Natuurlijk…….de walvissen.

Het voorbereidende werk.
Ik ben een koukleum en doe er nog een vest bij aan.

 

Nog even wat  reanimatie met Eggie geoefend.
En dat was, achteraf gezien, een goed idee.

 

Want ook ondernemende knuffel konijnen

 

kunnen

 

te ver gaan.

 

Gelukkig was er nog tijd om te drogen.

 

Voor het echte werk begon.

 

Daar heb je ze.
Drie blauwe vinvissen, de grootste in hun soort.
Ze kunnen wel 30 meter worden.
Bij iedere waterzuil koersen we er op af.

 

Ze zwemmen en spelen wat.
En houden ons flink bezig op dat water.

 

En nu maar hopen dat zij zich niet bezig gaan houden met ons,
want op zo ’n klein bootje, dat je daar links ziet, zitten wij ook.

Daar wordt je vanzelf nederig van.

 

 

 

Waarom gingen we ook alweer naar Vancouver?

 

Juist. Koffie!
We zijn er alweer vroeg bij.
Een makkie wanneer je nog een jetlag hebt.

 

Dat wil niet zeggen dat je een helder hoofd hebt.
Verdwalen kan ook gewoon.

 

Want kijk, daar moeten we heen.

 

In dit watervliegtuigje.

 

Klein vliegtuig, klein gezelschap.

 

Hoop waterverplaatsing.

 

We vliegen over Vancouver.

 

Naar Victoria Island.
Op zoek naar……..?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Voordat we ‘echt’ aankomen eerst …..

Mijn excuses

Voor het late plogje.
We zijn er twee dagen tussenuit geweest zónder laptop.
Ja, zelfs K.

Een auto ophalen.

Nou ja auto? Het lijkt heel veel maar …..
Oké goed, we doen het ermee :-).

 

Nog iets ‘groens’

Voor onderweg.
Met boerenkool.

 

Zo nu kunnen we.
We zijn onderweg naar Canada.

 

Naar Vancouver.

 

Natuurlijk naar Granville Island met zijn leuke shopjes.

 

Vancouver is een prachtige stad.
Vriendelijke mensen, veel ruimte en mooi weer.
Een kleurrijke stad met veel, goed onderhouden, openbaar groen.

 

En stads…..coyotes?
Geen stads-mussen, geen stads-duiven maar stads-coyotes.

Of je ze niet wil voeren?

Ze zijn slim, snel en pakken wat ze kunnen krijgen.
Over wie hebben we het nu?