Een ပူဖောင်းလေယာဉ်ခရီးစဉ် over de tempelvlakte van Bagan (onze laatste ochtend in Myanmar)

Het is nog donker
wanneer we 
opgehaald worden
met de bus om over
hobbelige
bobbelige
zanderige
wegen 

op het terrein
te komen
waar
onze ballon ligt
te wachten.

We krijgen
een veiligheidsbriefing

van onze ervaren piloot.

Na een wandeling

om de ballon

zijn we

vliegklaar.

De wereld onder ons

wordt kleiner

kleiner

en we zweven 

over de tempels

van Bagan.

We zien de zon

opkomen.

Ik voel me kleiner

nederiger

en dankbaar

worden.

Het overzicht

dat ik krijg
gaat verder
dan alleen
deze ballonvaart

Het zorgt dat ik 
relativeer
overzie
en me vooral
heel 
kwetsbaar voel.

Met een harde landing

schuren we over het strand
valt de mand op zijn kant
komen we met een klap
terug in de wereld.

Ik realiseer me
na zwevend 
over al die oudheid
in de afhankelijkheid 
van de wind
er weinig anders
overblijft

dan mijn gedachten

over de realiteit

van mijn leven
en wat er werkelijk
toe doet.