De plusvariant van mijzelf: keuzes maken

Hoewel wij op alle vragen antwoorden hadden gevonden, was het voor de buitenwereld nooit voldoende. Ieder antwoord riep dikwijls een volgende vraag op. In mijn zoektocht naar antwoorden op de vragen van de buitenwereld, heb ik boeken verslonden, bibliotheken afgestruind, opleidingen gevolgd en op een gegeven moment een oproep geplaatst in een landelijk blad met de vraag of er nog meer vrouwen leefden in een drierelatie. Waar liepen zij tegen aan, welke vragen kregen zij en welke antwoorden hadden zij? Ik was op zoek naar ervaring kennis en theorie op het gebied van relaties, ouderschap en samenleven.

‘Dit was op ons pad gekomen en we waren er simpelweg niet voor weggelopen: wij maakten er het beste van’

Antwoord op mijn oproep

Ik kreeg twee reacties op mijn oproep in het landelijke blad. Twee vrouwen die leefden met twee mannen en kinderen; als eenheid, als individu en als drieoudergezin. Ik vond veel herkenning in deze contacten en de verschillen hielpen mij om te ordenen, keuzes te maken en te zien wat ik wel en niet wilde. Ik kreeg antwoorden door deze gedeelde informatie, ik kon mijn eigen verhaal kwijt en leerde op deze manier om te gaan met de buitenwereld en de buitenwereld met mij. Dit was op ons pad gekomen en we waren er simpelweg niet voor weggelopen: wij maakten er het beste van. We waren ook niet de enigen.

 

Gevoeligheid, rechtvaardigheid en strijdlust

Van ons drieën voelde ik mij het meest verantwoordelijk: ik was degene die op zoek ging naar antwoorden, ik overzag wat we deden en ik zag de impact. De zoektocht tussen wat  van ons en wat van de buitenwereld was, was dan ook intens. Mijn gevoeligheid, die als kracht werkte in onze relatie, maakte dat ik situaties soms kilometers van tevoren zag aankomen. Ik wist wie welke vraag zou gaan stellen en wie zijn mening of oordeel al gemaakt had. Deze gevoeligheid is direct verbonden met mijn gevoel voor rechtvaardigheid en wakkerde mijn strijdlust aan. Het maakte mij productief, verbaal sterker en zorgde dat ik altijd een antwoord klaar had.

‘We hebben mogelijke gesprekken waarschijnlijk al meerdere keren in ons hoofd gerepeteerd’

Iedere dag een verbaal gevecht

Welke zaken doen er toe? Is het erg dat een kennis jouw leven afkeurt? Dat je baas het niet eens is met jouw thuissituatie? Wie (en wiens mening) doet ertoe, en wie niet? Zodra ik het idee had dat iemand iets zou kunnen vragen, stapte ik erop af en ging het verbale gevecht aan. Het was vermoeiend om met de wereld te strijden, het gevoel te hebben dat je jezelf moet verdedigen, en altijd maar uitleg moeten (en willen) geven.

 

Continu vechten met de buitenwereld

Wat je situatie ook is, zodra iemand iets aan te merken heeft op je leven, gaan we het gevecht aan. We willen onszelf beschermen, zorgen dat we kunnen antwoorden en we hebben mogelijke gesprekken waarschijnlijk al meerdere keren in ons hoofd gerepeteerd. Waarvoor? Als JIJ kunt verantwoorden wie je bent, hoe jij jouw leven invult en wie jij kiest als jouw familie; waarom zou de buitenwereld het hier dan mee eens moeten zijn?

‘Ik gaf mezelf de vrijheid om te kiezen voor het feit dat niet iedereen me aardig hoefde te vinden’

Keuzes maken: voor mezelf

Ik maakte de keuze dat ik alleen wilde praten over zaken die ik als fundamenteel beschouwde. Ik maakte de keuze om niet aanspreekbaar te zijn over onderwerpen die ik niet als relevant zag voor een ander om te weten over onze relatie. Ik besloot dat ik geen enkele reden had om onze relatie te verdedigen tegen anderen, zolang wij en de mensen in onze inner circle er gelukkig mee waren. Ik maakte de keuze om zelf de verantwoordelijkheid te dragen. Ik gaf mezelf de vrijheid te kiezen voor het feit dat niet iedereen me aardig hoefde te vinden of te begrijpen.

‘Aanpassing en gewenning, aan wat voor situatie ook, heeft tijd nodig’

JIJ bent de kapitein van je schip

Aanpassing en gewenning, aan wat voor situatie ook, heeft tijd nodig. Je kunt mensen niet dwingen om oké te zijn met jouw keuzes; zelfs niet wanneer je de argumenten voor jouw keuzes onder woorden kunt brengen. Mensen willen gerustgesteld worden, zonder medeverantwoordelijk gemaakt te worden voor jouw ‘situatie’. JIJ maakt de keuze, JIJ staat aan het roer van JOUW schip.

De lessen van zelfverdediging

Tijdens coaching gaan we in op wat jouw grenzen zijn. Jouw grenzen mogen ontdekt en verdedigd worden. Wanneer je fysiek wordt aangeraakt, terwijl je dit niet als prettig ervaart, geef je een grens aan en trek je je terug. Waarom doen we dat ook niet wanneer het om een verbale uiting of emotionele situatie gaat? Tijdens de lessen in zelfverdediging leerde ik dat ieder gevecht dat je voert een gevecht is met jezelf. Je mag ook stoppen met vechten met jezelf. Samen zoeken en vinden we een, voor jou passende, vorm om jouzelf te verdedigen.