Iedere ochtend en avond dalen we af

’s Morgens voor de koffie.

 

Waar we deze beauty tegen kwamen.
Ik werd nieuwsgierig bekeken.
Ik geloof dat ik de enige,
van ons twee,
was
die schrok van het hele gebeuren
en me terugtrok.

Jammer.
De volgende keer maar iets meer lef hebben.

 

’s Avonds voor het eten

 

in het vegetarische restaurant.

 

We lopen twee routes.
Ieder met zijn eigen charme.

Mijn jawbone wordt er helemaal gelukkig van
en begint halverwege de dag al te spinnen.
Ik loop toch algauw 9000 stappen.
De klim telt hij helaas niet mee.
Mijn benen wel.

 

 

Vakantie is hard werken

Nog even
voor
Edward.

Trap-kunst.

Iedere dag gaan we hem
lopend
op
en neer.
Wel 20x.

 

Onderweg naar de behandelingen

 

komen we stukjes
bij beetjes
in de sfeer.

 

Dan moet je natuurlijk
niet in
een verweerde
spiegel kijken
die je niet
van de meest charmante kant
laat zien
in een veels te grote badjas
maat XL.

 

Vandaag was het de Pinda Sweda behandeling.
Na afloop mogen we bijkomen op het bankje

 

met een kopje
Vata thee.
Biologische.

En denk nou niet dat dit alleen maar ontspannend is.
Het is hard werken deze vakantie
wanneer je anderhalf tot twee uur op de tafel ligt.
Tijdens de behandelingen
loop ik echt wel tegen mijzelf aan.

Althans
ik ben mezelf
behoorlijk tegengekomen.

Ik kwam nog wat boosheid tegen.
Een hele berg machteloosheid.
Ik heb ook nog een aantal verliezen kunnen tellen.

En daarbij komt
dat mijn lijf,
blijkbaar,
ook nog wel iets uit te werken heeft.

Ik heb nog wat chronische pijntjes
van een paar jaar geleden.
Flinke weerstanden
wat het lastiger maakte om te ontspannen.
En een meer recentelijke pijn
van iets meer dan een half jaar.

Afijn
2017 was natuurlijk
niet voor niets
een prutjaar.

Nee..
vakantie houden is in dit geval hard werken.
Maar zeker de moeite waard
mij hoor je niet mopperen.
of misschien een beetje
maar dat is luxe.

 

 

 

 

Op zoek naar een vegetarisch eethuis en goede koffie

We zijn hier voor gezond.
De groene sapjes.

 

Aan de overkant
het vegetarische restaurant.

 

Tegen de tijd dat we gegeten hebben is het donker

 

en maken we weer
een wandelingetje door de tuin.

Zo gezond hè.

 

Alhoewel
het donker doet gekke dingen.

 

Dit is toch heel gewoon een boom.

 

Oh ja
even tussendoor.

Ik ben bekend met een bidet
wat ik een superding vind.

Dit was ik nog niet eerder tegengekomen.
Daar naast het toilet.

 

 

Zo handig.

 

Zo makkelijk.
Die wil ik ook!

 

Afijn.
Gewoon maar weer terug naar de trap.

In het kader van gezond.
Gaan we met de trap.

Zo ziet ie er van boven naar beneden uit.

 

En zo ziet ie er
van beneden naar boven uit.

 

Hij is magistraal.

 

Een nieuwe dag
is ook weer op pad,
onze grootste zonde deze week,
voor goede koffie.
Google weer bij de hand
en gaan.

 

Oh ja
en ik er achteraan.

 

Ach ja
na orkaan Maria
kan Zebra Maria
ook nog wel.

 

Goede koffie is nog een beetje lastig te vinden hier.
Daarentegen
het uitzicht
is prachtig!

 

Vandaag staat mediteren,
sporten,
zwemmen,
de sauna
en

 

de Shiro Abhyanga en Padani behandeling
op het programma.

Volgens ayurveda bestaan er drie basiskrachten die de gehele kosmos, de natuur en ook de mens doordringen: de drie ‘dosha’s’ ( Vata, Pitta en Kapha).
Deze regelen alle lichaamsfuncties en bepalen het eigen type.
De individuele verdeling van de drie dosha’s bepaalt de verschillende kenmerken van onze persoonlijkheid, onze voorkeuren en gewoonten, onze zwakten en sterke punten.
Het gaat om het evenwicht

Uiteraard ben je nooit iets alleen maar één type.
K. ziet de grootste herkenning in Vata
en ik tussen Vata en Pitta in.

 

 

We zijn weer op pad

dit keer naar Eindhoven.

 

Zo grappig.

 

We slapen namelijk

 

recht boven het vliegveld.

 

Vanuit je bed rol je zo het vliegtuig in.

 

Nou ja
bijna dan.

 

Tijdens het ontbijten
kijken we recht op de incheckbalie.
We zijn net ingecheckt.
Kijk daar gaat onze koffer.
Dáár
die rode.

 

Het is mistig.

 

Het duurt anderhalf uur voor we kunnen vertrekken.

 

Maar eenmaal boven de mist
zien we onze eigen schaduw

 

doordat
de zon schijnt.

 

Onze eerste stop,
na het landen,
is uiteraard koffie.
Goede koffie!
Dit is een 9.

 

Dan is het nog ruim anderhalf uur met de bus
om van Noord
naar Zuid te komen

 

op het eiland.

 

Voorlopig maar gewoon genieten
van het uitzicht
onderweg.

