Herfst (2)

 

Soms
ben ik geboeid
door
één bepaalde plek.

Dan ben ik mateloos
zeker
tijdens de overgangen
van het seizoen.

Herfst 2018 (1)

Eindelijk

 

eindelijk

 

is het dan

 

zover

 

het is

 

herfst

 

met alles

 

erop

 

en eraan

 

inclusief
een snotterkopje.

Het goede nieuws is
dat het al november (bijna) is
en dat klinkt
veel dichter
bij maart
wanneer de lente begint.

Herfst 2017

Een mistige ochtend.

 

Het najaarszonnetje.

 

Gewoon een sombere dag.

 

De eerste ijzeldag.

 

De eerste sneeuwbui.

 

 

 

 

 

Van die enkeling die lef heeft

om in zijn uppie te bloeien

 

in deze tijd van het jaar.

 

Allemaal doen ze het best aardig.

 

Behalve die ene
misschien wel de belangrijkste.

Die heeft het niet overleefd.

 

 

 

 

 

 

De eigenheid van het moment

Drie dagen per week
rij ik door de polder
naar mijn werk.

 

Week in.
Week uit.

Jaar in.
jaar uit.

 

Sorry,
ik overdrijf een beetje :-).
Ik wil het heel graag
saai laten klinken.

 

Week in.
Week uit.

Jaar in.
Jaar uit.

 

Maar
het is helemaal niet
saai.

 

Iedere dag verbaas ik me
over de verschillende gezichten
van de polder.

 

Ieder deel van de dag,
elk seizoen,
ieder moment
heeft zijn eigenheid.

 

Week in.
Week uit.

Jaar in.
jaar uit.

Nooit saai.

Herfst

Het stelt me gerust
dat de natuur
gewoon zijn ding doet.

De herfst is weer begonnen
een beetje vroeger dan het vorig jaar.

Ik er klaar voor.
Laat maar komen
die
stormen, mist en regen.

Ik weet dat 2017
nog niet voorbij is.