dan wordt afscheid nemen
niet minder lastig
maar wel wat meer hanteerbaar.

Stagiaires en kinderen
rouwen niet de rest
van hun leven
om hun maatje van Match.

Sommig ander verlies
gaat een leven lang mee
maar niet
een maatje van Match
wel heb je een goede herinnering
voor de rest van je leven.

Alle stagiaires
en hun maatje
zijn de band aangegaan
hebben het goed gehad
en leuke dingen gedaan
en nu
ronden ze het netjes af.

F. met haar maatje J.
gaven het samen vorm:

‘Vandaag zijn J. en ik naar de stad geweest om daar even te praten en te tekenen. Hij vertelde mij daar dat hij me erg gaat missen en dat hij hoopt dat we elkaar nog een keer zouden tegenkomen. Ik wist niet zo goed hoe ik hier op moest reageren. Uiteindelijk probeerde ik alleen de positieve kant van het einde te laten zien, door alle leuke herinneringen op te noemen. Hij zei dat hij heel blij was dat hij mijn maatje mocht zijn en daarna hebben we samen getekend’.

één rotmug, sorry Motmug maakt nog geen…..

maar is wel het begin
het begin van de ellende
het begin van de Motmuggen.

 

Ze lijken
zó schattig
gewoon
een klein
vliegje.

 

nou
niks is
minder waar

 

want één
motmug
is nog geen ellende

maar
100
begint er op te lijken
en bij 200
begint het drama.

 

Heel de zondag
zijn we bezig geweest
om de invasie
van de motmug
weg te werken.

Zonder succes.

 

Het begint
in de kruipruimte
en als de omstandigheden goed zijn
begint het pas.

Motmug
na
Motmug
verschijnt.

Het jongt bij de vleet
en er is geen kruid tegen gewassen

 

alleen de meneer
van de ongediertebestrijding
is de oplossing.

 

Zondagavond
19.00 uur
stond hij voor de deur

 

om
de kruipruimte
te vernevelen.

 

Een soort olie
die een filmlaagje legt
over de Motmuggen
en de Motmuggen larven
waardoor ze stikken.
Het is een relatief
milieuvriendelijke manier.

K. heeft hier
als Boeddhist
best moeite mee.

Want K.
redt iedere
vlieg
spin
of mug.

 

Helaas
een Motmuggenplaag
moet je bestrijden
dat is
geen punt van discussie.

Nu gaan we
nog op zoek
naar de oorzaak
waarom de Motmug
besloten heeft
om het
in onze kruiprukmte
naar zijn zin te hebben.

 

Stagiaires en Nieuwe Autoriteit 2

Gelijk vanaf het begin van hun stage heb ik ze een 8 gegeven, gevraagd mij te vertellen waarom ze die verdienen en gezegd dat het hard werken wordt om het naar een 7 te krijgen.

Ik had toch zo een goed idee 🙂

 

Gewoon een symbolisch cadeau

 

Vlieg
Vrij
Sla je vleugels uit

 

Kom terug
Blijf een stukje kind in jezelf herkennen

 

Durf met molentjes te lopen
(raak nóóit hélemaal aangepast)

 

Ik dacht
ik schop ze het nest uit
maar nee
niks van dat alles.
Alle 10 vlogen ze al
me ver voorbij
met hun inzicht
met hun verantwoordelijkheid
met hun vaardigheid.

‘Mijn’ 10 stagiaires
zijn me ver overstegen.

Gelukkig heb ik
toch nog wat
van mijn wijsheid
mijn kennis
mijn vertrouwen
mee kunnen geven.

Gelijk
vanaf het begin
van hun stages
heb ik ze een 8 gegeven
gevraagd
mij te vertellen
waarom ze die verdienen
en gezegd
dat het hard werken wordt
om het naar een 7 te krijgen.

Dit is wat ze
schrijven
in hun eindverslag.

 

Door de training die ging over grenzen stellen ben ik mij bewust geworden van het gegeven dat er grenzen zijn om te bewaken en heb ik inzicht gekregen in hoe ik mijn eigen grenzen kan aangeven. Ook vind ik deze verandering in mijn houding goed voor mezelf in het dagelijks leven, want ik ben een persoon die vrij makkelijk in de omgang is en niet snel “nee” zal zeggen tegen anderen. Nu kan ik hier dus voor mezelf ook meer op letten, door ook gewoon “nee” durven zeggen en mijn grenzen meer aan te geven.
M met maatje V

 

