Wat er met je gebeurt als je oud, écht heel oud bent

Na zijn pensionering

30 jaar geleden

is mijn vader

met veel plezier
talent
en oog voor detail
gaan tekenen.

Helaas
komt zijn laatste tekening 
maar niet af.

De wereld
om hem heen
heeft nog zijn
aantrekkingskracht

 

genoeg kleine dingen
om van te genieten.

 

Alleen dat
ouder wordend lijf

 

 

vertoont steeds
meer 
en meer
mankementen.

 

 

De deur staat 
nog steeds open
voor een kopje thee
met een koekje
maar ieder bezoek
kost meer
en meer energie.

 

Mijn vader laat zien
dat oud worden
het leven kwetsbaar 
en fragiel maakt.

 

Dat oud worden
geen schoonheid heeft
wanneer een lijf
het stapje voor stapje
af laat weten.
 
Dat oud worden dwingt
om ieder moment van de dag
verliezen te aanvaarden
het lelijke van de ouderdom te vervangen
door schoonheid van binnenuit
en winst van 65 jaar huwelijk.
 
Mijn vader en moeder
doen het samen 
waardig
zelfbewust
zonder te klagen
in volle bewustzijn
met eigen regie.
 
Oud zijn
wordt mij 
wonderschoon
en
ontroerend
voorgeleefd.
 
 
 
 
 
 

Een rondje met het (buur)hondje

Ik mocht mee
de buurhondjes
uitlaten.

 

Nou ja
wie laat
wie
nu uit?

We hebben een doel

 

we zijn onderweg

 

samen met

pup Pien

 

naar het strandje

waar pup Pien
met haar 
8 weken

voor het eerst

het water

in gaat

om te zwemmen.

Je zou er
na je eerste keer
zwemmen
als honde-pup
melancholisch
van worden.

Een dag en een nacht met de tweeling (2)

K. heeft zo

zijn eigen
rol
en taak bij 
de tweeling.

Veelal wordt hij
gebruikt om 
vast te houden
tegenaan te leunen
op te klimmen
of gewoon
om tegen te kletsen.

Uiteraard is hij ook
van de tabletjes

die hij werkend 
en kindvriendelijk
moet houden. 

Ze gaan natuurlijk
ook mee op koffie
speurtocht

en met een sapje 
voor de tweeling
worden de koekjes
eerlijk gedeeld.

Zo is K.
van vele markten thuis.

De tweeling heeft twee moeders
en er woont in huis geen vader.

Op vaderdag viert de tweeling
een Koendag 
en zijn er de cadeau ‘s
die ze op school gemaakt hebben.

Die K. boft maar
met de tweeling

en de tweeling met K.!

Wie het kleine………. (3)

Ieder jaar

 

blijft het me verbazen

 

dat ik
iedere  bloem

 

vlinder

 

en bij

 

weer
met open mond
en vol bewondering
verwelkom
alsof
het de 1e keer is
dat ik ze zie.

Ik heb besloten
dat ik dat
nóg jaren
blijf doen.

Of
zoals in de tekst van Rilke:
‘ik heb besloten om iedere dag een beginner te zijn’

 

'…………wees geduldig met wat onopgelost is in je hart 
en probeer de vragen zelf lief te hebben, 
alsof het gesloten kamers zijn of boeken 
die in een totaal vreemde taal geschreven zijn.

Ga niet op zoek naar antwoorden 
die je niet gegeven kunnen worden, 
want je zou niet in staat zijn ze te leven.

En daar gaat het om: 
alles te kunnen leven.

Leef de vragen op dit moment.

Misschien zul je ooit, zonder het te merken, 
op een dag het antwoord binnen leven.

Besluit om altijd opnieuw te beginnen
om een beginner te zijn

Rilke on love and other difficulties
John J.L. Mood



 

 

Waaraan ontleen je je identiteit?

Vorige maand
stond mijn boompioen
vol in bloei.

Blijkbaar
wanneer je
goed geworteld
bent
en de hitte
van 2018
hebt overleefd
bloei je beter
dan ooit.

 

 

Na de bloei
blijven er prachtige
kroontjes
in afwachting
van een volgend
goed geworteld
nieuw bloei-jaar.

 

Zo van een afstandje
lijken alle
uitgebloeide
goed gewortelde
bloemen
kroontjes

 

op elkaar.

 

Niets is minder waar
zelfs bij

 

uitgebloeide

 

uitbundig bloeiende
boompioenen
is er
toch zoiets
als een eigen
unieke zelf.

Misschien dat het aan de worteltjes ligt?