Hé meneer de donateur, het was zo ver!

Bij BOR was er eens een hele blije vader
die een hele aardige donateur werd.
Hij schonk ons geld.
We gingen daar, met alle vrijwilligers, een heel leuk uitje van doen.

 

Op een zonnige zondag gingen we met zijn allen naar
de Kemphaan in Almere.

 

Voor een workshop fotograferen met je smartphone van Nico.

 

Het werd een gezellige, inspirerende en verbindende dag.

 

Waar ik ook nog volop over heb getwitterd.

 

Na afloop hadden we een smaakvolle lunch.

 

We hebben veel lol gehad.

 

En vooral veel geleerd.
DANK donateur.
Dank Nico.
Dank Buitengewoon Lekker
en uiteraard, niet te vergeten,
DANK aan alle vrijwilligers van BOR.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De week van de grote contrasten, de kleine dingen en een grote gift.

Hoe mooi is het om de lente zo volop om je heen te hebben.

 

De buurdames in onze ‘bijna’ achtertuin zijn nl. moeder geworden.

 

Tussen de winterse sneeuw- en hagelbuien door.

 

Bij BOR zijn het de kleine dingen die het doen.
Zoals M die nu betaald werk heeft.

 

P die supernieuws heeft. Gefeliciteerd P.

 

De kleine gehaakte BORbeertjes van P, om cadeau te doen aan de kinderen.

 

En van vader en zoon die gewoon, zittend op de grond, samen een spelletje doen.

 

En…oh ja. Nog een héél groots iets voor BOR.
We hebben een anonieme donateur.
Iemand die blij is met het werk van de vrijwilligers bij BOR.
We kregen geld voor een vrijwilligersuitje.
DANK anonieme donateur.
Ik hoop dat je een volger bent van BOR op Twitter en je wellicht ook Eggie volgt op zijn zoektocht.
We zullen je op de hoogte houden.

Ik ben van het ‘Geweldloos Verzet’ en eindeloos positief.

Stiekem ben ik een beetje jaloers op Elja. Zij kan voor haar werk gewoon zeggen dat ze iets haat of shit vindt.

Dan zou ik gewoon in dit plogje kunnen zeggen: ‘ik haat het dat ouders bij BOR………’. Iedereen snapt wel dat ouders in vechtscheidingen niet de gezelligste zijn. En al helemaal niet wanneer ze door de rechter gestuurd worden.

Er is ook een stukje in mij dat zo denkt. Een klein stukje. Ik check regelmatig of het nog klein is. Voor de rest besteed ik er niet al te veel aandacht aan, want alles waar je aandacht aan besteedt, groeit.

Van die gedachte maken we handig gebruik bij BOR. We zoeken altijd naar het positieve. We zijn bij BOR ook altijd een beetje van het provocatieve en gaan met warmte en humor om met de situatie.

En dan verandert er niet zo heel veel hoor. De ouders bij BOR blijven soms gewoon strijden. Want eigenlijk zijn vechtende gescheiden ouders heel voorspelbaar en saai. En dat is heel handig om te weten. Als BOR worden we dan ook een beetje saai en voorspelbaar. We gaan dan over op ‘Geweldloos Verzet’ van professor Haim Omer:

  • we doen niet mee aan de beschuldigingsdiscussies
  • we blijven met ‘niet oordelend taalgebruik’ buiten de strijd
  • we spreken op een positieve manier expliciet uit wat we verwachten
  • we blijven zonder discussie of oordeel aanwezig wanneer grenzen overtreden worden
  • we spreken waardering uit voor wat goed gaat.

Bij BOR heb ik kunnen oefenen en leren kijken we naar wat goed gaat. Waar je blij van wordt of wat je aangenaam treft. Dan blijft de rest gewoon bestaan maar daar ligt dan niet de focus op.

En dat stukje van mij dat al dat lelijke ziet, is gewoon mijn probleem.

Ik ga op zoek naar de complimenten.

 

Neem nou gistermorgen.

We wonen in een nieuwbouwwijk en de bestrating wordt nu aangelegd. Er is een stukje in mij dat van ordening, netheid en harmonie houdt. Daar word ik helemaal blij van.

 

Vanuit de ‘bijna’ gewoonte om te benoemen wat positief is, dacht ik ‘hé, laat ik die jongens nou eens bedanken voor hun werk’. Nadat ik enige moed had gevat, ben ik naar ze toe gestapt. Nadrukkelijk gaan staan, en een beetje gekucht tot ik de aandacht had:’ik wil jullie bedanken voor het aanleggen van de straat, dat het hier mooi wordt. Iedere ochtend, als ik langs loop maakt het me blij’.

De glazige blikken spraken boekdelen.

 

Bij BOR hebben we het wenskistje met spulletjes waar je blij van wordt.

 

We willen ouders en kinderen blij maken.

 

Wanneer je blij bent, kan je niet meer boos zijn. Behalve voor mensen die het niet willen (be)grijpen, die blijven boos.

 

 

 

Hoe een ontmoeting bij BOR er uit zou kunnen zien.

Featured image

Bij Humanitas BOR draait het allemaal om de kinderen. Bij de kennismaking hebben we ouders verteld wat de huisregels zijn van BOR en laten we de kinderen het mooie filmpje zien dat Martijn gemaakt heeft.

 

Featured image

Ouders komen soms, al rollebollend van de strijd, binnen zetten bij BOR. Wij luisteren naar hun verhaal, zijn meerzijdig meelevend, geven aan dat wij er van uit gaan dat iedere ouder een goede ouder wil zijn en dat ouderschap boven alles gaat.