Ik had van tevoren onwijs veel zin om te beginnen en na de eerste vrijwilligerstraining nog veel meer, maar dat toen ik werd gebeld met het bericht van mijn maatje werd het voor mij toen wel heel echt. Ik twijfelde enorm of ik het wel kon, of ik dat meisje wel kon geven wat ze nodig had. Ik kreeg als feedback dat onzekerheid mag en dat ik dat nooit kwijt mag raken. Onzekerheid is mijn kracht en daar door sta ik erg open voor mensen. Dat het juist iets moois is. Ik ben erg blij om dit te horen, dit geeft me vertrouwen.
J met haar maatje A 

 

Door mijn stage heb ik meer inzicht gekregen in hoe het is om iemand te begeleiden. Ik heb gemerkt dat dit veel tijd kost en dat je jezelf veel vragen stelt, over hoe je het beste kan omgaan met de persoon die je begeleid. Verder heb ik inzicht gekregen in het feit dat je aanwezigheid al veel kan doen voor een iemand.
J met zijn maatje J 

 

Ik heb geleerd dat ik tot veel meer in staat ben dan ik denk. Ook dat ik onbewust veel meer bereik dan ik zelf besef. Ik mag dus soms wel wat trotser zijn. Daarnaast heb ik ook nog geleerd hoe moeilijk het kan zijn om met een meisje van 11 jaar om te gaan en het contact vol te blijven houden. Ik heb hier heel wat moeite mee gehad maar toch is het me gelukt en dat is iets waar ik ook wel trots op mag zijn en ben. Ik vind het ook heel leuk dat ik een voorbeeld ben voor mijn maatje.
V met haar maatje A

 

Mijn maatje en ik zijn ons allebei erg van bewust dat de eerstvolgende keer dat we een afspraak hebben de laatste keer zal zijn. We hebben het hier ook nog even over gehad. Ze vind het wel heel erg jammer, maar beseft dat het zo hoort. Ik ben blij dat ze niet helemaal afhankelijk van mij is geworden. Dat is namelijk nooit mijn bedoeling geweest, omdat ik wist dat dit met het afscheid anders een te groot ding had geworden. De laatste afspraak moet een leuke dag worden!
L met haar maatje L

 

Ik heb geleerd verantwoordelijk te zijn voor een kind; ik had voor mijn stage nog nooit verantwoordelijk hoeven te zijn voor een ander, dus dat was nieuw voor mij. Ook heb ik geleerd geduldig te zijn met kinderen. Als ze niet luisteren moet je even geduld hebben en niet meteen uit je dak gaan; dat helpt niet.
F met haar maatje J

 

We hebben samen de ‘bucketlist’ gemaakt, en zijn begonnen met het afstrepen van activiteiten. Op dit moment hebben we nog twee woensdagen samen, en ook nog twee activiteiten op de lijst.
M met haar maatje V

 

Ik ben tot het inzicht gekomen dat het niet altijd in een oogopslag te zien is wat jouw aanwezigheid voor iemand betekent. Aan het begin van mijn stage had ik het gevoel dat ik nutteloos was, ik kwam één keer per week bij mijn maatje om leuke dingen te doen maar ik had niet echt het gevoel dat dat heel erg belangrijk voor haar was. Hier kwam ik later pas achter. Ik merkte dat ze altijd erg uitkeek naar de woensdag, en dat ze het vervelend vond als ik weer wegging. Dit merkte ik aan dat ze altijd al klaar stond met haar jas als ik om 14:00 bij haar thuis kwam, en dat ze mij altijd vroeg of ik niet langer en vaker kon komen. Hier kon ik uit opmaken dat het nutteloze gevoel dat bij mij speelde, volledig onterecht was.
M met haar maatje S

 

En C
C bracht het
erg mooi
onder woorden
hoe het voor hem
werkt.

Een gesprek is als een muur die op me afkomt. Als ik goed luister zie ik allemaal gaten die als doorvragen gelden, dus als ik niet luister knal ik tegen de muur aan en stopt het gesprek, maar als ik goed luister en doorvraag dan ga ik door de gaten heen en ontwijk ik de muren hierdoor blijft een gesprek vlot en spontaan doorgaan.
C met zijn maatje T

Stagiaires en Nieuwe Autoriteit 1

Voor K. en mij werd het duidelijk dat er, bij het maken van afspraken, geen ruimte voor afleiding moest zijn.

Van de week
was ik in Amsterdam
voor
de eindevaluatie-gesprekken
van ‘mijn’ 10 stagiaires
1e jaars Toegepaste Psychologie.

Haha
ja
er staat ‘mijn’
want zo voelt het toch een beetje.

Ik moet ze los gaan laten
ze gaan verder
hun eigen weg volgen.
Ik mocht
even
een stukje met ze op lopen
zoals zij
even
een stukje op liepen
met hun maatje
van Humanitas Match.

Wat hebben ze dat
alle 10
prachtig gedaan.
Wat ben ik trots op ze.

