Ons rondje Hierden.

De fietsen staan klaar.
Mijn e-bike.
Met mand.

 

Ja,
sorry hoor.
Geen gezicht.
Dat weet ik ook wel.
Hij is nodig voor mijn batterij.
En
natuurlijk
al het andere wat mee MOET.

 

Ter compensatie
draag ik een helm.
Mooi rose is niet lelijk.
Handschoentjes.

 

En een heuse fietsbril.
Ook mooi rose.

 

Via de Veluwe.

 

Met een flinke omweg.

 

Oeps.
Fout gereden.

 

Weer terug.

 

Naar de fietsbrug bij Hierden.

 

Eindeloos omhoog.

 

En K.?
Tja…….waar is ie ook alweer.
Daar dat stipje.

 

En op de helft,

Mijn helft.
Ik knal niet harder dan 28,
maar ja dat is natuurlijk een slakkengangetje.

 

Iets lunchen
en
weer terug.

Dit is de laatste dag van een weekje samen vrij.
We hebben leuk geoefend en het smaakt naar meer.
Dat samen vrij zijn
uiteraard.

 

 

 

In het kader van blij zijn, gewoon een zonnige dag.

Vandaag ziet het er naar uit dat het zonnetje gaat schijnen. Vast een mooie dag.

 

Tijd voor een ritje op de fiets. Het eerste dit jaar.

 

Oh ja, ik op mijn elektrische fiets. Denk maar niet dat ik voorop fiets. Het blijft zelfs op standje 3 en de hoogste versnelling nog stevig doorharken voor me.

 

Ondertussen heb ik wat oog voor mijn omgeving. Behalve de bloesem is de rest nog behoorlijk kaal.

 

Verder dan dit durf ik niet te komen. Veel gesis ter bescherming van de jongkies.

 

Mmmmmm. wat is dit nou?

 

Ach nee, toch niets ernstigs?

 

Gelukkig, gewoon een korte pauze.

 

Nog een kop verse muntthee en weer terug.