K. gaat op doorreis.

Dag IJsland.
daaaaaaaaggg.
We hebben het naar ons zin gehad.
Dag Blue Lagoon.
daaaaaaaaggg.

 

Hallo Nederland, hallo.
Het is goed om weer huis te zijn.

 

Nog even een tussenstop op Schiphol.

 

voor 1 nachtje.

 

We zijn van de koffie en de groene sapjes.
Voor 1 keertje,
gaan we ons te buiten.

Heerlijk.

 

Nog een keertje de koffer inpakken
En een kleding ‘change’ gedaan.
K. krijgt schoon mee.
En ik de was.

 

K. vliegt door naar Los Angeles.

 

Hij heeft pech.
Ze hebben ook een vliegtuig ‘change’ gedaan.
Nu zit ie wel heel erg krap.

Goede vlucht K.,
goede vlucht.

 

 

Een rondje hipster.

In onze zoektocht

 

naar goede koffie

 

gaan we altijd

 

heel ver

 

maar dan heb je ook wat ook

 

Super koffie.
De boontjes zijn diezelfde ochtend nog gebrand.
En je mag kiezen welk boontje je op de molen wil.

Helemaal onze taal.
En smaak.

 

Ook voor een sapje

 

maken we een ommetje.

 

En voor een goed stuk brood
nemen we heel veel voor lief.

 

Hoog boven de stad.

Kijk.
Daar gaat K. met zijn matties,
met de bus,
naar het werk.

 

Ze hebben het zwaar.
Vandaag.

 

Een forse klus dat Cloudgedoe
hier op IJsland.

 

Alleen bereikbaar per quad,
geloof ik?

 

Beneden in de hal van het hotel

 

zit nog een echte IJslander.

 

Die ik even gedag zeg
voor ik op pad ga.

 

Over de Cloud gesproken,
het waait hier echt altijd.

 

Ik ben op weg naar de Perlan Koepel
op de  ‘Öskjuhlíð’ heuvel.
Hoog boven de stad.

 

Ik ben dol op dit soort plaatjes.
Ritme.
Regelmaat.
Patronen.
Ordening.
Heerlijk!

 

Van hierboven is de Hallgrímskirkja van Reykjavik
goed zichtbaar.

 

Onderweg naar beneden

 

kom ik deze jongen tegen.
Ik mocht ietsjes dichterbij komen,
maar niet te.

 

 

Zwavel en Silica in Bláa Lónið.

Naast de geothermische energiecentrale Svartsengi.

 

ligt,
midden in een lavaveld,
de Blue Lagoon

 

het populairste wellnesscentrum van IJsland.

 

‘Het mineraalrijke water van de centrale komt met 475 liter per seconde van een diepte van 1800 meter omhoog en heeft dan een temperatuur van ongeveer 90°C.
In de centrale wordt dit water gebruikt om turbines aan te drijven die stroom produceren en warmte overbrengen om huizen in dorpen in de omgeving te verwarmen.’

 

‘Een deel van het water werd uitgespoeld over het lavaveld.
Het lag in de bedoeling dat dat water vanzelf in de poreuze ondergrond zou verdwijnen. Een dikke laag ondoordringbaar lava verhindert dat echter, waardoor min of meer per ongeluk een meertje kon ontstaan.’

 

‘Het water is licht zout (2,5%), niet gechloreerd en heeft een gemiddelde temperatuur van ongeveer 37 tot 39°C.’

 

‘Karakteristiek voor het water is de melkachtige witblauwe kleur welke voornamelijk wordt gevormd door de kleur van de in het water opgeloste mineralen.’

 

‘De modder die op de bodem is neergeslagen bestaat hoofdzakelijk uit korrels zeer fijne witte kwarts (silica) en algen. De kleur van het water, de stoom erboven en de surrealistische achtergrond van zwarte lavavelden zorgen voor een haast magische ervaring.’

 

‘Aangezien het water het gehele jaar door een constante hoge temperatuur heeft, kan de Blue Lagoon het hele jaar door bezocht worden. Zelfs als het keihard regent is een bezoek geen enkel probleem.’

 

‘Langs het bad staan houten bakken met de witte modder. Dit spul kan op het gezicht en de rest van het lichaam worden gesmeerd. Na tien minuten drogen heeft dit een fantastisch effect.’

 

Bij ons bezoek regende het dus keihard.
De lifeguard staat,
dik aangekleed,
in de stromende regen bij 5 graden
(gevoelstemperatuur -3 graden).

 

De slippers,
aan het begin van het bad,
zijn net zo kleurrijk als de bezoekers.

 

Nog even een sapje drinken
en op de weg naar huis verbazen we
ons over hoe onze huid voelt.
Beetje vettig, glad en zuiver.

 

 

We kijken uit op Reykjavíkurflugvöllur.

We kijken uit op het vliegveld van Reykjavik.

 

Vanuit het hotel waar we de komende dagen zijn.

 

K. om te werken
en ik….
om te ploggen :-).

 

Ik hou van contrasten!

 

Zeker als ze bijna niet overbrugbaar zijn.

IJsland en Las Vegas.

 

Maar,
ongeacht waar ik ben,
is dit mijn favoriete ontbijt.

Voor koffie

 

en een groen sapje gaan we op pad.
Hier moeten we er voor naar het centrum van Reyjavik.
Een kwartiertje lopen.

 

K. is al aan het werk,
dat kan overal.
Zolang er stroom en wifi is.

 

De taal heeft prachtige klanken.

Het is zoeken in het woord, bij het plaatje naar de herkenning,
deze is een makkie:
‘chocoladetaart’.

De prijs is een kwestie van delen door 100.
En dan, zoals K. zegt,
nog 10% korting.
Prijzig taartje :-).