Op tempeltocht in Bagan met een wel heel bijzonder afsluitend bezoek

Zoals iedere ochtend
de afgelopen dagen
rijden we op 
onze elektrische fiets
drinken we koffie

bij Date.

Vandaag is het de dag
dat de nonnen
hun ronde maken
overal staan bowlen
met rijst.

We gaan op pad

om nog minstens

50 

van de 3000

tempels van Bagan

te bezoeken.

Gelukkig staan ze 
redelijk
dicht bij elkaar.

De mooiste
en belangrijkste
tempel

is de Ananda tempel
met 4 prachtige 
beelden van boeddha.

Een klein stukje
verderop zit het
vegetarisch
restaurant
Moon

waar we lunchen.

Ons laatste bezoek
is aan 
abt Thatbyinnyu Sayadaw.

De familie van W.
al heel lang
verbonden met het klooster.

De abt is 87 jaar
en na diverse
hersenbloedingen
een fragiele
en kwetsbare man
die ons met heldere
en scherpe ogen
aankijkt.

Om K. en W.
waardig te 
kunnen begroeten
wil hij naar
zijn rolstoel
worden gedragen.

Het is duidelijk
dat hij en W.  
een band hebben
die al lang meegaat

W. vertaalt
de woorden
die de monnik
tegen K. spreekt.

Zijn ogen stralen
wanneer hij K.
vertelt dat hij K.
vanaf binnenkomst
herkent.

De herkenning is
wederzijds.
K. zijn ogen
stralen ook.

Na onze donaties
wordt ons
iets te eten
aangeboden.

Wanneer we 
vertrekken 
straalt hij 
vanuit zijn rolstoel
liefdevolle vriendelijkheid uit
wenst ons een goede
gezondheid
en een vreedzame geest.

De wereld vanuit egel-perspectief

Toen
ik zo op mijn buik lag
om Edgar onze egel-gast
te bewonderen
bedacht ik

 

kom

 

laat ik de wereld

 

eens bekijken

 

vanuit

 

het perspectief
van Edgar

 

het zogeheten
egel-perspectief.

 

Gewoon

 

de wereld

 

van onderen

 

bekijken.

 

Alles
echt alles
neemt andere
proporties aan.
Verrassend?
Indrukwekkend?
Overdonderend?
Wat levert het je op?

Het is dat Edgar-egel
niet anders weet
maar toch……
soms is het goed
om de wereld
jouw wereld
eens te bekijken vanuit een ander perspectief
en wie weet
wat je dan tegenkomt?!

En we zijn langs geweest bij?

Voor we er waren moesten we eerst door

 

de Westerscheldetunnel.

We zijn op weg naar onze petekids.
Ze staan op de camping
vlak bij zee.

We zien ze eigenlijk te weinig.
Het is een eind rijden.
Iedere zomer proberen we er toch langs te gaan
zeker wanneer ze op de camping zitten.
Vlak bij zee.

Met hun ouders kletsen we altijd bij.
Dat gaat gewoon gemakkelijk.
We kennen ze al zolang.
Iedere keer pakken we gewoon de draad weer op.

Het is prachtig om A. en T. op te zien groeien.
Van baby af aan.
Nu gaan beiden richting de pubertijd.

Het zijn prima knullen.
Ze hebben goede ogen.

Toch is het wel duidelijk dat ieder kind zo zijn ‘eigen’ weg heeft te gaan.
En dat is bij A. en T. niet anders.
Beiden hebben hun eigen dingetje te doen.
Met liefde, aandacht en zorg van hun ouders komen kinderen een heel eind.
Kijk maar naar A. en T.

Soms is het hard werken.
We zien het L. en J. doen.
Daar bewonderen we ze heel erg om.

 

Een laatste wandeltje, hapje en drankje
langs het strand.

 

Voor we slapen gaan
lijkt het een beetje op thuis.