 

In het hotel hebben ze mijn favoriete trap.

 

Is er een verzegelde envelop
met een persoonlijke boodschap
zijn er kleine attenties

 

om ons welkom te heten.

 

De volgende ochtend bij het ontbijt
hou ik het bij,
meerdere,
kleine porties
dan hou ik het langer vol

 

om te genieten van dit uitzicht.

 

Na het ontbijt

 

maken we een klein wandelingetje door de tuin.
En dan?
Op zoek naar goede koffie.
K. heeft Google al geraadpleegd.
Dat doen we
altijd!

Oh ja…
had ik jullie dat al gezegd?

De reden dat we hier een weekje zijn?
Nou 2017 is een prutjaar.
Gewoon.
Het wachten is op 2018.

Ik weet?
Ik weet!
Het duurt nog 3 maanden
maar
toch
2017 slaan we over.

Niet dat ik te klagen heb.
Helemaal niet
maar
toch?
2017 kent te veel verliezen.

Ik weet.
Ik weet.
– alles gaat voorbij in de tijd
– mensen passen zich aan
– met een kleine handreiking

Handreikingen waren er ook dit jaar genoeg
maar toch
het mag 2018 van mij worden.

Nu zijn we hier ook voor K.
Hier kan je mediteren,
yogalessen volgen,
sporten,
de saune ’s in,
relaxen langs het zwembad,
volop groene sapjes,
en iedere dag is er een Ayurvedische behandeling.
Vandaag was dat een Marma Abhyanga behandeling
die duurde 2 uur.

Aan die Ayurveda
en dat relaxen doe ik graag mee.

We zondigen wel hè,
de koffie…,
die moet.

Er is hier maar één drama,
de wifi…
Die is écht belabberd.

 

 

Fundamenteel is niet hetzelfde als belangrijk 2

Mag ik jullie even voorstellen
aan onze nieuwste groep met vrijwilligers en stagiaires.
Ze worden maatje voor een kind bij het programma Match
van Humanitas Almere.
Ze zijn van alle leeftijden,
zo ergens tussen de 20 en de 70 jaar.

Vier keer per jaar trainen we
nieuwe vrijwilligers en stagiaires.
4 Dagdelen.

Bij Humanitas zijn we trots
dat alle vrijwilligers
getraind
aan hun vrijwilligerswerk beginnen.

Mijn excuses dat de foto
een beetje vaag is.
Ik heb hem vaag gemaakt.
want
bij Match
willen we niet dat de kinderen in beeld komen.
Zijn we nogal alert op.

Geen kinderen.
Dan ook geen vrijwilligers/stagiaires.
Vandaar.

Tijdens de training vertel ik altijd
dat we vrijwilligers en stagiaires geen nieuwe dingen gaan leren.
Iedereen neemt zijn eigen bagage, kennis en kunde mee
ongeacht zijn leeftijd, opleiding en achtergrond.

Dat is voor mij een fundamenteel gegeven.
Tja fundamenteel,
Daar heb is het laatste woord nog niet over gezegd.

Ik heb ik er het toch nog even over gehad met K..
Die wist het mooi samen te vatten in 3 regels:

  • Wanneer je fundamenteel weghaalt kan er geen belangrijk bestaan.
  • Het belangrijke maakt gebruik van het fundamentele.
  • Groei betekent dat het belangrijke van vandaag het fundamentele van morgen wordt.

Wanneer je dit over de volgende stelling heen legt wordt het misschien iets helderder:

  • Zuurstof is fundamenteel maar niet belangrijk
    je beseft het pas op het moment dat je,
    om welke reden dan ook,
    het niet of niet voldoende ter beschikking hebt.
  • Moeder aarde is fundamenteel maar niet belangrijk,
    we zijn niet dagelijks bezig hoe we er afhankelijk van zijn
    tenzij we geconfronteerd worden met storm, regen en aardbevingen.
  • Respect is fundamenteel maar niet belangrijk,
    respect kleurt alles wat je doet ten aanzien van het leven
    pas wanneer je achteloos, zonder waarde of gedachteloos behandeld wordt
    realiseer je je wat respect is.

Bij Match hebben we fundamentele quotes
die we vrijwilligers en stagiaires meegeven:

  • Ieder mens heeft recht op zijn eigen problemen en inzichten.
  • Ieder mens wil leren en groeien ongeacht zijn belemmeringen.
  • Iedere ouder doet zijn best om een goede ouder te zijn.

Als vrijwilliger/stagiaire moet je niet de problemen van de ander op te willen lossen,
de ander er op wijzen wat zijn fouten zijn
of vertellen waar hij in gebreke blijft.

Als vrijwilliger/stagiaire bij Humanitas ben je aanwezig
verbind je je voor een kort moment aan de ander
vanuit gelijkwaardigheid en respect.
In het besef dat ieder mens de regie over zijn eigen mag hebben
en je niet alles voor een ander op kunt lossen.
Gewoon aanwezig durven zijn
is al hard werken genoeg.

 

Deze zonnebloem laat mooi zien wat het principe is van
‘fundamenteel is niet hetzelfde als belangrijk’.

Hier móet namelijk iets fundamenteels aanwezig zijn
anders zou deze zonnebloem eenvoudig weg niet tot groei of bloei komen.

Wij zien alléén het belangrijke:
‘de bloei van deze prachtige zonnebloem’.

Wat zou hier het fundamentele zijn?