Het nieuwe speeltje van Eggie.

Lang zal ie leven, lang zal ie leven…..hieperdepiep HOERA!

Eggie viert zijn verjaardag.
Ongeveer.
En heeft dit gekregen.

 

Een lensje.

 

Voor op de mobiel.

 

Dit is ons uitzicht nu.
We zijn gestegen sinds de vorige keer.
Van de 16e naar de 31e verdieping.

 

Let op het gebouwtje met het rode puntdakje.

Dit is zonder lens.

 

Dit is met lens.

 

Dit is zonder.

 

Dit is met.

 

En dit is met heel veel kunst en vliegwerk.
De mannetjes die aan het werk zijn.

 

Dit is het rode puntdakje van dichterbij.

 

En dit de werkende mannetjes.
Toch een kwestie van ‘afstand en nabijheid’ en van perspectief.
Wat zo ’n lensje kan betekenen.

 

 

 

 

 

 

 

 

Eggie als kruidenheksje.

Eggie kan zijn hart ophalen als kruidenheksje. Bij een rondje met het hondje komen we van alles tegen. Nog net op tijd, voordat het gemaaid werd, konden we onze kruidenpotjes aanvullen.

 

Wist je dat de Boterbloem giftig is en vroeger werd gebruikt door bedelaars om medelijden op te wekken. Ze wreven met de bloem over hun voeten zodat er blaren ontstonden.

 

Madeliefjes zie je in het voorjaar tussen de grassen verschijnen, je kunt de bloemen en blaadjes gebruiken om in de salade te verwerken.

De knoppen van de madelief kun je in zuur inleggen om er een soort kappertjes van te maken. Als knop smaakt de madelief overigens lekkerder dan de een geopende bloem. Die kan ietwat bitter worden terwijl de knop juist een nootachtige smaak heeft.

 

De rode klaver heeft nog meer gezondheidsvoordelen dan de witte variant. Je kunt de beide soorten bloemetjes rauw prima als versiering gebruiken bij je maaltijd. In de volksgeneeskunde is men van mening dat de rode bloemen van de klaver kunnen helpen bij luchtwegproblemen zoals verkoudheid en bronchitis.

 

Koolzaadolie wordt relatief gezien nog niet zo lang verkocht als voedingswaar, vroeger werd het eigenlijk voornamelijk gebruikt als lampolie. Het is een plantaardige olie die wordt gewonnen uit de zaden van koolzaad. De smaak van koolzaadolie is heel mild en neutraal en wordt daarom wel gekozen in plaats van een sterk smakende olijfolie.

 

De paardenbloem komt ook veel voor in Nederland. Je herkent ze aan de mooie gele bloemen en de pluizenbollen die ontstaan na de bloei. De verse bloemblaadjes zijn gewoon eetbaar en doen het heel leuk als decoratie in de salade. Van de bloemen kun je ook wijn, boter en honing maken.

Je kunt de jonge bladeren van de plant kun je afdekken met bij voorbeeld een emmer zodat ze net als witlof gebleekt wit blijven. Dit staat bekend onder de benaming molsla. Van de paardenbloem kun je deze licht bittere bladeren gewoon eten. Groenere bladeren kun je ook eten maar bevatten meer bitterheid. Veelal wordt het in de gemengde sla verwerkt.

De stengel bevat wit sap wat je prima kunt gebruiken om wratjes aan te stippen.

De wortel is uitermate geschikt om er koffie of thee van te maken. Laat de wortel eerst twee dagen drogen, rooster ze en vermaal het dan voor je

 

Fluitenkruit dankt zijn naam aan de holle steeltjes waar doorheen geblazen kan worden en als ze uitgebloeid zijn, kleuren de bladeren paars.

Voornamelijk de wortel van de fluitenkruid wordt medicinaal toegepast. De wortel in rijstwater helpt tegen algemene vermoeidheid. Maar je hoeft je alleen maar in een veld van witte bloemen te begeven en je weet dat het de vermoeidheid en zware gedachten los laat.

Je kan de bladeren verwerken in salades en het is bekend dat de fluitenkruid verstoppingen tegen gaat en iets doet met een moeizame spijsvertering. En koeien zijn er dol op, daarom heet het in het Engels ook koeienpeterselie.

