Hoe ik weer uit de olie kom?

Het waren bijzondere dagen hier op Tenerife.

 

Ik denk dat we bij elkaar 11 uur
op de bank hebben gelegen.

 

Liters kruidige olie,
zijn overal,
op onze lijven gesmeerd.

 

We hadden keurig
een soort papieren stringetje aan
om de plekjes te bedekken
die niet in de olie gingen.

 

Ik had een geweldige vrouw.
Eindeloos geduldig
ging ze op zoek
naar al mijn pijnplekken.

 

Ze heeft ze allemaal gevonden
aangeraakt
en waar mogelijk
laten verdwijnen.

 

Ik spreek geen Spaans en
zij 3 zinnetjes Engels:
– ola face up?
– ola face down?
– ola you oké?

 

Meer woorden waren er niet.
De rest deden we met onze ogen
zij met haar handen
en mijn lijf vertelde haar waar ze moest zijn.

 

De laatste dag was een knuffel
een zoen
en een ‘weerziens’
nos vemos de nuevo’
vanzelfsprekend.

 

Zou al dat opruimen hebben geholpen?

De eerstvolgende dag
en ‘dezelfde’ beauty,
schrok ik tóch weer
toen hij
nieuwsgierig zijn tongetje
naar mij
uitstak.

Ik wist het natuurlijk al.
Ik leer niet van mijn fouten.
Soms wordt ik gewoon niet wijzer.
Maar
dat geeft allemaal niets
wanneer
ik lekker in mijn vel zit.

 

Iedere ochtend en avond dalen we af

’s Morgens voor de koffie.

 

Waar we deze beauty tegen kwamen.
Ik werd nieuwsgierig bekeken.
Ik geloof dat ik de enige,
van ons twee,
was
die schrok van het hele gebeuren
en me terugtrok.

Jammer.
De volgende keer maar iets meer lef hebben.

 

’s Avonds voor het eten

 

in het vegetarische restaurant.

 

We lopen twee routes.
Ieder met zijn eigen charme.

Mijn jawbone wordt er helemaal gelukkig van
en begint halverwege de dag al te spinnen.
Ik loop toch algauw 9000 stappen.
De klim telt hij helaas niet mee.
Mijn benen wel.

 

 

Vakantie is hard werken

Nog even
voor
Edward.

Trap-kunst.

Iedere dag gaan we hem
lopend
op
en neer.
Wel 20x.

 

Onderweg naar de behandelingen

 

komen we stukjes
bij beetjes
in de sfeer.

 

Dan moet je natuurlijk
niet in
een verweerde
spiegel kijken
die je niet
van de meest charmante kant
laat zien
in een veels te grote badjas
maat XL.

 

Vandaag was het de Pinda Sweda behandeling.
Na afloop mogen we bijkomen op het bankje

 

met een kopje
Vata thee.
Biologische.

En denk nou niet dat dit alleen maar ontspannend is.
Het is hard werken deze vakantie
wanneer je anderhalf tot twee uur op de tafel ligt.
Tijdens de behandelingen
loop ik echt wel tegen mijzelf aan.

Althans
ik ben mezelf
behoorlijk tegengekomen.

Ik kwam nog wat boosheid tegen.
Een hele berg machteloosheid.
Ik heb ook nog een aantal verliezen kunnen tellen.

En daarbij komt
dat mijn lijf,
blijkbaar,
ook nog wel iets uit te werken heeft.

Ik heb nog wat chronische pijntjes
van een paar jaar geleden.
Flinke weerstanden
wat het lastiger maakte om te ontspannen.
En een meer recentelijke pijn
van iets meer dan een half jaar.

Afijn
2017 was natuurlijk
niet voor niets
een prutjaar.

Nee..
vakantie houden is in dit geval hard werken.
Maar zeker de moeite waard
mij hoor je niet mopperen.
of misschien een beetje
maar dat is luxe.

 

 

 

 

Op zoek naar een vegetarisch eethuis en goede koffie

We zijn hier voor gezond.
De groene sapjes.

 

Aan de overkant
het vegetarische restaurant.

 

Tegen de tijd dat we gegeten hebben is het donker

 

en maken we weer
een wandelingetje door de tuin.

Zo gezond hè.

 

Alhoewel
het donker doet gekke dingen.

 

Dit is toch heel gewoon een boom.

 

Oh ja
even tussendoor.

