Over mijn eigen schaduw stappen

Sinds het corona
zit ik 
veel makkelijker
aan de tafel

druk druk druk
met van alles

maar wel zittend.

Bij mijn goede voornemens
om het corona
te overleven
staat

dagelijks bewegen
de ene dag yoga oefeningen
de andere dag 
(langzaam) fietsen
naast K. wanneer hij 
hardloopt
of een vroege wandeling

Voor die vroege wandeling
moet ik wel
over
mijn eigen schaduw
stappen.

Maar
ík bén zó brááf
ik doe het gewoon!

Tien foto’s van mijn achtertuin. Tien vragen van Bhante Ānanda op aalmoes-ronde. Tien dagen #corona. Samengevat in drie regels

Tien foto’s 
van de bomen 
in mijn achtertuin.

Tien dagen 
thuis aan tafel
door het corona-virus

Tien dagen 
mijn reflectie op de

Tien vragen van 
Bhante Ānanda
tijdens zijn aalmoes-tocht.

Samengevat in
de DRIE vragen aan mijzelf.

1. Heb ik de manieren en het gedrag die van mij verwacht worden als monnik?
2. Besef ik genoeg dat mijn leven afhankelijk is van anderen; ben ik gemakkelijk te ondersteunen?
3. Op welke manier kan ik mijn lichaam en taal nog meer in overeenstemming te laten zijn als monnik?
4. Ben ik kritisch genoeg over hoe ik met de voorschriften omga en neem ik daar voldoende actie op?
5. Luister ik naar mijn wijze mede-monniken en neem ik hun kritiek, op mijn naleven van de voorschriften, aan?
6. Ik ben gescheiden van iedereen waar ik van hou en alles wat mij dierbaar is.
7. Ik ben de eigenaar en de erfgenaam van mijn kamma (acties).
8. Mijn dagen en nachten gaan voorbij, hoe breng ik mijn tijd door?
9. Geniet ik van eenzaamheid
10. Heb ik mijn monnikenbestaan zo vervuld dat ik er later door mijn mede-monniken naar gevraagd kan worden?
De bomen vanaf de huiskamer op de 1e verdieping

Drie vragen
die ik mijzelf stel
dagelijks
bij nieuwe
en uiteraard
uitzonderlijke #corona situaties:

  1. Doe ik, wat ik doe, met volle aandacht?
    Met volle aandacht betekent
    voor mij
    dat ik al mijn zintuigen
    denken, zien, ruiken, voelen, proeven, horen en mijn instincten inzet
    om te kijken naar de situatie
    wat er gebeurt 
    hoe ik mij kan verdiepen 
    naar waarde inschatten.
    met al mijn capaciteiten
    ontwikkeling
    en ervaring van dit moment.
  2. Gebruik ik iets waarvoor het bedoeld is?
    Een mes
    is een mes en die gebruik ik niet
    als schroevendraaier.
    Mocht ik geen schroevendraaier hebben
    dan kan ik nog steeds dat mes gebruiken
    maar besef ik de gevaren van een mes.
    Zo is het met ALLES
    ook met mijn emoties.
    Boosheid heeft voor mij
    een voortstuwende kracht
    bedoeld om me op scherp te zetten
    te alarmeren
    actie te ondernemen.
    Boosheid gebruik ik om 
    uit een situatie te komen.
    niet om te vernietigen.
  3. Kijk ik naar mijn eigen aandeel in alle situaties?
    Ik merk 
    dat het zó gemakkelijk is
    om de verantwoording bij een ander
    naast me te leggen
    of gewoon uit gemakzucht
    niet te nemen.

Neem nou dat mes
er was géén schroevendraaier
en het moest gemaakt worden
dan kun je het mij 
toch niet kwalijk nemen
dat het mis ging?

Een regelmatige bezoeker van de bomen

Als bodem bij deze vragen
heb ik de gedachte:

Hoe kijk ik
over 10 jaar
terug op deze situatie?

Wat is mijn antwoord
wanneer ik gevraagd wordt
wat mijn keuzes waren
weet ik nog waarom
ik deed wat deed?

Ik kan antwoord geven!

Ik hoop dan altijd maar
dat die ander de tijd heeft
om te luisteren
naar mijn antwoord?

Het zal nóóit
een kort antwoord zijn :-).

En de reis gaat naar………..

Myanmar

De komende twee weken
reis ik met K. mee naar Myanmar.
In Myanmar reizen we met W. 
W. is een boeddhistische vriendin
die geboren is in Myanmar
en er tot haar 14e heeft gewoond
( K. heeft met W.
de stilte retraites bij Bhante gedaan ).
Het wordt een spirituele reis
langs de plaatsen
en bijzondere plekken die W. kent.

Buiten dat de reis
op zichzelf bijzonder is
zijn de omstandigheden 
ook meer dan bijzonder
storm Ciara  blaast ons weg bij vertrek
– waarbij we omvliegen omdat KLM niet vliegt over Iran en Irak
richting het coronavirus

Vriendin W. gaf aan
typisch ‘Hollandse’ presentjes
mee te nemen.

We gingen voor de stroopwafels
helaas zijn die
bij 34 graden
vloeibaar in onze koffer.

We hebben nu
véél leukere presentjes.

Typisch Hollands

met een kitscherige snik.

Om het een beetje
‘normaal’ te houden
heeft K.
alvast naar een goede
koffie gezocht
op 5 minuten lopen
van het hotel.

Want hoe speciaal
spannend 
of bijzonder deze reis
ook wordt
we blijven uiteraard
gewone 
nuchtere 
Hollanders.