Méér dan alleen een hoopje afgebrokkelde stenen

Geen idee
of het een macaber trekje is?
of gewoon nieuwsgierigheid?

 

het is
in ieder geval
iets dat me fascineert!

Alleen al
mijn eigen
fysieke reactie.

 

Die begint op het moment
dat ik tussen
al deze oude
stenen stap.

Het is alsof
er iets is
dat mij begint te vertellen.

Er gaan allerlei
belletjes rinkelen
soms licht
soms zwaar en nadrukkelijk.

Er lopen rillingen
langs mijn rug
en
de haren op mijn armen
gaan overeind staan.

Ik ruik
van alles.

Ik hoor
van alles.

Mijn hoofd
maakt overuren.

Ik dwaal
als verdwaasd
rond
en
volg
als vanzelf
mijn lijf
dat de richting aangeeft.

 

Zo ging  het
de laatste dag
van de vakantie
bij Kelso Abbey
ook

 

waar ik
als vanzelf
volledig gefocust
voor de steen van
dominee Robert Lundie
en zijn gezin
bleef staan.

Volledig verzonken
in wat er op
zijn grafsteen stond.

-THE REV
ROBERT LUNDIE
WAS BORN
IN KELSO MANSE 1774
ORDAINED MINISTER OF GORDON 1801
INDUCTED TO HIS NATIVE LAND IN 1807
ABOUNDING IN BENEVOLENT LABOURS
PREACHING CHRIST TO THE LAST
HONOURED BELOVED MOURNED
HE SUDDENLY DEPARTED THIS LIFE
APRIL 16th 1862
THE RIGHTEOUS SHALL BE HAD
IN EVERASTING REMEMBRANCE
PSALM 112.6
SUSANNAH HIS DAUGHTER
DEAD AT KELSO AGED 9 YEARS
MARY HIS DAUGHTER WIFE OF
THE REV W. W. DUNCAN
AWAITS THE RESURRECTION
AT GLEISH JAN 5th 1840 AGED 25
HIS SON GEORGE ARCHIBALD
DIED AMID CONVERTED HEATHEN
AT THE MISSION STATION
LEONE TUTUILA SOUTH SEAS
SEPTEMBER 1841 AGED 21
MARY GREY WIFE OF REV R LUNDIE
ALSO OF REV H DUNCAN BORN AT MILFIELD
NORTHUMBRIA 6 NOVEMBER 1788 DIED AT
EDINBURGH 12 MAY 1788
AWAKE AND SING ME THAT DWELL IN DUST
ISAIAH 26:19-

Het is meer dan het verhaal
van dominee Lundie
Het is het verhaal van
Vader Robert en moeder Mary
allebei komen ze uit een geslacht van dominees
en ook diverse van hun nakomelingen
zijn dominee geworden.

Vader Robert is 58 jaar geworden.
Voordat hij met moeder Mary trouwde in 1813
was hij elders dominee
en hij kwam pas
op 33 jarige leeftijd naar zijn geboorteplaats Kelso
om daar het ambt op te pakken
tot zijn dood in 1832
toen hij

-plotseling dit leven verliet-

Moeder Mary is 14 jaar jonger
en 25 jaar toen ze met vader Robert trouwde.
Vader Robert was 40 en moeder Mary 26
toen ze hun eerste kind kregen.

Ze hebben  in totaal 6 kinderen gekregen
waarvan er 3 op jonge leeftijd zijn overleden.
Vader heeft alleen het overlijden van zijn derde
kind, dochter Suzanne, meegemaakt.
Zij is slechts 9 jaar geworden.

Toen vader op 58 jarige leeftijd overleed
waren de kinderen nog relatief jong
tussen de 8 en 18 jaar
Moeder Mary werd op haar 44e weduwe.

Dochter Mary was 25 jaar toen ze overleed:
– en verblijft in Cleish in afwachting van haar opstanding-

Zoon George Archibald stierf op 21e jarige leeftijd:
-tussen de half bekeerde heidenen op missiepost Leone Bay-

 

Even verderop het kerkhof
vond ik de steen van
jongste zoon Robert Henry
Ook hij was dominee
maar naar wat ik brgrijp
wel een beetje afgeweken
van het pad
van zijn voorvaderen.

Verder was er nog
Zoon Cormelis
geboren in 1815
die
tot aan zijn dood
spoorweg ingenieur was.

In 1821 is dochter Jane Catherine geboren
zij trouwde
niet met een dominee
maar met een dichter.
Zelf was zij ook dichteres.

Dochter Mary
was getrouwd met dominee W. W. Duncan
en schreef gedichten en gebedjes
voor haar kinderen.

