Gewoon een wandeltje door New York en wat is dat met Blauw.

Overal in New York kom je parkjes tegen.

 

Met heel veel duiven.

 

Eekhoorntjes.

 

En een eigen stoeltje.

 

Voor zwagerlief vandaag even naar een megastore op fotogebied gelopen.
Van 40 W45th street ( 6th Ave) naar 420 9th Ave via W34th street.
Nou ja dat is gewoon zoiets als 11 straten en 3 blokken.

 

Rugzak gekocht.

 

En op een droog broodje (met een beetje boter) en een groen sapje weer terug gewandeld.
In de zon.
Wordt je blij van.

 

’s Avonds naar het theater.
Veilig ingepakt in plastic regenjasjes.

 

Zitten we bij de Blue Man Group.

 

Veel Rock, Percussie, PVC, Eten, Verf en WC-papier.
Wij hebben het droog kunnen houden maar werden wel bedolven onder veel, heel veel (gerecycled) wc-papier.

 

 

 

Een rondje stad

 

Er is zo veel te zien. Waar gaan we als eerste naartoe?

 

Juist Chinatown.

 

Voor je er erg in hebt loop je er.
Zo grappig.
Niks geen borden maar gewoon aan de overkant van de straat ben je in een andere wereld.

 

En dan ben je er ineens weer uit.
Ook gewoon zomaar aan de andere kant van de straat.

 

Welke duif wil hier nou op die stekels zitten?

 

En ja hoor het volgende bekende.

 

Metershoge gebouwen.

 

Op Wallstreet.
Of ze Eggie op de foto mocht zetten?
Tuurlijk.

 

En tuurlijk de Cloud is ook overal.
Hier stellen ze hem zelfs tentoon.

 

Wat New York zo indrukwekkend maakt.

Vandaag al vroeg op pad, zo vroeg dat er bijna geen verkeer is.
Oh ja, half 7.

 

We gaan naar Chelsea Market.
Een waar kippenhok maar fabelachtig gezellig.

 

Allemaal winkeltjes in een groot ‘oud’pand vol geuren, kleuren en indrukken.

 

En prachtige plaatjes.

 

En dan het 9/11 memorial.
Hier val ik stil.
Letterlijk.

 

En heb ik niets meer toe te voegen.

 

 

 

Dag 2 in New York

Het eerste wat je nodig hebt in New York is vervoer. Voor de heenweg (naar ALLES) gaat er niks boven de benenwagen. Op de terugweg dient het gemak toch wel een beetje de mens en gaan we voor een Ubertje.

 

Het 2e is, uiteraard, wifi. Free Starbucks is een handige. Nee, niet voor de koffie, voor free Wi-Fi!

 

Koffie doen we ergens anders. We hebben dan alleen Google nodig (en dus de Wi-Fi van Starbucks) om de goede koffie te vinden.

 

Ondertussen zijn we erg gehecht geraakt aan onze ‘sapjes’ (o.a. de groene).

 

Wanneer er een bodem is gelegd (met dank aan Starbucks) is het, ja hoor, linea recta naar….de Apple store.

 

Uiteraard gaat de route ook langs nieuw Amsterdam.

 

Want de tulpen zitten ons natuurlijk nog wel een beetje in de benen.

 

Onderweg  vergapen we ons aan al die ongelooflijke gebouwen. Zo ’s morgens vroeg is de bovenste helft nog in de mist.

 

En aan andere grappige groots stadse zaken. Tja….. een handige manier van stapelen. Wellicht iets voor ons in de wijk?

 

 

 

 

 

 

New York op hardloopschoenen

Het voorbereidende werk.

 

L en R brengen ons weg.

 

Hardloopschoenen aan………rennen maar.

 

Echt geen zin meer in koffie. Gewoon een bakje thee.

 

Prima de luxe beenruimte.

 

Alles geïnstalleerd.

 

Agnes Obel erbij………karren maar.

 

Eggie speelt met zijn eigen schaduw.

 

Aankomst op JFK en nog een flinke rit naar Manhattan.

 

Ehhhhhhh dit is ons uitzicht.
Het goede nieuws is: ‘de stekker van de airco gaat eruit en het raam kan open.’
Heerlijk frisse New Yorkse lucht.
Nou ja fris.
LUCHT.

 

 

Van de week had ik iets met wolken?

Geen idee of het te maken heeft met de hoeveelheid worteltjes die we dagelijks in ons sapje kieperen.

 

Misschien heeft het te maken met meer bewustzijn of inzicht.

 

Maar deze week had ik iets met bomen én met wolken. Die van die bomen, dat is geen nieuws.

 

En met een man in de ‘Cloud‘ zijn die wolken ook heel voorspelbaar.

 

Tijdens een kopje verse muntthee met vriendin A. kwam het op het ‘internet of things‘. Voor ‘een mensen mens’ zoals A.(en mijzelf) is dat toch een beetje abracadabra, een soort of drijfzand maar dan zonder zand.

We hadden het er over dat ons leven in 2026, met een eigen Alice of Alexa, op veel vlakken makkelijker gaat worden. Zo zullen oplossingen, meningen en argumenten echte Alice of Alexa dingen zijn.

Hoe zit het dan met ons als mens?  Zijn wij dan nog wel nodig?  Wordt het niet ongelooflijk saai, voorspelbaar en onpersoonlijk?

Misschien?

Heel misschien.

Is dat het drijfzand wel?

Niet robots die onze rol en taak overnemen

maar wij die meer tijd krijgen om mens en ‘empathisch‘ te zijn.

WIJ.

Jij en ik.

In de woorden van Martin Buber, filosoof en theoloog:

‘Ik word ‘iemand’ aan jou. Mijn menszijn ontwikkelt zich in de relatie en in de ontmoeting met de ander. Echt menszijn is ‘leven in een wederkerige relatie met je medemens’.

Mij lijkt het leven in 2026 wel leuk.

Nu zijn mijn keukentafelgesprekjes met K. ook al zo leuk.

Hij en ik.

Over relationele databases die zó uit zijn.

En niet relationele databases die helemaal in zijn.

Ook bij Humanitas zouden we over moeten gaan op ‘Titan Graph databases die draaien op Amazon DynamoDB.’

ECHT!

Snap je het?

Nee?

Ik kom er nog op terug, voor 2026.

 

 

De week van de grote contrasten, de kleine dingen en een grote gift.

Hoe mooi is het om de lente zo volop om je heen te hebben.

 

De buurdames in onze ‘bijna’ achtertuin zijn nl. moeder geworden.

 

Tussen de winterse sneeuw- en hagelbuien door.

 

Bij BOR zijn het de kleine dingen die het doen.
Zoals M die nu betaald werk heeft.

 

P die supernieuws heeft. Gefeliciteerd P.

 

De kleine gehaakte BORbeertjes van P, om cadeau te doen aan de kinderen.

 

En van vader en zoon die gewoon, zittend op de grond, samen een spelletje doen.

 

En…oh ja. Nog een héél groots iets voor BOR.
We hebben een anonieme donateur.
Iemand die blij is met het werk van de vrijwilligers bij BOR.
We kregen geld voor een vrijwilligersuitje.
DANK anonieme donateur.
Ik hoop dat je een volger bent van BOR op Twitter en je wellicht ook Eggie volgt op zijn zoektocht.
We zullen je op de hoogte houden.