Iedere week
bedachten
ze weer wat nieuws
om met hun maatje te ondernemen.

Trouw
loyaal
en zich bewust
van de rol die ze op zich genomen hadden.

Nu gaan ze afscheid nemen
van hun maatje
van Match
en laten een levendige herinnering achter
bij de kinderen
bij Match
bij mij.

Voor mij was
dit jaar
speciaal.

Ik heb
samen met hen
Nieuwe AutoriteitVerbindend Gezag en Waakzame Zorg
kunnen doen.

Alle aspecten van Geweldloos Verzet kwamen dit jaar langs
zoals stagiaire K. en ik
ondervonden hebben.

Afspraak op het busstation
Alles, van waakzame zorg en nieuwe autoriteit kwam dit jaar samen in het voorval dat stagiaire K. afgesproken had om, na schooltijd, haar maatje op het busstation te ontmoeten om van daaruit verder te gaan naar de stad en samen te winkelen. Een duidelijke afspraak over wáár op het busstation was niet gemaakt met als gevolg dat beiden elkaar misliepen. K. bleef wachten, zoeken en ondertussen haar maatje bellend op haar mobiel.

Alarmbellen die gaan rinkelen.
Na een half uurtje werd K. ongerust en belde ze de moeder van haar maatje, maar ook daar was haar maatje niet. Moeder belde naar school waar bleek dat het maatje al vertrokken was.
Dit was het punt waarop de alarmbellen van K. zo hard rinkelden dat ze contact opnam met mij als haar coördinator.

De verantwoordelijkheid nemen
Dat was het moment waarop de situatie de verantwoordelijkheid van Match werd. 
Voor mij werd het belangrijk om meer te weten te komen over de achtergrond van de afspraak, hoe de afspraak tot stand was gekomen, was dit een afwijking op de vorige afspraken en was er sinds de laatste contacten sowieso sprake van een verandering? Waren er misschien signalen die eerder geen betekenis hadden maar misschien nu, in en ander daglicht, toch de aandacht vroegen?

Zonder mij direct te bemoeien met het contact en de acties van K. met haar maatje hadden we een eerste verkenning over wat er mogelijk aan de hand was. Welke acties K. nu nog kon nemen en waar wij, als Match, over moesten gaan tot directe acties.

Gelukkig bleek bij het eerstvolgende telefonisch contact van K. met de moeder van haar maatje, haar maatje gewoon naar huis te zijn gegaan en werd het duidelijk dat de batterij van haar mobiel leeg was.

De bescherming die nodig is
In onze nabespreking bleek dat dit de eerste keer was dat de afspraak, op verzoek van het maatje, op het busstation was. Het maatje was vaker wat later voor de afspraken en haar maatje was altijd snel afgeleid door de dingen die om haar heen gebeurde.
Voor K. en mij werd het duidelijk dat er, bij het maken van afspraken, geen ruimte voor afleiding moest zijn. In het vervolg haalde K. haar maatje thuis op.

Nieuwe Autoriteit is gebaseerd op 3 pijlers:

  • Aanwezigheid,
  • Nabijheid en
  • Verzet tegen negatief gedrag.

Nieuwe Autoriteit vraagt om Waakzame Zorg, een flexibel proces die 3 fases kent:

  • Open dialoog

In deze fase heb je oog voor wat er in het leven van de ander gebeurt en bouw je tegelijkertijd een zekere mate van allertheid in. Je toont interesse in het leven van de ander en voelt je erbij betrokken – zonder de ander doelbewust te observeren of te ondervragen –  en blijft daarbij toch waakzaam.

  • Gerichte vragen

Wanneer de omstandigheden je aandacht gaan trekken en je waakzaamheid wordt verhoogd komt het aan op gerichte vragen. Daarbij stel je bewust vragen aan de ander en verlang je van de ander om verslag uit te brengen van wat er is voorgevallen.

  • Eenzijdige ingrijpen

Bij het intensiefste niveau van waakzame zorg is er sprake van eenzijdige ingrijpen van jouw kant, als je tot de conclusie komt dat er echt iets problematisch aan de hand is, neem je geen genoegen met woorden, maar grijp je actief in om de ander te beschermen en uit de problematische situatie te komen.

De nieuwe autoriteitsfiguur:
– is transparant
– heeft alleen zeggenschap over zichzelf en de eigen acties
– verplicht zichzelf tot zelfonderzoek
– is bereid om fouten toe te geven en hierop actie te ondernemen
– heeft gezag ongeacht de mate waarin de ander gehoorzaamd
– heeft geen controle, geen zeggenschap en kan niemand dwingen
– accepteert de verantwoordelijkheid en wanneer noodzakelijk
– grijpt eenzijdig in.