We hebben Bartje geadopteerd 2

We gaan weer op pad.
Net als vorig jaar.

 

Effe krabben
dan kunnen we vertrekken.

 

Oh nee
deze hebben we nodig.

 

We zijn zó benieuwd.

 

Zou hij ons herkennen?

 

We hadden al een berichtje gekregen
dat hij heeft het
het afgelopen jaar
goed heeft gedaan.
We mogen
hem weer halen.

 

Ja hoor
hij herkent ons nog.
Hij blij.
Wij blij.
We moesten hem voor 12.00 uur halen
anders kwam hij bij de ‘vrije’ bomen te staan.
Dat wil je je boom niet aandoen.

 

Bartje
is óns Bartje
en een echte Bart geworden.

 

Hij hoort bij ons
zeker
zo rond de kerstdagen.

 

Hij is flink uit de kluit gegroeid en
charmant als altijd.

 

Hup de bak in.

 

dek erop.

 

Echt de leeftijd natuurlijk.
Dit moest!

 

Hoe zijn wij dan?
Dikke jas.
Dikke handschoenen.
Verwarming op 25.
Stoelverwarming op hoog.

 

Ach ja

 

de naalden kruipen waar het niet gaan kan.

 

 

 

 

 

 

 

 

Oww, ja Bartje!

Goed,
we gingen dus Bartje wegbrengen.

 

Hij had een paar daagjes buiten mogen wennen.
Want van de warme voetjes
gelijk over naar de koude voetjes
is best wel een overgang.

 

Op naar Groenekan.

 

Bartje heeft er zin in!
Eindelijk weer tussen familie.

 

In de rij van de 6000 serie.
Kijk 6045 is er ook al.

 

‘Ons’ Bartje is 6044.

Het goede nieuws is?
Bartje wordt volgend jaar Bart.
Hij gaat van klasse wit naar klasse rood.

Ach ja,
opgroeien gaat ook zo snel.
Voor je het weet kijk je gewoon tegen hem op.

Dag Bartje,
tot volgend jaar.

 

 

 

 

 

 

We hebben Bartje geadopteerd.

 

We gaan op pad.
Onze Chesto uitlaatschoenen staan klaar.
Ze kunnen tegen een stootje.
Is ook nodig vandaag.

 

Warme jas,
kleed
en plastic zak mee.

 

Op naar ’n Groene Kans in Groenekan.

 

Plastic zak in de achterzak.

 

We gaan een Kerstboom Adopteren.

 

Kijk.
Daar ergens staat die van ons.
Spannend!
We gaan voor de klik.

 

Een label.
En een ‘adoptiebonnetje’ mee.

 

Aha, die met een labeltje zijn al bezet.
Sommige ‘adoptieouders’ komen hier al 4 jaar.
Ze brengen in januari hun boompje terug.
Die worden, met label, weer in de grond gezet tot het volgende jaar.

 

Wij hebben besloten om klein te beginnen.
Dan hebben we nog flink wat ‘adoptiejaren’ voor de boeg
en kunnen we onze kleine zien groeien.
Is het geen schatje?

 

Op de kruiwagen.

 

Uiteraard moeten we nog even betalen.
Voor de adoptie betalen we statiegeld.
We krijgen een gebruiksaanwijzing mee.
– dagelijks vers water is heel belangrijk!
– geef vaak water, dicht bij de stam.
– gebruik een schotel onder de pot
– controleer of het water de bodem raakt
– laat bij vorst de boom eerst acclimatiseren
– zet de boom niet naast of op een warmtebron
– knip geen top of takken uit
– gebruik geen engelenhaar of kunstsneeuw.

 

Nee K., die kunnen we niet adopteren.
Er staan al een paar witte in de achtertuin.

 

Hiervoor was de plasticzak en het kleed.
Op naar huis.

 

Zo eerst een nachtje acclimatiseren in de berging.

 

Daar staat ie dan.
We hebben hem maar vernoemd naar Bartje.
Het is een moedig klein boompje.
Nog te klein voor het wat grotere en zwaardere spul.
Maar dat is een kwestie van groeien.

 

Dit kleinere en lichtere spul moet lukken.

 

Zo… klaar!
Helaas kan de verlichting er niet in.
Vééls te grote ballen voor ons Bartje.
Daar zullen we nog een paar jaar mee moeten wachten.

 

Nog even wat ander ‘kerstspul’.
Dit is ieder jaar weer mijn favoriet.
Het ‘muziekdooskerkje’ van K.

 

En dan de kerststal.
Ook onmisbaar!