Waarom je soms iets aanneemt

Featured image

en waarom het nooit een excuus mag zijn.

Zaterdag stond in de Volkskrant een artikel over de berisping van een hoogleraar. Ze werd berispt voor een psychologisch rapport over iemand die ze nooit had gezien of gesproken.

HEFTIG!

Ergens snap ik het wel. Het zal wel tijdsdruk zijn geweest of er lag nog een stapel dossiers die bekeken moesten worden. Het internet deed het even niet, de agenda te gevuld en niemand was bereikbaar. Ik zie het helemaal voor me. Druk, druk, druk.

Gemakshalve neem ik aan dat het niet verkeerd bedoeld is.

Ken je die Renault reclame. Tijdens de training van nieuwe vrijwilligers voor BOR laat ik altijd het YouTube filmpje zien van Renault. Jonge vrouw, met boeket, in een witte jurk naast een oudere man die bij de kerk uitstappen. Iedere keer denk ik: ‘ja hoor ze gaat trouwen!’

Maar nee!

Haar vader trouwt. Met een man. Die zag je toch niet aankomen.

Maar wat zou een leven zonder aannames zijn. Dan moet je alles in twijfel trekken. Niet handig. Wat moet je dan met dit plaatje? Toch net een oog? Mis! De spiegel van onze auto.

Zo vindt ik het deze opname uit Bonje bij de Buren geweldig.

Bij BOR maken wij kennis met moeder, met vader en met de kinderen. We nemen het verhaal van iedereen aan zoals het ons verteld wordt. We zijn meerzijdig meelevend.

We realiseren ons ook dat we maar één deel zien.

En dat dat deel altijd afhankelijk is van de omstandigheden.

We hebben een gulden regel: ‘dat wat je niet van iemand zelf hebt gehoord kan je niet voor waar aannemen’. Niet omdat we nou zo slim zijn maar eigenlijk om onszelf te beschermen.

Er is niets mis met aannames. Die doe je toch wel. Vinden we ook helemaal oké. Het wordt wat anders wanneer een aanname als waarheid gezien gaat worden.

En nou neem ik maar aan dat jullie snappen wat ik bedoel.

Een treinreis waarin ik mezelf niet serieus neem …… of toch wel?

Featured image

Een afspraakje met zuslief in het zuiden van het land.

Featured image

Ik had mijzelf de opdracht gegeven om ‘een gift’ weer terug te brengen.

Featured image

Een eigen plek.

Featured image

Maar zó saaaaaaaiiiiiii.

Featured image

En zó laaaaannnggggggg.

Featured image

Al die bochten.

Featured image

Yekkkkie bah…

Featured image

Een goed gesprek.

Featured image

Kan je wel vergeten.

Featured image

mmmmmmmmmm AARDIG.

Featured image

En weer terug.

Featured image

Klieren mag.

Het maatje van K.

Ik ben 1.60 meter, K is 1.96 meter.

Featured image

Zo in de loop van de jaren hebben we het wel aardig opgelost.
Het aanrechtblad is 5 cm hoger en op de bank prop ik wat kussen in mijn rug.

 

Featured image

In Engeland werd het weer even duidelijk.

 

Featured image

We hebben nu een auto op K. zijn maat. Hij is groot. Hij is breed. Hij is lang………en in mijn hoofd past ie nooit op de weg, in een parkeervak, laat staan dat ik er ooit maar mee de parkeergarage in durf. Gewoon oefenen dan maar.

 

Featured image

Mijn geheim.

 

Featured image

!!!!!

5 jaar Humanitas BOR (begeleide omgangsregeling)

Alweer ruim 5 jaar Humanitas BOR (begeleide omgangsregeling). Een bijzonder project. Op mijn LinkedIn profiel staat wat BOR doet en wat ik doe. Hier wil ik graag vertellen wat we geleerd hebben van de kinderen. En wil je meer weten……neem contact op en we spreken een tijd af hoe lang ik mag praten. Want over BOR kan ik eindeloos praten!

Featured image

Bij BOR hebben we 10 huisregels en die tellen voor iedereen. Voor moeder, voor vader, voor de kinderen/jongeren, voor de coördinator en voor de vrijwilliger. We mogen elkaar daar altijd op aanspreken.

Featured image

Want het is voor iedereen belangrijk om te weten wat we wel doen en wat we niet doen.

Featured image

Bij BOR hebben de kinderen geen dossier op tafel en zijn we, als volwassenen, verantwoordelijk voor de kinderen.

Featured image

De kinderen mogen uitchecken bij zaken van en tussen de volwassenen.

Featured image

En checken weer in bij de ouder/kind dingen.

Featured image

We horen graag de verhalen van iedereen.

Featured image

Maar we zijn er voor iedereen! We spreken af dat iedereen zich aan zijn rol houdt: vader als vader, moeder als moeder en kind/jongere als kind/jongere.

