Hoe de herfst helpt om mijzelf te beperken.

Precies een week geleden maakte ik deze foto.
Het was mistig.
De bomen waren nog groen.

 

De dagen erna scheen het zonnetje volop.
Even leek het weer zomer.

 

En toch…….toch gaan de seizoenen hun eigen gang.
Onvermijdelijk.

 

De bomen zijn iedere dag iets minder groen,
een beetje meer geel
en de blaadjes vallen.
De herfst is een feit.

 

In ons Pentakelhuis zitten we op de eerste rij om de seizoenen te volgen.

Ik ben een mens van cyclussen.
Raar woord.
Ik heb het even opgezocht.
Cycli mag ook.
Bij nader inzien hou ik het liever bij ‘cirkel’ .
Ik ben een mens van cirkels.

Ons huis heet Penta Riet en verwijst naar zo`n cirkel.
De vijfhoek is een overgangsvorm tussen een vierkant en een cirkel
en staat voor verbondenheid en transitie:
– de Rieten Kap is cradle to cradle
– Panta Rhei is alles stroomt en in beweging.

 

Goed, we gaan weer even naar de herfst.

Ik lees Kronkeling.
Super goede tips:
– beperk jezelf
– bewerk niet eindeloos na

Kronkeling heeft het natuurlijk over fotograferen.
Ik heb het over omgaan met de herfst en
met de cirkels in mijn leven.

 

Het is zo heerlijk om mijzelf te beperken.

 

Om naar mijn beeld toe te gaan.

 

Aandacht voor details te hebben.

En …
weer terug naar de herfst,
een transitie,
deel van een cirkel.
Ik sta stil.
Maak mijn wereld even klein.
En ga me verheugen op de winter die komt.

Moet toch lukken om daar ook mooie plaatjes van te maken?