Welcome to the city of Baile Átha Cliath (1)

Maar om er te komen?
Dát had nogal 
wat voeten 
in de aarde.

We begonnen

met het missen
van onze vlucht
door file
voor Schiphol.

24 Uur later
was er
slechts
50 minuten
vertraging

of
néé
90 minuten.

Gelukkig
is er 
altijd
koffie
bij Café Cocó

in goed
gezelschap
van een veldmuisje

en genoeg
ander vermaak.

Op weg naar
het vliegtuig
zagen we
héél Schiphol

en stegen we
hélemaal
aan het eind
van Schiphol
op

om te beginnen
aan een stormachtige
trip

met slecht weer
en turbulentie
(waar mijn camera
zich niet eens scherp
op kon scherp stellen)
naar
Baile Átha Cliath (Dublin).

K. is hier
voor zijn werk.

Tijdens 
het wachten
op de taxi
moet er 
toch
alvast een call
gedaan worden
want
werk 
is werk
ook als het regent
stormt
of alles 28 uur
vertraging heeft.

Week 15

Week 15
was een bijzondere week.

 


Het was de week
van het opruimen
en
plaats maken

 

voor mijn coachruimte.

 

Het was de week
van de stapels sokken van K.

Zolang als ik K. ken
hebben we bergen sokken
die gewassen
geordend
en opgeruimd
moeten worden.

 

In vroeger tijd
waren het 100 paar sokken
nu slechts 45.

 

De week dat
moeder zwaan
op haar nest ging zitten.

Dit keer op
een goede plek.
Redelijk beschut

 

en beschermd
tegen storm
en mensen.

 

De week van de eerste tulpen
alhoewel het nog niet
echt
tulpenroutetijd
is

 

vonden we toch
een veldje

 

waar al wat in bloei stond.

 

De week
van de zon
genietende reiger.

De week dat K.
terug kwam van
zijn 10 daagse
stilte retraite
bij Banthe
in Engeland.

Banthe is een Boeddhistisch monnik
die retraites geeft gebaseerd
op de oorspronkelijke leer (Theravada)
van Boeddha.
Essentieel zijn meditatie
en
 leven volgens de vijf precepts
waarbij je je houdt aan het af zien van:
1. het doden van levende wezens
2. het nemen van dat wat niet gegeven is
3. van seksueel wangedrag
4. van incorrect spreken
5. het gebruik van verdovende middelen als alcohol en drugs

Iets wat we goed in ons leven samen
in kunnen passen.

Een dag en een nacht in Austin Texas (1)

We zijn onderweg naar Austin

 

Onderweg zoeken we iets te eten.

 

Ik heb al twee dagen griep.

 

Ik wil alleen maar opgekruld liggen
maakt niet uit waar

 

Of toch wel een beetje
gelukkig hebben we een auto
waar dat makkelijk in kan.

In Austin is het koud
-1
we duiken even onder.

Welcome to the City of Houston (6)

Na een snelle tussenstop
bij Salata
waar je echt
ALLES
in je wrap kunt stoppen

 

gaan we door
naar de water-wall

 

voor spectaculaire

 

plaatjes

 

en schattige beelden
(sorry,
geen toestemming gevraagd 😦 ).

 

Die fijne mistige
nevel
doet leuke dingen
met mijn haar.

 

Welcome to the City of Houston (4)

Het is weekend.
K. is vrij
een soort of.

 

Ook dan is het
5.00 uur
opstaan.

Nou vooruit
het is weekend
6.00 uur dan.

 

On the move

 

voor ontbijt

 

naar de favoriete
ontbijttent van K.

 

die is
om 6.30 uur open

 

nu nog een beetje leeg.

 

Na ons ontbijt
gaan we op pad
om de auto
op te halen.

 

Haha
niet deze

 

het wordt deze

 

en ja hoor
‘we hebben een dweil’.

 

Zodra K. in Amerika
in de auto stapt
ontspant hij.

We zijn onderweg.

Welcome to the City of Houston (3)

Iedere ochtend
wanneer
ik manlief
afgeleverd heb
ga ik op pad.

 

Dit keer
naar het park
waar je

 

net als overal
een kanon kunt afschieten
zonder dat je iemand raakt.

 

Voor 11.00 uur
’s morgens
is het hier stil
rustig
en saai.

Alleen
de groter
grootste auto’s
staan geparkeerd.

 

Iedere dag
maak ik een wandeltje
naar de Walgreen
om water te halen.

Op de terugweg
drink ik een kop thee

 

en lees ik
de krant op mijn Ipad.

 

Nog even een
broodje mee
en mijn ochtend zit erop.

 

Pas aan het begin van de avond
komt het leven hier
een beetje
op gang.

 

Maar ja
dan ben
IK al ingestort.

Mijn ochtend begon
om 5.00 uur.