Hoe lastig is het om trouw te blijven aan jezelf in Las Vegas?

Hoe gemakkelijk raak je de weg kwijt? Nou vannacht lukte dat prima! Mijn Ipadje gaf de tijd aan. Oef op welke dag en waar leven we nu?

We staan iedere ochtend om 5 uur op. Eerst vanwege de jetlag maar nu willen we niet ‘hier’ aankomen.

 

Om 6 uur een wandeltje naar het ontbijt.

 

Uiteraard kom je dan eerst door het casino. Dat kan niet anders. Alles loopt door het casino. K moest hier wel even achter het apparaat kruipen anders mocht ik geen foto maken.

 

Via het Marco Polo Plein. Zie je die lucht? Dat is een schilderij. Het water is echt en er varen gondels met zingende gondeliers. Klein Venetië maar dan binnen.

 

Langs de winkels. Alle luxe merken. Nergens zie je een prijskaartje.
Zou het gratis zijn?

 

Eerst maar even ‘foute’ sokken kopen voor zoon R

 

En ja hoor, daar is Elvis. Bij aankomst in ons hotel zag ik hem langsflitsen met zijn rolkoffertje.

 

En dan naar buiten voor de eerste frisse lucht vandaag. Pffffffft.

Dit voelt als gekooide luxe.

Vrij vertaald naar:

Trouw

Trouw, werkelijk trouw aan zichzelf

en aan de waarden die men

hoogschat en de moed hebben zich

ter wille van die trouw onbemind te

maken bij anderen.

‘De nagelaten geschriften’

Etty Hillesum

uitg. Balans, Amsterdam, 1986

Waar Eggie naar op zoek is hier in Las Vegas.

Eggie is soms een klein beetje een romantische ziel. Echt!

 

Een kleurrijke dromer.

 

Met een klein beetje gevoel voor dramatiek.

 

Hij heeft een ver vreemd verlangen.

 

Wat hij graag groots neer wil zetten.

 

Vaste overtuigingen.

 

Waarbij hij weinig reflectie toont.

 

Gewichtigheid zet hij zwaar aan.

 

Met welk verlangen is Eggie naar Las Vegas gekomen?

Vrij vertaald naar

Hulpverlening

Eén van de grootste vergrijpen is mensen te vertellen wat hun probleem is en wat zij moeten doen om van hun problemen af te komen.

Het volgende vergrijp is iemand te verdrijven naar het terrein waarop jij denkt dat het probleem volgens jou ligt.

Het ware uitgangspunt is dat het individu precies weet wat het probleem is, omdat hij of zij ook de oorzaak ervaren heeft. Omdat die persoon de oorzaak kent, kent hij of zij ook de oplossing.

Het is onze verantwoordelijkheid de ander bij zijn onderbewuste informatie te brengen, zodat het probleem kan worden opgelost.

‘Vragen stellen’ en ‘antwoorden horen’ zonder waardeoordeel, totdat het gesprek is afgelopen.

De kardinale regel is: niet evalueren, ontzenuwen, oordelen, meningen geven, suggereren, vertellen of opdrijven.

Hans te Dam

Catharsis en Integratie

uitg. Bres, Amsterdam 1997 (blz. 33)

 

 

Ik wist het, ik wist het. Dit jaar wordt mijn jaar!

En het gaat van start op 8 februari 2016 hier in the Venetian/Palazzo.

 

Het jaar van de Aap.

 

Mijn geboortejaar; ook het jaar van de Aap.

 

De aap heeft geen neiging tot het behouden of vergaren van zaken.

 

De Aap kan goed problemen oplossen.
Tot zover mag ik die Apen wel.

Eh……..deze slaan we maar over: ‘Soms kan de Aap niet redelijk zijn’.

En K. is een Rat en Apen en Ratten mixen goed.

Oeiiiii dat klinkt vreemd. Ach ja Vegas.

Alles glimt en blinkt in Vegas.

