Een dag en een nacht in Austin Texas (1)

We zijn onderweg naar Austin

 

Onderweg zoeken we iets te eten.

 

Ik heb al twee dagen griep.

 

Ik wil alleen maar opgekruld liggen
maakt niet uit waar

 

Of toch wel een beetje
gelukkig hebben we een auto
waar dat makkelijk in kan.

In Austin is het koud
-1
we duiken even onder.

Welcome to the City of Houston (6)

Na een snelle tussenstop
bij Salata
waar je echt
ALLES
in je wrap kunt stoppen

 

gaan we door
naar de water-wall

 

voor spectaculaire

 

plaatjes

 

en schattige beelden
(sorry,
geen toestemming gevraagd šŸ˜¦ ).

 

Die fijne mistige
nevel
doet leuke dingen
met mijn haar.

 

Welcome to the City of Houston (4)

Het is weekend.
K. is vrij
een soort of.

 

Ook dan is het
5.00 uur
opstaan.

Nou vooruit
het is weekend
6.00 uur dan.

 

On the move

 

voor ontbijt

 

naar de favoriete
ontbijttent van K.

 

die is
om 6.30 uur open

 

nu nog een beetje leeg.

 

Na ons ontbijt
gaan we op pad
om de auto
op te halen.

 

Haha
niet deze

 

het wordt deze

 

en ja hoor
‘we hebben een dweil’.

 

Zodra K. in Amerika
in de auto stapt
ontspant hij.

We zijn onderweg.

Welcome to the City of Houston (3)

Iedere ochtend
wanneer
ik manlief
afgeleverd heb
ga ik op pad.

 

Dit keer
naar het park
waar je

 

net als overal
een kanon kunt afschieten
zonder dat je iemand raakt.

 

Voor 11.00 uur
’s morgens
is het hier stil
rustig
en saai.

Alleen
de groter
grootste auto’s
staan geparkeerd.

 

Iedere dag
maak ik een wandeltje
naar de Walgreen
om water te halen.

Op de terugweg
drink ik een kop thee

 

en lees ik
de krant op mijn Ipad.

 

Nog even een
broodje mee
en mijn ochtend zit erop.

 

Pas aan het begin van de avond
komt het leven hier
een beetje
op gang.

 

Maar ja
dan ben
IK al ingestort.

Mijn ochtend begon
om 5.00 uur.

Welcome to the City of Houston (2)

Goedemorgen Houston!

 

Na het ontbijt

 

brengen we
eerst
manlief naar kantoor.

 

Ik ga

 

eerst

 

de buurt
verkennen.

 

Ook hier:
een schoen
zonder kind.

 

Dit keer

 

drink ik
een cappuccino
in mijn uppie.

 

Voor lunch
neem ik
water
en een broodje mee.

 

Dit alles
met een plaatje
van de trap
mijn dag kan
niet meer stuk.

Welcome to the City of Houston (1)

Het is zo ver

 

en toch alweer
een jaar geleden
dat ik mee vloog met K.

 

Alles

 

is nog steeds hetzelfde.
Gelukkig.

 

We zitten

 

in de lounge

 

waar manlief
gelijk achter de laptop duikt.

 

Het blijft

 

werk

 

met een beetje
licht aan het eind van de tunnel
dat -vrij- heet.

 

K. vliegt luxe
en ik tussen
het -gewone- volk

 

naar Houston.