 

Meestal groeit de weegbree (oftewel Plantago) dicht bij de brandnetel. Als je toch “gestoken” bent door de brandnetel kun je de bladeren van de weegbree gebruiken om de pijn te stillen. Wrijf het sap uit de bladeren over je wondje.

De bladeren van de grote weegbree kun je prima gebruiken voor de salade. Je kunt er ook sap van persen die als smaakmaker door de saus of soep kan. Als je de bladeren droogt kun je er ook thee van zetten. Het kan een beetje bitter smaken.

 

De zaden van de klaproos worden net als maanzaad in het eten gebruikt. De zaden bevatten geen alkaloïden die voor gevaarlijke werkingen zouden kunnen zorgen.

De klaprooszaden kunnen gebruikt worden om een olie uit te persen dat je net zoals olijfolie kunt gebruiken om in te bakken of over salades te doen. De bladeren kunnen ook gegeten worden, maar met mate.

Je kunt de bladeren rauw eten of op dezelfde wijze als spinazie koken. de bloemetjes kun je ook eten; je kunt ze als slablaadjes door een salade mengen of bovenop de sla leggen om de mooie kleur.

 

Aaaaaaiiiiii mijn favoriet:

De brandnetel wordt veel gebruikt om thee of soep van te maken. Het is alleen zo lastig om te plukken. De plant beschermt zich door stekelige haartjes aan de onderkant van het blad die gemakkelijk in je huid gaan zitten en daar ontzettend gaan branden.

Na verhitting door bijvoorbeeld koken zullen de brandharen hun prikkende kracht meteen verliezen. De hele jonge stengels kunnen als sla gebruikt worden of als spinazie. De iets oudere bladeren kunnen ook gedroogd worden om er thee van te zetten. Gebruik geen hele grote bladeren want die kunnen teveel nitriet bevatten. De jonge scheuten zijn het meest geschikt voor verwerking in de keuken.

 

de Bereklauw kan voor mensen ernstige huidirritatie veroorzaken. Vooral de stengel en de bladsteelharen veroorzaken wonden. Wie in aanraking komt met de plant terwijl de zon schijnt, kan er zelfs ernstige brandwonden aan overhouden. Zij kunnen zelfs zo erg zijn dat er wonden kunnen ontstaan tot in de derde graad.

Wist je dat op het Gronddepot in Zeewolde het Drentse heideschaap in de strijd tegen de reuzenberenklauw ingezet gaat worden. De schapen zijn er dol op, ze eten eerst alle berenklauw voordat ze aan de andere planten beginnen.

 

Eggie voert de mussen en wat Aristoteles daarvan vindt.

Hé jij?

 

Ja jij!

 

Zullen we delen?

 

Ieder een stukje?

 

Tuurlijk!

Per slot wordt je door te delen een stukje meer van jezelf.

Of in de woorden van Aristoteles: ‘het geheel is meer dan de som van ‘delen’.

Oké, oké, soms is dat een beetje klooien.

Wanneer je het doet, dan doe je ook iets meer met je deel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat een jetlag te maken heeft met pioenrozen en 60 jaar worden?

Een jetlag is een gek dingetje.
Mijn wereld ziet er ineens heel anders uit.
Lijkt het.
Voor mij voelt het alsof alles ‘zwart en wit’ is.

 

Terwijl ik zeker weet dat alles gewoon kleur heeft.

 

Ik dwaal rond in het negatief van mijn normaal.
Het duurt even voordat ik weer het ‘gewone’ dagelijkse leven te pakken heb.
Hoe wonderbaarlijk is het dat anderen je daarin tot hulp kunnen zijn?Elja, over het perspectief dat verandert door een andere invulling.
Lisanne, over hoe het ‘in je leven staan’ kan verschillen van wat het leven met jou doet.
Hristina die toeschouwer is.
Halina die zich afvraagt of het ‘haar’ gemis is of is het de verwachtingen van de wereld om haar heen.
Dank Elja, Lisanne, Hristina en Halina.

 

Ik gebruik mijn jetlag om toeschouwer te worden in mijn eigen leven.

