Mijn leven heeft een draai van 360° gemaakt

Ons leven
heeft een draai
van 360° gemaakt
ik ben er draaierig
en misselijk van.

Van het ene uiterste
(de keuken op de Boor)

in het andere uiterste
(de keuken op de Vaartweg).

Het tuintje 
vanaf vier hoog

lokt geen vogels
maar wie weet
lukt het hierboven wel.

Met al dat
zwart en wit

zorgen we
voor eigen kleur
en identiteit.

Waar we iets missen
(dat hele handige extra bakje)

zorgen we 
voor eigen oplossingen

de tijdelijke
(de gordijnen worden gemaakt)

de permanente
(de foto’s op canvas dienen als vitrage).

De contrasten
zijn zo groot
dat het geen enkel nut heeft
om te vergelijken.

Eerder heb ik het al mooi omschreven
Dependent Origination 

Het is niet de verhuizing
(niemand kennen en een nieuwe omgeving)
het huis
(met zijn zwart en wit)
de omgeving
(aan een drukke straat met veel verkeer)
de veranderingen
(stilte van een dorp naar hectiek van de stad)
maar
mijn verlangen
mijn gedachten
mijn emoties
mijn verliezen
die ik probeer te koesteren
vast wil houden
een deel van mijzelf wil maken.

Ik weet
dat het niet persoonlijk is
dat het voorbij gaat in de tijd
en dat ik me altijd
altijd 
aan zal passen
zal kijken naar wat mogelijk is
zoek naar wat ik hier kan vinden
koester waar ik blij van word
en
wanneer mijn hoofd
mijn emoties dat weten
doet dat lijf
vanzelf wel mee.

Het grote in- en uitpakken is begonnen

De dozen
de stickers
het plakband
is gearriveerd.

Het inpakken

is begonnen.

De laatste 

avond!

De verhuiswagen
staat voor de deur

bijna alles
gaat mee

er blijft
veel achter
dat bij het huis hoort

behalve deze lamp
die gaat met ons mee
al jaren.

Een laatste check.

Een afscheidsgroet
(met een prachtige bos bloemen)
van onze buren.

Het uitpakken
kan beginnen.

Waar gaan we heen verhuizen?

We zijn al een klein beetje 
in  de verhuis-stemming.

De tweeling doet ook al mee.

Soms is verpakkingsmateriaal 
het ideale speelgoed

Ze vinden het zó grooottt

zó hooooggg.

zó leeeeggg

dat is het al snel 
wanneer je klein bent.

Ja
we zitten hoog
ja
het is groot
ja
het is nu nog leeg.

Vrijdag is de verhuisdag
dan vullen we het huis
op 4 hoog.

Hoe raken onze zielen óóit los van ons huis?

Tien jaar

zijn we 

met hart

en ziel

verbonden

en verknocht

aan ALLES

Klik op de plaatje voor het filmpje

om

en in

ons huis.

Onze ziel
zit er vanaf het begin
volledig in
in de vorm
in de materialen
in de kleuren
in de geuren
en alles waar de vijfhoek
voor ons voor staat.

Hoe moet ik
hoe moeten wij
dit huis
ÓÓIT
loslaten?

Nou gewoon

het huis laat óns los!

Vanmorgen vroeg
bij het opstaan
lag één van de badkamerspiegel
op de grond
in 1000 stukjes.

Niet wij
laten het huis los.

Het huis
laat ons los.

Vele eeuwen werd de spiegel 
gebruikt voor bijgeloof.
Wanneer iemand was overleden
en deze lag opgebaard
moesten alle spiegels worden afgedekt.
Men geloofde namelijk
dat wanneer de overleden ziel
zichzelf in de spiegel zou zien
deze wel eens zou kunnen denken
'Mwah, not that bad, laat ik maar blijven'.
Er was nog een manier
om er voor te zorgen
dat de ziel niet bleef
en dat was het kapot maken van de spiegel.
De ziel kon dan loskomen.

Het huis heeft de spiegel
voor ons kapot gemaakt
en laat onze zielen gaan.

De verhuizing komt dichterbij

Het is definitief

en de eerste

voorbereidingen
worden getroffen.

Sorteren
Opruimen
Ordenen.

Een herkansing
om de laatjes
na 10 jaar
in de goede volgorde

als een soort puzzeltje

in het kastje
weer terug te doen.

Vergeefse moeite
slechts 5 puzzelstukjes
passen.

De meeste zitten 
weer 
in de oude
niet kloppende volgorde
terug in de kast.

Dat is maar voor
de volgende verhuizing.