Moeder Mary trouwde opnieuw
met Henry Duncan
een dominee
uit een domineesgeslacht.
Moeder Mary stierf
op 89 jarige leeftijd in Edinburgh

Van Moeder Mary
werd gezegd dat ze
een vrouw met een stevige karakter was 
ze heeft verschillende boeken op haar naam.
Zo schreef ze een boek
(nog te koop bij bol.com)
over haar dochter Mary.

Ik zou nog veel verder kunnen gaan
in mijn zoektocht naar de achtergrond
van al die dominees
want in hoeverre waren W. W.  Duncan ( man van dochter Mary)
en H. Duncan ( tweede man van moede Mary)
familie?
Ik heb een foto gevonden
waar ze (met een derde Duncan) opstaan.

Maar nee
ik kom tot de ontdekking
dat ik
de vrouwen
in het leven van dominee Lundie
veel boeiender vind.

Ik ga me nog even verdiepen
in moeder Mary
en de dochters Mary en Jane Catherine
volgens mij
hebben die dames
mij nog steeds
iets te vertellen.

Verrassing?!

We tikken nog net even
Ben Nevis
de hoogste berg van Schotland
aan
voor we vertrekken.

 

K. heeft een verrassing
voor mijn verjaardag.

 

We gaan van de westkust
naar de ooskust
waar mijn verrassing
in
Laurencekirk ligt.

 

Dwars door het binnenland

 

komen we aan bij
Thornton Castle

 

waar we
een nacht slapen
in onze eigen toren

 

en met een eigen plek
op de oprit.

 

Voor één nacht zijn
we kasteelvrouwe
en kasteelheer.

 

Na een laatste rondje

 

over ons kanteel

 

met een prachtig zicht
over onze landerijen

 

gaan we naar onze bibliotheek

 

waar de whiskey klaar staat.

 

Het is 34 treden
naar onze slaapkamer
en 22 treden
verder naar boven
naar onze badkamer.

 

Voor het ontbijt
is het weer
56 treden
naar beneden.

We lopen wat af
in ons kasteel
voor één
nacht.

De echte Schotse Hooglanden

Nog een beetje fluffie

 

zijn we onderweg

 

naar de echte Schotse Hooglanden

 

We slapen
hier
in Fort William

 

Uiteraard
als eerte
vegan

 

en ‘goede’ koffie.

 

Koffie
en vegan?

Afijn
cappuccino
met oatmilk
Het is even de vraag…..?

 

Onderweg naar de haven

 

zien we deze jongen

 

geduldig wachten

 

met een scherp oog
de boel in de gaten houdend

 

tot hem wat toegeworpen wordt.

 

Wij gaan varen

 

met de boot

 

naar de zeehonden

 

en misschien
heel misschien
dolfijnen.

Géén dolfijn
te zien
dus.

Verder naar het noorden

Nog even lunchen
met een collega van K.
in Greenock

 

en vervolgens
met de ferry
oversteken
naar Dunoon

 

verder naar
onze volgende
bestemming.

 

Een prachtige plek
om te zijn
waar we
op een klein wandeltje na
twee volle dagen

 

genoten hebben van
dit uitzicht
in alle soorten
en maten
geveld
door
de buikgriep.

Maar ach
mocht je toch ergens
ziek willen worden
dan kan je dat
het beste doen
met dit uitzicht.

We zitten anns a ‘bhonn ìseal van het hotel

We zitten ‘anns a ‘bhonn ìseal’ van het hotel
in de kelder dus
Grappig
en voor dit moment
zéér gewenst
want ook hier in Edinburgh
is het 28 graden

 

Naast ‘goede’ koffie
zoeken we ook de groene sapjes

 

en de vegan restaurantjes op

 

Dit is
de veganistische variant
van haggis
een typisch Schots gerecht.

 

Het is tijd
om
een deel van
Edinburgh te verkennen.

 

Ik ben gefascineerd

 

door

 

de oude gebouwen.

 

We kiezen
er één uit

 

om naar binnen
te gaan

 

het is een beetje
krap

 

en smal

 

we kunnen
verder naar boven

 

voor ons
is dit uitzicht
prachtig.

Tha sinn air a ‘bhàta a dh’Alba ​

Is het Schots Keltisch voor: ‘We zijn op de boot naar Schotland’.

 

Precies 3 jaar geleden
ben ik begonnen met mijn plogjes
de eerste foto op mijn plog
was Eggie
die mee ging naar Engeland.

 

Vandaag

 

gaan we naar Schotland

 

met de boot

 

En Eggie
mag mee.

 

Wanneer we van de boot af gaan

 

is onze eerste stop

 

altijd

 

Goede koffie.
Zonder goede koffie
geen leven
Zonder goede koffie
geen vakantie.