Als je -ECHT OUD- bent, ben je niet oud meer, behalve voor mensen die het niet begrijpen.

Wat is ‘ECHT OUD’?
Wat is OUD?” vroeg het konijntje op een dag, toen ze naast elkaar lagen, vlak bij de haard in de kinderkamer. “Betekent het dat je van binnen iets hebt dat zoemt en van buiten een palletje?”
“Oud is niet hoe je gemaakt bent,” zei het leren paard. “Het is iets dat met je gebeurt. Als je een leven lang leeft, je je aangepast hebt aan een wereld vol veranderingen en je eigenlijk alles al meegemaakt hebt, dan wordt je ECHT OUD!”
“Doet dat pijn?” vroeg het konijntje.
“Soms wel,” zei het leren paard, want hij sprak altijd de waarheid. “Als je ECHT OUD bent, dan geef je er niets om dat het pijn heeft gedaan.”
“Gebeurt het allemaal ineens, net als opgewonden worden?” vroeg het konijntje, “of stukje voor stukje?”
“Het gebeurt niet allemaal ineens”, zei het leren paard.  “Je wordt het gewoon. Het duurt een hele tijd. Daarom gebeurt het niet vaak met dingen die gemakkelijk breken, of scherpe randen hebben, of heel voorzichtig behandeld moeten worden. In het algemeen ben je tegen de tijd dat je ECHT OUD wordt, meestal kaal geknuffeld, zijn je ogen er uit gevallen, bengelen je poten erbij en zie je er haveloos uit. Maar dat geeft helemaal niets, want als je eenmaal ECHT OUD bent, ben je niet lelijk meer, behalve voor mensen die het niet begrijpen.
Vrij vertaald naar:
‘Wat is ECHT?’
Het fluwelen konijn
Marjory Williams 1920

Mijn ouders zijn oud
-ECHT OUD-

Mijn vader J.
wordt eerdaags
89 jaar

mijn moeder B.
eerdaags 88 jaar.

Dit plogje gaat over
mijn vader en moeder
niet over oud zijn
of oud worden
maar
over mijn ouders die samen -ECHT OUD- zijn.

Niet over hun gebreken.
Niet over de verliezen die bij het ouder worden horen.
Niet over hoe lelijk oud worden is.

Want die gebreken
die verliezen
en het lelijke
is zichtbaar
in alles.

In hun handen

die niet meer

het fijne werk

kunnen doen
of af kunnen maken.

Ouder worden gaat over
de regie blijven voeren
aanvaarden wat onveranderbaar is
keuzes maken
zorgen dat je het samen goed hebt
en bij de tijd blijven

door gezond te leven

goed te eten

volgen wat er in de wereld gebeurt

jezelf blijven uitdagen

je blijven verdiepen

mee te gaan

met de tijd

en altijd
ALTIJD nieuwsgierig te zijn.

Later?
Later
als ik groot ben
wil ik
net als mijn vader en moeder
oud
-ECHT OUD- worden!

Eggie komt weer even langs

Regelmatig
komt Eggie ter sprake
of eigenlijk
‘Wat is Echt?’

Samen met M.
had ik het over het leven
in zijn algemeen
en
zingeving in het bijzonder.

Zij is nog een jongkie
en voelt
als het ware de dreiging
over alles
wat er nog zou kunnen gebeuren.

De blutsen
krassen
en deuken van het leven.

Dat is verdrietig
wanneer je zit te wachten
niet weet wanneer het komt.
Misschien zelfs denkt
dat je er
met een beetje moeite
iets aan zou kunnen doen
om het te voorkomen.

Want zo werkt het niet.
Altijd overal
loop je blutsen op
loop je deuken op
krijg je krassen
op je lijf
en
op je ziel.

Daar valt niet aan te ontkomen.
en eigenlijk
wordt je daar heel erg mooi van
maar ja
niemand die zegt
dat het leuk is
of dat je er blij van wordt.

Ik vind
de deuken
de krassen
en de blutsen
op mijn eigen lijf en ziel prachtig.

Ik herken ze ook altijd bij anderen.
Ik vind mensen met
krassen
deuken
en blutsen
KRACHTIG.

Ze hebben iets
ze maken je tot iemand
maar ja
ik snap natuurlijk wel dat je als jongkie
niet verlangt naar
die blutsen
die krassen
en die deuken
op je lijf en op je ziel.

Ik heb M. verteld
dat je er niet op hoeft te wachten
dat het onvermijdelijk is
dat mensen daar mee om leren gaan
dat je je aanpast
maar dat dat soms
een leven lang kan duren.

Ik ga M het verhaal van het fluwelen konijntje geven
vertellen over
‘Wat is Echt’?
over Eggie.
En ook
dat ze er niet alleen
in rond hoeft te tobben.

En weet je
ik vind M. nu al geweldig.

 

Deze Eggie
is al op vele plaatsen geweest

 

mee in het vliegtuig

 

zomaar bungelt over een schouder

 

opgepropt in een broekzak

 

overal tussen gemoffelt

 

nieuwsgierig bekeken

 

 

als decorum

 

verbazing oproepend

 

en op fietstochten.

 

Nu staat hij op een eigen plekje
naast Alexa

 

een soort of
met pensioen.

 

(*Bron)
‘Het fluwelen Konijn’
(of ’hoe speelgoed Echt wordt’)
Margery Williams
uitg. Bruna, Utrecht, 1973