Er moet nog wel
iets
aangeschaft worden.

Het centrale stofzuigersysteem
kunnen we niet meenemen.

Het nieuwe kleine boeddhistische monnikshuis (kuti) van Bhante Ānanda

(alle foto’s zijn genomen door Bhante Ānanda of iemand uit de gemeenschap, ze zijn geplaatst met toestemming)

Covid-19 had ook invloed
op het dagelijks leven
van Bhante Ānanda.

Zo kon hij
door de lockdown
niet meer wonen
in zijn kuti
hoog in de Canadese bergen

en zijn dagelijkse almoes-tocht
naar de gemeenschap
van Nelson maken.

Nu organiseert de 
sangha (gemeenschap)
iedere zondag een 
‘community food dana offering’.
waar iedereen 
Bhante Ānanda aalmoezen aan kan bieden
zelf mee kan eten 
anderen kan ontmoeten
vragen aan Bhante Ānanda kan stellen
of een meditatieoefening met hem doen.

Dana is een gift vanuit je hart,
die je waardering weerspiegelt en symboliseert.
Daarnaast heeft dana een praktisch doel:
het voortbestaan van de gemeenschap
door bij te dragen aan het levensonderhoud van de leraar.

Vrijdag 19 juni 

was er de Kuti Pūjā
de inwijding van
het nieuwe kleine boeddhistische monnikshuis
waar Bhante Ānanda
gaat wonen.

Dit is wat Bhante Ānanda vertelt over de inwijding:
‘Voor deze Kuti Pūjā
zegen ik de Saṅgha
voor dit prachtige geschenk.
Ik zal beschermende
gezangen (Parittas) reciteren
in zowel Pāḷi als Engels.

De kracht van het gezang is vooral 
het effect op de geest
wanneer de lezer en de luisteraar
ze hoort en begrijpt.

Na saṅgha dāna
het maaltijdoffer
ga ik
onder de grote ceder
de paritta’s reciteren.
Dit duurt een paar uur.

Ik zal de Ratana Sutta
de Khandha paritta
Mora Paritta
Mettā Sutta
Ātānayita Sutta
… en meer reciteren.

Mensen kunnen vertrekken
wanneer ze maar willen. 🙂

Je kunt ook
licht-
bloemen-
en wierook geven
om de saṅgha
de deva’s 
en de omgeving
te beschermen.

Het huisje is nog niet af
er moet nog veel gebeuren
aan afwerking
inrichting
water
elektra
composttoilet
de omgeving.

Iedereen kan zijn bijdrage leveren.

Het kuti-project
staat onder toezicht
van de Suttavada Foundation
(gevestigd in Nederland
en de site is bijna klaar)
als een gemeenschappelijk
collectief project
waar iedereen
aan kan bijdragen.

Vanuit Nederland
kan iedereen die geld
of een praktische gift
wil doen
contact opnemen met K.
via de Suttavada Stichting:
koen@suttavada.foundation.

De eerste praktische gift
is er al
want ook een monnik
moet gewoon
zijn huishouden doen.

Voor meer foto’s van de Kuti van Bhante Ānanda: klik hier.

De video’s van Bhante Ānanda zijn te zien wanneer je op deze link klikt.

Een dag en een nacht in Hindeloopen (2)(familie)

Die dag en die nacht
in Slot Hylpen

was al maanden geleden
geregeld
gelukkig kon het toch
doorgaan.

We waren met 
3 zoons
aanhang
K. en ik.

Er was riant ruimte
zodat we rekening konden houden
met de Covid-19 maatregelen.

Ieder koppel zijn eigen ruimte
een eigen slaapkamer
een eigen badkamer
en dan was er nóg meer
ruimte
een groot terras
een grote tuin
een grote gang
een grote eetkeuken
een grote huiskamer
een grote kookkeuken.

Als je niet wilde
hoefde je
elkaar niet eens
tegen te komen.

We gingen
voor de omgeving

de sfeer

het gezelschap

en ondanks de 
beperkingen
was het goed
‘samen zijn’
met elkaar.

De tweeling wordt steeds zwaarder

Die arme K.
die sjouwt wat af
en ze worden
steeds zwaarder
en
zwaarder.
Hij sjouwt toch al gauw
rond de 17 kg
per kind
op zijn nek.
En bij een tweeling
is het dubbel.
Gelukkig
mag
het na elkaar.
Het is mooi weer
om naar
het strandje
te gaan.
Pootje baden
steeds verder
steeds natter
heel veel plezier!
Een beetje
hangen
plagen.
K. heeft er zijn handen
aan vol.