Wat er met je gebeurt als je oud, écht heel oud bent

Na zijn pensionering

30 jaar geleden

is mijn vader

met veel plezier
talent
en oog voor detail
gaan tekenen.

Helaas
komt zijn laatste tekening 
maar niet af.

De wereld
om hem heen
heeft nog zijn
aantrekkingskracht

 

genoeg kleine dingen
om van te genieten.

 

Alleen dat
ouder wordend lijf

 

 

vertoont steeds
meer 
en meer
mankementen.

 

 

De deur staat 
nog steeds open
voor een kopje thee
met een koekje
maar ieder bezoek
kost meer
en meer energie.

 

Mijn vader laat zien
dat oud worden
het leven kwetsbaar 
en fragiel maakt.

 

Dat oud worden
geen schoonheid heeft
wanneer een lijf
het stapje voor stapje
af laat weten.
 
Dat oud worden dwingt
om ieder moment van de dag
verliezen te aanvaarden
het lelijke van de ouderdom te vervangen
door schoonheid van binnenuit
en winst van 65 jaar huwelijk.
 
Mijn vader en moeder
doen het samen 
waardig
zelfbewust
zonder te klagen
in volle bewustzijn
met eigen regie.
 
Oud zijn
wordt mij 
wonderschoon
en
ontroerend
voorgeleefd.