Featured image

Ieder mens heeft een eigen’gekke’dingetje. Strijdende vader en moeders is wel een héél gek dingetje.

Featured image

We weten ook dat we alleen het buitenkantje van iemand zien.

Featured image

We spreken af dat wat wij niet van iemand zelf horen nemen wij niet voor ‘waar’ aan. Alleen wat iemand zelf verteld geloven we.

Featured image

Hoe zwaar en lastig het soms ook is: je bent ouder en kind de rest van je leven en daar heb je het mee te doen.

Bij BOR zeggen we altijd: beter 5 minuten goed contact dan géén contact of contact dat eindigt in een drama.

Featured image

Afspraken maken en daarover communiceren is het lastigste wat er is.

De Pinguin en de Papagaai

De pinguïn en de papagaai
Dag papegaai, zei de pinguïn.
Dag papegaai, zei de papegaai.
Nee, zei de pinguïn, jij moet dag pinguïn zeggen.
Nee, zei de papegaai, jij moet dag pinguïn zeggen.
Nee, zei de pinguïn, ik ben een pinguïn.
Nee, zei de papegaai, ik ben een pinguïn.
Jij bent een papegaai, zei de pinguïn.
Jij bent een papegaai, zei de papegaai.
Stomme papegaai, zei de pinguïn.
Stomme pinguïn, zei de papegaai.

dichter: Erik van Os

Featured image

Bij BOR stellen we elkaar geen vragen die we niet kunnen beantwoorden of waar de antwoorden niet van gehoord kunnen worden. We doen de koetjes en de kalfjes en praten we over de dagelijkse dingen van het leven. We zorgen dat we het goed hebben met elkaar.

Al weer 5 jaar wonen in ons Pentakelhuis

Ons duurzame huis heeft een vijfhoek vorm, het Pentakel.
Alle maten van het huis beantwoorden aan de regels van de Gulden Snede.
Bij de Gulden Snede wordt uitgegaan dat er een relatie bestaat met de vormen en dynamiek in de natuur en de regels van proporties uit de kunst.

 

Featured image

De onderliggende harmonieuze principes komen uit de spirituele wereld, zijn terug te vinden in onze eigen lichaamsverhoudingen en de geest die aarde, lucht, vuur en water verbindt.

Dit huis hebben we Penta Riet (Pentakel en Rietenkap) genoemd en verwijst naar Panta Rhei. Panta Rhei betekent ‘‘alles stroomt, alles is in beweging’’. Hiermee wordt aangegeven dat alles in onze wereld steeds in verandering is. De vijfhoekvorm symboliseert ook de overgang tussen een vierkant en een cirkel. Voor ons correspondeert dit met onze visie voor het huis als warm en welkom, daarbij persoonlijke beweging en verandering ondersteunend.’

In september 2010 zijn we in ons huis gaan wonen.

Door de groei van ons gezinssysteem en door het wens’ouder’schap van K en S in 2013 hebben we 5 huisregels opgesteld.
5 Huisregels in de geest van ons huis die alle punten als, een doorgaande cirkel, verbindt.

Featured image

Regel  1 Respect voor het huis

Regel 2 Wat tussen de koppels is blijft tussen de koppels

Regel 3 Ieder heeft zijn eigen gekke dingetje en dat heeft een plaats in het geheel

Regel 4 Als iets van invloed is op het systeem dan breng je het in!

Regel 5 Humor! 

 

Waarom ons Pentakelhuis verbonden is met een zwarte cape.

Al bij de aankomst in Dover waren er beelden die ik niet goed thuis kon brengen. Ik zie mijzelf maar van deur tot deur gaan, in het donker. Gehuld in een zwarte cape.

Gelukkig kijkt K nergens van op en gaat met mij op pad naar de beelden die ik heb. Ja zeg ik: ‘het zijn kleine smalle donkere straatjes’. En ik zie alles van opzij.

Featured image

Het zijn de smalle straatjes. Het is het donker en ik weet zeker dat ik gehaast ben. Ik voel me schichtig en gedreven, er moet nog zo veel.

Ik weet zeker dat ik niet in de gegoede buurten ben. Er is veel armoe.

Ik krijg niet helder wat mijn rol is en zeker niet wat mijn status is. Alleen dat die cape mij beschermd.

 

Featured image

Ik weet dat het mijn taak is. Ergens ver diep van binnenuit mij, een roeping. Evenals dat rook, vuur en warmte belangrijk zijn.

 

Featured image

Anno 2015 geloof ik dat er meer is dan alleen het heden dat ik ken en mijn huidige leven.

En dat ons ‘Pentakelhuis’ die warmte geeft.

Morgen gaan we weer naar huis. Wat ik gisteren niet vond op Stonehenge, vond ik wel in Bradford on Avon. Ik hou van aardse spiritualiteit. Met mijn voeten in de klei voelen dat er meer is. Mij er door laten raken én…….weer verder.