Verbindend Gezag en Nieuwe Autoriteit

Van de week liep ik mijn foto’s door

 

op zoek naar foto ’s uit mijn jeugd
voor de training
Verbindend Gezag en Geweldloos Verzet
die ik ga volgen.

 

Ik bleef hangen

 

bij foto ‘s

 

van mijn kinderen.

 

Een wandeling door de tijd.

 

Elke fase
een eigen kleur

 

en tekening.

 

Ik heb er zin in.
Ik wil kinderen en ouders helpen.
Want
ouderschap
zou gewoon
leuk
moeten zijn.

En dat niet alleen.
Het is, op meerdere gebieden,
een goede manier
om conflicten te benaderen.

Zo heeft het mij ongelooflijk geholpen,
de afgelopen weken,
bij een conflictsituatie
waar ik midden in zit.

Uit de boeken:
‘Nieuwe Autoriteit’ Haim Omer, 2011 Hogrefe Uitgevers
en
‘Geweldloos Verzet in gezinnen’ Haim Omer en Eliane Wiebenga, 2015 Bohn Stafleu,
heb ik geleerd
en
toe kunnen passen dat ik:

  • me vastberaden verzet tegen onacceptabel gedrag
  • begrens vanuit verbinding
  • het vermogen heb om een verzoeningsgebaar eenzijdig staande te houden
  • dat mijn gezag niet alleen blijkt uit wat ik doe, maar ook uit wat ik uitstraal
  • een beroep heb gedaan op mijn ondersteunend netwerk

Ik ga nog vast veel meer leren
en ik kom hier zeker op terug.

 

Ik ben van het ‘Geweldloos Verzet’ en eindeloos positief.

Stiekem ben ik een beetje jaloers op Elja. Zij kan voor haar werk gewoon zeggen dat ze iets haat of shit vindt.

Dan zou ik gewoon in dit plogje kunnen zeggen: ‘ik haat het dat ouders bij BOR………’. Iedereen snapt wel dat ouders in vechtscheidingen niet de gezelligste zijn. En al helemaal niet wanneer ze door de rechter gestuurd worden.

Er is ook een stukje in mij dat zo denkt. Een klein stukje. Ik check regelmatig of het nog klein is. Voor de rest besteed ik er niet al te veel aandacht aan, want alles waar je aandacht aan besteedt, groeit.

Van die gedachte maken we handig gebruik bij BOR. We zoeken altijd naar het positieve. We zijn bij BOR ook altijd een beetje van het provocatieve en gaan met warmte en humor om met de situatie.

En dan verandert er niet zo heel veel hoor. De ouders bij BOR blijven soms gewoon strijden. Want eigenlijk zijn vechtende gescheiden ouders heel voorspelbaar en saai. En dat is heel handig om te weten. Als BOR worden we dan ook een beetje saai en voorspelbaar. We gaan dan over op ‘Geweldloos Verzet’ van professor Haim Omer:

  • we doen niet mee aan de beschuldigingsdiscussies
  • we blijven met ‘niet oordelend taalgebruik’ buiten de strijd
  • we spreken op een positieve manier expliciet uit wat we verwachten
  • we blijven zonder discussie of oordeel aanwezig wanneer grenzen overtreden worden
  • we spreken waardering uit voor wat goed gaat.

Bij BOR heb ik kunnen oefenen en leren kijken we naar wat goed gaat. Waar je blij van wordt of wat je aangenaam treft. Dan blijft de rest gewoon bestaan maar daar ligt dan niet de focus op.

En dat stukje van mij dat al dat lelijke ziet, is gewoon mijn probleem.

Ik ga op zoek naar de complimenten.

 

Neem nou gistermorgen.

We wonen in een nieuwbouwwijk en de bestrating wordt nu aangelegd. Er is een stukje in mij dat van ordening, netheid en harmonie houdt. Daar word ik helemaal blij van.

 

Vanuit de ‘bijna’ gewoonte om te benoemen wat positief is, dacht ik ‘hé, laat ik die jongens nou eens bedanken voor hun werk’. Nadat ik enige moed had gevat, ben ik naar ze toe gestapt. Nadrukkelijk gaan staan, en een beetje gekucht tot ik de aandacht had:’ik wil jullie bedanken voor het aanleggen van de straat, dat het hier mooi wordt. Iedere ochtend, als ik langs loop maakt het me blij’.

De glazige blikken spraken boekdelen.

 

Bij BOR hebben we het wenskistje met spulletjes waar je blij van wordt.

 

We willen ouders en kinderen blij maken.

 

Wanneer je blij bent, kan je niet meer boos zijn. Behalve voor mensen die het niet willen (be)grijpen, die blijven boos.