Alles glimt en blinkt in the Venetian/Palozzo hotel in Las Vegas.
Al bij binnenkomst schittert het je tegemoet.

 

Als het gaat om de lichte marmeren vloeren.

 

De drukke patronen die de wandelroute aangeven.

 

Of de prachtige kroonluchters en de geschilderde plafonds.

 

Buiten is het vooral ’s avonds een lichtjesfestijn.

 

Overdag hebben de wolken, het licht en de lucht een eigen bedrage.

 

Gisteren zijn we naar het Bellagio hotel geweest. Om te lunchen.

 

Daar moet je in de rij staan. Je mag maar 2 uur blijven en….

 

je moet een strategie hebben. Kleine beetjes en vooral met iets licht beginnen. kijk K. heeft maar 4 rondes kunnen doen. Ik kwam aan 5.

 

’s Avonds naar Mystère van Cirque du Soleil hier aan de overkant. Helemaal vooraan. Wauw wat lichamen allemaal kunnen.

Vandaag ga ik op water, droog brood(beetje boter) en vooral een prikkelarm dieet.

 

 

Op naar Las Vegas.

Deze schoenen gaan naar Vegas.

 

En deze schoenen gaan mee :-).

 

Dit weer gaan we niet missen.

 

Helaas, geen economy comfort deze keer :-(.

 

Maar wel veel meer zon.

 

Na echt wel een flinke vlucht.

 

Moet je eigenlijk niet meer denken in ‘hier’ en ‘daar’.

 

Met één voet uit het vliegtuig en je weet: ‘ik ben in Las Vegas’.

 

Waar alles goud is wat er blinkt.

 

Waan je je in een compleet ander wereld.

 

 

 

 

Eggie doet spreekwoorden en gezegdes.

Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Hoop dat het een mooi litteken geworden is M :-).
(een halve oplossing maakt het probleem alleen maar erger)

 

Er is geen koe zo bont, of er zit wel een vlekje aan.
(iedereen heeft wel iets waar hij niet zo goed in is)

 

Een cactus in de broekzak zijn.
(dat is geen bijdrage van serieuze betekenis)

 

Iets op drijfzand baseren.
(iets op een ongefundeerde aanname bepalen)

 

Steen en been klagen.
(luid en heftig klagen)

 

Niet over één nacht ijs gaan.
(een voorzichtige aanpak hanteren)

 

Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt.
(ik wil hiermee niet akkoord gaan)

 

Met beide benen op de grond staan.
(Een realist zijn)

 

De kat op het spek (Eggie) binden.
(iemand in verleiding brengen)

 

Het licht aan het einde van de tunnel zien.
(begrijpen wat men daarvoor nog niet begreep)

 

En dit is er één. De beste van al.
Eentje die mijn oma, de moeder van mijn moeder, altijd gebruikte. Deze oma was een wijze vrouw.

 

Zoo loopen de goten als het regent.’
(het een is een natuurlijk gevolg van het ander)

Voor A, een dierbare vriendin, die al haar wijsheid aan moet spreken op dit moment.

Vrij vertaald naar:

Herbezinnen

De achteruitgang van onze fysieke en verstandelijke vermogens maakt dat we ons kunnen herbezinnen op het leven, dingen uit het verleden kunnen verteren en goedmaken, geeft de rust die nodig is om de wonderen van het leven  te kunnen waarderen. Voorwaarde is wel dat onze laatste levensjaren niet gericht zijn op doorleven en volhouden – wat volgens James Hillman eerder ingegeven is door doodsangst dan levensdrift – maar loslaten en vertrekken. Dan kan ons karakter zich verdiepen en vervolmaken.

Daarom is het van belang dat we ergens tussen ons veertigste en vijftigste levensjaar beginnen met loslaten en een herbezinning ten aanzien van levenshouding en waarden.