 

Featured image

Eén van de ouders wacht al in de ontmoetingsruimte. De vrijwillig(st)er heeft de ruimte gezellig gemaakt en wacht de kinderen op. Voor de kinderen is er sap. Vaders en moeders bieden we een kopje koffie of thee aan.

 

Featured image

De vrijwillig(st)er maakt het de kinderen wat makkelijker wanneer ze hun ouder, die ze soms al heel erg lang niet gezien hebben, weer gaan ontmoeten.

 

Featured image

Er is speelgoed.

 

Featured image

Er worden spelletjes gedaan. Ook praten kinderen en ouders over de koetjes en de kalfjes. De dagelijkse dingen van hun leven.

 

Featured image

De andere ouder wacht op de gang. Tegen de kinderen zeggen we altijd: ‘de deur is dicht maar niet gesloten.’Dat betekent dat kinderen met beide ouders in contact kunnen blijven. Wij willen dat ouders hun kinderen toestemming geven om naar de andere ouder te gaan. Voor de kinderen is het belangrijk dat beide ouders elkaar het ouderschap gunnen en ‘hun’ kind toestemming geven om de andere ouder te mogen blijven zien.

 

Featured image

Soms lopen de spanningen toch op. Daar is niet altijd iets aan te doen. We hebben dan houten tulpen staan. Daarmee kan de aandacht even weggehaald worden van het spannende en maken we het weer een beetje luchtig. Want zeg nou zelf: ‘kunnen houten tulpen verwelken’?

 

Featured image

En dan is het weer tijd om gedag te zeggen. Voor de kinderen is dat áltijd lastig. Voor vaders en moeders ook. Maar ja die zijn volwassen. Dus doen wij, als volwassenen, met elkaar ons best om het de kinderen ietsjes gemakkelijker te maken.

 

Featured image

Soms komen vaders en moeders elkaar tegen bij het gedag zeggen. Van vaders en moeders verwachten we dat ze de koetjes en de kalfjes doen en gewoon vriendelijk zijn tegen elkaar.

 

Featured image

Want………ook al houden vaders en moeders niet meer van elkaar en wonen ze niet meer in één huis, de rest van je leven ben je ‘samen’ ouder. Je kinderen zijn het allerbelangrijkste!

 

Featured image

Nog even een laatste zwaai……..dag, tot de volgende ontmoeting bij BOR.

5 jaar Humanitas BOR (begeleide omgangsregeling)

Alweer ruim 5 jaar Humanitas BOR (begeleide omgangsregeling). Een bijzonder project. Op mijn LinkedIn profiel staat wat BOR doet en wat ik doe. Hier wil ik graag vertellen wat we geleerd hebben van de kinderen. En wil je meer weten……neem contact op en we spreken een tijd af hoe lang ik mag praten. Want over BOR kan ik eindeloos praten!

Featured image

Bij BOR hebben we 10 huisregels en die tellen voor iedereen. Voor moeder, voor vader, voor de kinderen/jongeren, voor de coördinator en voor de vrijwilliger. We mogen elkaar daar altijd op aanspreken.

Featured image

Want het is voor iedereen belangrijk om te weten wat we wel doen en wat we niet doen.

Featured image

Bij BOR hebben de kinderen geen dossier op tafel en zijn we, als volwassenen, verantwoordelijk voor de kinderen.

Featured image

De kinderen mogen uitchecken bij zaken van en tussen de volwassenen.

Featured image

En checken weer in bij de ouder/kind dingen.

Featured image

We horen graag de verhalen van iedereen.

Featured image

Maar we zijn er voor iedereen! We spreken af dat iedereen zich aan zijn rol houdt: vader als vader, moeder als moeder en kind/jongere als kind/jongere.

Featured image

Ieder mens heeft een eigen’gekke’dingetje. Strijdende vader en moeders is wel een héél gek dingetje.

Featured image

We weten ook dat we alleen het buitenkantje van iemand zien.

Featured image

We spreken af dat wat wij niet van iemand zelf horen nemen wij niet voor ‘waar’ aan. Alleen wat iemand zelf verteld geloven we.

Featured image

Hoe zwaar en lastig het soms ook is: je bent ouder en kind de rest van je leven en daar heb je het mee te doen.

Bij BOR zeggen we altijd: beter 5 minuten goed contact dan géén contact of contact dat eindigt in een drama.

Featured image

Afspraken maken en daarover communiceren is het lastigste wat er is.

De Pinguin en de Papagaai

De pinguïn en de papagaai
Dag papegaai, zei de pinguïn.
Dag papegaai, zei de papegaai.
Nee, zei de pinguïn, jij moet dag pinguïn zeggen.
Nee, zei de papegaai, jij moet dag pinguïn zeggen.
Nee, zei de pinguïn, ik ben een pinguïn.
Nee, zei de papegaai, ik ben een pinguïn.
Jij bent een papegaai, zei de pinguïn.
Jij bent een papegaai, zei de papegaai.
Stomme papegaai, zei de pinguïn.
Stomme pinguïn, zei de papegaai.

dichter: Erik van Os

Featured image

Bij BOR stellen we elkaar geen vragen die we niet kunnen beantwoorden of waar de antwoorden niet van gehoord kunnen worden. We doen de koetjes en de kalfjes en praten we over de dagelijkse dingen van het leven. We zorgen dat we het goed hebben met elkaar.