Ik ben bekend met een bidet
wat ik een superding vind.

Dit was ik nog niet eerder tegengekomen.
Daar naast het toilet.

 

 

Zo handig.

 

Zo makkelijk.
Die wil ik ook!

 

Afijn.
Gewoon maar weer terug naar de trap.

In het kader van gezond.
Gaan we met de trap.

Zo ziet ie er van boven naar beneden uit.

 

En zo ziet ie er
van beneden naar boven uit.

 

Hij is magistraal.

 

Een nieuwe dag
is ook weer op pad,
onze grootste zonde deze week,
voor goede koffie.
Google weer bij de hand
en gaan.

 

Oh ja
en ik er achteraan.

 

Ach ja
na orkaan Maria
kan Zebra Maria
ook nog wel.

 

Goede koffie is nog een beetje lastig te vinden hier.
Daarentegen
het uitzicht
is prachtig!

 

Vandaag staat mediteren,
sporten,
zwemmen,
de sauna
en

 

de Shiro Abhyanga en Padani behandeling
op het programma.

Volgens ayurveda bestaan er drie basiskrachten die de gehele kosmos, de natuur en ook de mens doordringen: de drie ‘dosha’s’ ( Vata, Pitta en Kapha).
Deze regelen alle lichaamsfuncties en bepalen het eigen type.
De individuele verdeling van de drie dosha’s bepaalt de verschillende kenmerken van onze persoonlijkheid, onze voorkeuren en gewoonten, onze zwakten en sterke punten.
Het gaat om het evenwicht

Uiteraard ben je nooit iets alleen maar één type.
K. ziet de grootste herkenning in Vata
en ik tussen Vata en Pitta in.

 

 

We zijn weer op pad

dit keer naar Eindhoven.

 

Zo grappig.

 

We slapen namelijk

 

recht boven het vliegveld.

 

Vanuit je bed rol je zo het vliegtuig in.

 

Nou ja
bijna dan.

 

Tijdens het ontbijten
kijken we recht op de incheckbalie.
We zijn net ingecheckt.
Kijk daar gaat onze koffer.
Dáár
die rode.

 

Het is mistig.

 

Het duurt anderhalf uur voor we kunnen vertrekken.

 

Maar eenmaal boven de mist
zien we onze eigen schaduw

 

doordat
de zon schijnt.

 

Onze eerste stop,
na het landen,
is uiteraard koffie.
Goede koffie!
Dit is een 9.

 

Dan is het nog ruim anderhalf uur met de bus
om van Noord
naar Zuid te komen

 

op het eiland.

 

Voorlopig maar gewoon genieten
van het uitzicht
onderweg.

 

In het hotel hebben ze mijn favoriete trap.

 

Is er een verzegelde envelop
met een persoonlijke boodschap
zijn er kleine attenties

 

om ons welkom te heten.

 

De volgende ochtend bij het ontbijt
hou ik het bij,
meerdere,
kleine porties
dan hou ik het langer vol

 

om te genieten van dit uitzicht.

 

Na het ontbijt

 

maken we een klein wandelingetje door de tuin.
En dan?
Op zoek naar goede koffie.
K. heeft Google al geraadpleegd.
Dat doen we
altijd!

Oh ja…
had ik jullie dat al gezegd?

De reden dat we hier een weekje zijn?
Nou 2017 is een prutjaar.
Gewoon.
Het wachten is op 2018.

Ik weet?
Ik weet!
Het duurt nog 3 maanden
maar
toch
2017 slaan we over.

Niet dat ik te klagen heb.
Helemaal niet
maar
toch?
2017 kent te veel verliezen.

Ik weet.
Ik weet.
– alles gaat voorbij in de tijd
– mensen passen zich aan
– met een kleine handreiking

Handreikingen waren er ook dit jaar genoeg
maar toch
het mag 2018 van mij worden.

Nu zijn we hier ook voor K.
Hier kan je mediteren,
yogalessen volgen,
sporten,
de saune ’s in,
relaxen langs het zwembad,
volop groene sapjes,
en iedere dag is er een Ayurvedische behandeling.
Vandaag was dat een Marma Abhyanga behandeling
die duurde 2 uur.

Aan die Ayurveda
en dat relaxen doe ik graag mee.

We zondigen wel hè,
de koffie…,
die moet.

Er is hier maar één drama,
de wifi…
Die is écht belabberd.