Psychiater A. G. Welman houdt in zijn boek Ouder worden een warm pleidooi voor deze ‘kunst’. Heb je in de fase van de middelbare leeftijd enigszins leren relativeren en afstand kunnen nemen van je eigen impulsen, verlangens en verwachtingen – niet alles in het leven loopt zoals jij wilt – dan ontwikkel je een innerlijke vrijheid die je in de latere levensfase van de ouderdom, wanneer je onherroepelijk met gebreken en beperkingen wordt geconfronteerd, goed van pas komt.

Bovendien kunnen ouderen in het veroveren van die innerlijke vrijheid een stimulerend voorbeeld voor jongeren zijn. Dan kan zich de heilzame werking voordoen dat ouderen alleen al door hun aanwezigheid een weldadige invloed kunnen uitoefenen of voor een balans in de gemeenschap kunnen zorgen.

Ik denk dat als ouderen meer op die eigen karakteristieke en standvastige manier in het straatbeeld en openbare leven aanwezig zouden zijn, jongeren zich anders zouden gedragen.

Misschien hebben jongeren, juist omdat markante ouderen zo uit de openbare ruimte zijn verdwenen, deze wel erg voor zich opgeëist met alle gevolgen van dien.

Mirre Bots

De ziel van ouder worden

Jonas magazine nr. 41 januari 2001

 

 

 

Soms wordt de kou aan de buitenkant bijna de kou aan je binnenkant.

Zou koud aan de buitenkant ook koud aan de binnenkant voelen?

 

Zoek je dan een holletje om je te ‘verstoppen’?

 

Of een zonnige plekje zodat de zon je laat smelten?

 

Zorg je voor jezelf aan de binnenkant met ‘groene’ sapjes?

 

Zoek je ver’lichting’ om je binnenkant op te laten gloeien?

 

Soms ontmoet je mensen die aan de binnenkant koud zijn geworden door wat ze aan de buitenkant mee hebben gemaakt.

 

Ieder mens heeft zo zijn reden waarom hij geworden is zoals hij is.

 

Elke situatie kent meerdere zichtpunten.

 

Het is soms vanuit welk standpunt je de situatie bekijkt.

 

Van standpunt veranderen en op zoek gaan naar een ‘nieuw’ zichtpunt helpt soms om de kou, aan de binnenkant, te laten verdwijnen.

Met dank aan mijn vader die dit prachtige miniatuurtje gemaakt heeft. Het staat op de belangrijkste plek in huis.

Vrij vertaald naar:

Mensbeeld

Ik ga er van uit dat elk mens, binnen zijn vaak beperkende en soms diepkwetsende levensomstandigheden, er het beste van probeert te maken.

Op die manier kijk ik naar scheefgroei en kan ik op een vriendelijke – niet veroordelende -manier de ander helpen zoeken naar de goede redenen die hij heeft gehad om te worden wie hij nu is.

Van daaruit geloof ik ook in de mogelijkheden, die bij ieder mens naar boven komen, als zij geholpen wordt om het beste in zichzelf te zoeken, van onder de vele lagen die zij over hun kwetsbare zelf hebben opgetrokken.

Mijn optimistische mensvisie houdt niet in dat ik geloof dat alles voor groei en verandering vatbaar is en dat ik blind hoef te zijn voor de verschrikkelijke dingen die mensen zichzelf en anderen soms aandoen.

Het betekent eerder dat ik het ook zinvol vind om aanwezig te zijn en te blijven bij lijden waarvan mij de zin overstijgt, dat ik geloof dat wij iets wezenlijks bieden wanneer we met onze persoon – en niet met onze technieken – bondgenoot durven te zijn op terreinen waar we alleen maar onze machteloosheid kunnen erkennen.

Ik vind het waardevol om in contact te zijn met hoe die persoon zich op het moment zelf aan mij verschijnt.

Gids voor gesprekstherapie

Mia Leijssen

uitg. Elsevier/De Tijdstroom, Maarssen

1999 (2e druk)