Terwijl ik zo ronddwaal in mijn eigen ‘kleurrijk’ negatief realiseer ik me dat ik dit jaar 60 wordt. En 60 is voor mij een ander perspectief. Bij geen andere leeftijd heb ik dit gevoel vaker gehad. Een besef dat mijn binnenkant niet meer overeenstemt met mijn buitenkant. Dat wat een ander van mij ziet is beginnend grijs haar, rimpels en een heuse onderkin (de zwaartekracht doet gekke dingen met een ouder wordend lijf).

Toch heb ik het gevoel dat het eigenlijk ‘mijn’ tijd is. Dat de wereld die komt ‘mijn’ wereld is. Ik herken me in de 18 jarige die zegt: ‘Zo nu heeft niemand meer iets over mij te vertellen, ik mag nu alles zelf bepalen’. (wie heb ik dit nog meer horen zeggen op zijn 18e, hè L)

Gaat de wereld nu van mij verwachten dat ik me gedraag als die 60 jarige of volg ik dat gevoel van de 18 jarige in mij?

 

Ach ja……ik heb mijn dagelijks leven weer opgepakt. En ja hoor ik ben gewoon (bijna) 60 met een lijf dat sneller moe is, een hoofd dat wijzer is en een ziel die beter kan dragen.

Maar dat stukje vrijheid, dat zit er ook nog. En ik geloof dat ik daar, op advies van Martijn, maar eens lekker mee ga klooien. Lekker als een 18 jarige. Puhhhh.

 

Als een 18 jarige met mijn 60 jaar als kroon?

 

 

 

 

Mensen veranderen niet…

Van de week een kopje thee gedronken bij M.
Ze gaat verhuizen, helemaal naar de Achterhoek.

 

M en ik hebben een dierbaar gedeeld verleden.
Toen onze kinderen nog klein waren.
M is voor mij, onuitwisbaar, verbonden met de seizoenentafel.

 

De honderden knuffels die we gemaakt hebben

 

én het continuümconcept van Jean Liedloff.
Het boek ‘Op zoek naar het verloren geluk’ heeft mijn visie op opvoeding, mijn werkend  leven en de sociale samenhang van mijn ouderschap volledig bepaald.

 

Voor M ben ik verbonden met een verhaal van die bruine en die zwarte schoen.

Toen jongste zoon L nog een manneke was van 5 jaar moest hij stevige schoenen dragen. Vanwege de steunzolen en de doorzakkende voeten, zoals zo veel jonge kinderen. Schoenen kopen was dan ook altijd een zeer serieuze zaak. Ze moesten passen, niet zwikken en de steunzolen moesten erin passen. Het was ons ook deze keer weer gelukt. Prachtige bruine schoenen. Iedereen blij en op naar de kassa.

 

Op het moment dat ik af wilde rekenen stond daar, ineens, dat kleine manneke die mij vertelde dat de veters toch niet zo mooi waren. En eigenlijk was die zool óók niet zo mooi. Eigenlijk, eigenlijk zaten ze gewoon ook niet zo heel erg lekker.

Ik rolde van de ene verbazing in de andere verbazing., waar kwam dit ineens vandaan. Wat had ik gemist.

 

Nou moet ik er even bij zeggen dat, zo klein als ie was, L een uitgesproken smaak en idee had over wat hij mooi vond. Zwart en grijs waren favoriet.

Nadat ik bekomen was van mijn verbazing over al die missers van die bruine schoenen ging ik met hem mee de de winkel in. En ja hoor daar stonden zwarte schoenen die véél mooier waren.

Vanaf dat moment hebben we de afspraak: ‘je hoeft je eerdere  keuzes niet lelijk te maken wanneer je iets anders wilt’.

Om de zwarte schoen te willen hoef je de bruine niet lelijk te maken. Je mag gewoon zeggen: ‘ik wil graag die zwarte’.

 

L is nu een meneer die strak in het pak loopt.
En weet je welke kleur zijn schoenen hebben.
Juist.
Bruin.

Denk nou maar niet dat L echt veranderd is. De reden waarom hij nu iets wil of doet heeft gewoon een nieuwe vorm aangenomen, verbonden met de keuzes van nu.

Oh ja en de reden waarom M dit vertelde is dat zij haar huidige huis gewoon mooi blijft vinden. Ze hoeft het niet lelijk te maken om te kunnen verhuizen. Het is gewoon tijd voor iets anders.

Veel plezier M daar in de Achterhoek.