Persoonlijk

Ik ben geboeid door wat mensen doen

Zolang als ik me kan herinneren ben ik geboeid door wat mensen doen, hoe ze het doen, waarom ze het doen en in wat ze doen.  Als klein meisje keek ik met verbazing naar de communicatie van de volwassenen om mij heen. Ik zag dat hun woorden soms iets anders vertelden dan hun lichaam en er waren laagjes hun uitingen waarvan ik voelde dat ze niet uitgesproken werden. Later begreep ik dat je denken, doen en communiceren sterk beïnvloed worden door de plek waar je geboren bent, waar je opgroeit, je familiegeschiedenis, de tijd waarin je leeft en je persoonlijkheidskenmerken.
Nog later leerde ik dat het niet alleen het verleden is dat mij heeft gevormd maar dat het mijn acties, de keuzes die ik maak, bepalen wat mijn toekomst is. Deze verbazing, het willen begrijpen en er van willen leren neem ik mee in mijn persoonlijk leven door de transities in de tijd. 

Mijn leven zou je op kunnen delen in fases van 16 jaar.

Na ieder 16 jaar komt er een transitie die mij in eerste instantie van mijn sokken blaast maar die iedere keer weer voor een vorming, aanpassing en verrijking zorgt.

Ik ben opgegroeid in Hoogvliet onder de rook van de Shell. Op mijn 16e verhuisde ik met mijn ouders mee naar Brabant, wat meteen de start werd voor mijn studie, werken en een eigen huishouden.

De tweede transitie kwam toen onze drierelatie zich vormde, we drie zoons kregen en een drieoudergezin werden.

De derde transitie vond plaats toen K. in mijn leven kwam, we een meeroudergezin werden, ons pentakelhuis gingen bouwen en ik bij Humanitas ging werken.

Je kunt zeggen dat ik nu aan de vierde transitie ben begonnen met loslaten van alles wat me vertrouwd was ( baan, huis, woonplaats, zorg en overlijden ouders) naar het opbouwen van een eigen praktijk, een boeddhistische man, een opvoedingsverantwoordelijkheid voor de tweeling van 5 jaar en een kleinkind op komst. 

Loskomen van alles wat vertrouwd voor me is, weer opbouwen, me aanpassen en invoegen bij wat mogelijk is.